Sytuacja podbramkowa

[35.a]

Jest fatalnie. Jeśli nie przejdzie, dam sobie spokój z życiem.
Tymczasem wykorzystuję dostępne jeszcze sposoby na podskoczenie
milimetr wyżej.

-pławię się w gorącej kąpieli i myślę "jaka ta moja łazienka ładna,
wcześniej tego nie zauważałam"
-piszę listy do bliźnich, ale wychodzi jakiś nieskładny bełkot,
więc listy zostaną niechybnie w "niewysłanych"
-podniosłam słuchawkę z zamiarem zadzwonienia do telefonu zaufania
-z drugiej strony głucha cisza, spróbuję jeszcze jutro
-czytam podręcznik dla terapeutów i ten sposób paradoksalnie
pomaga najbardziej
-jutro są moje urodziny, będzie Mała, będzie specjalnie dla niej
torcik, zdmuchnie moje świeczki

-dorzućcie coś proszę, jeszcze o siebie walczę.

[poetkam]

> -dorzućcie coś proszę, jeszcze o siebie walczę


-depresja minie- TY wiesz to najlepiej,
-ja Cię lubię (mimo że często się z Tobą nie zgadzam)
-Mała chce, abyś dla niej żyła jak najdłużej
-tort będzie baaardzo smaczny
-Forumowicze Cię lubią
-zadzwoń na inny telefon zaufania- chcesz to mogę Ci pomóc znaleźć
-pojedziesz do Angli- będzie fajnie
-może zjedz kawałek czekolady, albo banana?


Trzymaj się kochana!!!!!!!

[lolinka2]

Ja mam metodę pięciu minut... Jeszcze pięć minut, w tym czasie zrobię coś tam...
i jak to zrobię to... jeszcze pięć minut i kolejne zadanie... rekord w tym
systemie to 2 dni.

No i jeszcze tutaj spróbuj może... Mi
kiedyś pomogło.

3maj się ciepło.

[i_am_the_army]

Jestem z Tobą, o to samo walczę, nie jesteś sama

[audrey2]

1. podręczniki dla teraputów- zgadzam się, pomaga Ale czasami
pomaga też poczytanie rzeczy dla pacjentów lub o pacjentach.
Pierwsze z brzegu, co mi przyszlo do glowy - Jamison, Niespokojny
umysl, Seligman @Optymizmu można się nauczyć (głupi tytul, ale
Seligman glupi nie jest; to on wymyslil termin wyuczona bezradnosc).
Podręczniki pokazuja, ze depa jest chorobą i że można coś zrobić, a
przede wszystkim, że mija.

2. rozmawiaj z bliskimi/pisz na forum

pozdrawiam bardzo

[35.a]

2/ czasem trudno, nie bardzo wiedzą co robić, czasem tylko
milczą i podają kolejne chusteczki, a ja (tak) czuję się
upokorzona tym, że choruję. sama sobie wymyślam, że coś mi
stuknęło pod sufit. nadzieja poszła się je.bać i to jest może
najgorsze. pewnie to znacie: "dookoła nie ma człowieka, który
by z Wami pogadał, a co najważniejsze - zrozumiał". trudno mi
dodatkowo zatrzymać łzy. znalazłam kartkę z notką lekarza z
ostatniej wizyty: V(enlectine) - 1 (2?), więc od jutra zwiększę
dawkę.

1/ znam Seligmana, także z tej książki. reprezentuje podejście
poznawczo-behawioralne, ponoć dla nas najlepsze... Jamison -
wyciągnęłam dziś z witryny, przekartkuję raz jeszcze. Wisielczy
humor: poczytam, jak nie bardzo było także jej.

Poetko - dzięki.
Armio - uśmiechy dla Ciebie.
Lolinko - rada słuszna, skorzystałam.
Nowy-nicku - zapamiętam wskazówki.

Audrey, pisałam tu kiedyś o wyjeździe - boję się jechać,
pomyślałam teraz, że poczułabym ulgę, gdybym przebukowała
bilet o jakieś 3 miesiące. Ale to tchórzem jedzie...

[audrey2]

A., a może ta Twoja depa ma tym razem coś wspólnego z tym wyjazdem. Nie znaczy
to, ze masz teraz zmieniać plany, ale tak trochę sobie zracjonalizować, poczuć
się trochę lepiej.Przecież to, co dookoła ma nas wpływ. Może tak masz, że
reagujesz depresyjnie na ważne/trudne doświadczenia życiowe. Zresztą pisałaś
kiedyś, ze zachorowałaś pod wpływem trudnych wydarzeń.
Co do wyjazdu...Ma to dwie strony. Gorsza jest taka, że to faktycznie jest stres
i na pewno nie powinien być traktowany jako lekarstwo. Myślę jednak, ze
konsultowałaś decyzję o wyjeździe ze swoim lekarzem.
Jasna strona jest taka, że ten stres jest dobry, bo zmusza do działania. Każdy
sukces tutaj pokazuje, ze się jest silniejszym, niz sądziliśmy. Poza tym, jeśli
jedziesz na krótko, a przy tym nie masz wielkich doświadczeń w podróżowaniu, to
pewnie będziesz przeżywała elementy miodowego miesiąca Dla mnie pierwszy,
wakacyjny pobyt w IR był absolutnie fantastyczny, choć pracowałam ciężko jak
nigdy w życiu. Tutaj przede wszystkim ludzie są mili i uśmiechnięci i zanim do
tego przywykniesz, będzie Ci bardzo podobało Dużo by mówić...

A., może Ty się kobieto po prostu wybierz do lekarza.
I pamiętaj, że tak naprawdę nie jesteś w tym wszystkim sama.

[35.a]

W sytuacjach kryzysowych/trudnych zwiewam, to prawda...teraz też
mam ochotę na ucieczkę.
Na temat wyjazdu rozmawiałam z lekarką w wielomównym czasie
hipomanii --> zabroniła mi jechać. Teraz, w depresji, też chyba
nie najszczęśliwiej byłoby jechać...Już nic nie wiem. Dziewiczo:
chciałabym i boję się.

Tymczasem pociągam sobie drugiego drinka i dobrze mi jakoś się zrobiło.
Żubrówka z sokiem pomarańczowym, herezja, nic to
Obok zaprzyjaźniony pies - ciepełko...
Wizyta dopiero na 2 dni przed wyjazdem, chyba ją przyspieszę:I

[i_am_the_army]

35.a, i ja uśmiechów od groma ślę do Cię

[35.a]

Ja Tobie też I pies Cię pozdrawia.
(jeszcze nigdy nie przepijałam do psa...

[i_am_the_army]

dzięki za psie pozdrowienia)
a to ja od kota podeślę - właśnie mruczy obok mnie )

[maciusiko]

A.-masz racje- zwieksz dawke.Bierzemy ten sam antydep.W mocnym dole biore 225 na dobe.A 150 to u mnie minimum.Oczywiscie pisze wylacznie o sobie.Ze mna jest dokladnie tak,jak pisze Audrey,kazde wazniejsze wydarzenie wywoluje totalny dol.Nie poddawaj sie,wiesz przeciez,ze i ta zla chwila minie...

[35.a]

Tak jest. (tylko jak tu teraz zasnąć po alko. pośpiewam sobie
Zwiększę najpierw do 150. Dobrej nocy.

[poetkam]

A ładnie śpiewasz? Pośpiewaj i mnie...Tylko sąsiadów nie obudź
Dobrej nocy, A. , będzie lepiej.

[35.a]

śpiewać niestety nie umiem w ogóle, śpiewam tylko sobie po cichutku.
chcę tylko napisać, że wczoraj było wybitnie antydepresyjnie.
dostałam ładny prezent w granatowej torbie z białym sznureczkiem,
Mała dyrygowała, co mam robić (ona działa na mnie bardzo antydep),
jak dmuchać świeczki i że najpierw mam pomyśleć marzenie. ona dmuchała
w "3", ja w połamane "5" zrobione z "6" (w sklepie nie mieli właściwego),
śpiewała w dwóch językach. był fajny obiad z kurczakiem curry
(moja ulubiona przyprawa), a potem graliśmy w siatkówkę balonami.
na koniec Mała zapakowała każdy balon w osobną reklamówkę i...
zabrała do domu. no i nie wiem, kto tu jest wariatką

antydepresant zwiększony, na razie jest dobrze. i chcę Wam podziękować za ten
wątek, naprawdę

[audrey2]

Mialam zapytać, jak Ci tam, ale chyba już nie trzeba

Dużo zdrowia i spokoju wewntrznego!!

[35.a]

dziękuję Ci. bliscy też zauważyli, że mam się lepiej.
poczucie humoru zwyżkuje itd. mam chęć na codzienne
zmaganie się z rzeczywistością i nawet sprawia mi
to jakąś przyjemność.
wyjazd też traktuję teraz w charakterze próby, ale nie
jakiejś bardzo znaczącej. nie wyjdzie - spokojnie wracam.
będzie w porządku.

uśmiechy dla Ciebie.

P.S.

[35.a]

problem tylko z utrzymaniem delikatnej równowagi - zaczynam
"szaleć z zakupami". nawet nie było mi głupio, gdy musiałam dziś
zrezygnować z jakiejś pozycji przy kasie (świadomie nie wzięłam
karty płatniczej). a kupuję zwracając w dużej mierze uwagę
na kolorowe opakowania (prod. spożywcze)

muszę tu uważać