Wasze pierwsze dzielo:)

[irysek1]

dzien dobry,

podczytuje Wasze forum od dłuzszego czasu i podziwiam to, co robicie na
drutach , szydelku itd."wiedze ' drutowo- szydełkowa wynioslam z domu.
Pierwsze dzielo to ...sweter ( ambicji mi nie brakowało))Pierwszy
sweter "zrobilam " na drutach jak mialam 12 lat. byl w paski. Zle dobrane
grubosci włoczek ( dostawalam resztki od mamy i babci), ale mojego
wlasnego "projektu"- czytaj: rekawy za długie, pod pachami "cisnęło jak
diabli, a dekolt( mial byc "serek"..hehe . Sweter wyszedl "kulawy", ale bylam
dumna)

Napiszcie proszę, jak Wy zaczynałyście wasza "przygodę" z włoczką i dwoma
magicznymi różdżkami...

Jeśli powielilam wątek...to przepraszam

Irys

[zdzid]

Pierwsze były oczywiście ubranka dla lalek i innych maskotek jak miałam 8 chyba
lat - lalki nie narzekały, że cos nie pasuje )
A pierwszy sweter zrobiłam sobie jak byłam w 6 klasie podstawówki - bardzo go
lubiłam i chodziłam w nim długo, więc nie mógł byc chyba taki zły, by by mnie
mama w nim z domu nie wypuściła...
Pozdrowionka!

[wojkam5]

mojim pierwszym dziełem była czapka dla lalki która w zamierzeniu miała być
sweterkiem ale ponieważ nie miałam pomysłu jak zamknąć oczka nawlokłam je na
igłę ni i jak sciągnęłam ... wyszła czapka. A potem to już poszła kamizelka - z
2 prostokątów ale za to z wrabianym pajacykiem bo ponieważ o kupnie włóczki nie
miałam co marzyć a od babci dostałam małe kłębuszki resztek sprułam swój dawno
za mały sweterek a że miałam za mało włóczki więc wpadłam na pomysł żeby
kolorowe resztki wykorzystać. Paski były za banalne. sama się dziwię jak mi sie
to udało - miałam 10 lat. i jeszcze żeby sie nie wydało że sprułam ten za mały
robiłam po kryjomu. Ale za to jak wszystkim szczeki opadły jak skończyłam - do
dziś jestem z niej dumna

[perlai]

też należę do tych podczytujących bo ostatnio mało robię na drutach, trochę
więcej na szydełku, a więcej szyję.
z włóczkami, nićmi, materiałami mam doczynienia od kołyski, bo babcia robiła
świetne rzeczy na drutach i szydełku a mama wspaniale szyje. a ja się bawiłam
wśród tego wszystkiego.
moje pierwsze dzieło stworzyłam jako uczennica 2 albo 3 klasy (podstawówki).
był to bezrękawnik. zawsze dostawałam jakieś skrawki włóczki, których nie
starczało na nic "porządnego". i kiedyś przywłaszczyłam sobie dwa motki szarej
włóczki, wrobiłam do niej kawałki białej i czarnej. i w ten sposób powstało
moje pierwsze dzieło: na szarym tle przeplatające się białe i czarne "esy-
floresy" a pomiędzy nimi dwie różyczki. "esy-floresy" wymyśliłam sama, a
różyczki skopiowałam oczko po oczku z innego swetra. wyszło całkiem ładnie.
chodziłam w tym bezrękawniku parę lat.
nieskromnie powiem, że mój debiut wprawił w osłupienie całą rodzinę, z babcią
na czele. bo wszyscy uważali, że to takie dziecięce zabawy, na które szkoda
wartościowych wówczas surowców.
od tamtej pory babcia już nie robiła dla mnie sweterków , tylko "korygowała"
moje błędy, pokazywała nowe wzory. i zachęcała

[margoma]

Ja robie od 15 roku zycia, pierwsze swetry to rzad prawych i lewych i były tak
ogromne, prawie azurowe, ze zachwycona była nimi moja mama.Przynajmniej na nia
były dobreUczyłam sie sama , bo moja mam nawet ma problemy z przyszyciem
guzikaRzadko robiłam coś azurowego, bo zanim sie wczytałam we wzór
to...sweter przestawał mi sie podobac.Może to jakas anomalia?A poza tym jak
spojrze na dzieła kolezanek z forum to zawsze mi sie wydaje , ze nadal nie
potrafie robić. Teraz moja 12 letnia córka stara sie nauczyć, ale ma
zdecydowanie mniej cierpliwości niż ja. Zaczela od szydełka, a ja niestety znam
tylko podstawowe oczka i duzo jej nie pomoge Ale dobre i to. Moze kiedys
razem bedziemy siedziały i drutowały?Gosia

[bietas]

ja się wychowywałam w domu, gdzie w jesienne i zimowe długie wieczory Babcia
przędła wełnę na kołowrotku nucąc piosenki i opowiadając mi historie ze swojego
życia. Mama robiła nam rękawiczki i skarpetki na drutach, a siostra Mamy różne
inne rzeczy - "nowoczesne" i bardziej skomplikowane. Tak więc pięcioletnia Ela
któregoś pięknego dnia powiedziała "ciocia Inka daj podziajać". no i stało
się powstał mój pierwszy szalik robiony ściegiem francuskim ( to nic że z
dwóch grubości nitki i z jednej strony szerszy a z drugiej węższy) a potem
beret na szydełku. Tak więc idąc do szkoły nosiłam swoje własne "dzieła".
Musiały być niezłe skoro pozwolono mi w nich wyjść. A swoją drogą podejrzewam
że jakiś życzliwy skrzacik pomagał mi troszkę i naprawiał błędy kiedy dziecko
spało. Bo nie chce mi się wierzyć że byłam taka zdolna
No ale "świrek" robótkowy został zasiany i to skutecznie

[igawroc82]

Ja zaczynałam od ściągaczy do swetrów (dużych) bo tylko to babcia z początku
dawała mi robić (miałam zaledwie 5 lat) ale w podstawówce, jakiejś 3 klasie
zrobiłam sweter - jak patrzę wstecz to całkiem niezły - w zielono - granatowe
pasy poprzedzielane jasną wełną owczą. Niestety zabrakło włóczki na rękawy co
mnie skutecznie zniechęciło na kilka lat Po jakimś czasie leżenia na strychu
zostały z niego marne strzępki bo mole mi go zjadły (a teraz już wiem jaka to
była włóczka - coś w rodzaju Puchatki)

[agniesia_f1]

Witam Was!
Czytam forum od kilku tygodni jestem jakby nowa ale wiele robótek mam już za
sobą. Na drutach tworzę już od 11 lat. Moje początki były jednak bardzo
ciężkie. Pierwsze spotkanie z robótkami to była klasa 4 szkoły podstawowej.
Pamiętam jak dziś że strasznie mnie to nie wychodziło i przy pierwszej próbce
na nabranych 20 oczek wyszło mi raz tyle. Nauczycielka stoi przy mnie i
tłumaczy a moje ręce ze złości trzęsą się są sztywne i nic mi nie wychodzi.No i
wreszcie zdenerwowana rzuciłam druty na ławkę i brzydko powiedziałam: k.... już
nigdy tego do ręki nie wezmę. Teraz nie wyobrażam sobie dnia bez przerobienia
kilku rzędów dla relaksu.
pozdrawiam i obiecuje że będę sie odzywała

[eirenne]

Czy to pytanie o pierwsze dzieło UKOŃCZONE? To ja dość późno zaczęłam, bo
wcześniej sweterki robiła mi mama To był chyba... brązowy sweterek z wściekle
zielonym paskiem z przodu Miałam z 15 lat? ciut mniej? Sweterek wyszedł
przyzwoicie, ale żył do pierwszegop prania- włóczka była beznadziejna, kupiona
na wyprzedaży za parę groszy... rozciągnął się na szerokość i skurczył na
długość))
Ale drutować i szydełkować zaczęłam dużo wcześniej, zrobiłam całą torbę ubranek
dla lalek... sobie coś tam dziergałam, tylko nie ukończyłam... Nie pamiętam, po
prostu druty zawsze były i już

[antoska23]

hihihi jak czytam,żę w wieku 15 lat, to późno, to sie nie moge powstrzymac od
śmiechu ja zaczęłam...na 4 roku studiów, czyli jakieś 3 lata temu(???). więc
właściwie jestem jeszcze w powijakach. w szkole podstawowej szalik na technikę
robiła mi Mama, bo ja stwierdziłam, że to zadanie dobre dla babć(sorki). a
pierwszym prawdziwym dzieckiem był bezrękawnik z wielgachnym golfem, wszyscy mi
go zazdrościli i posypały się zamówienia.teraz zaś świetnie czuję się z
"babciowym" zajęciem
pozdrawiam wszytski maniaczki

[ela993]

ja powiem krótko troszkę już lat posiadam { wiek dojrzały} ale nigdy nie
miałam kupionego swetra zawsze coś dziergałam,grube druty - gruba włoczka
ostatnio byłam zniechęcona wywiozłam wszystkie gazety z wzorami ale dzięki
forum i zdolnym dziewczynom
wrócił mi zapał. tylko zamiast chwycić za druty po przyjściu z pracy czytam
wasze listy.

[agniechak]

Witam!
Słabo pamiętam początki mojego robótkowania, bo byłam jeszcze mała... Jak
miałam jakieś 6 lat i byłam chora bardzo się nudziłam i babcia dała mi włóczkę
i szydełko - zrobiłam jakieś kwadraciki z półsłupków. Szydełko, druty i włóczka
były w moim domu od zawsze - głównie robiła moja babcia. Uwielbiałam przy niej
siedzieć i patrzeć jak robi jakiś swetr - krok po kroku tak się wszystkiego
nauczyłam. Najpierw robiłam ubrania dla lalek - nawet niezłe, choć z
różniastych resztek. A potem już swetry dla siebie - był to powód do dumy
Był okres, kiedy porzuciłam robótkowanie, bo nie było czasu...Na szczęście
wróciłąm do tego wspaniałego zajęcia - szydełkuję i drutuję. Często kosztem
snu. Mąż się śmieje, że jak wieczorem nie siedze z szydełkiem albo drutami w
rękach, to on nie może usnąć A ja bez robótki też nie potrafie filmu
obejrzeć
Bardzo doceniam ręczną robotę. Dzięki mojej babci zawsze miałam ładne
oryginalne swetry - wszyscy mi wtedy zazdrościli, bo jakoś robótkowanie nie
było tak modne jak teraz, a w sklepach były puste półki.Pamiętam, że jako
maluch miałam nawet spodnie i sukienkę zrobioną przez babcie, oczywiście na
drutach. Dzisiaj - robótkowanie jest łatwiejsze i przyjemniejsze, bo można bez
problemu kupić ładną włóczkę, nawet niedrogo. A czasy, kiedy godzinami
siedziałam przy "drutującej" babci wspominam najlepiej i najcieplej z całego
dzieciństwa... Do dzis robótkowanie mnie wycisza , relaksuje i kojarzy
z "dawnymi dobrymi" czasami.
Pozdrawiam
Agnieszka

[mamiczu]

U mnie też były to na początku ubranka dla lalek,zwłaszcza na szydełku.Nawet nie
pamiętam od kogo sie nauczyłam na nim robić.Potem doszły druty.Mama zawsze z
drutami siedziała i ja przy niej zaczęłam.Fajną sprawą był okres szkoły średniej
kiedy to co druga dziewczyna przychodziła z drutami do szkoły i na przerwach
stało sie przy kaloryferze z robótką w rękuRobiłyśmy różne rzeczy od szalików
po sweterki i spódniczki.Troszkę mniej robiłam jak dzieci były małe ale teraz
jak przyszło samej przeważnie siedzieć?Dużo czasu spędzam z Wami no i oczywiście
z robótkami(zawsze ze trzy są zaczęte).
Pozdrawiam
Małgosia

[yasmeen]

Moja rodzina jest robotkujaca. Z dziecinstwa pamietam mame z szydelkiem i ciocie z drutami - tak jakos sie podzielily Ja odziedziczylam po mamie zamilowanie do szydelka. Z drutami walczylam i walcze od czasu do czas ale z marnym skutkiem.
W czasch mojego dziecinstwa dla amaluchow w sklepach to malo co bylo, a i to w jakis takich burych, niedzieciecych kolorach. Wiec mama z ciocia mnie obdziergiwaly od niemowlectwa, a potem te bluzeczki sweterki i inne cuda przechodzily na kuzynki kuzynow. No i ja oczywiscie tez koniecznie chcialam sie nauczyc, wiec dostawialam jakis klebek, szydelko lub druty i dziubalam dziubalam ... I tak mi zostalo.
Talentu wielkiego nie mam, raczej jestem odtworcza, niez pomyslowa, ale relaksuje mnie to, uspokoaja, sprzyja przemysleniom.
Tylko taka niecierpliwosc mi zostala - nie wiem czy tez tak macie Jak cos mi sie spodoba - musze to zaraz zrobic, ale nie mam potem jakos zapalu, zeby powtarzac dana rzecz/dany projekt. Lubie robic rzeczy nowe, pierszy raz

pozdr
yas

[babushka33]

Moim pierwszym dziełem był szlik zrobiony w 4 klasie na lekcjach zpt.
Robiłam go prawymi oczkami i był z jednej strony sporo szerszy.
Nie był specjalnie udany, więc go nie nosiłam.
Natomiast moje pierwsze udane dzieła pojawiły się z tego co pamiętam około 8
klasy.
Była to czapka na szydełku, zrobiona półsłupkami z klapkami na uszy i
wrabianymi wzorami, sweterek w pasy z wrabianymi wzorami, oraz moje
najwspanialsze chyba dzieło, ale to już w pierwszej liceum, to podkolanówki w
pasy z wrabianymi wzorami. Pamiętam, że jedna miała nieco za luźno wrobione
wzory, ale druga już była całkiem ok.Były one przedmiotem mojej dumy i
zazdrości koleżanek.
Tak sobie teraz wspominam moje wczesne dzieła, robótkuję już chyba ze 25 lat
(druty, szydełko, haft) i muszę ze smutkiem stwierdzić, że kiedyś byłam
znacznie bardziej twórcza. Nie bałam się robić ubiorów wg własnych projektów.
Teraz raczej odtwarzam gotowe wzory, jakoś boję się zrobić coś sama, żeby potem
nie pruć .

[esowa2]

zaczynałam w drugiej klasie szkoły podstawowej-najpierw proste lewo i prawo
(mama mi pokazała)później podglądałam jakie ciocia robiła cacuszka-pierwszy
powazny sweter zrobilam w ósmej klasie z wrobionym napisem ELŻBIETA(mam go do
dzisiaj )teraz robię wszystko dla wszystkich(ale mam tylko dwie ręce i mało
czasu)-powodzenia!

[maladanka]

pierwszego nie pamiętam, ale Mama robiła na drutach i ja przy niej, a Babcia
cerowała skarpety, a Tato czytał na głos - nie było TV i tak sobie wszyscy
razem przy porządnym stole siedzieliśmy, ja lubiłam odtwarzać ściegi - gdzies
wynalazłam poszarpaną ksiązkę z opisem wzorów i marnymi zdjęciami i robiłam
próbki - miałam wtedy 5-6 lat.Nie bujam, bo czytac zaczełam jak miałam 4 lata.
Potem to już zawsze robiłam swetry i bezrękawniki.Natomiast na szydełku zaczłam
się uczyc jako mężatka też z książki.Tu zaczęłam od kwadracików -i wyszła
chusta!Najdumniejsza byłam z szydełkowej sukienki - kolor czerwonego wina ze
srebrną nitką.
Natomiast NIGDY nie udało mi się zrobić cos na zamówienie za pieniądze!
Miałam bardzo długi przestój robótkowy - chyba z 15 lat i dzieki temu,ze na
nową "emerycką" drogę życia dostałam komputer,znalazłam forum i Was i znowu
robię choć na czytanie i oglądanie zamieszczonych tu wzorów schodzi mi spoooro
czasu

[ewandr]

Witam. Ja mam bardzo krótki staż w "drutowaniu", zaledwie 2 lata, a zaczęłam od
szalika dla męża, wspominając z niechęcią czasy szkoły podstawowej, w której
brakowało mi cierpliwości do dziergania. Na ambicję wjechał mi brat męża, który
przez jakiś czas robił na drutach różne cuda w wolnych chwilach. Doszłam do
wniosku, że skoro wiem jak się robi oczka prawe i lewe, mam dużo wolnego czasu
i facet daje radę, to dlaczego by nie spróbować. I tak się moje nowe hobby,
najpierw szalik, potem sweter, itd. aż do teraz. Wielce pomocne jest w tej
mojej pasji to, że po 30-stce jestem już szalenie cierpliwa i nie rzucam
wszystkiego w kąt, jak tylko coś mi nie wychodzi

[dorocia.klp]

moje pierwsze dzieło... hm... chyba dopiero tworze ale kiedyś (jakieś 2-3
lata temu) zrobiłam sweterek... przy małej pomocy ciotki ale był tylko że
był taki mały, że nadawał sie tylko na ubranie mojaego psa

[bea70]

tak mnie wzięło na wspomnienia w związku z tym wątkiem i odnalazłam w szafie
baardzo stary sweter, nie wiem czy go robiłam w liceum... włóczki były różnej
grubości jak to za komuny, wzoru nie miałam, jedynie jakieś zdjęcie w gazetce i
wyobraźcie sobie że ja z tego zdjecia liczyłam oczka i rozrysowałam sobie
schemat. Oto co wyszło:

[img=img291.imageshack.us/img291/8812/dscf20656pq.jpg][/url]

[bea70]

coś mi link nie wyszedł, nie mam siły, może ktos poradzi? zapomniałam co tam
trzeba wyciąć żeby było
próba
img291.imageshack.us/img291/8812/dscf20656pq.jpg" border="0" alt="img291.imageshack.us/img291/8812/dscf20656pq.jpg">

[bea70]

ostatni raz: może zadziała
img291.imageshack.us/img291/8812/dscf20656pq.jpg:o

[bea70]

img291.imageshack.us/img291/8812/dscf20656pq.jpg

[kaja500]

Jest super! Chyba włożyłaś bardzo dużo wysiłku w jego wykonanie.Pozdrawiam
Teresa

[gabunia66]

Coś pięknego!!!gratuluję pomysłu a przede wszystkim cierpliwości.

[bea70]

dziękuję za uznanie dla mojego swetra... jeszcze jest zdatny do noszenia, ale
rękawy trochę odstają jak skrzydła, bo akurat na rękawy mi wyszła gruuba czarna
włóczka...

[regata7]

pierwsze było szydełko.
Jakoś tak w wieku 6 lat... miałam zostać sama w domu przez kilka godzin i kiedy
mama stała już w drzwiach wyjściowych poprosiłam, żeby mi jeszcze raz (bo już
próbowała wcześniej) pokazała jak się robi na szydełku. Pokazała - oczka
ścisłe. I zanim wróciła, miałam gotowy szalik dla lalki. Potem była cała
kolekcja lalczynych ubrań - szydełkowych i szytych, a także serwetek
haftowanych (tych trzech rzeczy uczyłam się jednocześnie); lalki służyły mi
właśnie do tego, żeby dla nich projektować ciuszki i inne akcesoria.
Szydełko i haft były "legalne", szycie ręczne też, ale na maszynie to już była
konspiracja
"Robótkowaniem" nasiąkłam w domu szyć potrafią oboje rodzice, mama i
siostra robiły na drutach, szydełku.
A ja na drutach nie robię... niby umiem, wiem co i jak, ale tak jakoś... to
chyba przez maszynę dziewiarską, która zagościła kiedyś u nas w domu, i
ponieważ mamie na niej "nie szło" to ja ją przejęłam