Skrajności w ChAD-ie?

[poetkam]

Jestem ogniem, wulkanem, zmysłową seksbombą, by w krótkiej chwili
zamienić się w Kopciuszka, sierotkę, niewierzącą w siebie, uważającą
się za najbardziej głupie i brzydkie stworzenie na świecie...Skąd to
się bierze? Ze skrajności w skrajność...
Jak do cholery nad tym panować?

Też tak macie? Jak sobie z tym radzicie?

[kajka68]

haha..ja tez tak mam ...to znaczy ,że mam chad?

[lolinka2]

Skąd? Z zaburzeń neuroprzekaźników, głównie dziedziczonych zresztą...
Ze źle dobranych leków, z niestabilności w otoczeniu, braku regularnych nawyków....

Co z tym robić? Patrzeć na siebie okiem kibica, 24 godz na dobę, taki rodzaj
wykorzystania tej wieloelementowej osobowości, przerób jedną część jej na
obiektywnego nawet lekko krytycznego opiekuna i niech on ci podpowiada, co robią
pozostałe części siebie. Może nie chroni to przed bujaniem jako takim, natomiast
chroni przed konsekwencjami różnych nieprzemyślanych działań podjętych jako
skutek tego bujania.
Plus aktywność - zawodowa, społeczna, domowa - ale bez przegięć, po kolei, nawet
ze spisanym planem
Plus regularne nawyki - jedzenie, spanie, przewidywalna sekwencja wydarzeń w
ciągu dnia
Unikanie używek
I da się żyć. Może nie pięknie i cudownie, ale jednak.

[czareg]

lolinka2 napisała:
> I da się żyć. Może nie pięknie i cudownie, ale jednak.

Nieprawda. Właśnie pięknie i cudownie, tyle, że nie łatwo, oj nie łatwo.

[poetkam]

Raz jest pięknie i cudownie, a za chwilę wszystko traci sens. Gdzie tu sens i
logika?
Niełatwo żyć, oj nie. Mam wrażenie, że szczególnie chorzy najbardziej to czują.

[35.a]

dobrze mówicie...

[matrioszka42]

Zawsze funkcjonowałam skrajnie. Skrajne emocje, skrajne opinie,
skrajne potrzeby... niełatwe to. Czasem ciężko spojrzeć na siebie z
boku i jakoś to opanować a czasem się udaje.

[asiuniaa36]

Lolinko powiedz czy Ty Jestes po terapii?Skad to wiesz?
Kurcze rzeczywiscie gdyby zastosowac sie do Twoich wskazowe-to ma
sens!!!

[lolinka2]

Wiesz, ja mam chyba mam na tyle silny instynkt samozachowawczy, i to dzięki
niemu tak funkcjonuję, a że z ChADem bujam się od najwcześniejszego dzieciństwa,
to trochę doświadczeń zebrałam...
Terapię rozpoczynałam tyle samo razy, ile zakończyłam przedterminowo ale
jednak coś zostało - głównie przekonanie, że idę dobrym tropem. No i rozmowy z
moim dr - też pomocne, i też w podobnym tonie.
Plus książki, książki, książki i autorefleksja. Polecam )

[vinci28]

tak jest u mnie moze geny mamy te same w jedenj chwili z mocy dzieki
ktorej moge wszystko zmieniam sie w zamknietego i zgubionego wsrod
wlasnych mysli czlowieka z totalnej wiary w siebie, dumy w
bezwartosciowego nic nie wartego przezroczysta zagadke , tak skacze
w jednego swiata w drugi,

skrajnosci
bunt wobec otaczającej rzeczywistości, indywidualnośc jednostki,
tajemniczośc, duma, przedstawiciel takiej postawy jest często
poddawany działaniu silnych, czasem przeciwstawnych uczuć, które
wiążą się z rozdarciem wewnętrznym