Mąż mnie nie szanuje - druga strona medalu

O co moze jej chodzić?

[septemberro]

Kiedyś żona co rusz wyskakiwała podczas kłótni z rozwodem. Od
jakiegoś czasu juz nie. Nie wiem, czy
powodem było to, że w końcu powiedziałem ok, że po świętach wrócimy
do tego
tematu i ustalimy szczegóły co i jak, czy to że jej rodzice coś
powiedzieli, kiedy u nich była. W każdym razie po świętach
(pojechaliśmy każdy do swojej rodziny) nie wracała do tego tematu,
tylko jak gdyby nigdy nic, przyszła ze swoim tradycyjnym "chcę żeby
było miło". Dalej jednak zaczynała jakieś kłótnie (taki już widac ma
charakter), ale musze przyznać, że się hamuje i jest ich o wiele
mniej niz przedtem.

Jednak skoro wsześniej przekroczyła pewne granice i żadne
argumenty , żeby zaczęła zachowywac się po ludzku, do niej nie
przemawiały, to "chcę żeby było miło" nie załatwiło sprawy.
Polepszyło się o tyle, że zaczęliśmy zachowywać się znośnie z
przerwami na "jak dawniej".

I tak zleciało prawie dwa lata. Przyznam, ze mam poczucie, że
zmarnowałem z nią ostatnich 8 lat na kłótnie o byle co, znoszenie
jakichś wydumanych pretensji, i znoszenie jej moralności Kalego.
Przykładowo, kiedy mój brat planował kupic mieszkanie, to
zastrzegła, że jeśli kupi w tej samej dzielnicy co my, to się
wyprowadza. Na szczeście nie kupił :). Za to kilka lat później,
zapytała mnie, czy poręczę jej siostrze kredyt na mieszkanie w...
sąsiednim bloku :). Oczywiśnie nie poręczyłem, ale zamurował mnie
jej tupet, że w ogóle z czymś takim wyszła. Inny przykład,
przyjechała kiedyś do nas moja mama (od razu piszę, że była 2 razy w
ciągu 4 lat, żeby nie było, że wtrąca się do mojgo małżeństwa), no i
żona z pretencjami do mnie, że jak chce moja mama przyjechać to
powinna zapowiadać się tydzień wcześniej i żeby była góra dwa dni.
Nie pomyślała, że tak samo może byc traktowana np. jej mama. No i
jej mama była u nas później ze dwa razy, ale nie wymagałem od niej
tygodniowej zapowiedzi, aż taki bezczelny nie byłem :). Cały czas
jednak te "tygodniowe zapowiedzi" pamiętam, a tu wczoraj żona pyta,
czy ewentualnie jej mama mogłaby u nas pomieszkac, bo właśnie
wychodzi ze szpitala, a za miesiąc ma wizyte kontrolna, a od nas
bedzie miała bliżej do szpitala (jakieś 20 km) niż ze swojego domu
(jakieś 170 km). No i dylemat moralny, powiedzieć, że nie, czy
miesiąc mieć na głowie żone , jej mamę i jeszcze siostrę żony? W
sytuacji kiedy byłaby u nas jej mama, to przeciez byłaby i jej
siostra, to oczywiste, bo też mieszka w W-wie. Czuję, że źłe
zrobiłem, ale nie zgodziłem się.

Od kwietnia 2008 mamy ustalone na piśmie, że wystąpimy wspólnie o
rozwód w lipcu 2009, że do tego czasu zakończymy wszystkie wspólne
sprawy i ustalimy wszystkie szczegóły. Czuję jednak po zachowaniu
żony, że w lipcu znowu zacznie "chce żeby było miło, jakoś będziemy
żyć", ale perspektywa iluś tam następnych lat takiej wegetacji,
huśtawki nastrojów i marnowania zycia sprawiła, że wyszedłem z
propozycją żeby rozwod zaczać jeszcze w tym roku.

No i żona unika teraz tej rozmowy jak ognia, a z drugiej strony
jakiegoś "zalu za grzechy" tez nie ma. Od dwóch tygodni próbuję z
nią porozmawiać, że tak dalej nie ma co wegetować, albo co gorsza
kłócić sie jak kiedyś, itd, że sama kiedys stwierdziła, że nic nas
nie łączy, wiec nie ma na co czekać, weźmy rozwód jak ludzie,
ustalmy warunki, dogadajmy się do końca roku co i jak, bo szkoda
życia, ale żona po prostu ucieka od tej rozmowy. W tamtym tygodniu
powiedziała, ze potrzebuje kilka dni i że porozmawiamy w niedzielę.
W niedzielę powiedziała, że nie chce rozmawiać, bo strasznie boli ją
głowa i jest zmęczona, i że nie mam taktu, bo ma własnie mamę w
szpitalu i to nie jest dobry moment na rozmowę. Wiec na dzisiaj mamy
ustaloną rozmowę na jutro wieczorem. Zobaczę co jutro wymyśli.

Sam już nie wiem o co jej chodzi. Na pewno to nie kwestia pieniędzy,
jak ktoś sugerował we wczesniejszym poście. Kiedy braliśmy ślub, to
oboje byliśmy tak samo mało-zamożni, a jak na warunki warszawskie to
nawet biedni (ale te czasy stancji z karaluchami miło wspominam ;).
Więc to nie kwestie finansowe. To też nie historia starego bogatego
męża i młodej cwanej żony. Jesteśmy w tym samym wieku. Poza tym
teraz pieniądze mamy oddzielnie, od prawie dwóch lat.

Pytałem żonę o co jej chodzi, a ona odpowiada ogólnie, że "nie chce
się rozwodzić", ale jak pytam dlaczego, to milczy i unika wzroku.
Nic z tego nie rozumiem,. Jednoczesnie musze przyznac, że teraz
zachowuje się poprawnie, normalnie (o niebo lepiej niż jeszcze kilka
tygodni temu). Przecież jeśłi chciałaby się pogodzić, żeby było jak
dawniej (choć obawiam się, ze to po tylu latach niemożliwe), to by
prosto z mostu powiedziała: "tak robiłam źle, to to i to, zawieśmy
sprawę rozwodu, nigdy więcej tak już nie bedzie". Ale nie, nie
powiedziała tak, tylko "nie chce się rozwodzić" i rozmowy o
rozwodzie unika jak ognia.

O co jej moze chodzić?

[mozambique]

jest w ciązy ???
i nie chce zostac na lodzie ?

[stinefraexeter]

Hmm, wydaje mi sie, ze twoja zona po prostu.. nie chce sie rozwodzic.

Nawet jesli cie nie kocha (pisze nawet, bo przeciez nie wiem), to najwyrazniej
z jakis powodow bardziej oplaca jej sie pozostanie w zwiazku z toba niz rozwod.

Bo wiesz, odnosze wrazenie, ze te zachowania przez te wszystkie lata po prostu
sprawialy jakas... perfidna przyjemnosc. Moze ona czerpie radosc z nienawidzenia
ciebie? Oczywiscie zgaduje, ale wiem, ze sa tacy ludzie. Moze sobie sama nawet
tego nie uswiadamiac, to czesto jest podswiadome. Z jakis powodow lubi zadawac
ci bol, wyzywac sie na tobie, zachowywac histerycznie i z tupetem. Po co jej
zatem rozwod?
Oczywiscie opieram sie na wlasnych doswiadczeniach. Widzialam taka sytuacje.
Kobieta wyszla za faceta, ktorego chyba nie kochala (choc moze wtedy o tym nie
wiedziala) i wlaczyla jej sie jakas spirala nienawisci. Zaczela sie zachowywac
jak suka, a on taki potulny i cierpliwy znosil to wszystko, co tylko potegowalo
jej nienawisc i jakis...wstret. Troche na zasadzie kata, ktory czuje pogarde dla
ofiary za to, ze pozwolila na stanie sie ofiara. I, choc wtedy tego nie
pojmowalam, mimo calej tej nienawisci, nie chciala sie rozwiesc, bo, no wlasnie,
okazalo sie, ze czerpie z tej toksycznej sytuacji dziwna radosc.
Nie twierdze, ze u was tak jest! Ale odpowiadam na pytanie: ona nie chce
rozwodu, bo moze jej jest dobrze tak jak jest. W koncu to ty sie skarzysz. O tym
co ona sadzi i czuje nie wiemy nic.

[septemberro]

stinefraexeter napisała:

> Hmm, wydaje mi sie, ze twoja zona po prostu.. nie chce sie
rozwodzic.
>
> Nawet jesli cie nie kocha (pisze nawet, bo przeciez nie wiem), to
najwyrazniej
> z jakis powodow bardziej oplaca jej sie pozostanie w zwiazku z
toba niz rozwod.
>
>
> Bo wiesz, odnosze wrazenie, ze te zachowania przez te wszystkie
lata po prostu
> sprawialy jakas... perfidna przyjemnosc. Moze ona czerpie radosc z
nienawidzeni
> a
> ciebie? Oczywiscie zgaduje, ale wiem, ze sa tacy ludzie. Moze
sobie sama nawet
> tego nie uswiadamiac, to czesto jest podswiadome. Z jakis powodow
lubi zadawac
> ci bol, wyzywac sie na tobie, zachowywac histerycznie i z tupetem.
Po co jej
> zatem rozwod?
> Oczywiscie opieram sie na wlasnych doswiadczeniach. Widzialam taka
sytuacje.
> Kobieta wyszla za faceta, ktorego chyba nie kochala (choc moze
wtedy o tym nie
> wiedziala) i wlaczyla jej sie jakas spirala nienawisci. Zaczela
sie zachowywac
> jak suka, a on taki potulny i cierpliwy znosil to wszystko, co
tylko potegowalo
> jej nienawisc i jakis...wstret. Troche na zasadzie kata, ktory
czuje pogarde dl
> a
> ofiary za to, ze pozwolila na stanie sie ofiara. I, choc wtedy
tego nie
> pojmowalam, mimo calej tej nienawisci, nie chciala sie rozwiesc,
bo, no wlasnie
> ,
> okazalo sie, ze czerpie z tej toksycznej sytuacji dziwna radosc.
> Nie twierdze, ze u was tak jest! Ale odpowiadam na pytanie: ona
nie chce
> rozwodu, bo moze jej jest dobrze tak jak jest. W koncu to ty sie
skarzysz. O ty
> m
> co ona sadzi i czuje nie wiemy nic.

No i co ta żona z przykładu robi teraz? Dalej mezy tego biedaka, czy
juz go pochowała?

mam nadzieję, ze moja żona (jeszcze) nie jest takim przypadkiem, Ja
stawiam raczej na jeden z tych przypadków:

1) Chce sie zmienić i pogodzić, ale tak się zaplatała, ze nie wie
jak. Bo przez ostatnie lata skarżyła się rodzicom, siostrze, mojej
rodzinie, różnym kolezankom, które się przez te lata przewinęły, jak
to ma źle. Wiem, bo kilka razy wyszły przypadkowo takie sytuacje w
czasie spotkania ja-żona-osoba trzecia i jak wtedy skonfrontowałem
jej kłamstwa, to było jej głupio i zaczynała płakac i mętnie cos
kręcić, że nie tak mówiła i że nie o to jej chodziło. No i
przypuszczam, że teraz nie wie jak z tego wyjśc z twarzą, bo
rozpuszczała takie opowieści a tu nagle okazuje się, że to ona ma
przeprosić. Chyba o to chodzi, bo powiedziałem jej, że słowo
przepraszam to za mało, i że jeśłi chce mieć to swoje "żeby było
miło", to przeprosiny mają być na piśmie, z podaniem za co
konkretnie najgorszych przypadków. Dlaczego na piśmie? Choćby po to,
zeby dac jej rodzicom, kiedy w końcu po kilku latach pojechalibyśmy
razem do nich na święta. Bo w tej chwili to np. jej rodzice znają
wersje różnych wydarzeń w wydaniu żony (wydanie to wygląda tak,
jakby ktoś historię II wojny światowej zaczął od momentu, kiedy
Rosjanie nacierają na Berlin, no wiec oczywiście Rosjanie są be, a
biedni Niemcy cacy). Takie przeprosiny na piśmie to dla mnie "list
żelazny", bo nie zamierzam się czuc u jej rodziny jak jakiś intruz
albo całe święta cos wywlekać i przedstawiać swoją wersje. Z kolei
dla niej to kwestia honoru i utrata twarzy zwłaszcza wśród rodziny.

2) wersja, że troche przemyślala z czym się wiąże rozwód, i się
wstydzi rodziny, znajomych, tym bardziej że pochodzi z małej
miejscowości (ja też, to nie zarzut :)), a nasze małżeństwo to było
takie powiatowe big love story, takie lokalne wydanie Romeo i Julia
z przeszkodami (no ale to było 10 lat temu).

3) wersja: wezmę go (znaczy mnie) na przeczekanie, może coś sie
wyklaruje i np. mnie zdradzi, wtedy to bedzie wyglądało zupełnie
inaczej, ja - biedna kobietka, i on (znaczy ja) ten skur.. i cha..
zbolały, już dawno to mówiłam,

4) wersja: poczekamy, zobaczymy, musze się troche rozejrzeć, co i
jak, i wtedy zobaczymy co dalej, a na razie pogram troche na zwłokę,

Ja stawiam na wersję nr 1, ewentualnie nr 4.

Ciekawe co wymyśli w środę, ale bede temat dażył, aż wyciągne z niej
o co jej właściwie chodzi :)

[stinefraexeter]

Och tamte malzenstwo wciaz trwa, ale nie jestem blisko z nimi, wiec kto wie,
moze rozwod nadchodzi. Nie znam szczegolow.

Wiesz, bez wzgledu na to jaka wersje sie wybierze, wychodzi na to,ze twoja zona
chce byc "ofiara" i pokazac jak to ona cierpi przez ciebie. Moze taki ma wzorzec
stosunkow damsko meskich zakodowany w podswiadomosci? Rzeczywiscie wyglada mi na
to, ze ona usilnie chce doprowadzac do konfrontacji, by wyrzucic z siebie jakies
zale i gniew. Ale co do szczegolow, typu czemu, jak, gdzie i kiedy to mozna
tylko zgadywac.
Pytanie do ciebie: dajesz wam jeszcze jakas szanse? Zalezy ci na tym zwiazku,
ale dla bycia z nia, a nie z powodu dzieci?

Jednak wersja nr 1

[septemberro]

> mam nadzieję, ze moja żona (jeszcze) nie jest takim przypadkiem, Ja
> stawiam raczej na jeden z tych przypadków:
>
> 1) Chce sie zmienić i pogodzić, ale tak się zaplatała, ze nie wie
> jak. Bo przez ostatnie lata skarżyła się rodzicom, siostrze, mojej
> rodzinie, różnym kolezankom, które się przez te lata przewinęły, jak
> to ma źle. Wiem, bo kilka razy wyszły przypadkowo takie sytuacje w
> czasie spotkania ja-żona-osoba trzecia i jak wtedy skonfrontowałem
> jej kłamstwa, to było jej głupio i zaczynała płakac i mętnie cos
> kręcić, że nie tak mówiła i że nie o to jej chodziło. No i
> przypuszczam, że teraz nie wie jak z tego wyjśc z twarzą, bo
> rozpuszczała takie opowieści a tu nagle okazuje się, że to ona ma
> przeprosić. Chyba o to chodzi, bo powiedziałem jej, że słowo
> przepraszam to za mało, i że jeśłi chce mieć to swoje "żeby było
> miło", to przeprosiny mają być na piśmie, z podaniem za co
> konkretnie najgorszych przypadków. Dlaczego na piśmie? Choćby po to,
> zeby dac jej rodzicom, kiedy w końcu po kilku latach pojechalibyśmy
> razem do nich na święta. Bo w tej chwili to np. jej rodzice znają
> wersje różnych wydarzeń w wydaniu żony (wydanie to wygląda tak,
> jakby ktoś historię II wojny światowej zaczął od momentu, kiedy
> Rosjanie nacierają na Berlin, no wiec oczywiście Rosjanie są be, a
> biedni Niemcy cacy). Takie przeprosiny na piśmie to dla mnie "list
> żelazny", bo nie zamierzam się czuc u jej rodziny jak jakiś intruz
> albo całe święta cos wywlekać i przedstawiać swoją wersje. Z kolei
> dla niej to kwestia honoru i utrata twarzy zwłaszcza wśród rodziny.
>
> 2) wersja, że troche przemyślala z czym się wiąże rozwód, i się
> wstydzi rodziny, znajomych, tym bardziej że pochodzi z małej
> miejscowości (ja też, to nie zarzut :)), a nasze małżeństwo to było
> takie powiatowe big love story, takie lokalne wydanie Romeo i Julia
> z przeszkodami (no ale to było 10 lat temu).
>
> 3) wersja: wezmę go (znaczy mnie) na przeczekanie, może coś sie
> wyklaruje i np. mnie zdradzi, wtedy to bedzie wyglądało zupełnie
> inaczej, ja - biedna kobietka, i on (znaczy ja) ten skur.. i cha..
> zbolały, już dawno to mówiłam,
>
> 4) wersja: poczekamy, zobaczymy, musze się troche rozejrzeć, co i
> jak, i wtedy zobaczymy co dalej, a na razie pogram troche na zwłokę,
>
> Ja stawiam na wersję nr 1, ewentualnie nr 4.
>
> Ciekawe co wymyśli w środę, ale bede temat dażył, aż wyciągne z niej
> o co jej właściwie chodzi :)

Jednak wersja nr 1. Po rozmowie skruszona żona przeprosiła, popłakała i na tę
kartkę (powiedziałem jej po co mi ta kartka) nawet się zgodziła, bo postawiłem
to jako podstawowy warunek. Najtrudniej było jej z tą kartką, ale skoro się
zgodziła, to chyba naprawdę chce porozumienia i ma zamiar się zmienić. Miła jest
teraz tak jak przed ślubem, tab bardzo, że aż to jest podejrzane. O sylwestrze
zagaduje, gdzie tu by pójść, a to do kina we dwoje, no nie poznaje jej. Coś sie
musiało stać, nie wierzę że tak sama z siebie się nagle zmieniła. Może sobie
pomyślała, ze pojawiła sie jakaś konkurencja ;), bo w ciągu ostatnich miesięcy
wydałem z 6 tys. na nowe ubrania (sam nie wiem co mnie napadło) i miałem rózne
pilne sprawy i do domu wracałem później. Jakieś aluzje w tym kierunku kilka razy
mi czyniła .Nie wiem, w każdym razie nastąpiła zmiana o 180 stopni, ale na
wszelki wypadek na razie pieniądze zostaja oddzielne i na odwiedziny jej siostry
(która jakby mogła to by siedziała cały dzień) i mojego brata (który i tak nie
przychodzi) nadal obowiązuje szlaban na czas nieokreslony. Mam nadzieję, że ta
zmiana będzie na stałe i za jakiś czas nie będę odgrzebywać tego tematu, żeby
napisac, że to była tylko krótkotrwała przemiana. Ale gdzies tam w środku wiem,
że i tak już nigdy nie będzie tak dobrze jak kiedyś, i spodziewam się, że
wczesniej czy później znowu pokaże różki, wiec na wszelki wypadek zostawiam
sobie kilka wyjśc awaryjnych,

No i co nowego w temacie?

[brontowasik]

No i co nowego w temacie? Permamentna poprawa, czy chwilowa zmiana?
Nie wierz, że coś się zmieni, to tylko chwilowy stan, jak to jakaś
nawiedzona feministka, taka co to nazwisko zostawia swoje po
ślubie, te feministki tak maja, i jeszcze do tego jak pracuje jako
jakiś psycholog, jakiś doktorat albo pedagog, albo inny gog to w
ogóle nie ma szans na normalne małzeństwo. Znałem kiedys parę, gdzie
ona była doktorem psychologii, normalnie psychiczna baba wykańczałą
psychicznie męża przez 20 lat, a sama twierdziała, że męczy się w
toksycznym związku. w końcu sie rozwiedli jak dzieci były
pełnoletnie, to ta doktorka miast sama zajmowac się psychologią, na
wizyty u psychiatry chodziła, że niby nikt nie wiedział, potem
znalazła jakis dwóch menów, ale wytrzymali z nią jeden z pół roku,
drugi rok. Teraz siedzi sama i drze się na koty, bo ma ich z pięć
ale jak daje im jeść to nie pouciekały, więc ma na kim się
powyżywac.

[green_land]

Może jest tak, że zwyczajne jest jędzą i tyle.Ale nie zauważyłeś
tego przed ślubem.
A moze tak, ze czegoś jej w małżeństwie brakowało i zwyczajnie
wyżywała się na Tobie.

Nie widzę w Twoim poście agresji, złośliwości, czyli chyba nie
jesteś takim potworem?:)


Nie chce rozwodu, bo jest w swoim żywiole móc "wyżywać" się na
tobie, wylewać swoje żale. Jak Ciebie braknie - co pocznie? Będzie
znów musiała się starać kogoś znaleźć, a już nie taka młoda itd.
Jest jej wygodnie, bo gdyby rzeczywiście miałą Cię dosyć, dawno
rozwiodła by sie z Tobą. Ale jej po prostu odpowiada takie życie.
Przyjrzałeś sie jej stosunkom w rodzinie, stosunkom ojca do jej
matki? Bardzo często nieświadomie powtarza się zachowania rodziców i
przenosi je na własną rodzinę.


Jeżeli chcecie z sobą coś zrobić by było lepiej, poszukajcie poradni
małżeńskiej. Przecież kiedyś kochaliście się, a miłość potrafi
wybaczać.


> Przecież jeśłi chciałaby się pogodzić, żeby było jak
> dawniej (choć obawiam się, ze to po tylu latach niemożliwe), to by
> prosto z mostu powiedziała: "tak robiłam źle, to to i to, zawieśmy
> sprawę rozwodu, nigdy więcej tak już nie bedzie".
Charakter trudno zmienić. Może samo stwierdzenie, że nie chce
rozwodu, to dla niej przyznanie się do "winy"?

[stinefraexeter]

green_land napisała:
> Nie chce rozwodu, bo jest w swoim żywiole móc "wyżywać" się na
> tobie, wylewać swoje żale. Jak Ciebie braknie - co pocznie? Będzie
> znów musiała się starać kogoś znaleźć, a już nie taka młoda itd.
> Jest jej wygodnie, bo gdyby rzeczywiście miałą Cię dosyć, dawno
> rozwiodła by sie z Tobą. Ale jej po prostu odpowiada takie życie.
> Przyjrzałeś sie jej stosunkom w rodzinie, stosunkom ojca do jej
> matki? Bardzo często nieświadomie powtarza się zachowania rodziców i
> przenosi je na własną rodzinę.

Wlasnie o to mi chodzilo w moim poscie powyzej. Jej taka sytuacja odpowiada -
moc sie wyzyc na tobie. To znaczy tak to wyglada moim zdaniem, a jak jest
naprawde, ktoz to wie.

czy ja dobrze czytam?

[konwalka]

Od kwietnia 2008 mamy ustalone na piśmie, że wystąpimy wspólnie o
rozwód w lipcu 2009,

ke?!

ale Ty nie jesteś moim byłym ukochanym, który pisał oświadzenia dla
kolegów, że ode mnie odchodzi z dniem tym i tym?

Bo takiego agregata miałam/

Aaa... a agregat miał dżezowych kolesiów. Jeden z nich zostawił
pannę, gdyż
uwaga !
uwaga!
tadam!
NEGATYWNIE PROJEKTOWAŁA KEGO NADŚWIADOMOŚĆ

A co cię tak dziwi?

[septemberro]

A co cię tak dziwi? Nie znam twojego "agregata", ale z moją zona jak czegoś nie
masz na piśmie, to zapomnij, że coś ustalałeś. Nic nie będzie pamiętac, gdy
będzie jej tak wygodnie. Jeszcze przysięgnie w żywe oczy i się wyprze, jak
robiła wczesniej w jednej bardzo waznej sprawie.

Aż tak cie dziwi, że w miare cywilizowanie próbuję coś ustalić z wyprzedzeniem?
To lepiej ekspresyjnie rzucac talerzami i rąbac meble? Przeciez trzeba
przygotowac się na sprzedaz mieszkania, zwłaszcza teraz nie jest łatwo sprzedać
duże mieszkanie, trzeba znaleźć dwa inne mieszkania, a lipiec 2009 to po
wakacjach, możliwe że po rozwodzie nasze dziecko bedzie chodzić do innej szkoły,
Ja z tymi ustaleniami nie obnosze sie po kolegach, jak twój "agregat" (ciekawe
jak on by cię nazwał :), to nasze wewnętrzne ustalenia.

Nie wiem po co twój były "agregat" pisał te oświadczenia dla kolegów, nie podoba
mi się też to KE, to taka maniera przejęta od dżezowych kolesiów "agregata"?



.

[konwalka]

A co cię tak dziwi?

pisanie oświadzen, że w 2009 się rozwodzimy

To lepiej ekspresyjnie rzucac talerzami i rąbac meble? Przeciez
trzeba
> przygotowac się na sprzedaz mieszkania, zwłaszcza teraz nie jest
łatwo sprzedać
> duże mieszkanie

nie, jest jeszcze coś pomiędzy trzaskaniem garami a oświadczeniami
można, dajmy na to, złożyć pozew rozwodowy po prostu

Ja z tymi ustaleniami nie obnosze sie po kolegach, jak
twój "agregat" (ciekawe
> jak on by cię nazwał :), to nasze wewnętrzne ustalenia.

po kolegach nie, ale połowa forum ekscytuje sie już Waszymi
ustaleniami, więc mowa o domowym zaciszu jest nie na miejscu


nie podob
> a
> mi się też to KE

to sie oflaguj

to taka maniera przejęta od dżezowych kolesiów "agregata"?
>


nie, nie od kolegów
nie zauważyłeś w przelocie, że agregatowi kumple dysponowali
słownikiem nieo bardziej, hm... wysublimowanym (nie chciałam używac
słowa - nadetym)

hehehe

[fimka]

Mąż mojej znajomej kazał jej podpisać "oświadczenie do kochanych dzieci", że to
ona chciała rozwodu więc zobowiązuje się sama dzieci utrzymywać (troje) i nie
wymagać od niego żadnych finansów ani opieki nad nimi :PPPP
tak szalenie kocha chłopina dzieci :))

[septemberro]

fimka napisała:

> Mąż mojej znajomej kazał jej podpisać "oświadczenie do kochanych dzieci", że to
> ona chciała rozwodu więc zobowiązuje się sama dzieci utrzymywać (troje) i nie
> wymagać od niego żadnych finansów ani opieki nad nimi :PPPP
> tak szalenie kocha chłopina dzieci :))

Może troche więcej szczegółów, dlaczego ta zona chciała rozwodu? To może uczyni
wtedy tę sytuację o wiele mniej śmieszną.

A i mit matki-Polki poswięcająej się dla dzieci może doznać uszczerbku.

[fimka]

np dlatego, że mąż ją zdradzał, szantażował i kilka razy zgwałcił.
Wystarczy?

[crazy_froggg]

bardzo ciekawa kwestia, jednak mysle, ze chodzi to o wieksza
kwestie, tzn 'wybaczenia' - mozesz sie mscic ale mozesz tez
wybaczyc - nie tylko dla niej, ale glownie dla siebie
czy chcesz zyc z poczuciem, ze robisz cos zlego? czy chcesz miec
takie 'wspaniale malzenstwo' - lepiej wykorzystaj ta sytuacje,
postaw swoje warunki - takie ktore prowadza do lepszego malzenstwa,
zona na pewno sie podporzadkuje pod grozba rozwodu
no chyba, ze zona Ci nie pasuje i rzeczywiscie chcesz rozwodu...

jesteście siebie warci

[fimka]

patologia.
wychowywanie w takiej atmosferze dziecka to zbrodnia na jego emocjach.
zamiast się dawno rozwieść, albo iść z zoną na terapię to zabawiasz się jak
gó...arz w odgrywanie się tym samym... pokazówka kto postawi na swoim. W
związkach przemocowych schemat kat-ofiara bywa zamienny. Gdy jedna osoba ma
słabszy czas to druga się odgrywa, mści i rośnie w siłę jej kosztem. Chory
patologiczny związek ze znamionami psychicznej przemocy.

Biedne to dziecko.

[green_land]

> zamiast się dawno rozwieść, albo iść z zoną na terapię to
zabawiasz się jak
> gó...arz w odgrywanie się tym samym... pokazówka kto postawi na
swoim.
To powinien być zarzut do niej, nie do niego. To ONA nie chce
rozwodu i gra na zwłokę. Na krótko się poprawia i pewnie wkrótce
wróci do starych przyzwyczajeń. Pierwsza zaczęła stawiać absurdalne
warunki.
A facet robi dobrze - skoro ona ma krótką pamięć a spisywanie
ustaleń daje efekt - dobrze robi.
No i nie rozumiem - kobieca solidarność? On "zabawia się jak
gó...arz", a jak jej zachowanie nazwać? Jakoś nie wygląda mi na to,
ze facet sobie to wyssał z palca. Nie pisze agresywnie, pisze "moja
żona", nie "ona". Próbował, ale nie widzi chyba szans na polepszenie
wzajemnych relacji. Z jego postu nie zieje ogień. Raczej rezygnacja.


> W związkach przemocowych schemat kat-ofiara bywa zamienny
Gdyby było tak, jak piszesz, nie zastanawiał by się ani chwili - nie
zgodził by się na dzień dobry na przyjazd jej matki.
Coś mi się widzi, że jego kobieta ma problem i to spory. I to od
niej zależy, czy będzie chciała uratować swoje małżeństwo.

[fimka]

jej tu nie ma, jest jej mąż który opisuje zadowolony z siebie jak z PREMEDYTACJĄ
I ROZMYSŁEM kontynuuje patologię, możliwe, że zapoczątkowaną przez żonę. Ale
za kondycję małżeństwa odpowiadają WSPÓLNIE. Nikt nie każe mu TAKIEGO małżeństwa
kontynuować a podejmując jej zasady właśnie to robi od dawna.
Małżeństwo? oddzielne półki w lodówce? żenua... I oczywiście to dla dobra
dziecka. Biedne dzieci.

[septemberro]

imka napisała:

> jej tu nie ma, jest jej mąż który opisuje zadowolony z siebie jak z PREMEDYTACJĄ


Zadowolony z siebie? Troche przesadzasz, na jakiej podstawie to wydedukowałaś?

[wielo-kropek]

Moze trafniejsze okreslenie dla niej byloby nie zona tylko suka.
Wyglada na to ze ona jest twoja zona, ale tylko z nazwy, tzn ona
nie wie co to znaczy byc zona.Dobra zona.

straszne to co piszesz...

[eastern-strix]

....
Ja bylam dzieckiem walczacych rodzicow i jak ktos tu slusznie napisal - rozwod
jest czasem lepszy, ja chcialam zeby rodzice sie rozwiedli,bo osobno byli
spoko,ale razem - masakra. Rozwiedli sie i wiesz co? Bylo duzo lepiej. Lepiej
miec mame i tate osobno - wtedy czas poswiecaja dziecku a nie klotniom. A zawsze
mozesz wystapic o sadowne ustalenie widzen. Poza tym,jesli ona zacznie nastawiac
dziecko przeciw Tobie,to sama na siebie ukreci bicz,bo dziecko dorosnie i samo
oceni,czy mamusia mowila prawde,czy tez nie. Jesli nie,to ona sie bedzie musiala
tlumaczyc, nie Ty. Po rozwodzie miej zawsze otwarte drzwi dla syna, mysle,ze
jesli chodzi o jakosc czasu razem, to sie poprawi. Pozdrawiam.

[ika.13]

A czego Ty tak naprawdę chcesz? Rozwodu, czy bycia razem? Bo już nie wiem.
Jakieś zobowiązania, poświadczenia na kartkach.Chore jazdy.Cyrk pierwszej
wody.Dorośnijcie w końcu, bo zatruwacie życie Waszemu dziecku chorzy egoiści.

jestes nienormalny?

[tygrysio_misio]

dlaczego sie z nia nie rozwiedziesz i nie puscisz jej z torbami?

[focus35]

bo jest zbyt zaangazowany - nie tylko konstruktywne uczucia bardzo
angazuja - szkoda tylko, ze w ten sposob moze Wam uplynac cale
zycie...


tygrysio_misio napisała:

> dlaczego sie z nia nie rozwiedziesz i nie puscisz jej z torbami?
>

Nie daj sie nabrać

[brontowasik]

Czytam, czytam i oczom nie wierzę, jak można byc takim naiwnym. Nie
bądź głupi, ludzie się nie zmieniają, ona tobą ewidentnie
manipuluje. Rzuć ją w cholerę, nie ma nad czym się zastanawiać,
szkoda na nia życia. z tego co pisałeś widać że to nie był przecież
jeden czy dwa wyskoki tylko wieloletnie działanie z premedytacją.
myslisz, ze nagle jak za dotnieciem magicznej rozczki ona zmieniła
sie w anioła. jeszcze wspomnisz mije słowa, na pewno jest jakiś
powód jej naglej zmiany, nie wierz ze to jej dobra wola, to jakies
drugie dno musi być, obyś jak najszybciej przejrzał na oczy. i tylko
dziecka szkoda. powodzenia

[vandikia]

Tylko pytanie: co dalej?
Nie szanujecie się, nie ufasz jej, z opisu wnioskuję, że raczej się
nie kochacie, więc co Was trzyma? Po co mieszkacie razem? Będziecie
tak egzystować tylko po to, żeby robić sobie na złość? Co to za
życie?

[gondra]

To że trafiła Ci sie histeryczka, dawałeś sie robić w bambuko, a
Twoje małżeństwo jest, delikatnie mówiąc, nieudane nie znaczy, że
każda kobieta narzekajaca na forum na meża/partnera jest taka ja
Twoja żona. Ludzie są różni, świństwa potrafią robic faceci i
kobiety.

Swoja drogą dziwie sie, że ciągle jesteście razem. Kolejny związek
na zasadzie "no trudno".

[xnajax]

Septemberro, takich historii jak Twoja jest mnóstwo, niestety, ale to jest
oczywiste chyba dla każdego.
Moim zdaniem największym błędem w takich sytuacjach jest to, że małżonkowie mają
przekonanie o tym, iż lepiej trwać w takim toksycznym związku ze względu na
dzieci. Tylko, że tak naprawdę to gorszą krzywdę robimy dzieciom właśnie wtedy
gdy tkwimy w czymś takim. Dzieci doskonale wyczuwają nastroje, atmosferę w domu.
Gdy rodzice nie są szczęśliwi - one również. Możecie mi wierzyć...one wiedzą.
Piszę o tym bo sama popełniłam ten sam błąd i bardzo tego żałuję:)
Chcę się jeszcze odnieść do jednej rzeczy. Otóż rzeczywiście zaburzony poziom
hormonów może wpływać na nastrój i zachowanie, szczególnie w niektórych dniach
miesiąca. Chcę powiedzieć, że ja też zażywam Euthyrox:))))))))))))) i myślę, że
wpływa on na moje stany emocjonalne. Kiedyś wpadałam w taki stan złości(powód
był nieważny, mogła to być błahostka) złości, a nawet można powiedzieć szału, że
aż samą mnie to zaczęło przerażać.
Zupełnie nie wiedziałam skąd to się bierze, myślałam, że po prostu taka ze mnie
straszna baba, że mam tak paskudny charakter...Było to dla mnie tak
przygnębiające, że musiałam coś z tym zrobić...i zaczęłam pracę nad sobą.
Zupełnie przez przypadek okazało się, że mam bardzo wysoki poziom hormonów,
przypisano mi właśnie w wspomniany wyżej lek. Nie wiem co bardziej podziałało,
moja ciężka praca nad sobą czy to lekarstwo, ale jedno jest pewne: już nie
miewam tych szałów wściekłości, a nawet agresji...i czuje się z tym cudownie!
No tak, ale w przypadku Twojej żony to chyba jednak on nie skutkuje.
Zmienić całkiem charakteru się nie da, ale można nauczyć się panować nad
niektórymi naszymi emocjami, zachowaniami. Ja jestem tego przykładem i piszę o
tym z dumą:)
Szczerze mówiąc...nie widzę przyszłości Waszego związku, przykro mi, ale tak
myślę... no chyba, że Twoja żona zacznie nad sobą pracować:) Oczywiście mogę się
mylić bo nie jestem żadną tam wyrocznią:)
Ciekawa jestem czy Twoja żona sama siebie lubi...zapytaj ją o to...

Mimo wszystko będę trzymała kciuki:)