Związek z Włochem

[Gość: alice]

Witam,
mam pytanie,czy mogłabym się dowiedzieć od was, jak to jest być w związku z
Włochem?? Od jakiegoś czasu (ok 2 mies-więc stosunkowo krótko) spotykam się
z jednym i zaczełam sie zastanawiac czy mozna pogodzic różnice kulturowe i
inne mentalności??
Bardzo zależy mi na wszystkich opiniach, tych dobrych:)i tych złych tez;[
Pozdrawiam

[lena_zienkiewicz]

taki głupkowaty naród, trochę.No, ale czego się spodziewać, nadmiar słońca
wypala im resztki mózgu ;))))))
Zdradzają strasznie, bo to normalne w ich "kulturze".Napewno potrafią dbać o
kobietę tysiąc razy bardziej niż niejeden Polak, ale bierze się to napewno z
faktu, że tam ludzie żyją na "poziomie finansoym", a nie jak w Polsce, w co
drugim domu biednie.
Jak se coś przypomnę to dopiszę.

[six_a]

>taki głupkowaty naród, trochę.No, ale czego się spodziewać, nadmiar słońca
wypala im resztki mózgu ;))))))

no to mnie zaszokowałaś, nawet jeśli to miał być żart :)

[lena_zienkiewicz]

dlaczego cię zszokowałam?

[six_a]

:) no głównie tym, że nie mogę wyobrazić sobie Włocha, mówiącego, że Polacy to
taki głupkowaty naród, któremu dziura ozonowa wyżarła resztki itd.
a Polaka teraz już mogę.
no offence!

[lena_zienkiewicz]

coś ty.Mój tata pracuje we włoskim zakładzie od kilku lat.Oni sami mówią, że
Polacy to taki mądry naród a oni to takie głupki :P

[six_a]

no kto by tam kokieterię za prawdę objawioną brał :)))
jakby w tym, co oni mówią było coś z prawdy, to oni by pracowali u Twojego
taty, a Polska słynęłaby z Alfy Romeo, a nie wyborowej ;))))

[pierozek_monika]

> jakby w tym, co oni mówią było coś z prawdy, to oni by pracowali u Twojego
> taty, a Polska słynęłaby z Alfy Romeo, a nie wyborowej ;))))

można powiedzieć, że oni mieli trochę więcej szczęścia, bo mimo że zamieszali
nieźle swoim faszyzmem to pomoc finansowa im się trafiła od wujka z hameryki a
nam trafiła się "pomoc" wujka wani. Tak więc nie do końca mieliśmy możliwość
się wykazać.

[dede1]

Jesli chodzi o roznice kulturowe i mentalnosc to moge z wlasnego doswiadczenia
powiedziec, ze nie musze one stanowic problemu. Moj maz jest Niemcem,
malzenstwem jestesmy od ponad 3 lat i jestem z nim szczesliwa. Mieszkamy w
Niemczech i do naszego wspolnego zycia wnosimy po trochu to co pozytywne z obu
stron. Ja m.in. rodzinnosc i tradycje przez co np. swieta takie jak Boze
Narodzenie nie koncza sie na dekorowaniu domu i kupowaniu prezentow ale
chodzimy do kosciola pomodlic sie przy szopce, dzielimy sie oplatkiem w
wigilie, odczytujemy w obu jezykach Ewangelie o Narodzeniu. Te przyklady to
rzeczy, ktorych maz nigdy nie praktykowal, nie znal ale z zadowoleniem czyni. I
nie ma znaczenia tu fakt, ze jest ewangelikiem ani to ze praktycznie nie zna
polskiego. Chce przez to powiedziec, ze jezeli obie strony beda proponowaly
pewne rzeczy zwiazane z wlasna kultura, mentalnoscia i wychowaniem, a nie
narzucaly, jezeli kazde z nas bedzie staralo sie te roznice z zainteresowaniem
badac aby wyszukac to co nam sie podoba i tym dzielic, to nie powinno byc
problemow.Mysle, ze zwiazek z kims z bardzo odmienna od europejskiej kultura
niesie wiecej wyzwan.
Jesli chodzi o Wlochow to musze powiedziec, ze mialabym mnostwo obaw angazujac
sie w taki zwiazek. Szczegolnie jesli Wloch pochodzi z poludnia czyli od Rzymu
w dol. Nasi dobrzy znajomi (znamy sie od ponad 5 lat) pochodza z pludnia
(Kalabria) i przyznam szczerze, ze o ile sa to mili i przyjacielscy ludzie to
nie chcialabym byc zona zadnego z nich. Nie sa to zwiazki nowoczesne,
partrnerskie, ale bardzo tradycyjne: Nasz znajomy np. posiada restaruracje.
Spedza w pracy w zasadzie caly dzien. Do domu wraca w nocy ok 2 czasem pozniej
gdyz prawie zawsze po zamknieciu wlasnego biznesu ok 24.00 jezdzi po roznych
kumplach i kuzynach. Jego zona zajmuje sie dzieckiem. Czasem przyjedzie na
godzine lub dwie w ciagu dnia do restaruracji i tyle. Zyja razem ale kazdy robi
swoje. Wolny jest poniedzialek, ktory spedzaja na zakupach ewtl. odwiedzinach u
rodziny. Zona nie ma dostepu do kasy. Jesli cos kupuja to razem. Nie raz bylam
swiadkiem jak prosila o np. 20 Eur bo chciala cos tam kupic w drogerii. Dla
mnie osobiscie sytuacja nie do zaakceptowania. Totalnym paradoksem jest, ze
brat owego znajomego ma karte platnicza a tym samym dostep do konta naszego
znajomego, podczas gdy jego wlasna zona nie!!!! Facet podjemuje wszelkie wazne
decyzje sam. Zmienia samochod informujac ja dopiero po fakcie. Na jej skarge,
ze tez chcialaby w koncu nowy, znajomy reaguje slowami:"dziecko pojdzie do
przedszkola, znajdziesz sobie prace, wezniesz samochod na raty i bedziesz sobie
na ich splate zarabiac". Nie chce wymieniac dalszych przykladow ale tak wyglada
takie malzenstwo. Kobieta ma niewiele do gadania. Maz owszem zapewnia jej
wszystko, ale wplywu na jego decyzje nie ma ona zadnego. Patrzac na innych
Wlochow (a znam ich sporo)dochodze do wniosku, ze zenia sie bo chca miec dzieci
ale pojecia typu partnerstwo w malzenstwie, wspolne chodzenie do kina i
zajmowanie sie wspolnym hobby to dla ich obce pojecia. Kobiety spedzaja czas
razem ze soba i dziecmi, faceci we wlasnym gronie. Ew. w kilka rodzin wszyscy.
Indywidualnie malzenstwa nie robia nic. Malo tego, z komentarzy Wlochow mozna
wywnioskowac, ze pojscie z wlasna zona do kina czy gdziekolwiek jest zenujace i
nudne. Jesli twoj Wloch jest z polnocy masz szanse na normalny zwiazek. Jesli z
poludnia a ty nalezysz do w miare nowoczesnych i niezaleznych kobiet to
przestrzegala bym cie przed angazowaniem sie w ten zwiazek. Ale jak wiadomo sa
wyjatki. Ja na razie znalazlam jeden, ale ten akurat urodzil sie i wychowal
tutaj tzn w Niemczech wiec jest pod wplywem innych zasad wspolzycie kobiet i
mezczyzn. I ma dosc wyemancypowana, niezalezna zone - nie Wloszke.

[Gość: Pat]

Przeważnie synusie mamusi , mamisynki.
Istnieje hierarchia rodzinna (kolejność dziobania) i wchodząc do włoskiej
rodziny zajmujesz ostatnie miejsce - twoja pozycja, autorytet itp. na początku
jest dosyć słaba.
Funkcjinujący mit o jurności włochów można włożyć między bajki.

[colubra]

Witam,
Siostra mojego ojca jest w zwiazku małeżenskim z Włochem od 15 lat. Jest to
Włoch z Palermo, a wiec typowy południowiec z oblanymi słońcem wzgorz
oliwkowych, gdzie wiezi rodzinne, hierarchia w stadzie i sojusze meskie maja
wyjatkowe znaczenie.
Przez pierwsze kilka lat nic nie zapowoadalo kleski,byc moze dlatego,ze dobrze
sie kamuflował.
Od dłuższego czasu ona jest bardzo nieszczesliwa. U niego zdrada nie jest
niczym szczegolnym i jest na porzadku dziennym, e... to znaczy raczej nocnym.
Zażądał od niej rzucenia pracy,gdyz kobieta kura domowa jest. Posuwał się do
agresji fizycznej, ale poniewaz moj ojciec ma jeszcze paru rosłych braci, to
szybko wybili mu z głowy takie pomysły. Jest impulsywny, głośny, autorytarny.
Syna wychowuje na macho i wpaja mu swoje "zasady". Dodam, ze mieszkaja w Polsce.
Wiem, ze nie uzyskałas z dotychczasowych postow najlepszych wiadomosci, ale
naprawde słyszałam wiecej opowiesci o udanych zwiazkach Polek z Arabami niz z
Włochami. Choc podobno najgorsi sa w zwiazkach Belgowie, a nie mam pojęcia
dlaczego;(

[balbinia]

Przesadzacie. Wiele zalezy od czlowieka i otoczenia w jakim sie wychowal. Znam
kilku Wlochow i to naprawde swietni faceci; ambitni, wyksztalceni i odnosza sie
do kobiet z duzym szacunkiem. Jeden z nich jest wielkim romantykiem i czeka na
swoja wielka milosc. Ludzi ograniczonych i mamisynkow mozna spotkac w kazdym
kraju, nie generalizujcie wiec prosze.

[colubra]

balbinia, podałam tylko suche fakty. Daleko mi do przesady. Nigdy nie kieruje
sie stereotypami i pewnie i w tej materii można znaleźć chlubne wyjątki. Ja
jednak nie zdecydowałabym się na taki związek;(
Pozdr

[dede1]

Wlasnie o to chodzi balbina, ze Wlosi na poziomie kolega-kolezanka sa bardzo
fajni. Pracowalam w sumie ponad rok z Wlochami, takze we Wloszech. Oni sa na
serio bardzo przyjacielscy i zabawni. Ale miec Wlocha jako kolege to jedno a
jako partnera to zupelnie inna bajka. Opisany przeze mnie znajomy w moim
powyzszym poscie jest dobrym kolega. Lubie jego zarty i optymistyczne podejscie
do zycia. Ale gdy patrze jak traktuje swoja zone, brak respektu i odrobiny
podziwu jaki nalezy sie kazdemu czlowiekowi a tym bardziej zonie, to mi
zwyczajnie dziewczyny zal. Mysle, ze jesli ktos malo przebywal z Wlochami, nie
zna ich, to latwo da sie zlapac w pulapke ich wesolego i rozgadanego
charakteru. Poza tym oni potrafia cuda opowiadac w celu zdobycia kobiety.Mam za
soba 3 proby zwiazku z Wlochem i kazda zakonczyla sie bardzo szybko bo tym
facetom nie sposob uwierzyc, jesli sie ma odrobine oleju w glowie. Najprostszym
testem jest "nie" na ich proby wciagniecia cie do lozka. Ich czar i uwielbienie
w stosunku do ciebie mina w ciagu sekundy a Wloch pojdzie na poszukiwanie nowej
ofiary. Podpisuje sie pod powyzszymi postami charakteryzujacymi Wlochow. Mam
takie samo zdanie na ich temat jesli chodzi o Wlocha i zwiazek z nim.

[Gość: sowila]

mam do ciebie prosbe, wczesniej napisalas o swoim zwiazku z niemcem. ja mam
faceta niemca, wlasciwie nie wiem czy jeszcze go mam. on bardzo obawia sie
zwiazku z polka. jest typowym niemcem, nie mowi po polsku i ma potworne opory,
zeby zaczac nasz zwiazek na powaznie, chce to wszysko po prostu skonczyc i
pozostac na stopie przyjacielskiej. ja bardzo go kocham i chcialabym czegos
wiecej, mam do ciebie wiec prosbe: czy moglabys napisac cos (najlepiej po
niemiecku) zeby zrozumial, ze zycie z polka nie jest takie jak ludzie mowia, i
ze warto sprobowac. prosze mozesz mi dac jakies rady, albo napisac jak ja moge
go do siebie przekonac. bardzo mi na nim zalezy, a on chce to wszystko
zniszczyc. bardzo prosze cie o pomoc! jak chcesz to mozesz tez napisac na e-
maila: [e-mail] , Bardzo prosze jak mozesz pomoz mi!

[dede1]

Sowila wyslalam ci maila.

[Gość: sowilka]

dzieki

[carlabruni]

myślę, że aż tak od włochów się nie różnimy kulturowo. włoch to w końcu nie
afrykanin. różnice kulturowe nie są takie wielkie. pozdrawiam.

[katja]

Bylam w zwiazku z Wlochem okolo 2 , 5 roku. Poczatki byly piekne, romantycznie i
goraco, ale potem zaczal sie horror. Dodam, ze moj Wloch byl z pln. czesci i
dosyc europejski jakby sie na poczatku wydawalo.
Z poczatku zachwycilam sie jego szczeroscia i spontanicznoscia i gruchotliwym,
miekkim glosie. Potem pomalu jego "spontanicznosc" zaczela mi byc ciezarem ,jego
wybuchy (np.krzyczal na wszystkich kierowcow, chcial sie scigac na jezdni), jego
nieokielzalnosc okazalo sie nie do wytrzymania. Stalam sie klebkiem nerwow
oczekujac zawsze jakiegos wybuchu z jego strony, potem tez zaczelo sie
ujarzmianie mnie, zaczal mi mowic co i kiedy mam robic. Nie wytrzylam, ucieklam
po 2,5 latach i dlugo potem musialam koic rozszarpane nerwy. Jako kolega napewno
by sie sprawdzil bo byl wesoly i rozmowny ale partner...mowie NIE!

[Gość: alice]

no tak, w zasadzie pozytywnych opinii nie ma za duzo;[ hehe,chyba nawet
wcale... Cechy charakterystyczne, które ja zauwazyłam u mojego włocha to przede
wszystkim zazdrość tzn, nie do końca zazdrość a raczej chęc kontrolowania
mojego czasu (co mnie zaczyna wkurzać)uporczywie zadaje pytania typu,gdzie z
kim, kiedy i niestety nie czuje sie z tym dobrze:( Podejrzewam ze raczej nie
uda mi sie z niego wyplenic takich zachowan, i raczej znając siebie na dłuższą
mete tego nie zaakceptuje. Narazie dałam mu tylko lekko do zrozumienia ze ta
jego 'inwigilacja' staje sie męcząca... hmmm
O niewierności włochów słyszy się wszędzie, ze dla nich to normalne - tego to
chyba zadna z szanujących się kobiet niezaakceptuje - ja tez nie...
Dam nam jeszcze troche czasu, zobaczę co z tego będzie. Nieskreślam z góry, ale
będe ostrożna
Dzięki wszystkim za informacje, ale piszcie jeszcze...
Alice

[katja]

Juz to zauwazylas hmm...a co bedzie dalej? Moj sie dluzej kamuflowal , okolo 1,
5 roku potem pomalu zaczelo wychodzic szydlo z worka. W kazdym razie nie rokuje
taki zwiazek niczego na dluzsza mete, potraktuj to jako mily romans i troche
doswiadczen.

[pierozek_monika]

ja znam jeden pozytywny przykład związku polki z włochem. To bardzo udane
małżeństwo, włoch pochodzi z północy z wioski piemonckiej i jest bardzo
porządnym facetem zakochanym w swojej żonie. Teraz ze względu na żonę mieszkają
w Polsce (źle się czuła we Włoszech, nie dogadywała się z teściową) i można im
tylko pozazdrościć zgrania.
To ten jeden budujący przykład ;)

Tez jestem jakiś czas z Wlochem, który ....

[nelka]

od dziecka mieszka w Szwajcarii, więc jest troche szwajcarski. Obydwoje
jesteśmy po rozwodach, i to akurat jego żona zdradzała. Fatycznie, że wielu
włochów zdradza, i to samo mi powtarzało wiele osób w Szwajcarii, i sama tez
widziałam takie historie.
Jednak wydaje mi się, że nie ma co przesadzać. Oni owszem duzo opowiadają, i
taka ich "uroda", a opowieści i wychwalanie sie podbojami, nie mozna brać tak
całkiem poważnie. Ja jestem mojego pewna, jest wspaniałym kochankiem, i zawsze
gotowym do spełniania moich życzeń. Nie jest skąpy, i w 3 dni poznał mnie ze
wszystkimi najlepszymi przyjaciółmi. Owszem pyta co robię i z kim, ale widzę,
że chce jak najwięcej czasu spędzać ze mną, a ponieważ oboje lubimy podrózować,
wałęsać sie po knajpach, dobrze zjeść, to mam kompana i mi to odpowiada.
Jesteśmy po 40-ce, i nie szukamy jakiejś niezależności na siłę, ja chcę mieć
swojego mężczyzne dla siebie, a on swoją kobietę, i koniec.
Na dodatek, jest pierwszy do obowiązków domowych, mycie naczyń itd, śniadanko
na stole, sprzątanie, bo o porządek bardzo dba.
Ja jestem bardzo zadowolona, bo po polskim macho, który za dewizę miał, że
prwadziwy mężczyzna powinien być tępy, brutalny i powinny mu cuchnąć nogi,
wreszcie mam coś normalnego, i nie ruszam jak matka polka codziennie do boju,
tylko życie jest przyjemnością.