Praca może poczekać

[Gość: asik]

Nie calkiem zgadzam sie z autorka listu. Ja rowniez jestem mloda
mama (obecnie 5-letniego synka), wiec doswiadczenia "zupek i
kupek" nie sa mi obce. Kocham mojego syna, ale nie boje sie
powiedziec, ze wrocilam do pracy, gdy mial on 10 miesoecy, bo nie
moglam juz dluzej wytrzymac siedzenia w domu. Mialam szczescie,
bo spedzalam poza domem jedynie przedpoludnia, a reszta dnia
nalezala do nas. Ale to przedpoludnie dawalo mi szanse na to, aby
znowu poczuc sie nie tylko mama, ale takze kobieta - bo ja wcale
nie uwazam, ze rodzac dziecko przestajemy byc kobietami,
pracownicami, zonami etc. etc. Wcale tez nie uwazam, ze dzieci sz
szczesliwe , gdy sie im cali oddajemy - moje dziecko nauczylo
sie, podstawowych regul zycia, a jest dzieckiem kochanym.
A ja nauczylam sie jeszcze jednego - nie ferowac pochopnych sadow
w rodzaju tych sformulowanych w liscie ('nie rozumiem mam, ktore
nudza sie w domu z dziecmi") - bowiem kazdy ma prawo do wlasnych
wyborow - i sam konsekwencje tychze poniesie. Ponadto pozostaje
jeszcze tata / maz - i jego zdanie winno sie liczyc.
POzdrowienia dla wszystkich mam - pozostajacych w domu i pracujacych.

[Gość: Zena]

Ja nie jestem mloda matka, ale przed wielu laty bylam, po
kilkunastu tygodniach urlopu z przyczyn ekonomicznych jak
ogromna wiekszosc kobiet wrocilam do pracy. Potem wprowadzono
urlopy wychowawcze i pod blokami zaroilo sie od wysiadujacych
calymi godzinami na lawkach mlodych matek. Nie pamietam, zeby
jakos szczegolnie zajmowaly sie dziecmi, wieksze najwyzej
napomionaly, zeby sie nie brudzily, mniejsze o oznaczonej porze
karmily. Niepracujace matki nie poswiecaly uzyskanego czasu na
dzieci (zabawy z nimi, edukacja, czytanie czy co to ma byc. Wony
czas poswiecaly na gotowanie, zakupy, sprzatanie. To one glownie
mialy lepiej. Sama ciagle nie wiem co to znaczy zajmuja sie
wiecej dziecmi,tak samo jak kiedys wolaja dzieci na dobranocke.
Ja pracowalam, ale zawsze dzieciom czytalam, zawsze jezdzilismy
za miasto, zdolalismy nauczyc ich jezdzic na rowerze,nartach,
plywac, chodzily tez na angielski. Teraz dzieci sa dorosle, z
corka jestesmy najlepsze przyjaciolki, a syn, ktory oczywiscie
blizej jest ze swoja zona niz ze mna co rusz wzrusza mnie swoja
troskliwoscia, jest taki podobny w tym do mojego zmarlego meza.
Uwazam, ze kazdy powinien robic to co chce pamietajac oczywiscie
o dzieciach, ale nie glosic swojej chwaly, ze sie poswiecil i
porzucil prace dla dobra dzieci

[Gość: Zena]

Ja nie jestem mloda matka, ale przed wielu laty bylam, po
kilkunastu tygodniach urlopu z przyczyn ekonomicznych jak
ogromna wiekszosc kobiet wrocilam do pracy. Potem wprowadzono
urlopy wychowawcze i pod blokami zaroilo sie od wysiadujacych
calymi godzinami na lawkach mlodych matek. Nie pamietam, zeby
jakos szczegolnie zajmowaly sie dziecmi, wieksze najwyzej
napomionaly, zeby sie nie brudzily, mniejsze o oznaczonej porze
karmily. Niepracujace matki nie poswiecaly uzyskanego czasu na
dzieci (zabawy z nimi, edukacja, czytanie czy co to ma byc. Wony
czas poswiecaly na gotowanie, zakupy, sprzatanie. To one glownie
mialy lepiej. Sama ciagle nie wiem co to znaczy zajmuja sie
wiecej dziecmi,tak samo jak kiedys wolaja dzieci na dobranocke.
Ja pracowalam, ale zawsze dzieciom czytalam, zawsze jezdzilismy
za miasto, zdolalismy nauczyc ich jezdzic na rowerze,nartach,
plywac, chodzily tez na angielski. Teraz dzieci sa dorosle, z
corka jestesmy najlepsze przyjaciolki, a syn, ktory oczywiscie
blizej jest ze swoja zona niz ze mna co rusz wzrusza mnie swoja
troskliwoscia, jest taki podobny w tym do mojego zmarlego meza.
Uwazam, ze kazdy powinien robic to co chce pamietajac oczywiscie
o dzieciach, ale nie glosic swojej chwaly, ze sie poswiecil i
porzucil prace dla dobra dzieci

[Gość: Zena]

Ja nie jestem mloda matka, ale przed wielu laty bylam, po
kilkunastu tygodniach urlopu z przyczyn ekonomicznych jak
ogromna wiekszosc kobiet wrocilam do pracy. Potem wprowadzono
urlopy wychowawcze i pod blokami zaroilo sie od wysiadujacych
calymi godzinami na lawkach mlodych matek. Nie pamietam, zeby
jakos szczegolnie zajmowaly sie dziecmi, wieksze najwyzej
napomionaly, zeby sie nie brudzily, mniejsze o oznaczonej porze
karmily. Niepracujace matki nie poswiecaly uzyskanego czasu na
dzieci (zabawy z nimi, edukacja, czytanie czy co to ma byc. Wony
czas poswiecaly na gotowanie, zakupy, sprzatanie. To one glownie
mialy lepiej. Sama ciagle nie wiem co to znaczy zajmuja sie
wiecej dziecmi,tak samo jak kiedys wolaja dzieci na dobranocke.
Ja pracowalam, ale zawsze dzieciom czytalam, zawsze jezdzilismy
za miasto, zdolalismy nauczyc ich jezdzic na rowerze,nartach,
plywac, chodzily tez na angielski. Teraz dzieci sa dorosle, z
corka jestesmy najlepsze przyjaciolki, a syn, ktory oczywiscie
blizej jest ze swoja zona niz ze mna co rusz wzrusza mnie swoja
troskliwoscia, jest taki podobny w tym do mojego zmarlego meza.
Uwazam, ze kazdy powinien robic to co chce pamietajac oczywiscie
o dzieciach, ale nie glosic swojej chwaly, ze sie poswiecil i
porzucil prace dla dobra dzieci

[Gość: Maja]

Ja wróciłam do pracy po 6 miesiącach i nie żałuję. Nie mam
wyrzutów sumienia i nie potrzebuję fałszywego współczucia.
Denerwuje mnie nietolerancja, z jednej strony kobiety, które
zostają w domu nazywa się "kurami domowymi", a takie jak ja
określa się mianem "wyrodnej matki". Mnie nudzą zajęcia domowe,
a jako prawnik nie mogę pozwolić sobie na trzy lata w domu.
Uważam, że można świetnie połączyć karierę i wychowanie dziecka.
Wymaga to więcej pracy i dyscypliny, ale jest możliwe. Tak
robiła moja mama i moja babcia. Obie były i są wspanialymi
matkami, a ich dzieci je kochają, wyrosły na ludzi i są im
wdzięczne.