Jesień

[35.a]

Powietrze wieczorem już zimne, a ja sobie rozmyślam, co dalej.
Jak sobie najlepiej tę porę roku przetrwać. Znów wezmę się za
angielski, jak zwykle jesienią, niewiele jak zawsze z tego wyjdzie.
I swoją dużą torbę wymieniam też zwykle jesienią, jak uczniak.
Teraz będzie w kolorze koniaku, skórzana, do wojskowej zieleni
kurtki w sam raz. W letnich sandałkach potrafię chodzić jeszcze
w październiku.

Jak się miewacie? Miłego wieczoru.

[singapurkaa]

Ja lubię jesień, lubię święto 1 listopada... W listopadzie mam też urodziny - 30
w tym roku... może pokuszę się o jakiś mały bilans...
Choroba zabrała mi wiele, ale z perspektywy uważam, że wiele też mi dała/daje.
Nie chcę już depresji, pełnoobjawowa mania u mnie nigdy się nie rozwinęła ale
nie żałuję żadnej depresji... nauczyły mnie wiele... taki paradoks...

Jesienią próbuję zwolnic życiowo, wyciszyc się, nadrobic zaległości czytelnicze
oraz zaległości w piciu gorącej czekolady
Najważniejsze to miec wciągające zajęcie na długie zimowe wieczory. Kotomysza
"produkuje" biżuty (co za świetne słowo!), ktoś pewnie czyta, inny pisze (z
pewnością Poetkam), jeszcze inny szydełkuje (pamiętam że Matrioszka to lubi
Ważne aby miec jakieś hobby, dobrych znajomych, z którymi można spotkac się przy
winie, a może przygarnąc jakiegoś zwierzaka (chciałabym kotka - niestety
mieszkam w kawalerce).

Poza tym czekam na kasztany i żołędzie. Na pewno wyruszę do lasu w poszukiwaniu
grzybów Jesień jest piękna, oby tylko była to taka prawdziwa polska złota
jesień. Pięknie jest też w górach o tej porze roku, za jakiś czas wybieram się
do Rabki na weekend, z pewnością poobserwuję przyrodę

Mam tylko nadzieję, że depresje mam już za sobą... wyciągnęłam wnioski z
poprzednich i nie chcę ich już więcej.

Miewam się dobrze Również miłego wieczoru dla Wszystkich!

Ps. Koniak plus zieleń piękne połączenie.

[poetkam]

> Nie chcę już depresji, pełnoobjawowa mania u mnie nigdy się nie rozwinęła ale
> nie żałuję żadnej depresji... nauczyły mnie wiele... taki paradoks...

Pięknie to napisałaś. Kurczę, zgadzam się z Tobą...Niby niechciany smutek,
melancholia, przygnębiający dół, a nie żałuje się go..Można bardziej poznać
siebie, prawda?

> Mam tylko nadzieję, że depresje mam już za sobą... wyciągnęłam wnioski z
> poprzednich i nie chcę ich już więcej.

Życzę Ci, abyś depresje miała już TYLKO za sobą!

Jesień jest piękna, oby tylko była to taka prawdziwa polska złota
> jesień. Pięknie jest też w górach o tej porze roku

Jesień ma w sobie magię...A w górach..jest cudnie jesienią, to fakt...

[konto_online]

> melancholia, przygnębiający dół, a nie żałuje się go..Można bardziej poznać
> siebie, prawda?

prawda, prawda
ale w sumie mnie by raz poznać sie wystarczyło


> Jesień jest piękna, oby tylko była to taka prawdziwa polska złota

a pewnie wyjdzie jak zwykle - polska słota

to pisałem ja, Smurf Maruda

[poetkam]

Znów wezmę się za
> angielski, jak zwykle jesienią, niewiele jak zawsze z tego wyjdzie.

Dlaczego zakładasz, że nic z tego nie wyjdzie? Jeśli tak się zakłada, tak lubi
właśnie być.
Jesień...Tak, już czuć jej delikatny powiew. Zapach grzybów w lesie, wieczorny
chłód, początek roku szkolnego..
O! Ja od paru dni żyję rozpoczęciem zerówki mojej Córy. Przeżywam mocniej od
niej...Na dodatek jutro zaliczamy z Córą pierwszą wizytę u psychologa...Pełna
przygód ta wczesna jesień.
Miłego wieczoru

[ka_an]

Jaka jesień???
Co najwyżej końcówka lata. Jeszcze zdążymy się nad jesienią zastanowić

[laguma]

ale Wam zazdroszcze takiego "poetyckiego" nastawienia do jesieni. Ja
już od teraz czekam na wiosnę, czekam na nią właściwie od momentu,
kiedy zaczyna się lato. Nie wiem, dlaczego tak mam. Wiosną czuję
lekkość, jesien mnie przytłacza. Znowu zaszyję się w skorupkę i będę
czekać na ten ciepły wiaterek i sadzenie pierwszych kwiatków. Póki
co trzeba powyrywać te stare, dawno przekwitły. O jak smutniasto,
buuuu, ja lubię ciepełko, delikatne słoneczko i świadomość, że mam
lato przed sobą. To czekanie na lato jest najlepsze, bo jak już
nadejdzie to wiadomo, ze za chwilę znowu jesień ...no zdrowa to ja
na pewno nie jestem ale nie śmiejcie się z tego dziwactwa.

[ja_z_bullerbyn]

Raz staruszek spacerując w lesie
Ujrzał listek przywiędły i blady
I pomyślał - znowu idzie jesień
Jesień idzie - nie ma na to rady
I podreptał do chaty po dróżce
I powiedział stanąwszy pod chatą
Swojej żonie, tak samo staruszce
Jesień idzie - nie ma rady na to
A staruszka zmartwiła się szczerze
Zamachała rękami obiema
Musisz zacząć chodzić w pulowerze
Jesień idzie - rady na to nie ma
Może zrobić się zimno już jutro
Lub pojutrze, a może za tydzień
Trzeba będzie wyjąć z kufra futro
Nie ma rady - jesień, jesień idzie
A był sierpień, pogoda prześliczna
Wszystko w złocie trwało i w zieleni
Prócz staruszków nikt chyba nie myślał
O mającej nastąpić jesieni
Ale cóż, oni żyli najdłużej
Mieli swoje staruszkowie zasady
I wiedzieli, że wcześniej, czy później
Jesień przyjdzie - nie ma na to rady
----

to piosenka mojej młodości-początek lat 80ych..wspomnienia..
młodzi jesteście

--
zaglądam..podziwiam Was

[konto_online]

jesień botaniczna to pestka
gorzej, że jesień homonoidalna też być musi
a najgorsze, że i przymrozki przeżyć pewnie przyjdzie

no chyba, że TIR jaki się zlituje...

[35.a]

Czytałam dziś jeszcze raz wątek o Twoim survivalu...
(piszę tu, znajdziesz, a ja nie będę namnażać już bytów-wątków)
Chciałabym tak. Oderwać się na czas jakiś od tego, co tu. Przestać
być strachliwą turystką (ja w całej okazałości Może jeszcze
troszeczkę czasu musi minąć, nie wiem. Trzymaj za mnie kciuki.
I kciuki za Ciebie.

Jesteś młoda, a na pewno ponadczasowa. Wiem, że rozumiesz.

A w powietrzu czuję dziś bułgarskie róże. Nawet nie muszę otwierać
fiolki z esencją.

[35.a]

Lagun(m)o, chyba nie mamy innego wyjścia - zaakceptowanie jesieni
jest tym, co mogę zrobić dla siebie najlepiej. Fukać na nią?
Wrzesień zapowiada się podobno upalnie. Wyleczę więc najpierw oparzenia
po bezmyślnym opalaniu się kompletnie bez niczego, a potem złapię
jeszcze trochę złocistej opalenizny. Tymczasem cierpię, bo odpada mi
na całej długości tynk (tu wróg się zaśmiał Jedynie twarz i dekolt
zaoszczędzone
Perfumy, przy których sama wzdycham już kupione, czekam na kogoś, kto będzie
chciał 35.a
porwać, do kina, na upojny wieczór, gdy wychodząc zakłada się romantyczną
bieliznę i
dobrze się wie, czego się chce Piszę bez zahamowań, przepraszam. Będę szaleć
tej jesieni, a przynajmniej mam
taki szczery zamiar. Chcę z kimś do kina, chcę poleżeć w parku, chcę
być uwiedziona, chociaż znacznie lepiej wychodzi mi to drugie, a szkoda
Będę musiała też ciężej niż zwykle popracować. Owa torba to ładnych
kilkaset złotych. Mam w pracy koleżankę starszą od mojej mamy, bardzo
ją lubię, umówiłyśmy się, że przychodzimy na 8 h, a mnie do towarzyszenia jej
w bólu pracy dopinguje też fakt, że X ma poważne
problemy zdrowotne i...pomyślałam, że nie chcę jej w tym zostawiać.
Tym bardziej, że przychodzi teraz do pracy głównie po to, aby nie
myśleć o tym. Żadna ze mnie dobra dusza, myślę, że razem będzie nam raźniej.
Dziś czuję się jak uczniak, który o 11:30 włoży tornister na plecy
jak osiołek i pojedzie do pracy, szkoły. Pojutrze jakaś klasówka
Przeglądam też oferty biur podróży, m.in. po to, aby przedłużyć sobie
radość z poprzedniego wyjazdu i planować następny. Może tak coś fajnego w grudniu?
I niedługo wyjdzie płyta ulubionej pani, a nawet dwóch i skończył się sezon
ogórkowy,
i "Cztery noce z Anną" w kinie (więcej... i duża ochota
zanurzyć się w sweter udziergany przez mamą. Mam jeszcze problem z kolorem, się
wymyśli.
Kasztany, tak. I dżem śliwkowy. Patisony. Pomidorowa ze świeżych
pomidorów.


Piszę za długie posty, merde.




Powiedzcie, proszę, przy okazji bo ktoś się machnął apteka lub dr,
czy zażywając kapsułki zwykłe a nie bez przedłużonego uwalniania
coś nieprzewidzianego się stanie? Brałam Velafax XL, teraz mam w dłoni bez XL...

--
"mam hedonistyczną, nieskomplikowaną osobowość. uwielbiam spać,
kochać się, jeść, gotować" - maria awaria

[matrioszka42]

Jakoś nie jestem w stanie zaakceptować jesieni... bo po niej jest zima.Krótkie dni i zimno. Ja potrzebuję słońca, mnie zrobili nad morzem czarnym i teraz ponoszę tego konsekwencje. Najchętniej zapadałabym w sen zimowy. Jedyna nadzieja w jakimś słonecznym wyjeździe zimowym.