Pomocy, on się oświadczył

[silvanana]

I nie byłoby w tym nic złego, gdybym sie tak cholernie nie bała kolejnego
małżeństwa. Bo to już by był czwarty raz. Mam 36 lat, trójkę dzieci (16, 10 i
4 lata). Mój pierwszy mąż, Paolo, był Włochem. Zwiałam do niego, mając ledwie
18 lat skończone. On był dziesięć lat starszy. Wzięliśmy ślub, na jego
zyczenie tylko cywilny. jego rodzice bardzo mnie nie lubili - Polka, biedna,
bez kasy, tylko na jego utrzymaniu. Półtora roku po slubie urodzilam mu synka.
I wtedy sie zaczely klopoty. On chcial, zebysmy wrocili do domu jego rodzicow,
i odkladali na wlasny dom. Zgodzilam sie. Niesety, nie wyszlo, rozwod
wzielismy, gdy mały Pedro miał dwa latka. Nie wrocilam do Polski, bo bylam
tylko po maturze, a tu mialam niezla prace. No i chcialam, zeby dziecko mialo
ojca blisko. Potem sie przeprowadzilam, znalazlam nowa prace i nowa milosc -
Sven byl Niemcem, cztery lata starszym, po rozwodzie, z dwojka dzieci.
Wzielismy slub po osmiu miesiacach znajomosci, ba, na slubie bylam w piatym
miesiacu ciazy. Urodzilam sliczna coreczke. Niesety, okazalo sie, że Sven ma
bialaczke. Mimo leczenia, zmarl, gdy Angela miala ledwie poltora roku. Znow
zostalam sama. trzy lata pozniej przez internet poznalam pewnego Anglika.
Zakochalam sie, bardzo pragnelam milosci. Rok znajomosci przez Internet, potem
rok wspolnego mieszkania i slub. Myslalam, ze jest odpowiedzialny i wierny.
Pomylilam sie i to bardzo. Rozwodzilam sie trzy tygodnie przed narodzinami
Kuby. Wrocilam do Polski. Dwa i pol roku temu poznalam Polaka, cudownego
faceta (tak mi sie wydaje). jest kawalerem, ma 32 lata, czuly, delikatny.
Dzieci lubia z nim byc i ja takze. Spotykamy sie prawie dwa lata, kilka dni
temu wyjal pierscionek i sie oswiadczyl. Powiedzial, ze chce wziac slub
koscielny, zalozyc prawdziwa rodzine. A ja sie boje. Boje sie kolejnego
rozwodu, ze znow zostane sama. Od trzech lat chodze do psychoanalityka, on
radzi mi sprobowac, nie bac sie... A wy?

[pimpek_sadelko]

ja nie chodze do psychoanalityka;) rob tak, zeby tobie buylo dobrze.

[beth11]

No, to juz sama musisz wiedziec... Tylko uwazaj, zrob tak, zeby bylo juz dobrze.
Pamietaj, ze dla Twoich dzieci lepiej by juz chyba bylo miec "ostatniego" tate?

[silvanana]

Moje dzieci widują się a prawdziwymi ojcami (Angela z przyczyn wiadomych nie),
ale bardzo lubią mojego narzeczonego... Wziąć ślub już teraz, czy moze poczekać
trochę? Tym razem nie zajdę tak szybko w ciążę... Biorę tabletki. Jeśli już, to
dopiero po ślubie.

[marta.uparta]

Prawdziwa z Ciebie "swiatowa kobieta":))))
Bierz ten slub, moze do 4 razy sztuka?

[glinka1981]

a mnie tam szkoda chlopaka. Trojka nieswoich dzieci na utrzymaniu:((((

[marta.uparta]

wszystkie dzieci nasze sa:) chlopak nie ma 18 lat, chyba wie co robi:)a poza
tym na pewno na te dzieciaki sa odpowiednie alimenty i renty. Zagraniczne.

[silvanana]

Renta jest, alimenty są tylko na pierwszego syna. W sumie 1100 euro, więc mam za
co utrzymac dzieci. Poza tym, jestem na trzecim roku zaocznych studiow, mam
prace (zarabiam 1300 zl, ale w dzisiejszych czasach to duzo).

[glinka1981]

narazie jest zakochany, pozniej bedzie chcial miec swoje dzieci a z tym moze
byc problem:(((pozniej, jak okres fascynacji minie dostrzeze co to znaczy miec
trojke dziecki na utrzymaniu a moze i czwarte, ale to juz inna bajka...

[marta.uparta]

Faceci po 30 rzadko dokonuja pochopnych wyborów, jezeli chodzi o malzenstwo.
Poza tym kobieta jest samodzielna jak widac, wiec kwestie finansowe nie powinny
byc zródlem konfliktu, chociaz roznie bywa.
a niektórzy faceci wlasnie cenia to w kobiecie, ze potrafi byc dobra matka i
gospodynia, a nie nowoczesna lala z Cosmopolitan, co to tylko kariera i wladza.

[silvanana]

Dlaczego mialby byc problem z kolejna ciaza? Mysle, ze udaloby sie nam zajsc w
ciaze, a jesli nie - on wyznal mi, ze zawsze chcial adoptowac dziecko.

[tracja4]

Polki dla Polaków!

[g0sik]

A czy narzeczony pracuje czy pozostaje na Twoim utrzymaniu? Mieszkacie razem?
Czy poznałaś jego rodzinę? To nie bez znaczenia przy podejmowaniu decyzji......

[silvanana]

On ma prace, dobrze zarabia. Ma swoje mieszkanie, duze, cztery pokoje.
pomieszkujemy razem - wakacje, swieta, spedzamy razem urlopy, czesto zostaje na
weekend. poznalam jego rodzicow, sa bardzo mili, wydaje mi sie, ze mnie lubia.
pytalam go, czy maja cos przeciw mnie, powiedzial, ze absolutnie, a nawet jesli,
to jego to nie interesuje. Jego rodzice akceptuja moje dzieci. Chyba nie bez
znaczenia jest fakt, ze koscielnego jeszcze nie bralam, bo oni sa bardzo
wierzacy. Pod wplywem mojego faceta zaczelam znow chodzic do kosciola. I cos w
tym znajduje.