do silnych babek

[Gość: ania]

pytanie kieruje do dziewczyn ktore zakonczyly dlugoletnie zwiazki:))
jak sobie poradzilyscie po rozstaniu??czym sie zajelyscie?jakies kursy
dodatkowe zajecia???a moze rzucilyscie sie w wir imprez?I CZY ZNALAZLYSCIE
POTEM PRAWDZIWA MILOSC??
Pozdrawiam wszystkich!!

[Gość: lisek]

Co za ironia losu! Właśnie wyszła ode mnie koleżanka, która rozstała się z
facetem kilka godzin temu:( Prawdę mówiąc, nie mogę dojść do siebie po tej
"rewelacji". Tak tylko piszę, bo naprawdę okropnie mi się pozbierać, a nie wiem,
czy będę umiała jej pomóc.

[Gość: DB]

Aniu podaj maila, napiszę Ci jak ja dałam sobie radę, bo dałam :)

[Gość: ..................]

Te silne nie maja takich problemow. Silne wiedza co i jak z
facetem...... Do silnych faceci tabunami laza. Rozstanie sie im z
facetem nie w glowie, lecz raczej problem moze powstac w przebieraniu
tych samcow.

[Gość: u r so lovely]

Nie było łatwo (mnóstwo rzeczy wspólnych i wspomnień po kilkunastu latach...)
I tak, znalazłam prawdziwą miłość, taką, co do której nie ma się wątpliwości.
Po 3 latach tamten wydaje się mocno wyblakniętym małym obrazkiem.
Najważniejsze - jeśli decyzja właściwie podjęta, to krótko będzie bolało. Daj
się omotać jakąś ideą.

[agnieszka_kolakowska]

Jako kapus jestem silną babką
telefonuje codziennie do faceta

Wiem ze moze mnie opieprzyc
ze nie telefonuje!

Gość portalu: u r so lovely napisał(a):

> Nie było łatwo (mnóstwo rzeczy wspólnych i wspomnień po kilkunastu latach...)
> I tak, znalazłam prawdziwą miłość, taką, co do której nie ma się wątpliwości.
> Po 3 latach tamten wydaje się mocno wyblakniętym małym obrazkiem.
> Najważniejsze - jeśli decyzja właściwie podjęta, to krótko będzie bolało. Daj
> się omotać jakąś ideą.

[narcyza1]

Jeśli możesz, napisz o tym również do mnie. Jestem wlaśnie w takim momencie. Po
dziewięciu latach. [e-mail]

do DB

[Gość: aga]

[e-mail] ----> tez poprosze jesli moge... heh, w topicu to tych ktore
kochaja itd jest o nasz troche jakby co...

[Gość: wiruska]

Trudno mi było, ale przewyciężyłam to. Teraz jestem mądrzejsza i nie wchodzę w
takie układy. Jest dobrze.

[mojanoga]

Ja nie zerwałam tylko zostalm opuszczona,ale chyba należę do tych silnych,bo udalo mi się pozbierać.Myślę,że duży udział w tym ma moja 6-cio tygodniowa coreczka.
Mam cichą nadzieję,że znajdę jeszcze tego jedynego i że on i moje dziecko będą się dobrze rozumieli i lubili.

[tygrysio_misio]

teraz masz ten atut ze nie beda sie toba interesowac bezmozgie jelopy tkorzy
chca sie tylko zabawic i nie akceptuja cie dokonca.........
jak ktos sie toba i dzieckiem zainteresuje to bedzie wiadomo ze cie kocha i
wszystko co twoje..

[Gość: wiruska]

Napewno znajdziesz! Samo przyjdzie. Grunt to znać swoją wartośc i siłę, reszta
pojdzie z płatka.

[kawa_inka1]

A ja potraktowałam sytuację po rozstaniu jako doświadczenie życiowe, zacisnęłam
zęby, wyrzuciłam wspomnienia, nie użalałam się nad sobą. Wiem czego nie chcę i
to jest już coś. Nowej miłości jeszcze nie widać ale nie tracę nadziei.

do tygrysio misio

[mojanoga]

Co racja,to racja.Nie patrzyłam na to z tej strony-kolejny pozytyw do kolekcji-dzięki!

[tygrysio_misio]

nie ma za co dziekowac:))

powodzenia z dzieciaczkiem i zeby nie dawalo ci mocno w kosc w nocy

[odrey]

A ja byłam zrozpaczona! I to długo :))) Rzuciłam się w wir imprez bo czułam się
atrakcyjna, ale oczywiście w takim stanie ducha nie byłam :))))

Z czasem dopiero poukładałam sobie zwyczajne bycie "samemu", zamiast
bycie "samotną" i pozwoliłam znajomym wciągnąć mnie w inne spotkania, inne
zajęcia, no i koszmar samotnej soboty, też przestał być z czasem groźny.

A właśnie mam pytanie:)) Podobno następny dzień przynosi nową
perspektywę "Jutro będzie lepiej :)". Nie wiem jak wy, ale ja rankami czułam
się dużo gorzej niż wieczorami :)

Teraz znów mnie opieprza

[agnieszka_kolakowska]

zaslużylam!!!

>
> atrakcyjna, ale oczywiście w takim stanie ducha nie byłam :))))
>
> Z czasem dopiero poukładałam sobie zwyczajne bycie "samemu", zamiast
> bycie "samotną" i pozwoliłam znajomym wciągnąć mnie w inne spotkania, inne
> zajęcia, no i koszmar samotnej soboty, też przestał być z czasem groźny.
>
> A właśnie mam pytanie:)) Podobno następny dzień przynosi nową
> perspektywę "Jutro będzie lepiej :)". Nie wiem jak wy, ale ja rankami czułam
> się dużo gorzej niż wieczorami :)

buhahahahahahahahahahahahahahah ahahahahahaahaha

[odrey]

hahahahahahahahah

[Gość: jeszcze_jedna]

Koszmar, budzenie się w środku nocy z bekiem, szloch do rana, wyłączanie
telefonów, tycie, lęki przed ludzmi, zawalanie wszystkich możliwych spraw,
nienawiść do facetów - to zajęło mi 4 lata i wciąż trwa. Gorycz okropna.
Kuracja: dużo światła, zapalałam świeczki, spokojna muzyka, spacery.

Do tej pory się 'otrząsam', miłość nie przyszła, staram się pogodzić z moim
życiem. Nie ufam wciąż facetom, kasuje maile, wyrzucam nuemry telefonów, nie
można do mnie dotrzeć.

[Gość: aga]

znam to... mi po roku sie przypomnialo:| jak chcesz to wskocz na topic dla tych
ktore pamietaja i kochaja [jakos tak] tam pierwsza notka traci optymizmem...
nie martw sie, damy rade, jak inne mogly to my tez, a co! tylko nam wiecej
czasu potrzeba...

[true_oveja]

zaczęłam się uczyć języka obcego. imprezowałam, spotykałam się ze znajomymi a
przede wszystkim wreszcie od nowa zaczęłam się cieszyć życiem. No a mój nowy
chłop to marzenie każdej kobiety ;)))))

[Gość: justa]

Rozstałam się rok temu...Po rozstaniu zmieniłam się w każdej sferze mojego
życia- pod względem wyglądu ( znajomi mnie nie poznają)- schudłam 9 kg,
obcięłam włosy, nawet przekłułam język. Charakter też mam już inny, chyba
lepszy:) Wszyscy mówią, że to baaaardzo pozytywna zmiana. Rzuciłam się w wir
imprez, wywróciłam swoje życie do góry nogami. Poznałam masę nowych ludzi,
mężczyzn, którzy uważają mnie za bardzo atrakcyjną, inteligentną, itp.Jednak
mimo tego, chyba nie jestem szczęśliwsza, niż wtedy, gdy byłam z nim i wciąż o
nim myślę...

[Gość: aga]

no to ja mam kłeszczyn - ja generalnie zmienilam srodowisk ludzi, w koncu
studia to juz nie to samo... i wszystko jest na pozor ok - jestem lubiana,
radosna, smieje sie, oki oki. wracam do domu i matko boska nie poznasz ze ja to
ja. wsuwam dresik, siadam i mi wszystko wisi. ide na impreze wszystko ok do
czasu - ten z tamta w tym kacie, w drugim ten z tamta, ci w tamtym... a ja
udaje ze jest ok ze mi to pasuje ze chce byc singlem, ze nie szukam milosci, ze
nikomu nie zazdroszcze, ze nienawidze walentynek... ze wyplakac to moge sie
najlepszemu kumplowi, wcale nie chlopakowi... no wiec prosze o pomoc -
rozwiejcie szare chmury nad moja glowka... powiedzcie ze bedzie dobrze i ze
tegoroczna wiosne zobacze przez niezaplakane oczeta!!

[mojanoga]

Ja jestem wlaśnie na etapie kupowania nowego mieszkania i wyprowadzania się.Jako,że mam malutkie dziecko wszystko jest bardzo skomplikowane.Codziennie patrzę na tego,którego nadal kocham i nawet jak się wyprowadzę to bardzo często będę go widywać(wspólna praca no i coreczka,ktora jest jego oczkiem w glowie).A jednak pozbieralam się,nie placzę,jestem pogodna,dogaduję się z człowiekeim,ktory zranił mnie jak nikt dotychczas.Wszystko chyba zależy od charakteru-ja MUSZĘ sobie poradzić i staram się jak mogę.
Głowa do góry!