Wielodzietni

[Gość: Anton]

Pytanko: jak Wy albo Wasze otoczenie odnosicie się do rodzin wielodzietnych?
Takich, powiedzmy z piątką czy ósemką dzieci? Mam wrażenie, że pierwszą
odpowiedzią jest zazwyczaj "dziecioroby, na antykoncepcji się nie znają,
ciemniaki". Nawet u mnie w rodzinie babcia wnuczkę sztorcowała, że ma już
trzecie dziecko "Co ty sobie myślisz? Rozmnażacie się jak króliki!"

Czy zetknęliście się z czymś takim - jako obserwator, atakujący lub atakowany?

[7em]

Gość portalu: Anton napisał(a):

> Pytanko: jak Wy albo Wasze otoczenie odnosicie się do rodzin wielodzietnych?
> Takich, powiedzmy z piątką czy ósemką dzieci? Mam wrażenie, że pierwszą
> odpowiedzią jest zazwyczaj "dziecioroby, na antykoncepcji się nie znają,
> ciemniaki". Nawet u mnie w rodzinie babcia wnuczkę sztorcowała, że ma już
> trzecie dziecko "Co ty sobie myślisz? Rozmnażacie się jak króliki!"
>
> Czy zetknęliście się z czymś takim - jako obserwator, atakujący lub atakowany?


niechec do wielodzietnosci zdradza lewicowe poglady i zakazenie kiłą
cywilizacji smierci.

mozna spobie sprawdzic empirycznie nie chce mi sie dowodzic


5040

[Gość: Anton]

7em napisał:
> niechec do wielodzietnosci zdradza lewicowe poglady i zakazenie kiłą
> cywilizacji smierci.

Kpisz czy poważnie piszesz?

[Gość: t]

Nas babcia męża obsobaczyła, gdy byłam w ciaży z drugim dzieckiem. Sama
urodziła szóstkę :)
Jeśli kogoś stać na godne utrzymanie nawet 12 dzieci, i żona nie ma kłopotów ze
zdrowiem - bardzo proszę. Gdy z powodów religijnych - super. Jak z beztroski i
po wódce - nóż mi się w kieszeni otwiera.
Ja chcę mieć trójkę, ale zdecydyję się na trzecie, gdy będę już miała je za co
wykarmići wykształcić.
Mam trójkę rodzeństwa i bardzo to sobie cenię :)

[Gość: Anton]

Gość portalu: t napisał(a):
> Mam trójkę rodzeństwa i bardzo to sobie cenię :)

Tzn. co? Nikt takiej drużynie na podwórku nie fiknął?

[Gość: t]

Nie, mam się do kogo zwrócić o pomoć i wsparcie w cięzkiej chwili, ludzi,
którzy rozumieją o co mi chodzi nawet gdy porozumiewamy się na migi, czuję się
potrzebna i kochana przez wiele osób. Życzę każdemu.
a na podwórku byłam najstarsza, więc i tak nikt sie nie stawiał;)

[capa_negra]

No cóż jeśli kogoś stać na dużą rodzinę to jego sprawa
Natomiast jesli nie stać i przerzuca utrzymanie oraz wychowanie własnych
dzieci na społeczeństwo to gdzie tu odpowiedzialność ??????
Tu nie chodzi o poglądy tylko o rozsądek.
Znam wielodzietne małżeństwo, które jest w stanie wykarmić swoje dzieci i znam
takie, które kolejne dzieci oddaje do domu dziecka ..
Nie wystarczy chcieć trzeba jeszcze móc.
Nie sztuka jest płodzić kolejne dzieci - sztuką zapewnić przynajmniem minimum
egzystencji

[Gość: anE]

zgadzam sie w zupelnosci..

od siebie dodam, ze jak widze wielodzietna rodzine (ktora stac na utrzymanie
rodziny), jestem pelna podziwu dla kobiety, ktora przez tyle lat chodzila w
ciazy.. wychowanie takich dzieci to tez poswiecenie. z drugiej strony -
weselej.. w domu pełno.
dla mnie 3 to max.

[Gość: małgosia]

Raczej patrzy się na takie rodziny bardzo negatywnie. NIestety trzeba przyznać,
ze wiele z tych rodzin to autentyczny margines spoleczny. Znam jednakze rodzinę
z szóstką dzieci, wszystkie dzieci były planowane (Tzn. było planowanych 5, ale
ostatnie urodziły się bliźnięta). W rodzinie tej nie jest bogato, ale nie ma
nędzy, a dzieci rosną na dobrych ludzi. Bliscy i przyjaciele uwielbiają
przebywać w domu tej rodziny, ale obcy (sąsiedzi, znajomi ojca z pracy) uważają
ich za podgatunek, takich prymitywów, którzy nie znają się na antykoncepcji.
Przykre

[Gość: karolina]

Gość portalu: małgosia napisał(a):

> Raczej patrzy się na takie rodziny bardzo negatywnie. NIestety trzeba
przyznać,
>
> ze wiele z tych rodzin to autentyczny margines spoleczny. Znam jednakze
rodzinę
>
> z szóstką dzieci, wszystkie dzieci były planowane (Tzn. było planowanych 5,
ale
>
> ostatnie urodziły się bliźnięta). W rodzinie tej nie jest bogato, ale nie ma
> nędzy, a dzieci rosną na dobrych ludzi. Bliscy i przyjaciele uwielbiają
> przebywać w domu tej rodziny, ale obcy (sąsiedzi, znajomi ojca z pracy)
uważają
>
> ich za podgatunek, takich prymitywów, którzy nie znają się na antykoncepcji.
> Przykre

Patrzy się negatywnie bo PRZEWAŻNIE takie rodziny nie mają za co utrzymać tych
dzieci,może dlatego ludzie tak reagują.
Ja osobiście nie mam nic przeciwko takim rodzinom pod warunkiem,że nie
obarczają swoimi problemami społeczeństwa(chodzi mi o oddawanie tychże dzieci
do domów dziecka lub domaganie się o finansowe wsparcie).
Sama jeżeli będzie mnie w przyszłości na to stać chciałabym mieć 4 dzieci:)
pozdrawiam

[Gość: małgosia]

Ach, życzę wszystkiego najlepszego! Ja juz niestety jestem za stara na
uwinięcie się z czwórką dzieci

[sagan2]

Malgosiu :) czworaczki sie zdarzaja. albo 2 razy po
blizniakach :) zycze powodzenia :)))

generalizowanie

[tetsuo_nakamura]

znam takie dwa przypadki w swoim zyciu (z roznych biegunow zagadnienia). w moim
rodzinnym miescie, w kamienicy gdzie mieszkalam z mama jeszcze do niedawna,
pietro nad nami mieszkala(i dalej mieszka) wielodzietna rodzina.tata pijak, ale
kase zarabia jakas jak ma przerwy w piciu, mama-baba straszna, pijaczka, dzieci
plodzone podczas jakis strasznych libacji (mieszkaja doslownie nad nami,
wszystko slychac, bo awantury karczemne) jest tych dzieci, zaraz niexh policze,
piatka, podobno znowu jest w ciazy baba straszna, najmlodszy ma chyba jakies 3
lata. pamietam jak bylam w liceum i przedostatni chlopiec byl tym najmlodszym,
kiedys wyszlam na korytarz, bo uslyszalam placz dziecka. mlody ledwo co chodzil
i platal sie po schodach 9 stare budownictwo, wyskokie schody) rzecz sie dziala
na ostatnich pietrach domu, na polpietrze gdzie mlody plakal i raczkowal okno
akurat bylo wybite (tata pijak wybil) i w ogole jest umiejscowione rowno z
podloga( strych, 5 pietro). spokojnie podeszlam do dzieciaka, isiedzialam z nim
na schodach pol godziny, az baba sie wyczolgala zza swoich drzwi, mlodego
wziela za szmaty i do domu. dziecko jeszcze plakalo z kilka godzin. pozniej ten
najmlodszy opiekowala sie nastepnym najmlodszym, dzieci czasami juz okolo
szostej rano na dworze, nurkowanie w smietnikach ulubiona zabawa. i tak
dziecko przedostatnie brudne jak swieta ziemia wraca do domu okolo22, 23
wieczorem, ciagnie najmlodsze raczkujace, tez brudne jak swieta ziemia, to
najmlodsze lize schody (oplute). dzieci nie choruja, sa bezczelne, chamskie,
wczesnie zaczynaja pic piwo i pewnie inne rzeczy.
drugi biegun: rodzice mojego chlopaka maja czworke dzieci wlacznie z moim,
dzieci zadbane, fajne, jak najbardziej popieram.
ale ta pierwsza sytuacja, wcale nie hipotetyczna byla przezemnie czesciej
widziana. ja jestem jedynaczka wiec pewnie jestem spaczona i uwazam ze straszna
babe byloby lepiej wysterylizowac (najstarsi synowie odsiaduja juz wyroki, sa w
moim wieku, czyli ok.25 lat).

[Gość: Anton]

tetsuo_nakamura napisała:
> ale ta pierwsza sytuacja, wcale nie hipotetyczna byla przezemnie czesciej
> widziana.

Tzn. częściej, bo tam częściej byłaś? Ciekaw jestem jakie są realne proporcje
między takimi rodzinami - tzn. ile jest rodzin z czwórką piątką dzieci, bo chce
mieć tyle dzieci, a ile ma tyle dzieci po wódzie? Może to się jakoś da
sprawdzić?

A w ogóle to sam chciałbym mieć z szóstkę.

[tetsuo_nakamura]

moje rodzinne miasto to nie jakis ciemnogrod z utrudnoinym dostepem do wiedzy,
pisze o wroclawiu. w mojej kamienicy mieszkaja normalne rodziny, i w calej
okolicy takze mieszkaja normalne rodziny, tylko procentowo jest ich mniej niz
tych "nienormalnych", czyli gdzie dzieci sie rodza, same wychowuja i radza
pozniej sobie tak jak umieja, jakie wzorce im rodzice przekazali, czyli kradna,
a nawet zabijaja i siedza pozniej w wiezieniach (znam osobiscie takie
przypadki). w tych normalnych dla mnie rodzinach sa i jedynacy i wiecej dzieci,
powiem szczerze, ze nie znam rodzin z piatka, szostka dzieci. ja sama chce miec
dwojke, najlepiej parke (chlopiec i dziewczyna). moja mama rodzila mnie 24
godziny, po porodzie omalo nie zeszla z tego swiata (mocno sie wykrwawila),
zaluje, ze nie ma jeszcze jednego dziecka (ja jestem smutnym dzieckiem), ale
jest to juz niemozliwe, z drugiej strony dobrze ze nie mam rodzenstwa (smutne),
bo nie wiem jakbysmy sobie poradzily z pensja pielegniarki mojej mamy.
jesli jestes facetem i hccesz 6tke dzieciaczkow, fajnie, wiesz ale to straszna
eksploatacja ciala kobiety, tyle ciaz, odwazna bedzie ta co sie zdecyduje
spelnic twoje marzenie.

[Gość: Anton]

tetsuo_nakamura napisała:

> moje rodzinne miasto to nie jakis ciemnogrod z utrudnoinym dostepem do
wiedzy,
> pisze o wroclawiu.

Nie żeby cóś przeciwko Wrocławowi. Piękne miasto, pierwsza liga, ale nawet w
Warszawie niezłe są slumsy to tu to tam.

> jesli jestes facetem i hccesz 6tke dzieciaczkow, fajnie, wiesz ale to
straszna
> eksploatacja ciala kobiety, tyle ciaz, odwazna bedzie ta co sie zdecyduje
> spelnic twoje marzenie.

JEST TAKA! :D

[tetsuo_nakamura]

ciekawe jak sam mialbys byc tyle razy w ciaz, czy tez tak ochoczo deklarowalbys
ta liczbe?wiesz macica rozciagnieta do granic mozliwosci juz trwale, wypadanie
macicy, operacja ginekologiczna bo miesnie nie dzialaja, bo problemy z
trzymaniem moczu.
jeszcze jak kobieta przechodzi ciaze bezproblemowo i pracuje w polu w wysokiej
ciazy to nie ma problemu, ale jak musi lezec w szpitalu prawie prze 7-8
miesiecy to chyba niekolorowo. pozatym lepiej zeby byla mloda jak bedzie rodzic
dzieciaczki, czyli przez 7 lat bedzie permamentnie w ciazy. rozumiem, ze
zatrudnisz pania do pomocy na 24 h, aby twoja kobieta podolala jednoczesnie
zaawansownanej ciazy, karmieniu piersia, i opiekowaniu cala reszta przychowku.
odwazan kobieta, rozumiem ze rezygnuje z samorealizacji, nawet w domu ( nie
bedzie miala na to czasu). chyba, ze chcesz czesc z dzieciaczkow zaadoptowac, a
to juz szczytna sprawa i zwracam honor i nie bede juz ironizowac.:)

[Gość: Anton]

tetsuo_nakamura napisała:

> ciekawe jak sam mialbys byc tyle razy w ciaz, czy tez tak ochoczo
deklarowalbys
> ta liczbe?

Skąd mam wiedzieć?

> wiesz macica rozciagnieta do granic mozliwosci juz trwale, wypadanie
> macicy, operacja ginekologiczna bo miesnie nie dzialaja, bo problemy z
> trzymaniem moczu.

Czy to są zagrożenia realne czy jeden przypadek na milion? Sze pytam poważnie.

> dzieciaczki, czyli przez 7 lat bedzie permamentnie w ciazy. rozumiem, ze
> zatrudnisz pania do pomocy na 24 h, aby twoja kobieta podolala jednoczesnie
> zaawansownanej ciazy, karmieniu piersia, i opiekowaniu cala reszta
> przychowku.

No więc na razie tego nie planujemy - po prostu nie byłoby nas na coś takiego
stać. Raczej proste życie.

> odwazan kobieta, rozumiem ze rezygnuje z samorealizacji, nawet w domu ( nie
> bedzie miala na to czasu).

Wiesz, ona po prostu woli mieć dzieci, bawić się z nimi i je wychowywać niż
tracić czas w pracy.

> chyba, ze chcesz czesc z dzieciaczkow zaadoptowac, a
> to juz szczytna sprawa i zwracam honor i nie bede juz ironizowac.:)

Ależ nie, nic takiego! Wal śmiało, bo jestem ciekaw jak to walenie będzie
wyglądało w realu.

[tetsuo_nakamura]

Gość portalu: Anton napisał(a):

> tetsuo_nakamura napisała:
>
> > ciekawe jak sam mialbys byc tyle razy w ciaz, czy tez tak ochoczo
> deklarowalbys
> > ta liczbe?
>
> Skąd mam wiedzieć?

no tak, nie myslales o tym? dla mnie mysl, ze bede dzieciaczka nosic, czuc jego
ruchy jest super sprawa, ciesze sie ze jestem kobieta.
>
> > wiesz macica rozciagnieta do granic mozliwosci juz trwale, wypadanie
> > macicy, operacja ginekologiczna bo miesnie nie dzialaja, bo problemy z
> > trzymaniem moczu.
>
> Czy to są zagrożenia realne czy jeden przypadek na milion? Sze pytam poważnie.

sa to zagrozenia realne, wiele kobiet po porodzie ma problem z trzymaniem
moczu. lezalam na poczatku roku w szpitalu ginekologicznym i widzialam wiele
kobiet, ktore rodzily jedynie dwojke i byly operowane, bo miesnie nie dzialaja,
to niejakis kosmos operacje, te dotyczace zwieraczy to kosmetyka, wprawdzie
normalna operacja, wiesz rzadko kiedy ktos umiera (to ironia). a to wypadanie
macicy, to juz kosmos, zweza sie macice, ale sprawy zwiazane z seksem, no coz
moga byc komplikacje.
>
> > dzieciaczki, czyli przez 7 lat bedzie permamentnie w ciazy. rozumiem, ze
> > zatrudnisz pania do pomocy na 24 h, aby twoja kobieta podolala jednoczesni
> e
> > zaawansownanej ciazy, karmieniu piersia, i opiekowaniu cala reszta
> > przychowku.
>
> No więc na razie tego nie planujemy - po prostu nie byłoby nas na coś takiego
> stać. Raczej proste życie.
>

wiesz mysle, ze trzeba o tym pomyslec ( o pomocy), ty bedziesz pracowac, ostro,
no bo szostka, a twoja kobieta sama sobie nie poradzi, wierz mi jest troche
roboty z jednym dzieciaczkiem.

> > odwazan kobieta, rozumiem ze rezygnuje z samorealizacji, nawet w domu ( ni
> e
> > bedzie miala na to czasu).
>
> Wiesz, ona po prostu woli mieć dzieci, bawić się z nimi i je wychowywać niż
> tracić czas w pracy.
>

znam kobiety ktore zostaly w domu, opiekujac sie dziecmi, starajac sie aby dom
byl domem, poswiecajac tym samym swoje zycie, i one sie ciesza, bo dzieci sa
rewelacyjne, ale im czegos brakuje i dochodza do tej mysli majac 50 na karku.
dzieci inteligentne, ale mama zawsze byla, wszystko robila i jak teraz
kregoslup wysiada (to tez z powodu ciazy kilka razy) i mama powoli ma dosc i
chce cos robic dla siebie to wszyscy sie dziwia, ze dom jej nie wystarcza. zeby
nie bylo watpliwosci uwazam zostanie w domu i opieke nad dziecmi za prace.

> > chyba, ze chcesz czesc z dzieciaczkow zaadoptowac, a
> > to juz szczytna sprawa i zwracam honor i nie bede juz ironizowac.:)
>
> Ależ nie, nic takiego! Wal śmiało, bo jestem ciekaw jak to walenie będzie
> wyglądało w realu.

szkoda ze nie chcesz adoptowac dzieciaczka jakiegos, tyle jest maluszkow w
domach dziecka bo ich rodzice rozmanazali sie bez pamieci, ale nie chcieli sie
nimi zajmowac. o jakim waleniu w realu mowisz?

[Gość: Anton]

> to niejakis kosmos operacje, te dotyczace zwieraczy to kosmetyka, wprawdzie
> normalna operacja, wiesz rzadko kiedy ktos umiera (to ironia).

Mam znajomego położnika. On mówi, że u niego na oddziale tak z raz do roku
umiera normalna, zdrowa kobieta, której nic nie jest, tylko jak odpadło łożysko
to się nie chciały naczynia obkurczyć. Krwotok o kowierzchni dłoni. Straszne
sprawy.

> wiesz mysle, ze trzeba o tym pomyslec ( o pomocy), ty bedziesz pracowac,
ostro,
> no bo szostka, a twoja kobieta sama sobie nie poradzi, wierz mi jest troche
> roboty z jednym dzieciaczkiem.

Tak na sucho to trudno wykoncypować. Moja matka mówi mi, że najwięcej roboty
jest z pierwszym dzieckiem, następne jest już mniej kłopotliwe i mniej się
człowiek boi.

> znam kobiety ktore zostaly w domu, opiekujac sie dziecmi, starajac sie aby
dom
> byl domem, poswiecajac tym samym swoje zycie, i one sie ciesza, bo dzieci sa
> rewelacyjne, ale im czegos brakuje i dochodza do tej mysli majac 50 na karku.
> dzieci inteligentne, ale mama zawsze byla, wszystko robila i jak teraz
> kregoslup wysiada (to tez z powodu ciazy kilka razy) i mama powoli ma dosc i
> chce cos robic dla siebie to wszyscy sie dziwia, ze dom jej nie wystarcza.
zeby
> nie bylo watpliwosci uwazam zostanie w domu i opieke nad dziecmi za prace.

Inny czas, inne potrzeby. Przecież jej do kaloryfera łańcuchem nie przykuję.

> > Ależ nie, nic takiego! Wal śmiało, bo jestem ciekaw jak to walenie będzie
> > wyglądało w realu.
> szkoda ze nie chcesz adoptowac dzieciaczka jakiegos, tyle jest maluszkow w
> domach dziecka bo ich rodzice rozmanazali sie bez pamieci, ale nie chcieli
sie
> nimi zajmowac.

Powiedzmy, że nie jestem na to gotowy. Pożyjemy, zobaczymy.

Antoni Chodorowski - ten rysownik - miał bodaj z pięcioro własnych i trójkę
adoptowanych. A teraz wdowa musi się sama męczyć z ósemką. Wot, żyzń...

> o jakim waleniu w realu mowisz?

Miałem wrażenie, że jesteś wrogo nastawiona i że zaraz zaczniesz mnie łomotać.
Pora zacząć się przyzwyczajać. ;)

[tetsuo_nakamura]

wiesz nie jestem wrogo nastawiona, mam inne zdanie poprostu, a ironizuje
podobno od urodzenia (zart). wiesz nie wierze, aby to bylo tak, ze najtrudniej
jest przy pierwszym dziecku. przeciez przy kazdym nastepnym chyba sie bedziesz
zastanawial, czy bedzie zdrowe. a to, ze twojej kobiety do kaloryfera nie
przykujesz to wierze, kto inny ja przykuje do domu - dzieci. wiesz dzieci same
sie nie wychowuja, pranie, sprzatanie, gotowanie,prasowanie, glaskanie,
lulanie, rozmawianie ze starszymi, karmienie oseskow, i mozna tak wyliczac.
zwlaszcza jak nie zatrudnisz pomocy w domu jak juz bedzie np. czworka, piatka,
szostka, zaharuje sie kobieta i juz w parktyce wcale nie musi byc szczesliwa.
ale moze byc, nie przecze jest to mozliwe. ja chce miec dwoje, ale jak zdarzy
sie przez przypadek 3 ciaza to nie usune, bede sie cieszyc. chce dwojke, bo to
wydaje mi sie optymalne, dwojka ma razniej (ja jedynaczka smutna), poza tym
obydwojgu dam z siebie duzo i starczy mi na to czasu (mam plany zawodowe). no
i ostatecznie mysle, ze jakis standard zycia (oprocz oczywiscie milości) im
zapewnie.

[Gość: kim]

no nie przesadzajcie!
4 dzieci to "wielodzietność"??
moja znajoma ma 7-ro rodzenstwa, wiekszosc po studiach-1 nawet z tytułem
doktora, inteligentni, odpowiedzialni, potrafia ciezko pracowac bo tak od
zawsze musieli w domu
tylko nie wiem czemu jakos niechetnie sie biora do przysparzanie "wnukow" ;))

[Gość: moboj]

jesli tylko rodzice są w stanie zapewnić swoim licznym dzieciom godne życie to
jestem jak najbardziej za. natomiast jeśli to patologia - a takich wiele
dookoła - to uważam, że takie kobiety i facetów powinno sie sterylizować.
poważnie to mówię. jeśli ktos nie zna umiaru i nie mysli to dlaczego
społeczeństwo ma takie rodziny utrzymywac? wiem, że dzieci nie są niczemu
winne, ale w wypadku patologii kontynuuja one styl zycia swoich rodziców, choć
może zdarzają się chwalebne wyjątki.
sama znam przypadek takiej patologii: mój partner ma daleką kuzynkę, która sama
w sobie jest świetna kobietą, nie pije, nie pali. natomiast ma męża alkoholika,
który w dodatku pracuje jako mrówka (mieszkają przy zachodniej granicy). jego
zazwyczaj nie ma w domu, a jak się pojawia to jest bardzo pijany i oczywiście
zabiera się za seks.
efekt jest taki, że mają juz osmioro dzieci, w tym jedno kalekie, a matka
oczywiście nie pracuje, bo zajmuje się dziecmi. w domu bieda aż piszczy.
uważam, że w takim wypadku powinna byc możliwość wysterylizowania się.

[Gość: melmire]

Nie mam nic przeciwko rodzinom wielodzietnym. Nie jestem przeciwna ich
dofinansowaniu przez panstwo, pojecie solidarnosci spolecznej nie jest mi
obce.Wole finansowac z moich podatkow dzieci niz armie. Chcialabym natomiast
zeby wszystkie te dzieci byly chciane i kochane, zeby nie przychodzily na
swiat przez przypadek, albo na drodze kalkulacji finansowej ze jeszcze jedno
dziecko-jeszcze wiecej kasy od panstwa.Albo jako zabezpieczenie dla rodzicow
na starosc , mamy znajomych ktozy maja piecioro dzieci, przy czym jednym z
powodow, do ktorego otwarcie sie przyznaja jest to ze jak jednemu czy dwom cos
sie stanie to jeszcze kilkoro zostanie...
Sama na pewno matka wielodzietnej rodziny nie bede, ale wszystkim
wielodzietnym zycze szczescia :)

[muszek0]

polecam artykuł
kiosk.onet.pl/art.html?NA=1&ITEM=1120309&KAT=239
strona finasowa to tylko jedna strona medalu.
istotniejszą sprawą jest poświęcenie czasu i energii na wychowanie takiej
gromadki. cóż z tego, że mając jedynaka da mu się pełne koryto i wszelkie
dostępne zabawki i sprzęty, jak później zabraknie czasu i ochoty na wspólną
zabawę i rozmowy.

[Gość: melmire]

Jezeli zabraknie czesu i ochoty do zabawy z jedynakiem, to z szesciorgiem
dzieci tym bardziej, chyba ze chodzi ci o to ze dzieci beda same sie ze soba
bawily :)
Mysle ze ludzie ktorzy nie maja ochoty na zabawy i rozmowy z dzieckie (bo brak
czasu , czy sily mozna od czasu do czasu wybaczyc) to w wiekszosci ci ktorzy
ulegli presji spolecznej i zdecydowali sie na dziecko "nie czuja blues'a".

[Gość: Anton]

muszek0 napisał:
> cóż z tego, że mając jedynaka da mu się pełne koryto i wszelkie
> dostępne zabawki i sprzęty, jak później zabraknie czasu i ochoty na wspólną
> zabawę i rozmowy.

No więc ja mam wrażenie, że gromadka tworzy własną, wewnętrzną dynamikę,
zupełnie inną niż relacje dzieci-rodzice. I że ta dynamika jest jedną z
najbardziej wartościowych rzeczy, które mają wielodzietne rodziny, a których
nie mają i mieć nie mogą rodziny z jednym czy dwojgiem dzieci.

To samo z czasem i rozmowami - w pewnym zakresie dzieci po prostu zajmują się
sobą wzajem.

[Gość: karolina]

Gość portalu: Anton napisał(a):

> No więc ja mam wrażenie, że gromadka tworzy własną, wewnętrzną dynamikę,
> zupełnie inną niż relacje dzieci-rodzice. I że ta dynamika jest jedną z
> najbardziej wartościowych rzeczy, które mają wielodzietne rodziny, a których
> nie mają i mieć nie mogą rodziny z jednym czy dwojgiem dzieci.

Dlaczego uważasz,że rodzina z dwojgiem dzieci nie ma 'wewnętrznej dynamiki'?

Ja to wiem

[Gość: Anton]

Dlaczego? Otóż wiem to z własnego doświadczenia, z obserwacji i rozmów.

Mam brata, z którym rozumiem się świetnie, w ćwierć słowa, jak z nikim. Nasz
wspólny język to czasem aż kod, trudny do przeniknięcia dla kogoś, kto nie
widział, nie doświadczył, nie przeczytał tego co my i nie śmiał się z tych
samych gagów.

No ale widzę, że ludzie mający więcej rodzeństwa mają takich radości więcej i
bardziej zróżnicowanych. Jeden kolega mówi mi: moja młodsza siostra właśnie
zamienia się w kobietę, nie masz pojęcia jaka to frajda ten proces obserwować i
mu kibicować - razem z licealnymi podrywami.

Rodzeństwo to szkoła dyplomacji, powiedział mi inny kolega, Amerykanin,
najstarszy z ósemki. I tak dalej.

Przy dwójce dzieci nie ma po prostu potencjału ludnościowego, który tę dynamikę
tworzy - tych wzajemnych relacji, interakcji i awantur.

[Gość: karolina]

Gość portalu: Anton napisał(a):



> Przy dwójce dzieci nie ma po prostu potencjału ludnościowego, który tę
dynamikę
>
> tworzy - tych wzajemnych relacji, interakcji i awantur.

mam jedną siostrę i zupełnie się z Toba nie zgadzam,dynamika jest

Jest, ale mało. nt.

[Gość: Anton]

tzn. tej dynamiki mogłoby być więcej.

[Gość: uncja]

muszek0 napisał:


> strona finasowa to tylko jedna strona medalu.
> istotniejszą sprawą jest poświęcenie czasu i energii na wychowanie takiej
> gromadki. cóż z tego, że mając jedynaka da mu się pełne koryto i wszelkie
> dostępne zabawki i sprzęty, jak później zabraknie czasu i ochoty na wspólną
> zabawę i rozmowy.

ja osobiście jakoś nie wierzę, żeby przy 5 dzieci był czas na "indywidualne
podejście", a tym bardziej na wspólne zabawy i rozmowę. Mam kilkoro znajomych z
3 dzieci, dla nich fajne w tym układzie jest to, że dzieci mają się z kim bawić
i zajmują się sobą nawzajem (niekoniecznie akurat w pozytywny sposób, częściej
po prostu walczą ze sobą). Czasem to co się szumnie nazywa domową opieką nad
dziećmi przez niepracującą matkę jest w istocie bardziej prowadzeniem domu a
dzieci chowają się same (wychowywane "przy okazji" w przerwie między żelazkiem
a odkurzaczem), bo mama ma tyle roboty - pranie, prasowanie, sprzątanie itd, że
nie ma czasu na resztę...

[Gość: Anton]

A jak inaczej to ma wyglądać? Dziecko powinno się rozwijać poprzez zabawę,
interakcje z innymi itd. Kontakt z rodzicami to sprawa ważna, ale nie jedyna.
Poza tym ważna jest obecność mamy "w tle", czyli taka, że niby jej nie ma bo
prasuje, ale można się jej pochwalić rysunkiem a i przybiegnie, kiedy dziecko
ryknie bo sobie palec przytnie drzwiami.

Jeden mój kolega jako młody konserwatysta uważał, że matka powinna być w domu z
dziećmi. Potem mieli dwie córeczki i - już jako konserwatysta w średnim wieku -
stwierdził, że miał rację. Jego żona też nie narzekała.

[Gość: sowa]

Witaj znowu. Przeczytałam tak sobie wszystkie te posty i jestem pełna podziwu
dla Twej chęci posiadania szóstki dzieciaków. Mówię to bez ironii. Mam
koleżankę ze szkolnej ławy (razem 10 lat przesiedziałyśmy), która wyszła za mąż
zaraz po maturze. Zupełnie świadomie, nie z koniecznośći. Wyszła za chłopaka,
który ma sześciu braci. Dziś jest matką siódemki. Każde dziecko było świadomym
wyborem. Marta kocha dzieci, uwielbia być w ciąży i nie wiem, jak to robi, ale
po każdej wygląda coraz lepiej. Jest silna, zdrowa, wysoka, ma piękną skórę,
moce włosy, zęby, paznokcie. Nie ma sflaczałych mięśni, nie wypada jej macica,
żadnej ciąży nie przeleżała (ba, ostatnią córeczkę urodziła w domu, bo nie
zdążyła do jechać do szpitala - dziewczyna 4,80 wagi, zdrowa jak rzepa).
Oczywiście, że nie pracuje, ale ona po prostu takiego wyboru dokonała! Jako
rodzinie powodzi im się normalnie, bez jedzenia mortadeli na śniadanie ale i
bez żadnych luksusów czy ekstrawagancji. Dzieciaki donaszają po sobie ciuszki,
fakt, ale Marta wyszła za założenia, że po prostu nie będzie kupować chińskiego
badziewia ze stadionu, tylko zainwestuje w coś lepszego, więc dzieci nie
wyglądają jak strachy na wróble. Zazdroszczę im, że rodzina daje im taką
radość. Zbudowali duży dom, mają dwa duże samochody, bo drobiazg trzeba gdzieś
upchnąć, Krzysiek haruje na utrzymanie swojej czeredy, ale to daje mu
szczęście. Gdybyście widzieli, jak on patrzy na swoją żonę i dzieci. Ma w
oczach kosmos, jest dumny, że los postawił przy jego boku taką kobietę. Takie
przypadki popieram z całego serca. Tam dzieci są kochane, karmione, tulone,
wychowywane na ludzi, niesamowicie ze sobą zżyte, a rodzice są świadomi tego,
co robią. Ale jest druga strona medalu. Są patologie i ludzie, którzy chyba nie
uświadamiają sobie, że seks kończy się zazwyczaj ciążą. A potem czyta się apele
matek samotnie wychowujących siódemkę, ósemkę czy trzynastkę (!) dzieci,
których to dzieci nie ma się za ubrać, ogrzać czy wykarmić. I to dla mnie jest
horror. Nie jestem wprawdzie za sterylizacją, ale coś należałoby z takimi
rodzinami i dziećmi zrobić. Może państwo polskie powinno, zamiast topić
pieniądze z naszych składek na ZUS i opiekę zdrowotną (która jaka jest sami
wiecie najlepiej) w armii urzędników i w ogóle nie wiadomo w czym, pomogła by
takim rodzinom w wyżywieniu i wykształceniu takich dzieci? Przynajmniej szłyby
na jakiś ludzki cel, bo teraz nie wiem, na co sa przeznaczane.

[Gość: Anton]

Nie masz pojęcia, jak chciałbym mieć taką sytuację, jak ci Twoi znajomi... Moja
narzeczona często chodzi (a może raczej chodziła, teraz nie ma na to czasu)
pomagać przy dzieciach rodzinie z dziewiątką i mówi, że strasznie się to jej
podoba, że rodzina świetna a i znajdzie się zawsze jakieś warzywo żeby do
garnka włożyć.

A co do tego wykrzyknika przy trzynastce, to nie przesadzaj. Znam gościa z
szesnaściorga (jedna mama, jedna tata). Ze wsi, fakt, ale wszyscy że tak powiem
wyszli na ludzi - wyższe wykształcenie, te sprawy.

Z racji podeszłego już wieku (ja 28, ona 27) na jakieś wysrubowane rekordy nie
liczymy, ale ile Bóg da to przyjmiemy. Mam nadzieję.

[xurek]

Dziecko to odpowiedzialnosc. Kazde nastepne, to wieksza odpowiedzialnosc.
Jezeli rodzice czuja sie na silach podolac duzej ilosci dzieci zarowno
wychowawczo jak i materialnie, to czemu nie? Jezeli natomiast dzieci te staja
sie obciazeniem dla spoleczenstwa to uwazam, ze nikomu nie wychodzi to na
dobre. Ani tym dzieciom, ani spoleczenstwu. Ja podchodze do wszelkich rodzin,
obojetnie jak duze czy male, tak jak je widze. Jak widze szczesliwych ludzi
dajacych sobie rade, to ciesze sie razem z nimi i podziwiam, jak widze
spoleczno/psychiczna nedze to jest mi przykro a jak widze pasozytowanie na
spoleczenstwie, to mnie wnerwia.

Xurek

[kropeska]

Znam tylko jedna wielodzietna rodzine wiejska. 8 dzieci, zaniedbanych i
zabiedzonych, ojciec pijak a matka prosta wiejska kobieta bez cienia
odpowiedzialnosci. Gdyby nie te fakty, ze dzieci chodza nie raz glodne, maja
utrudniony start w przyszlosc (najstarszy chlopak juz siedzi w wiezieniu, a nie
jest to zly chlopak) to nie mam nic przeciwko rodzinom wielodzietnym. Sama
marze aby miec kiedys warunki i fundusze, by zaadoptowac tak z piatke dzieci :))