Dodaj do ulubionych

Triss , a psychiczny?

26.04.04, 22:05
Pisalas , ze bylabys w stanie odejsc od partnera jesli jego schorzeniem bylby
alkoholizm.
a jak bys pastapila w sytuacji psychicznie chorego partnera?
Poznajesz go w remisji, poznajecie sie, zakochujecie(ostoznie uzywam tego
slowa), slub, sielanka trwa 5 lat i z tad ni zowad partner popada w epizod
psychotyczny np. maniakalny. Czuje sie tak dobrze i tak pewnie. Zdradza Cie,
wydaje bez namyslu pieniadze, zlosci sie na Ciebie jak chcesz go w
jakikolwiek sposob ograniczac, naduzywa alkoholu, chce sprzedac mieszkanie i
jechac w podrzo do okola swiata. Co bys zrobila, zostawila go, czy jednak
przeczekala ta burze wierzac w lepsze sloneczne dni?
P.S partner jest Twoim wymarzonym jak jest zdrowy oczywiscie.
Obserwuj wątek
    • triss_merigold6 Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:18
      Nie wiem. Nie jestem jasnowidzem. Z tego co czytałam w rozmaitych reportażach,
      wypowiedziach lekarzy to rodzina przeżywa koszmar. Jeśli partner zagrażałby
      zdrowiu lub życiu mojemu lub dziecka (ataki szału np.) to instynkt
      samozachowawczy kazałby pewnie jakoś się odizolować.
      Widzisz, ja pytam. Pytam o choroby w rodzinie, leczenie psychiatryczne,
      skłonności do depresji. Nie związałabym się z osobą chorą psychicznie wiedząc o
      tym wcześniej (np. właśnie ze schizofrenikiem w okresie remisji). Może to
      potworne, może jestem za dużym tchórzem, egoistką, która chce uniknąć
      problemów.
      • mobypussy Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:21
        a może kosekwencji? (i to nie jest żadna ironia) chyba każdy przy zdrowych
        zmysłach postąpiłby tak samo.
        • subiektywnie Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:22
          wiecej wazeliny mobypussy, jak na przydupasa stanowczo za malo sie starasz
          • mobypussy Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:37
            a nie sądzisz, że takie bycie (wolę stwierdzenie) przycipasem nie musi byc
            powiązane z byciem jedną i tą sama osoba a przy okazji soczewicą i adminami
            ileś tam w jednym? :]
            aaaaaaaaaaaaaaa ale mam zabawe
            P.S. Triss, czujesz że ci liże? pytam poważnie :] chyba jestem za wrażliwa,
            każdemu bym chciała dogodzić.
            • Gość: Lolek Re: tylko bez seksu mobypussy, IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 26.04.04, 22:40
              bo sie to wytnie - ale piątka z plusem dla ciebie za korektę przydupasa na
              przycipasa :)
        • lorist Czy znasz kogos chorego psychicznie? 26.04.04, 22:39
          Osobiscie? Mam wrazenie , ze nie, a takich ludzi przy zdrowych zmyslach jest ,
          ktorzy sobie wybieraja takie , a nie inne zycie u boku psychicznie chorej osoby
          jest mnostwo.
          • subiektywnie Re: Czy znasz kogos chorego psychicznie? 26.04.04, 22:47
            lorist napisał:

            > Osobiscie? Mam wrazenie , ze nie, a takich ludzi przy zdrowych zmyslach jest ,
            > ktorzy sobie wybieraja takie , a nie inne zycie u boku psychicznie chorej
            osoby
            > jest mnostwo.
            oczywiscie ze jest ich mnostwo - przykladem niech bedzie rzekomy partner triss
            • lorist sorry, to mialo byc do mobypussy 26.04.04, 22:50
              • mobypussy Re: sorry, to mialo byc do mobypussy 26.04.04, 22:56
                no to moby ci już odpowiada:
                otóż jest takich ludzi mnóstwo jak już ktoś wyżej wspomniał, natomiast sądzę,
                że jeśli osoba taka by mnie psychicznie i regularnie doprowadzała do rozpaczy
                to jedynym wyjściem z takiej sytuacji byłaby rozłąka. cierpliwość trzeba mieć,
                ale zgodnie z moją dewizą wszystko ma swoje granice. nie można poświęcać życia
                na coś co nie ma mieć sensu.
      • lorist Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:31
        Widzisz Triss, problem jest ciezkiego kalibru. Wiadomo, szkola psychologii
        radzi, aby tworzyc zwiazek na szczerosci. Aczkolwiek, wiadomo, jest okres w
        ktorym poznaje sie partnera na stopie kolezenskiej, ow obiekt przyszlego
        zainteresowania nie chwali sie tym, ze ma problemy psychiczne. Jak juz sie
        przyzna, czesto gesto moze byc tak, ze abstrakcja jest przypuszczenie, ze osoba
        tam moze miec takowe dolegliwosci. Ignorancja ze strony zdrowej czesci zwiazku,
        zatarcie sie dystansu bo przecierz wszystko jest dobrze. A przychodzi dzien,
        gdzie jednak nastepuje wybuch choroby. a tu bywa roznie, moze byc agresja
        urojenia-schizofrenia paranoidalna lub szastanie kasa, nadmierna towarzyskosc
        tudzierz zdrady i niezdrowe pomysly np. rozpeczecie 4 fakultetow na raz - mania.
        Wydaje mi sie, ze chyba kochajacy partner nie bylby w stanie tak zwyczjnie
        odejsc, nie udzielajac pomocy. Po manii nastepuje depresja a wtedy czlowiek jest
        bezbronny jak dziecko.
        • triss_merigold6 Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:37
          Nie mam żadnego doświadczenia w tej kwestii. Nie znam nawet takiego przypadku
          wśród znajomych więc naprawdę nie mogę się wypowiedzieć. Ze związku nie
          odchodzi się nagle, przynajmniej takiego kiedy ludzi coś łączyło. Zasze są
          próby ratowania, wypraszania terapii, leczenia. Pewnie gdybym miała w domu
          alkoholika to między stwierdzeniem tego faktu a przejściem do czynów (odejściem
          rozwodem) minęłyby miesiące jeśli nie lata.
          • lorist Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:48
            Nie no ja rozumiem. Tak tylko zainteresowalo mnie Twoje zdanie na ten temat,
            troche mnie sama podpuscilas tym alkoholizmem:)

            A i jeszcze jedno. Sledze to forum, teraz troche czesciej goszcze na forum sniezki.
            Ale konkretnie. Nie pisze tego zlosliwie, niczego zlego Ci nie zycze, czytalem
            ze masz miec badania prenatalne. Wiesz zapewne, ze nie wykaza one predyspozycji
            ani podatnosci na choroby psychiczne, a jednak gdyby bylo mozliwe takie
            zdiagnozowanie plodu, urodzilabys?
            • triss_merigold6 Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:51
              Podatność to tylko prawdopodobieństwo a nie niemal 100% pewność jak w przypadku
              diagnozy wad rozwojowych czy genetycznych. Urodziłabym.
              • lorist Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 23:02
                Trzezwe myslenie Triss.
                Ja natomiast nie mam pogladu na temat faszerowania dzieci psychotropami, bo sa
                nad pobudliwe,, dla ich dobra w przyszlosci. Nie podoba mi sie, ta wcale
                nierzadka praktyka, niby lekarze przepisuja, ale ja bym nie chccial jesc chemii
                w tak mlodym wieku.
                • triss_merigold6 Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 23:07
                  Jestem zdecydowanie przeciw. W USA dopuszczono do przepisywania ritalinu przez
                  lekarzy - nie psychiatrów i efekt jest taki, że silny psychotrop dostają nawet
                  2-3 latki. Normalne, żywe, ruchliwe, ciekawe świata dzieci u których pazerny
                  lekarz "zdiagnozował" np. ADHD. Wyrośnie pokolenie ludzi z poważnymi
                  zaburzeniami najprawdopodobniej. Było parę artykułów w "Forum", przedruki z
                  pism amerykańskich i brytyjskich.
                  • lorist Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 23:25
                    Temat jest slabo zbadany. Psychotropy istnieja okolo 50 lat.zobaczymy jak takie
                    dorosle dzieci beda sobie radzily.
                    Przyrodni brat moje kolezanki, lat 9 zaczal brac konskie dawki tegretolu jak
                    zobaczyl swojego ojca wiszacego na pasku, samobujstwo po pijanemu. Jego siostra,
                    absolwentka psychologii , pochwala to.
    • j_76 Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:32
      Trochę to już wszystko przypomina "100 pytań do..." ;)
      • mobypussy Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 22:38
        a mnie się wydaje, że bardziej: "admin. 1 z 10"
    • Gość: Richelieu* Re: Triss , a psychiczny? IP: 217.98.107.* 26.04.04, 22:57
      cokolwiek możnaby powiedzieć o niemoralności Triss w kwestii alkoholizmu ma
      rację. A Ty lorist chyba nawet nie zdajesz sobie sprawy czym jest alkoholizm.
      zaś choroby psychiczne się leczy metodami profesjonalnymi, a nie na własną
      ułomną rękę
      • lorist Re: Triss , a psychiczny? 26.04.04, 23:06
        Hehe, czuje jakbys na mnie troche naskoczyl. Ale masz racje, nie wiem co to jest
        alkoholizm, chroniczny alkoholizm. Nikt w mojej rodzinie nie pije, natomiast w
        kwestii chorob psychicznych mam duze obeznanie, mozna leczyc, lecz wierz mi
        ,nigdy nic nie jest zupelnie proste, jak w zyciu.
        • Gość: Richelieu* Re: Triss , a psychiczny? IP: 217.98.107.* 26.04.04, 23:15
          tak, tylko czynniki wywołujące choroby psychiczne są zupłnie inne niż te, które
          wywołują alkoholizm. Nad czynnikami niezależnymi nie sposób zapanować, a nad
          alkoholizmem owszem.
    • elizabeth7 Re: Triss , a psychiczny? 27.04.04, 00:14
      Zaczepiasz Loris Triss i zadajesz tak glupie pytanie ze az rece opadaja.Jesli
      czlowiek nie doswiadczyl zycia z czlowiekiem takim to nie ma pojecia co to
      jest.Jestem corka alkoholika i schizofrenika.Gdybym trafila na czlowieka ktory
      ukrylby to przede mna to na sama wiesc o jego chorobie rozwiodlabym sie.Nawet
      wzielaby rozwod koscielny dla pewnosci.gdybym nie mogla sie rozwiesc to
      otrulabym go z pelna premedytacja.Szzcegolnie wtedy gdybym miala dzieci.Sama
      moglabys sobie z chorym psychicznie zyc ale twoje dzieci nie musialyby znosic
      tego i wchodzic w zycie ze strachem.
      Gdybys ukryla przed swoim mezem ze pracowalas wczesniej jako prostytutka bo nie
      mialas z czego zyc to on z milosci pewnie od razu by ci wybaczyl?Gdybys mu po
      slubie powiedziala ze przeszlas wiele chorob wenerycznych i nie bedziesz miala
      dzieci to przeciez pestka, nie maialby z milosci nic przeciwko temu.
      Zadajac idiotyczne retoryczne pytania dajesz pozywke miernotom czepiajacym sie
      pytanej.
      • lorist Re: Triss , a psychiczny? 27.04.04, 10:49
        elizabeth7 napisała:

        > Zaczepiasz Loris Triss i zadajesz tak glupie pytanie ze az rece opadaja.Jesli
        > czlowiek nie doswiadczyl zycia z czlowiekiem takim to nie ma pojecia co to
        > jest.

        Zadaje pytania, ktore uwazam za sensowne. nie pomyslalas , ze ta sprawa moze mie
        dotyczyc osobiscie?
        Jestem corka alkoholika i schizofrenika.
        Bardzo Ci wspolczuje, dlatego pewnie tak emocjonalnie zareagowalas na moj watek.
        Twojemu ojcu tez wspolczuje nawet jesli nie chce sie leczyc, nie chce niczego
        zmienic, a przez rodzine jest odbierany tak , a nie inaczej.

        Gdybym trafila na czlowieka ktory
        > ukrylby to przede mna to na sama wiesc o jego chorobie rozwiodlabym sie.
        Czy ja pisalam cos o ukrywaniu? Poznajesz chlopaka np. w pracy, podoba Ci sie,
        kolegujecie sie, ale nie jestes z nim, nie musi Ci sie spowiadac na co choruje.
        Jak znajomsc zacznie sie rozwijac glebiej, owszem ma obowiazek powiedziec.
        Nawet
        > wzielaby rozwod koscielny dla pewnosci.gdybym nie mogla sie rozwiesc to
        > otrulabym go z pelna premedytacja.

        Tutaj przemiawia przez Ciebie skaza rodzinna, trudno z Toba bedzie teoretyzowac.
        Z reszta nie bede za bardzo probowac. Chce tylko powiedziec, ze sa chorzy
        psychicznie niereformowalni jak i zdrowi niereformowalni.
        Szzcegolnie wtedy gdybym miala dzieci.Sama
        > moglabys sobie z chorym psychicznie zyc ale twoje dzieci nie musialyby znosic
        > tego i wchodzic w zycie ze strachem.
        > Gdybys ukryla przed swoim mezem ze pracowalas wczesniej jako prostytutka bo nie
        >
        > mialas z czego zyc to on z milosci pewnie od razu by ci wybaczyl?
        Dlaczego od razu???

        Gdybys mu po
        > slubie powiedziala ze przeszlas wiele chorob wenerycznych i nie bedziesz miala
        > dzieci to przeciez pestka, nie maialby z milosci nic przeciwko temu.
        > Zadajac idiotyczne retoryczne pytania dajesz pozywke miernotom czepiajacym sie
        > pytanej.
        Jak juz pytalem problem dotyczy mnie osobiscie, a ocena wartosci retorycznej
        tego postu nalezy wylacznie do pytanej.
        Pozdrawiam
    • Gość: mh Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia IP: *.chello.pl 27.04.04, 07:10
      Teoretyzujecie, a ja Wam opowiem prawdziwą historię z happy endem. Wiele, wiele
      lat temu wyszłam za mąż. Mój mąż , znakomicie zapowiadający się lekarz, w
      krótkim czasie zaprzepaścił prawie wszystko co dostał od losu ( a dostał wiele)
      biorąc leki psychotropowe. Degeneracja nastepowała powoli acz sukcesywnie. Dno
      osiągnął gdy byłam w ciązy. W dniu odbioru mnie i dziecka ze szpitala był w
      takim stanie, że nie mógł ustać na nogach. Do problemów uzależnienia dołączyły
      się zdrowotne ( niewydolność nerek wymagająca dializ) i zyciowe ( stracił
      pracę, nie mógł znaleźć kolejnej, a były to czasy, gdy o bezrobociu mało kto
      słyszał)i finansowe. Widmo głodu groziło nam bardzo realnie . Miałam 3
      mozliwości ( przypominam, że w domu było małe dziecko)albo wyrzucić go na zbity
      pysk, co równałoby sie jego śmierci, albo cierpieć i skazywać na wiadomy los
      siebie i dziecko, albo podjąc walkę, z trudnym do przewidzenia skutkiem.
      Wybrałam ostatnie wyjście. Nie bedę opisywała swojej drogi przez mękę,
      trudności zyciowych, finansowych, stanów załamania, izolacji towarzyskiej,
      problemów zdrowotnych i wielu, wielu innych rzeczy, bo to bez sensu.
      Dzis, po ponad dwudziestu latach, mogę powiedzieć, odpukać, że wygraliśmy.
      Leki psychotropowe przestały dla niego istnieć. Wrócił do pracy. Nie nadrobił
      straconych lat, ale jest bardzo, bardzo cenionym i zdolnym lekarzem, o którego
      dosłownie biją się pacjenci.
      Finansowo stoimy na nogach. "Dziecko" nie jest już dzieckiem, zna przeszłość
      ojca, ale kocha go , ceni a od narkotyków i psychotropów trzyma się z daleka.
      Odbudowaliśmy nasze życie. Gdybym zedezerterowała pewnie swego czasu miałabym
      lżej, ale mąż najprawdopodobniej by nie zył, albo w najlepszym razie był
      wrakiem człowieka w ośrodku opiekuńczo-leczniczym.
      Obecnie, a przypominam od owych wydarzeń minęło ponad 20 lat, nikt patrząc na
      nas, na nasz dom, a przede wszystkim mojego męża, nie uwierzyłby w przeszlość .
      • Gość: Lena Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia IP: 80.48.96.* 27.04.04, 10:16
        Bardzo Cię podziwiam mh ;))))) ale ... nie jest prawdą, żę "to było 20 lat
        temu". Tak możesz napisać o złamanej nodze która może czasem pobolewa na zmianę
        pogody ale jest tylko niemiłym wspomnieniem. Proces wychodzenia z
        nałogu /narkomania czy alkoholizm/ jest procesem długotrwałym. Istnieje takie
        zjawiska jak człowiek w nałogu/czyli rodzina w nałogu/iczłowiek wychodzący z
        nałogu /czyli rodzina wychodzi z nałogu/. I jedno i drugie okropne. Widziałam
        rodzinę wychodzącą z nałogu i alkoholizmu i narkomanii . Z tego da się wyjść.
        Trudne bo trudne ale się da. Z chorób psychicznych się nie wychodzi. Do
        schizofrenii przyznaje się Krystyna Bochenek i jak widać można z tym żyć ale
        trzeba żyć świadomie. Moja przyjaciółka miała ojca schizofrenika, przyjaciólka
        mojej mamy ma syna schizofrenika. Dopóki taki człowiek bierze leki może
        normalnie funkcjonować. W obydwu przypadkach doszedł alkohol więc o lekach nie
        było mowy. Alkoholik i schizofrenik to trgedia do potęgi.
        Zadawanie takich pytań jak "co byś zrobiła gdyby..." jest trochę dziecinne.
        Nikt nie wie co by zrobił gdy nie zna. A ten co zna /najlepiej z własnej
        rodziny/ od razu powie, że rozwiódłby się na pewno bo już jedną traumę ma za
        sobą. Niekoniecznie rozwiódłby się, czasem z człowieka wychodzi nieoczekiwany
        humanitaryzm którego sam nawet nie chce. Ten który nie zna i mówi, że on by do
        grobowej deski ... niekoniecznie. Ogrom ludzi mówi "i nie opuszczę cię aż do
        śmierci" i opuszcza. Takie deklaracje "co bym zrobiła gdyby " są niepoważne i
        nic nie mówiące.
        • triss_merigold6 Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia 27.04.04, 10:30
          Wiesz akurat to pytanie było dość sensowne bo dotyczyło granic tego co można
          znieść dla drugiej osoby, w jakim stopniu można się poświęcić, jak długo
          starać. Deklaracja "nie opuszczę aż do śmierci" nie jest dla mnie bo zakładam
          warunkowe bycie z kimś tj. dopóki partner nie zacznie radykalnie na niekorzyść
          zmieniać reguł gry (zdrady, alkoholizm, hazard, przemoc itd.).
          • subiektywnie Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia 27.04.04, 10:38
            to milo, ze uznalas to pytanie za dosc sensowne - wszyscy z niepokojem
            czekalismy na werdykt pani magister
          • Gość: Lena Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia IP: 80.48.96.* 27.04.04, 10:42
            Problem z takimi pytaniami i odpowiedziami na nie polega na tym, że często
            między deklaracjami a życiem jest mały rozdźwięk. Co byś zrobiła gdyby mąż cię
            zdradził, gdyby zdradził cię drugi raz, gdyby oszukiwał, gdyby był taki a nie
            inny, gdyby twój szef stosował mobbing, gdyby okazało się to i tamto, gdyby
            twoja teściowa ... można zadać tysiące takich infantylnych pytań i otrzymać
            tysiące zdecydowanych odpowiedzi. A w życiu zrobić zupełnie inaczej.
            Nawet to "i nie opuszczę cię aż do śmierci" JEST zakładem warunkowym jeśli
            tylko zakładasz, że jeśli ...
            • triss_merigold6 Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia 27.04.04, 10:54
              Zgadza się. W życiu jest b. różnie. Mam przykład znajomej, która wyszła za mąż
              za żarliwie wierzącego człowieka (w jej oczach, osoby religijnej był to ogromny
              atut bo uznała, że skoro poważnie traktuje wiarę to sakrament małżeństwa
              także). Panu odbiło: zdrady, kłamstwa, wyprowadzki, wreszcie pozew o rozwód i
              ona - głęboko i poważnie traktująca nakazy kk na ten rozwód wyraziła zgodę,
              więcej, nalegała żeby odbył się jak najszybciej. Była tak udręczona, że chciała
              jak najszybciej zakończyć związek z tym człowiekiem.
              • Gość: baba Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia IP: *.acn.waw.pl 27.04.04, 12:37


                Wg prawa kanonicznego mozna uniewaznic sakrament, jesli osoba chora
                psychicznie zataila swoj stan przed narzeczonym/a.
                Inna sprawa jest uniewaznienie, inna odmowa pomocy.
                Ja bym skorzystala z tej mozliwosci.

                Jesli choroba rozpoczela sie w malzenstwie jest to dopust, ktory trzeba
                zniesc, co znow nie oznacza, ze pobozny czlowiek MUSI mieszkac z chorym.
                Nie powinien jednak pomocy odmawiac W MIARE SWOICH MOZLIWOSCI (to sprawa
                sumienia, ile mozemy).
                Pozdr
        • Gość: mh Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia IP: *.chello.pl 27.04.04, 13:45
          Wyjść można, ale trzeba mieć świadomość, że nie wolno wziąć ani jednej tabletki
          nawet łagodnie działającego leku psychotropowego. Wtedy , gdy się weźmie
          uzależnienie powraca.
          • kardiolog Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia 27.04.04, 13:47
            Gość portalu: mh napisał(a):

            > Wyjść można, ale trzeba mieć świadomość, że nie wolno wziąć ani jednej
            tabletki
            >
            > nawet łagodnie działającego leku psychotropowego. Wtedy , gdy się weźmie
            > uzależnienie powraca.

            W przypadku alkoholikow nie jest to prawda.
            Znam osoby, ktore potrafia wypic dwa kieliszki wina do kolacji i odstawiaj
            butelke.
            Jeszcze raz gratuluje mh!
            kardiolog
            • Gość: mh Re: Triss , a psychiczny?- Prawdziwa historia IP: *.chello.pl 27.04.04, 16:27
              Dzięki za gratujacje, ale obawiam się, że miałeś do czynienia nie z
              alkoholikiem, ale osoba ze skłonnościami do nadużywania alkoholu ( a to nie
              jest to samo)
    • kardiolog Re: Triss , a psychiczny? 27.04.04, 13:36
      Witajcie,
      wpadlem na szybko zorientowac sie co antyglobalisci wyczyniaja w stolicy i
      przy okazji zahaczylem o „forum kobietki”:).
      Zatrzymal mnie, lorist, Twoj watek, przeczytalem wiec do konca. Pozwol, ze
      zamieszcze kilka uwag odnoszacych sie do zjawisk opisywanych przez psychologie.
      Moim zamiarem jest przyblizenie problemu a nie ocena ewentualnych osob.
      Zreszta tak zrozumialem dyskusje tu zamieszczona- mechanizmy i konsekwencje.

      Opisywane przez Ciebie reakcje „Czuje sie tak dobrze i tak pewnie. Zdradza Cie,
      wydaje bez namyslu pieniadze, zlosci sie na Ciebie jak chcesz go w
      jakikolwiek sposob ograniczac, naduzywa alkoholu, chce sprzedac mieszkanie i
      jechac w podrzo do okola swiata.” nie sa jeszcze przykladem- jak odnosisz-
      psychoz czynnosciowych, lecz sterowaniem emocjonalnym, w wyniku ktorego osoba
      poddawana dzialaniu uzaleznia sie od „oprawcy” , a „oprawca” w efekcie
      koncowym staje sie rowniez „ofiara”.
      Sterowanie emocjonalne inaczej manipulacja emocjonalna polega na calkowitym
      skoncentrowaniu uwagi na obiekcie, utozsamianiu sie z nim („lubie
      kurczaka”. „doprawdy? to tak jak ja”. Element wykorzystywany czesto w biznesie
      dla zjednania sobie przychylnosci klienta- partnera), wyniesienie obiektu „na
      wyzyzny” (koncentracja na rzeczywistych i rzekomych zaletach), wzmocnienie
      oddzialywania, przywiazywanie i nadanie wagi poprzez m.in.:
      wprowadzenie „dobrego” i „zlego policjanta” (b.czesto stosowane przy
      negocjacjach – taktyka „dobry negocjator ” i „zly negocjator”) az po stracenie
      obiektu ze szczytu, na ktory zostal wyniesiony (punktowanie wad, deprecjacja
      osoby, odbieranie przywilejow itp.). Obiektami staja sie najczesciej kobiety o
      okreslonych predyspozycjach psychicznych (brak zainteresowania rodzicow w
      dziecinstwie lub nadmierna troska i rygor narzucony przez doroslych) lub
      spolecznych (brak partnera, izolacja, alienacja intelektualna) czy fizycznych
      (odstawanie do przyjetych norm i wzorcow narzuconych przez ogol ). Oprawcami
      natomiast moga byc osoby, ktore zostaly skrzywdzone w dziecinstwie (odrzucenie,
      brak pelnej rodziny, bicie, wykorzystanie seksualne) swiadomie lub nieswiadomie
      wyrownujace utajone krzywdy z przeszlosci, czy tez pozbawione wizji przyszlosci
      (choroba, starosc, czesciowe lub calkowite kalectwo, brak pracy). W przypadku
      powtarzalnosci reakcji oprawca moze stac sie neurotykiem czynnosciowym czasami
      schizofrenikiem, granica jest jednak plynna, choroby czesto sa przez
      specjalistow mylone. Oprawca moze byc calkowicie zdrowa psychicznie osoba,
      ktorej dzialania powodowane sa zachwianiem rownowagi wlasnego ego. Nie mam przy
      sobie materialow, ktore dobrze opisuja psychozy i schizofrenie (chocby znow
      Zimbardo), ale jesli bede mial czas to podrzuce opracowania.
      Pozwole sobie teraz na ustosunkowanie sie do kolejnych wypowiedzi. Nie mozna
      wyleczyc sie z uzaleznien, mozna je jedynie kontrolowac. Natomiast realnym jest
      wyleczenie sie z schizofrenii. O jej przebiegu , sile wystepowania, remisji
      powinny orzekac jednak konsylia lekarskie (najlepiej co najmniej dwa niezalezne
      zrodla prowadzace kilkumiesieczne badania). Schizofrenia, jak wpsomnialem,
      jest choroba najmniej znana i rozpoznawalna przez specjalistow, czesto jej
      objawy zanikaja jednak samoczynnie i dochodzi do calkowitego wyleczenia.

      Mh, gratuluje sukcesu na miare nagrody Nobla. Rzadko bowiem zdarza sie (opisy
      przypadkow klinicznych), ze po 20-letniej walce pacjent zdrowieje. Najgrosze
      jest pierwsze 10 lat. Zalamanie i stan krytyczny przychodzi w ciagu trzech
      nastepnych (dane statystyczne).
      Jezeli nie dojdzie do poprawy w ww okresie pacjent rokuje minimalne szanse na
      wyjscie z choroby (nerwica depresyjna) a osoba wspol-uzalezniona (rodzina) jest
      na skraju wyczerpania nerwowego (depresja inwolucyjna). Ciesze sie bardzo, ze
      Tobie udalo sie.
      Zwroce jeszcze uwage na zdania przez Ciebie wpisane: „Miałam 3
      mozliwości (....)albo wyrzucić go na zbity
      pysk, co równałoby sie jego śmierci, albo cierpieć i skazywać na wiadomy los
      siebie i dziecko, albo podjąc walkę, z trudnym do przewidzenia skutkiem.
      dosłownie biją się pacjenci.(...)
      Odbudowaliśmy nasze życie. Gdybym zedezerterowała pewnie swego czasu miałabym
      lżej, ale mąż najprawdopodobniej by nie zył, albo w najlepszym razie był
      wrakiem człowieka w ośrodku opiekuńczo-leczniczym.”

      Jeszcze raz gratuluje uratowania rodziny. Chcialbym jednak podkreslic, ze NIE
      WOLNO myslec kategoriami, ktore tutaj zacytowalas- mam na uwadze mianowicie
      snucie wizji smierci chorego na wypadek izolacji. Izolacja i leczenie w
      odosobnieniu w przypadku uzaleznien jest jak do tej pory jedyna skuteczna
      kuracja (terapia wstrzasowa) uznawana przez przez psychologow i psychiatrow.
      Jak najbardziej blednym jest wyobrazenie czlonka rodziny o swojej unikatowosci
      i niezastepowalnosci (patrz poczatek listu dot. manipulacji emocjonalnej) oraz
      wpedzanie sie w poczucie winy i przyjmowanie obowiazku bycia „siostra
      milosierdzia”. Jezeli mialas okazje przesledzic koleje losu osob uzaleznionych
      (narkomani, alkoholicy, lekomani) by zrozumiec dlaczego ow koszmar dotknal i
      Twoja rodzine moglas dostrzec pewna prawidlowosc. By zerwac z nalogiem trzeba
      stracic wszystko: dom, rodzine, prace. Znam kilka przypadkow (pracowalem jakis
      czas w osrodku ds uzaleznien) akceptowania nalogu przez rodzine „bo jak
      trzezwial to byl dobry i kochajacy”. Nie kazda osoba (o czym pisze Triss)
      wykazuje ten sam poziom instynktu samozachowawczego. Najwazniejsze , aby
      wskutek powtarzajacych sie dzialan chorego nie dojsc do przekonania, ze tak juz
      musi byc, nie ma rady. Jezeli rodzina nie zablokuje receptorow bolu przy
      kazdym ataku chorego, ktory nie leczony bardziej lub mniej systematycznie
      bedzie mu sie oddawal (ciag alkoholowy, agresja, przemoc) pograzy sie
      bezsilnosci, otepieniu emocjonalnym, rezygnacji. Wiara, ze uzalezniony zmieni
      sie , gdyz od dwoch tygodni jest wzorowym mezem czy ojcem jest zludna. Zludnym
      jest tez przekonanie, ze osoba uzalezniona dobrowolnie zrezygnuje z
      przyzwolenia i zrozumienia dla jego choroby (zwolnienie z odpowiedzialnosci i
      przeniesienie na domownikow) jakie otrzymuje w rodzinie.
      I jeszcze jedna osobista uwage chcialbym dodac do opisu zjawiska. Powtarzanie
      alkoholikowi podczas jego ciagow, ze nie przedstawia zadnej wartosci
      spolecznej, jest wyrzutkiem i utrapieniem i najlepiej, zeby zniknal ze swiata
      jest najczesciej stosowanym bledem czlonkow rodziny. On doskonale o tym wie,
      ale w jego mniemaniu nie ma juz odwrotu. Na poczatku napisalem zdanie o tym, ze
      oprawca sam staje sie ofiara. Manipulacja jest jak samonakrecajaca sie spirala,
      dlatego predzej czy pozniej musi uderzyc w jego tworce. Tyle w skrocie znanych
      mnie odrobine faktow medycznych.
      Pozytywne jest to, ze w przypadkach podjetej, konsekwentnej walki o czlowieka
      (takiej, jaka opisuje mh) udalo sie uratowac kilkanascie osob i ich rodziny.
      Niestety, statystyki tez dowodza, ze konsekwencji starcza jedynie 20-30%
      poszkodowanym rodzinom i sa to wyniki najczesciej pochodzace z zagranicy, gdzie
      o problemie alkoholowym mowi sie otwartym tekstem niezaleznie (a raczej przede
      wszystkim) czy dotyczy profesora uniwersyteckiego, studenta czy znanej pani
      posel.

      Prosze mojego wpisu nie traktowac osobiscie.

      kardiolog
      • lorist Re: Triss , a psychiczny? 27.04.04, 14:05
        Wiecs co kardilog, ja nie mam stycznosci z alkoholizmem w rodzinie. Przypuszczam
        tylko , ze aby sie oswobodzic z widma alkoholozmu lub narkomanii trzeba spasc na
        samo dno. tak mi muwila kolezanka pracujaca w stowarzyszeniu doroslych dzieci
        alkoholikow.
        Natomiast co do psychoz, podawalem przyklady objawow manii akurat i to te ktore
        moga byc zrozumiale dla zdrowego czlowieka i widoczne mocno.
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka