Uprzejmie informuję

[beatrix-kiddo]

że na depresję reaktywną to żaden proch ani urlop nie pomoże. Sprawdziłam na
sobie niestety...
Może czas leczy rany?

[poetkam]

Czas, to z pewnością czas. Prawda stara jak świat i prawdziwa niestety.
Niestety, bo ten czas powoli leci, zwłaszcza, jeśli chodzi o leczenie takich
ran, jak Twoja.

Poza tym pomocne w zwalczaniu tych ran mogą być rozmowy z przyjaciółmi, dobre
słowo, uśmiech, obecność.
Uśmiecham się do Ciebie więc, wirtualnie, ale jednak. Myślę często o Tobie. Serio.
Mam nadzieję, że ta paskudna depresja szybko Ci minie.

[kajka68]

/ja się podpisuję pod słowami Poetkam...czas," dajcie czasowi czas",ja
potrzebowałam bardzo dużo czasu ,ale.Każdy ma inaczej,ponoć.

[meggi_gi]

szkoda czasu na myślenie o tym facecie.Żeby to można było jakoś umysł przestawić na niemyślenie o tej całej sytuacji.współczuję ci,z prespektywy czasu napewno stwierdzisz że nie warto było o tym tyle myśleć i przeżywać.

[matrioszka42]

Beatrix!
Po pierwsze: okrutnie się cieszę, że wróciłaś! Tęskniłam
Po drugie: musisz dać sobie czas na żałobę. Bo umarła jakaś cząstka Ciebie. Pochowaj tę miłość, przepłacz i powściekaj się. Kiedyś spojrzysz na nią z właściwej perspektywy i choć nadal może boleć to da żyć. Ściskam mocno!
Po trzecie: opowiadaj o urlopie (nawet jeśli w jego trakcie pętała się depresja, to jednam zawsze był to urlop).

[beatrix-kiddo]

Matrioszko kochana, no jakie piękne powitanie! Dziękuję!!!!
Na urlopie - po odsianiu smętnych myśli - było cudnie! Leśniczówka w dzikiej
głuszy, 10 km do najbliższej cywilizacji, można było kilometrami wędrować z psem
po lesie nie spotykając żywego ducha, za to wiele zwierząt (sarny, jelenie,
zające, a raz zdarzyła się sarna z maleńkim sarniątkiem, takie zupełne dziecko
wielkości psa, jeszcze nóżki niepewne, coś słodkiego). Pogoda dopisała, opaliłam
się, niestety na Anafranilu chyba zaokrągliłam (akurat mi teraz stresy wagowe
potrzebne, bleeee).
Najważniejsze: przyjechała do mnie na tydzień najcudowniejsza osoba świata, moja
wielka, serdeczna przyjaciółka. Z którą rozumiem się bez słów, myślimy w tym
momencie to samo, śmiejemy się z tego samego i wzrusza nas to samo. Ona znała
całą historię od początku. No i przy niej mogłam być sobą, płakać, krzyczeć,
buntować się... ona przytulała i koiła... i nie oceniała. Po prostu była. Ja nie
znam drugiej tak dobrej osoby jak Ona (tak, to trzeba z dużej litery!). Wiesz
Matrioszko, nie znam Cię bliżej ale czasem podejrzewam Cię o podobne ciepło,
kiedy piszesz o andrutach
W każdym razie Ona - zwana Netoperkiem - dała mi więcej niż wszystkie prochy
świata... i nie ma siły, żeby kiedykolwiek udało mi się Jej za to odpłacić.
I to tak w największym skrócie. Ale Twoje powitanie to coś pięknego, wzruszyłam
się, wiesz? Kurczę, jak mi mało trzeba do mokrych oczu... Babsztyl histeryczka
ze mnie!

[audrey2]

Trudno po takiej wymianie zdan z matrioszka cos jeszcze napisac, ale
tez wyczekiwalam jakiegos znaku zycia od Ciebie
Czy czas leczy rany? Leczy, koniec, kropka
Masz szczescie, ze jest Twoim zyciu taka przyjaciolka. Szczerze,
choc nie zlosliwie zazdraszczam)

[beatrix-kiddo]

To może tak: dziękuję wszystkim, którzy czekali i ciepło myśleli

[maciusiko]

Witamy po urlopie )

[matrioszka42]

Beatrix, bardzo się cieszę, że spędziłaś mimo wszystko miły urlop (a należał Ci się jak mało komu). W takiej głuszy człowiek zaczyna doceniać cuda natury. Ja mam wtedy wrażenie że jestem strasznie malutka z tymi nieistotnymi problemami. Wobec drzew x-letnich, wobec niezmienności natury... I najważniejsze była przy Tobie Przyjaciółka. I myślę, że Ona wcale nie potrzebuje byś jej odpłacała i się rewanżowała, choć wiem (tak jak i Ona), że niezależnie od wszystkiego może zawsze liczyć na Ciebie.
A jeśli chodzi o faceta, to pewnie najbardziej tęsknisz za swoim o nim wyobrażeniu, za swoimi marzeniami i pragnieniami. Zostaw sobie wszystkie dobre chwile, złe zapisz do katalogu "doświadczenie", daj sobie czas, a potem spójrz na świat jeszcze raz. Mimo wszystkich swoich wad jest interesujący i fascynujący. Nigdy nie wiemy gdzie spotkamy dobrych i mądrych ludzi.
Weszłam na to forum załamana diagnozą i bez pomysłu co dalej. A teraz jestem z tego bardzo zadowolona, bo tylko dzięki temu poznałam mądrych Ludzi. Poznałam Ciebie, zupełnie niespodziewanie stałaś mi się bliska. Przeżywam Twoje problemy, staram się pomóc na ile potrafię. Ale wiem też że w momentach kryzysu mogę na Ciebie liczyć (tak jak na kilka innych osób z tego forum np. Kotomysza, Maciusiko).
Dziękuję za wszystkie ciepłe słowa, ale ja aż tak dobrze siebie nie oceniam

To było chyba trochę prywaty

[beatrix-kiddo]

Matrioszko kochana, dziękuję Ci raz jeszcze za ciepłe słowa. Chwilowo nie daję
rady pisać (chociaż wczoraj 2 godzinki hipo, miałam nadzieję, że na
dłużej....). Ciepła i mądra z Ciebie kobieta, wiesz?
Masz rację co do Kotomyszy i Maciusiko, popieram w 100% ))))
A tak w ogóle, zrobisz mi andruta?
Prywatą się nie przejmuj co tam, byle tylko taka prywata była, heh...
Uściski - M.

[matrioszka42]

Andruty? Proszę bardzo Jak tylko skończę pracować to przygotuje. To co o 18 u mnie?
A dobry nastrój wróci, musi! Zawsze wraca. Może już za chwilkę spotka nas coś dobrego?
Najważniejsze, że świeci słońce, za chwilę zaczyna się długi weekend... czyli szklanka w połowie pełna
Ślę ciepłe mysli! A po plecach podrapać? (ja to uwielbiam)

[beatrix-kiddo]

oj tak, jak byłam mała, to ojciec przychodził i robił mi tzw. "drapkę"! Kocham
drapanie po plecach!
Co do andrutów - na razie kompulsywnie obżeram się lodami, zobaczymy co będzie o
18....

[matrioszka42]

Nie przesadzaj z tymi lodami, bo andruty się nie zmieszczą
Drapanko jest cudowne! W rytmie przerywanym czy ciągiem od góry do dołu?

[beatrix-kiddo]

Ciągiem
A lody są super - jogurtowe z owocami leśnymi - zapraszam zanim wyżrę wszystkie

[matrioszka42]

To lecimy ciągiem Nie za mocno? (pazury mi urosły długaśnie, bo nie chce mi się ich opiłaować).
To ja poproszę miseczkę Owoce lesne to jagody a to mam zajadać w celu zmniejszenia żelaza. I pić czerwone wino <lol>

[beatrix-kiddo]

tu akurat są jeżyny. Miseczka z królikiem, na błękitnym tle Lody jogurtowe,
nietuczące. Smacznego!!!!

[ikar113]

Będę bezlitosny. Po dwóch latach minionych od katastrofy rozstania
stwierdzam, że gówno, czas wcale nie leczy ran.

[i_am_the_army]

u mnie minęło 10 miesięcy i dalej czuję się jak rozgnieciony buciorem robak
może trzeba więcej czasu, nie wiem, ale czasem miesiące mijają i wcale nie jest lżej, trzeba sobie mózgownicę wymienić, tęsknimy za własnymi wyobrażeniami i za nic w świecie nie można sobie przetłumaczyć, że nie ma to nic wspólnego z rzeczywistością.

chyba też jestem bezlitosna.

[kajka68]

u mnie minęlo 18 lat i dopiero teraz od jakiegoś czasu mogę powiedzieć ,żem
zaleczona...no moze jeszcze nie całkiem- ale ja jestem beznadziejny przypadek a
to była Najwazniejsza miłość mojego życioa...jak się okazało po drodze spotkałam
jeszcze inne ale tamta była tą jedyną...to tak a propos tego ,ze czas jednak
leczy- a ze u mnie długo,hmmm-myslę,że u kazdego jednak inaczej czasowo się to
odbywaSzczególnie kiedy zostaliśmy przez ukochaną osobę zranieni...

[facet_l]

Niniejszym informuję, że istnieje jeden sprawdzony sposób na depresję reaktywną,
a mianowicie reaktywna mania. Mam z nią jednak pewien problem, bo nie doszedłem
jeszcze do mechanizmu jej powstawania na zawołanie Najprawdopodobniej dla
tego, ze mam standardowo 2-3 zmiany w ciągu dnia, więc nie zawracałem sobie tym
głowy :lol:

Pozdrawim i życzę wesołej hipo...