Chomiki - są tu jakieś?

[stinefraexeter]

Chodzi mi o typ człowieka, który nie potrafi rozstać się z przedmiotami i
otacza się coraz większą liczbą niepotrzebnych rzeczy. Czy ktoś z was
zachowuje się podobnie lub żyje z taką osobą i mógłby mi wytłumaczyć, jakie są
tego przyczyny i powiedzieć, jak można takie zapędy u drugiej osoby
kontrolować i czy w ogóle się da?

Już tłumaczę: mój facet tak się właśnie zachowuje. Co prawda nie kolekcjonuje
śmieci (jak pokazują w niektórych programach), ale nie potrafi rozstać się
absolutnie z niczym. Ma niezliczoną ilość kartonów, reklamówek i pudełek
pełnych... no cóż, wszystkiego. Są tam stare czasopisma (jeszcze z czasów
dziecięcych), bilety autobusowe, bilety na mecze sprzed kilkunastu lat,
mnóstwo ulotek zbieranych podczas podróży, ubrań, w które już nie wejdzie i
których nigdy nie założy, ba, ma nawet stare gumy do żucia, cukierki,
nierozpakowane kawy... Nikt tego już oczywiście nie zje ani nie wypije, ale on
i tak upiera się, by je zatrzymać, bo... no właśnie, bo co? Bo może się
przydać??? Bo żal wyrzucać?

Zaczyna brakować nam miejsca. Na razie tylko w piwnicy, do której na szczęście
znosi większość swoich klamotów, ale i ona już jest prawie pełna, a rzeczy
przybywa oczywiście. W mieszkaniu zaczyna się pojawiać coraz więcej pudeł "na
różności". DO tych pudeł nigdy się nie zagląda, one po prostu mają tam być.

Ponawiam pytanie: czy ktoś też tak ma i może mi wytłumaczyć przyczyny takiego
postępowania? Bo ja doskonale rozumiem przechowywanie pamiątek, listów,
pamiętników, zdjęć, ale 10-letnia czekolada nie mieści mi się w głowie,
zwłaszcza że miejsca coraz mniej.
I czy można jakoś ograniczyć te jego chomikowanie? Bo niedługo zabraknie nam
miejsca w i na szafach.

[alpepe]

facet czuje się bezpieczniejszy. Czemu próbuje się otoczyć kokonem rzeczy, nie
wiem. Trzeba by popatrzeć na jego dzieciństwo, na matkę. To może przeistoczyć
się w chorobę.

[stinefraexeter]

alpepe napisała:

> facet czuje się bezpieczniejszy. Czemu próbuje się otoczyć kokonem rzeczy, nie
> wiem. Trzeba by popatrzeć na jego dzieciństwo, na matkę. To może przeistoczyć
> się w chorobę.

Poczucie bezpieczeństwa. Ok.
Ale czy to musi się wiązać koniecznie z matką? Bo rodziców znam i ich wzajemne
relacje są przyjazne i normalne.

[alpepe]

teraz znasz. Może jako mały chłopczyk był w szpitalu? To są naprawdę drobnostki.
Mój mąż unika lekarzy, boi się opieki nad chorymi i niestety, ale u niego
przyczyna tego zachowania była prozaiczna. Kiedyś w szpitalach dziecięcych
dzieci były same.
Wiesz, najważniejsze są pierwsze trzy lata życia dziecka. One kształtują na całe
życie. To mógł być niedostatek, to mogły być częste wyjazdy rodziców bez syna,
kiedy z wojaży przywożono mu prezenty i std rzeczy materialne kojarzą mu się z
bezpieczeństwem. To możę być wszystko. Facet czuje się jednym z tymi śmieciami,
jak wyrzucisz mu je, to tak, jakbyś dekonstruowała mu osobowość, jak śmiesznie
by to nie brzmiało. Niektórzy ludzie muszą mieć swoje rzeczy, by nie czuć się obco.

[shirin_gol]

>jak wyrzucisz mu je, to tak, jakbyś dekonstruowała mu osobowość,
jak śmiesznie
> by to nie brzmiało

szczera prawda. Ale z tym bardzo ciężko walczyć, wiem, bo... mam tak
samo. I chociaż zdaję sobie z tego sprawę, to wyrzucenie choćby
najdrobniejszej rzeczy, karteczki, czegokolwiek wiąże się naprawdę z
dużymi emocjami i długo to odchorowywuje.

[alpepe]

dlatego najlepiej poprosić kogoś bliskiego o wywalenie tych rzeczy, takich
starych czekolad, odbitych biletów itp.

[turbo_wesz]

u m nie to się sprowadza do kolekcjonowania biletów z koncertów lub
komunikacyjnych z lepszych wycieczek (oprócz gigabajtów zdjęć), trzymania
starych wytartych/porwanych -shirtów, które wytrzymają max jeszcze 1 koncert
oraz gazet - gazet się qrde nie wyrzuca!

[palim.psest]

"gazet się qrde nie wyrzuca!" o wreszcie jakaś pokrewna dusza! :P no przecież
szkoda wyrzucić tę Politykę sprzed 2 lat, bo tam taki ciekawy tekst jest, a
wiadomo, jak wyrwę sam tekst to się zgubi, podniecie, przepadnie wśród innych
wycinków. a ten katalog z ikei? no wiadomo, że to przydatna rzecz! :D stosiki
rosną i rosną... niedługo wynoszę się z pokoju do... hm... no właśnie, dokąd? ;p

trochę serio, trochę żartobliwie to pisałem

Każda rzecz może się kiedyś przydać

[tetlian]

Ja też tak mam. Nie wyrzucam starych przedmiotów, bo nigdy nie wiadomo, czy się
kiedyś nie przyda. Tak samo na komputerze. Nie usuwam starych plików, bo też
kiedyś mogą być potrzebne. Konsekwencją tego jest to, że po 10 latach mam w
szafach rzeczy i na dysku pliki, o których nie mam pojęcia czym w ogóle są i po
co mi one. Zabieram się czasem do uporządkowania tego wszystkiego i wywalenia
tego co faktycznie mi się nie przyda. Ale... tu się pojawia problem. Ich jest
tak dużo, że naprawdę ciężko odfiltrować z nich to co powinno zostać. A przecież
nie wywalę wszystkiego, bo za kilka lat mógłbym żałować, gdy będę czegoś szukał
i nie będę mógł tego znaleźć.

No, taki w skrócie jest mój tok myślenia. Może to pomoże Ci zrozumieć Twojego
faceta :)

PS. W żadnym wypadku nie wyrzucaj za niego jego rzeczy. Kiedyś część moich
rzeczy została wywalona do śmietnika przez inną osobę. Byłem tak wkurzony, że
nie mogłem się na niczym skupić. I trwało to przez wiele tygodni (czy może nawet
miesięcy). Natomiast do tej osoby do dzisiaj mam wielki żal o to i już nigdy jej
nie zaufam, jeśli chodzi o powierzenie jej jakiejś mojej własności.

[madmanu]

o wywalenie- na mózg się rzuciło coś? może wywal lepiej stertę raz na rok
używanych ciuchów z szafy zamiast najbliższej osobie wypominać że lubi zbierać
przedmioty z którymi jest związana emocjonalnie. Ja na ten przykład lubię różne
rzeczy zatrzymywać, jak byłem mały to zbierałem bilety i nie mam zamiaru się z
nimi rozstawać, bo to część mojego dzieciństwa xP Co do przedmiotów ulegających
przeterminowaniu, jak np. kawa w proszku, to po prostu zasugeruj stanowczo
wyrzucenie tego. A ogólnie to nie jest żadna choroba idioci...

[stinefraexeter]

Sharin gol i jak to rozwiązujesz?

Ktoś za ciebie wyrzuca? Sama się do tego zmuszasz?
Przeszkadza ci to w ogóle??

[haibane]

Skąd ja to znam?

Mój dziadek też tak miał "nie wyrzucać, przyda się..." niedawno zmarł, wszystkie
zbierane rzeczy zostały. Będą zapewne tego 3 kontenery do wywalenia więc.. rada?

WYWALAJ. Po cichu, wyrzucaj co "lepsze" kwiatki, jak się zorientuje to prosta
odpowiedż: "A skąd ja mogę wiedzieć gdzie to jest, tyle tam trzymasz że sobie
szukaj."

[spacecoyote]

Ja tam nie wiem, czy wywalanie ukradkiem to dobry pomysl. Moja mama
chyba ze dwa razy odwazyla sie wywalic cos tacie i zawsze sie
okazywalo potrzebne juz nastepnego dnia, jak juz ktos ponizej
napisal (mimo ze wczesniej sobie od 15 lat spokojnie lezalo i
zabieralo miejsce). A poza tym, jezeli przypadlosc chomikowania sie
faktycznie wiaze z jakas trauma z dziecinstwa czy innymi problemami
natury psychologicznej, to takie wywalanie moze zburzyc delikwentowi
poczucie bezpieczenstwa...

To zły pomysł

[dudala76]

Jestem również typem chomika (głównie książki i gazety) i brak nawet starej
kończy się dla mnie dołem psychicznym aż do momentu odnalezienia.

to jakis problemz bezpieczeństwem psycholog potrz

[haritka]

Mysle ze to jakis strach przed utrata .......
Dla mnie to stan chorobowy , jesli teraz nie daje niczego wyrzucic
toz wiekiem bedzie gorzej

[symulacrum]

wydaje mi się, że miałam do tego skłonności - tylko, że u mnie nie chodziło o
10-letnie czekolady, tylko pamiątki -np. nie wyrzuciłam porwanej maskotki, bo mi
się z czymś kojarzyła, suszone bukiety kwiatów, kamyki, etc. i pokój powoli
zamieniał się w gruzowisko (wg niektórych miał swój "klimat", ale teraz już tak
na to nie patrzę). Wyleczyłam się na studiach, kiedy okoliczności zmusiły mnie
do częstych przeprowadzek i kiedy po prostu nie miałam miejsca na graciarnię.
Przed każdą przeprowadzką, podczas pakowania musiałam wyrzucać niepotrzebne
rzeczy. Klepki powoli wróciły na swoje miejsce i kiedy wróciłam do domu
rodzinnego wyrzuciłam wszystkie pamiątkowe śmieci zostawiając naprawdę tych
kilka najważniejszych.

Mam natomiast koleżankę, o którą boimy się, że skończy jak te babcie i
dziadkowie co znoszą do domu śmieci i potem kopią tunele w mieszkaniach. Śmieci
nie znosi, ale niczego nie wyrzuca. Jakiś czas z nią mieszkałam i po prostu
wytłumaczyłam, że nie mam gdzie trzymać swojego kubka czy wcisnąć swetra czy
koszulki do szafy, bo wszystko tak zapchane, że aż strach. Ona nie mogła się
zebrać (problem raczej emocjonalny a nie lenistwo) - więc uprzedziłam ją, że
wyrzucam z kuchni wszystkie przeterminowane produkty spożywcze a z łazienki
kosmetyki po dacie ważności. Były balsamy sprzed 6 lat i herbata z 1993 roku.
Poszły 3 duże worki. SIedziała w pokoju i czekała. Potem opróżniłam jedną szafkę
w pokoju, który wynajmowałam - stare Filipinki, Przyjaciółki, popsute paski do
spodni i tuziny reklamówek.

To był pierwszy krok. Wiedziała, że ma problem, tak jej było żal tych rzeczy
przed wyrzuceniem, że aż płakała. Ale kazaliśmy jej wrócić do pokoju i poszło to
do śmieci. I powolutku (zobaczyła, że to jej nie zabiło i że te rzeczy nie były
jej potrzebne) małymi kroczkami sama czyści mieszkanie. Powoli bo powoli, ale
jednak.

Myślę, ze ekscentyczność ekscentrycznością, nasze nieszkodliwe przyzwyczajenia i
małe "schizy" należy akceptować - każdy z nas jest inny; ale jeżeli komuś
zaczyna to utrudniać normalne funkcjonowanie, to trza wylać wiadro wody na głowę
albo namówić na wizytę u psychologa. Bo niestety - z wiekiem, albo w sytuacjach
stresogennych te nawyki jeszcze bardziej się potęguję.

Powodzenia

Symulacrum

[stinefraexeter]

Wiesz, pamiętam, że ja też miałam taką fazę, kiedy byłam nastolatką, że żal mi
było czegokolwiek się pozbyć, bo albo to była "pamiątka" albo po prostu cząstka
mnie. Pewnego dnia jednak z tego wyrosłam i z ulgą pozbyłam się kilku wielkich
reklamówek śmieci. Zrozumiałam bowiem, że nigdy do tych szpargałów nie
zaglądałam i nie zajrzę. Od razu poczułam się lepiej.

W przypadku mojego faceta na pewno ważną rolę odgrywa jednak lenistwo. Żeby
pozbyć się choćby jednego kartonu lub torby, trzeba zobaczyć, co tam w środku
jest. A jemu nawet takiej selekcji nie chce się robić. Wszystko więc zostaje tak
jak jest, upychane jak się da po szafkach i kątach.

[soulshunter]

Wiesz co, nie wiem jak to robi, ale zawsze się srawdza przynajmniej u mnie.
Ilekroć "zachomikowany" przedmiot ląduje na śmietniku, okazuje się być
potrzebnym następnego dnia.

[stinefraexeter]

soulshunter napisał:

> Wiesz co, nie wiem jak to robi, ale zawsze się srawdza przynajmniej u mnie.
> Ilekroć "zachomikowany" przedmiot ląduje na śmietniku, okazuje się być
> potrzebnym następnego dnia.

Naprawdę mogą się do czegoś przydać stare bilety z meczów piłkarskich? ;)
Jakby chciał je kolekcjonować (czemu nie), to by nie leżały zwinięte w ruloniki
w różnych pudłach i torbach.

[soulshunter]

> Naprawdę mogą się do czegoś przydać stare bilety z meczów piłkarskich? ;)

To akurat nie, podobnie jak wspomnialas - stare gumy do zucia itp. To w/g mnie
sa smieci i automatycznie laduja w koszu bez pardonu. W twoim przypadku facet ma
najwyrazniej jakis problem emocjonalny. U mnie "chomikalia" to raczej roznego
rodzaju śrubki, kable, złączki, przełączniki, rzeczy techniczne.

[marrysienka]

Ja z każdym przedmitem mam związane różne wspomnienia, myśli. Poza tym, moja
pamięć oderwana od detali jest słaba. Np. zupełnie nie pamiętam w której klasie
gimnazjum coś się stało, ale potem sobie przypominam, czy była wtedy u nas
jeszcze moja przyjaciółka czy już się wyprowadziła. Myślę, że dużo bym
pozapominała bez tego wszystkiego.

Ale na takie problemy najlepsza jest przeprowadzka. I to najlepiej szybka. Wtedy
się człowiek ze sobą nie cacka, bo nie ma czasu i selekcjonuje.

[ann_alice]

Myślę, że w pewnym sensie takie zapędy da się kontrolować,
przynajmniej na jakąś niewielką skalę. Znam małżeństwo, gdzie
kobieta chomikuje stare ubrania i buty sprzed wielu, wielu lat,
garnki, jakieś stare sprzęty i ma zawsze zwyczaj kupowania za dużo,
wszystko tłumacząc tym, że "może się przydać". W jej przypadku
wynika to ze strachu przed biedą, "gorszymi czasami". Wychowała się
w czasach, gdzie niczego nie było i rzeczy użytkowało się latami,
robiło zapasy itp. Tak została nauczona, tak ją wychowano. Jej matka
tak robiła i ona tak robi. W mieszkaniu mają szafki zabudowane pod
sufit i tam ona chomikuje wszystko, co boi się wyrzucić. Co jakiś
czas jej mąż znosi jakieś rzeczy do piwnicy ("moga się przydać" -
stały tekst) a później po kryjomu wyrzuca. Powoli, bo powoli, ale
pozbywa się co jakiś czas gratów.

Albo porozmawiasz z facetem o tym i wspólnie któregoś dnia
przeglądniecie graty, i przedyskutujecie co można wyrzucić a co nie,
albo po prostu będziesz mieć w domu chomika. Musisz zdecydowanie
podejść do tematu, bo niewinne chomikowanie może faktycznie zamienić
się w manię ("stare gumy do żucia, cukierki, nierozpakowane kawy" -
to naprawdę źle wróży).

[stinefraexeter]

No właśnie zastanawiam się, jak te zapędy nieco ukrócić.
Na szczęście na razie sprawa dotyczy głównie jego szpargałów z przeszłości,
nagromadzonych przez lata. Tych jest najwięcej i do nich zaliczają się te stare
kawy. Na razie się mieścimy (na szczęście piwnica jeszcze trochę pomieści), no
ale ta jego "kolekcja życia" nie ma końca. Wciąż się pojawiają nowe partie,
stopniowo przenoszone z rodzinnego domu. Jest tego zatrważająca ilość!

O wyrzucaniu bez jego wiedzy nie ma mowy. Zresztą to jego rzeczy i nie mam
prawa. On niby by chciał części się pozbyć, ale jakoś nie chce mu się zebrać do
kupy i rozpocząć dogłębną inspekcję tych wszystkich pudełek (lenistwo odgrywa tu
wielką rolę).

Dlatego właśnie dopytuję się chomików lub osób związanych z chomikami o radę z
pierwszej ręki.

[symulacrum]

stinefraexeter napisała:

> No właśnie zastanawiam się, jak te zapędy nieco ukrócić.
> Na szczęście na razie sprawa dotyczy głównie jego szpargałów z przeszłości,
> nagromadzonych przez lata. Tych jest najwięcej i do nich zaliczają się te stare
> kawy. Na razie się mieścimy (na szczęście piwnica jeszcze trochę pomieści), no
> ale ta jego "kolekcja życia" nie ma końca. Wciąż się pojawiają nowe partie,
> stopniowo przenoszone z rodzinnego domu. Jest tego zatrważająca ilość!
>
> O wyrzucaniu bez jego wiedzy nie ma mowy. Zresztą to jego rzeczy i nie mam
> prawa. On niby by chciał części się pozbyć, ale jakoś nie chce mu się zebrać do
> kupy i rozpocząć dogłębną inspekcję tych wszystkich pudełek (lenistwo odgrywa t
> u
> wielką rolę).
>
> Dlatego właśnie dopytuję się chomików lub osób związanych z chomikami o radę z
> pierwszej ręki.

żebyś mnie dobrze zrozumiała - moja koleżanka jest świadoma problemu, znam ją i
jej życie na tyle, żeby odróżnić coś, co może mieć wartość od porwanych pasków,
ulotek, jakichś plastikowych połamanych wisiorków, pożółkłych gazet codziennych
(bo miała od 10 lat przejrzeć czy nie ma tam jakichś fajnych artykułów), stare
kosmetyki, szafa opakowan z wywietrzałymi herbatami, ziółkami, szuflady pełne
paragonów, gumek recepturek, nakrętek od słoików, etc.

pomógł mi mój narzeczony, bo ja sama jestem jednak sentymentalna i ręka by mi
nie raz zadrżała

powrzucalismy do worków ewidentne smieci, co do reszty była konsultacja i to na
zasadzie - kiedy to ostatnio widziałas i po co CI to - wszystko opisane jako
"może mi się kiedys przydać" -lądowało w worku

a później była jej szczęśliwa mina, kiedy zobaczyła ile ma miejsca
i inny zapach- nie kurzu ale czystości i świeżości

nie wiem, może brać jeden karton na tydzien i pomóc przeglądać? i WYRZUCAĆ od
ręki, nic na potem do przejrzenia - bo będzie przekładanie z kupy na kupę

pozdrawiam

[stinefraexeter]

symulacrum napisała:
>
> nie wiem, może brać jeden karton na tydzien i pomóc przeglądać? i WYRZUCAĆ od
> ręki, nic na potem do przejrzenia - bo będzie przekładanie z kupy na kupę
>

pewnie masz rację.
Stopniowo i powoli. Zobaczymy, czy on się w ogóle da przekonać ;)
Dzięki.
>
>

[shirin_gol]

radzę sobie bardzo kiepsko, owszem u mnie to są raczej 'pamiątki',
rzeczy ktore 'mogą się przydać' i nie jest to ani jedzenie ani
kosmetyki, tylko właśnie takie głupotki-stare kateczki, bilety z
kina/teatru, stare zeszyty, ubrania których nie założę/jeszcze z
podstawówki!!!/, mnóstwo niepotrzebnych rzeczy. Staram się
racjonalnie do tego podchodzić i od czasu do czasu z bólem serca
wyrzucam część rzeczy. Ale powinnam wszystko na raz, bo tak to się
ciagnie latami:/

Ale piszesz, że u Twojego męża to może nawet bardziej kwestia
lenistwa... więc może sama znoś do domu po jednym pudle, np. w jakś
wolny wieczór i przy nim wszystko przeglądaj. Może się wściekać...
ale to trzeba na spokojnie, z rozwagą i zrozumieniem przede
wszystkim. Chociaż ja na Twoim miejscu wstępną selekcję zrobiłabym
jednak sama-czego oczy nie widzą, temu sercu nie żal;) pewnie o
istnieniu wielu tych szpargałów nie ma pojęcia, a jak mu pokażesz,
przypomnisz, to będzie chciał zostawić.

[10iwonka10]

ja znam kogos takiego w mojej dalszej rodzinie . I teraz jest juz
za pozno- kazda wzmianka o wyrzuceniu czegokolwiek konczy sie
awantura.

[ygawa81]

Sama nie jestem chomikiem. Nie groamdzę rzeczy ale rodzina mojego
męża brr..Rodzina wielopokoleniowa w domu babcia z dziadkiem plus
rodzice i brat męża plus nieduże mieszkanie w szeregówce.

Z szaf się normalnie wylewa, perdół, bibelotów, ozdób, ubrań,
kosmetyków, zapchane wszystkie szafy.
Piwnice pełne, strych ..stopa tam nie wejdzie.

Ostanio babcia szyła coś z materiału co jej się został jakiś skrawek
od czasu gdy jej wnuk miał jakieś 12 lat, czyli 17 lat temu.

Ratuje ich porządek i ład w domu bo wszystko mają poukładane i
dzięki temu jakoś to wszystko się mieści.

A powód tego wszystkiego:
kiedyś się może przydać!.

Pozdrawiam

[stinefraexeter]

No właśnie nie wiem, jak to z nim jest.
Czy to lenistwo, czy to emocjonalne problemy (tylko nie wiem jakie), czy też
podejście "może się przyda".

Może wszystko po trochu...

Ygawa, a ile oni z tych "chomikaliów" rzeczywiście wykorzystują potem?

[agatazieba]

Mama mi parę razy coś wywaliła. DO tej pory nie mogę sie pozbierać. Najłatwiej
pożegnać się ze starymi ciuchami, trudniej z kseraówkami ze szkoły. Książek nie
wyrzucam nigy.

W każdym razie wyrzucenie jednej rzeczy zniekształca mój świat. wyrzucenie kilki
powoduje traumę, wielkie porządki, zrobiłam dwa razy i już nigdy przenigdy tego
nie zrobię - tak bolało.

[stinefraexeter]

Listów, walentynek i innych takich to ja też nie wyrzucam.

Ale ból z powodu pozbycia się zeszytu do fizyki z liceum? Aż tak??

[mrs.solis]

Twoj facet ma problem i nikt na forum ci nie momoze go rozwiazac. On
powinien zglosic sie do psychologa,bo sorry ale stare bilety i
art.spozywcze to smieci. Co prawda nie przyniosl ich ze
smietnika,ale wszystko przed wami. Skoro boisz sie wyrzucic cos sama
to zostaje jeszcze inna opcja. Wywal to wszystko w jego pokoju i
zostaw mu pudlo workow na smieci. Ja sama kiedys zbieralam stare
gazety i czasopisma badz inne pierdoly. Jak zaczelam sie
przeprowadzac przynajmniej raz w roku wyleczylam sie ze
zbieractwa ,bo tych smieci nie chcialo mi sie pakowac i przywozic w
nowe miejsce. Dwa razy do roku robie przeglad szaf w czym nie
chodzilam dwa sezony oddaje do szmateksow,bo po co mam trzymac cos w
czym nie chodze i pewnie juz nie bede. Musze jednak troche
popracowac nad mezem i wytlumaczyc mu,ze wszystkie notatki ze
studiow ,ktore ciagle ma i zajmuja miejsce do niczego mu sie nie
przydadza tym bardziej,ze informacji szuka sie teraz na
internecie ,a nie w starych notatkach sprzed ponad 10 lat. Jednak na
szczescie moj nie zbiera starych biletow ani gum. Swoja droga
przyszykuj te art. spoz. do wyrzucenia ,a jak twoj maz zaprotestuje
to otworz kawe i zacznij mu ja parzyc niech pije,a gumy zapakuj mu
do kieszeni moze w koncu je zje.

[stinefraexeter]

Masz rację, dla mnie to są śmieci.

Tylko wydaje mi się, że on chce mieć po prostu poczucie, że one gdzieś tam SĄ.
Bo na razie to wszystko leży w torbach i pudłach, które schowane są w piwnicy i
szafach. Nic nie wala się ot tak na zewnątrz.

Dlatego nie wiem, ile w nim prawdziwego chomika, a ile lenia, któremu się nie
chce przejrzeć tego wszystkiego i zdecydować co wyrzucić i co zatrzymać. Może
siedzi w nim i jedno i drugie, i tworzy mieszankę nie do zdarcia :)

On na pewno nie lubi niczego marnować. To taki typ "zjadamy wszystko z talerza,
nawet jeśli pękamy już z przejedzenia". No i widzę, że równie ciężko mu wyrzucić
niezjedzone ogryzki po pizzy jak i stare kartki i ulotki sprzed 15 lat. Tyle
tylko że pizzę po prostu zje do końca, a ze starymi papierami... no właśnie nie
wiadomo, co z nimi zrobić. Nie wiem, czy to jest typowa cecha chomika.

[symulacrum]

koleżanka trzymała parę kg wyblakłych paragonów...

trudno to zrozumieć, bo nie jest to racjonalne zachowanie
na pewno nie można tak tego zostawić, bo będzie coraz gorzej

może równolegle pilnuj, żeby na bieżąco pozbywał się niepotrzebnych rzeczy, a
jak zacznie wyrzucać i wejdzie mu to w krew, to i łatwiej odetnie się od tego,
co w kartonach

zaproponowałam ten jeden karton na jakiś czas, żeby go to nie przytłoczyło
na pewno nie jest mu lekko z takim myśleniem...

[hollowcat]

> koleżanka trzymała parę kg wyblakłych paragonów...

Paragon to bardzo często podstawwa gwarancji, więc nie wiem co w tym dziwnego. Chyba że trzymała paragony za obiad albo z mcdonalda to coś nie tak. Chociaż tez nigdy nie wiadomo czy paragon za obiad sie nie przyda w przypadku zatrucia i chęci odszkodowania ;)

paragony, gwarancje, intrukcje obsługi, potwierdzenia wpłat, awiza, listy urzędowe i bankowe (ale nie reklamy bankowe) powinno się trzymać pare lat conajmniej i to najlepiej w jednym miejscu. Niewiele zajmują (jedno pudełko), a w sytuacjach kryzysowych bardzo pomocne.

[alpepe]

wyblakłe
WYBLAKŁE

znam dwa takie chomiki

[rrosemary]

moja ciocia - zawsze była kolekcjonerką, z wiekiem niestety jej się pogarsza -
kolekcjonowała wszystko np. gazety (wycinała artykuły do poczytania "na potem",
zbierała gazety typu "Film", płyty, całe kolekcje książek i filmów dodawanych z
gazetami, żółwiki, małe wazoniki, butelki po perfumach....) Doszło do tego, że
ma syf w mieszkaniu - wszędzie są sterty dosłownie sterty gazet (takie po 1,50m
wysokości!) jeden wielki bajzel, na antresoli odkryłam dwa wory watoliny z lat
'80 i też dwa worki ścinków.Teraz nie wpuszcza nikogo z rodziny do domu bo boi
się, że zrobimy jej porządek. Powód: w dzieciństwie doświadczyła biedy, w
dorosłym życiu, w wieku ok 40lat straciła pracę i długo szukała nowej. Myślę, że
to lęk przed biedą.
Drugi chomik - jej siostra czyli moja mama - z tym, że ona znosi niezliczone
ilości jedzenia do domu, cały zamrażalnik i lodówka są pełne, to samo chemia -
zawsze wszystkiego "na zapas" mimo, że mamy sklep pod domem.Potem sporo się
marnuje tych rzeczy (co jakiś czas wyciągam z czeluści szafek kolejne
przeterminowane rzeczy np.jakieś leczo z terminem do '98).

[marta.uparta]

moja ciocia to ma. Tylko ona ma już ponad 70 lat, więc
zachomikowanych rzeczy jest już parę ton. Mieszka sama w bardzo
dużym domu i np. jeden pokój ma zastawiony pustymi słoikami. Nie
robi żadnych przetworów, ale słoiki stoją, bo się mogą przydać. W
innym pokoju ma stosy czasopism jeszcze chyba z lat 60tych. W szafce
kuchennej ma z 10 mioteł, wszystkie kompletnie wyłysiałe, inna
szafka wypełniona szczelnie "musztardówkami" - takie szklanki z
grubego szkła, w które za PRLu pakowano musztardę. Cały strych
zawalony starymi ubraniami i butami. Nie wiadomo z czego to wynika,
może z niedostatku jaki cierpiała w latach wojny jako bardzo młoda
dziewczyna. Z całego 7ga rodzeństwa jednak tylko ona tak ma. Tylko w
jej przypadku już za późno żeby z tym walczyć czy też to leczyć.

[palim.psest]

"W innym pokoju ma stosy czasopism jeszcze chyba z lat 60tych" - a, tego to już
nie wolno wyrzucić! należy oddać do jakiejś biblioteki, albo sprzedać. wbrew
pozorom ma to wartość. już ma wartość

"musztardówkami" - takie szklanki z grubego szkła, w które za PRLu pakowano
musztardę" - przeciwnie, to takie słoiczki na musztardę, z których niektórzy pili!

[mozaika491]

Z Twoich postów wynika, ze jesteście ludzmi młodymi, chociaż nie
wiem czy jesteście małżeństwem. Ja i mój mąż jesteśmy tuż po
sześćdziesiątce i chcę Ci pokazać, co czeka Cię w przyszłości.
Na początku małżeństwa mieszkaliśmy z moimi rodzicami, więc z trudem
można było znależć miejsce na wszystkie rzeczy, ale mój mąż potrafił.
Pózniej zamieszkaliśmy w swoim mieszkaniu z jedną małą piwnicą, więc
wynajęliśmy jeszcze jedną. Zostały zapełnione. Wyprowadziliśmy się
do innego kraju, wszystkie rzeczy oczywiście zostały. W naszym nowym
miejscu zamieszkania zbieractwo zaczęło się ze zwiększoną energią,
bo było dużo wolnego miejsca. Przeprowdziliśmy się do domu ze
strychem i pomieszczeniem gospodarczym. Każdy skrawek został
zapełniony. Postanowiliśmy wrócić do Polski i miałam nadzieję, że
mój mąż zrobi selekcję i część rzeczy wyrzuci. Nadzieja była płonna.
Część jego zabawek została, ale tylko dlatego, że w tym domu w
dalszym ciągu mieszkała nasza córka, która przy swojej przeprowadzce
musiała pakować jego rzeczy. W Polsce wybudowaliśmy dom ze strychem
i garażem. Oba te pomieszczenia są już zawalone wszystkim co może
się przydać. Mój mąż buduje właśnie nowy garaż - nie trzeba mieć
złudzeń - żaden nasz samochód tam nie stanie.
A teraz powiem Ci, że to zbieractwo jest bardzo męczące. Jeżeli
chodzi o odzież czy obuwie, wyrzucam, nie pytając o zgodę. Mąż i tak
nie zauważy. Gorzej jest ze śrubkami, narzędziami, drewienkami itp
rzeczami, mogłabym to wyrzucać powoli, ale nie mam już energii, a i
wiedzy do czego co służy. Ponieważ jesteście młodzi, działaj
natychmiast, ucz się na błędach innych. Pozdrawiam.

[kissinger77]

A może ludzie, którzy zbierają różne rzeczy, próbuja w jakiś
sposób "zatrzymać" czas. Wloką ze sobą różne rzeczy, bo wciąż
przypominają im w podświadomości miniony czas. Być może powodują
czasami, ale już świadomy, powrót wspomnień...nie wiem. Ja mam do
dzisiaj w piwnicy karton z gazetami tematycznymi sprzed kilkunastu
lat, kiedy maniakalnie interesowałem się koszykówką zawodową. Lubię
sobie poprzypominać nazwiska, które dzisiaj są już na parkietach
nieobecne :D. Znalazłoby się też kilka zeszytów i brudnopisów z
jakimuś głupawymi rysunkami - jak je przeglądam to od razu cofam się
w czasie do szkoły podstawowej i średniej :) A stary chyba nie
jestem - mam 32 lata.

[stinefraexeter]

Myślę, że takie próby zatrzymania czasu są znane większości z nas. Problem zaś
polega na proporcjach.

Ja też mam sentymentalną naturę i lubię po latach wracać do jakiś starych
zapisków. Dlatego trzymam swoje pamiętniki sprzed lat. Ale zorientowałam sie
jakiś czas temu, że do większości ze swoich szpargałów nigdy nie zajrzę. Po co
mi stare zeszyty z liceum? Albo notatki z dawno zakończonych studiów, z którymi
nie jestem zupełnie związana?
Wyrzucenie większości takich śmieci przyniosło mi ulgę.
Tylko no właśnie, jak zdefiniować "śmieć"..

[galileo33]

Ja mam tak samo jak Kissinger....dla mnie te wszystkie smieci typu paragony,
bilety itd, to dla mnie rodzaj pamietnika, bire do reki rachunek z restauracji
sprzed 20 lat i od razu cofam sie w przeszlosci do tego momentu...bilet pkp tez
w tym wieku jest tym samym.

Kobiety pisza pamietniki..my zbieramy smieci.....

Pozdrawiam chomikow

Gali

[stinefraexeter]

mozaika, mam nadzieję, że do tego, co opisujesz, nie dojdzie, bo mój facet wcale
się nie cieszy z faktu zapełniania naszego mieszkania i piwnicy swoimi rzeczami.
Wręcz przeciwnie. Najchętniej zostawiłby je w swoim dawnym pokoju. One po prostu
gdzieś mają BYĆ. Nawet nie musi ich widzieć, ani stykać się z nimi na co dzień.
Jest niezadowolony, że musi zagracać naszą przestrzeń.

[iwonawl]

Moja tesciowa to ma. Gromadzi przede wszystkim posciel, obrusy, zaslony, firany - ma tego chyba z tonę pochowana po szafach. Trzyma obłędne ilosci chusteczek do nosa (takich materialowych), starych ciuchow z czasow wlasnej mlodosci, stare zniszczona meble upycha w piwnicy. Wszystko w przekonaniu: "to sie jeszcze moze przydac" Jest osoba samotna ( po rozwodzie, dzieci dawno samodzielne ), na pytanie: po co ci tyle poscieli, odpowiada, ze moze da dzieciom albo wnuczkom (!). Nikt oczywiscie sie nie pali do tego, bo po co komu kilogramy starej poscieli, to nie sa juz czasy niedoboru. U niej to chyba wynika obecnie z faktu, ze jest samotna i chyba te "zapasy" materialne dają jej jakies poczucie bezpieczenstwa, ze czegos sie dorobiła, coś ma, itp.

[kindofmagic]

moze po prostu nie chce zerwac ze wspomnieniami z przeszlosci - takie
przedmioty przwoluja wspomnienia. Ja tez mam takie "smieci", tyle ze mieszcza
sie w jednym pudle. 10 letniej czekolady nie mam, a szkoda, powaznie :) Moze
troche sie zagalopowal, w koncu wspomnienia wspomnieniami, a my zyjemy tu i teraz.

[stinefraexeter]

No właśnie wciąż nie jestem pewna, ile w tym jest:
- tęsknoty za przeszłością
- braku poczucia bezpieczeństwa
- skąpstwa (podejście "nic się nie może zmarnować")
- lenistwa.

Stare ubrania z podstawówki i zwietrzałe kawy sprzed 10 lat naprawdę nie
mieszczą się w mojej definicji "pamiątek". Zwłaszcza ze tych kartonów i toreb
jest duuuuuużo więcej niż jedno...

Problem polega na tym, że mój facet miał na nieszczęście (moje) możliwości
przechowywania tych wszystkich rzeczy w swoim dawnym pokoju u rodziców. Dlatego
nic nie musiał wyrzucać, bo miejsce na to wszystko było "gdzieś tam" (choć nie w
jego własnym mieszkaniu).
No ale teraz rodzice podnieśli bunt, bo chcą wykorzystać pokój do własnych celów
i okazało się, że albo ich syn te rzeczy wyrzuci albo przeniesie do siebie. I
okazało się, że jest mu bardzo ciężko pozbyć się nawet najgłupszych drobiazgów.

[basiaimisia]

Są. Właściciele chomików też są :) Chomika najlepiej trzymać w klatce, starać im
się zapewnić codzienny wybieg po pokoju :)) Więcej zajdziesz na stronach
iternetowych . Np. chomiki pl. itp

rozwiazanie proste i skuteczne

[o90]

przetrenowalem to na 2 roznych chomikach. sposob dziala i jest skuteczny.

Nie wyrzucaj skladow chomika ukradkiem. Bo doprowadzisz do zamieszek.

Zglaszaj zapotrzebowanie.
Nie masz przypadkiem XYZ bo wiesz jest mi to niezbednie potrzebne do XYZ

I zostaniesz obdarowana, rzecza ktora 'a widzisz mowilem Ci ze sie przyda'

Nie wywalaj. Zostaniesz sprawdzona czy sie przydalo.

Dopiero wtedy wywal. Wszelkie gazety i slowo pisane sa niezbedne dal nowo
otwoorzonej, spalonej, zalanej, biblioteki. Odziez przytulek, pogorzelcy,
powodzianie, afryka. Wyobraznia czyni cuda.

Drugi sposob to pomoc w skatalogowaniu. Zajmie wiecej czasu. Ale czasem chomik
sam dochodzi do wniosku ze to pomocne bo zaczyna wiedziec ile czego ma. A
dublety won.
Wtedy trzeba wymienic kolekcje opakowan po kawie na cos innego z innym
chomikiem. Na cos mniejszego lub na cos co mozna opylic.

zarazic chomika allegro. Niech sprzeda swoje zbiory.
juz nie mowie zeby kupowac od niego, ale w koncu i tak pieniadze zostana w
rodzinie :)

[palim.psest]

rady genialne... zastosuję je do siebie ;-P tylko się rozdwoję...

[venettina]

Ja mieszkam z chomikem z gatunku "przyda sie". Stare ubranie,
rozpadajace sie buty, stary garnek itp. WYRZUCAM.
Bezwzglednie i konsekwentnie. Jawnie i niejawnie. Czasem sie
awanturuje, ale rzadko. Zwykle przemawiam do rozsadku. Mysle, ze
wyrzucanie trzeba zaczac jak najwczesniej, bo utrwalone nawyki sa
trudniejsze do przewalczenia.
Sposob na skarby szczegolnie bezcenne (i bezuzyteczne): przekladam
je w sobie tylko wiadome miejsce, gdzie nikt nie zaglada. Lezakuja
tam z rok-dwa, jak chomik o nich zapomni wyrzucam.

Witaj w klubie

[atojaxxl]

Mój mąż tak ma...
Dotyczy to wszystkich domowych urządzeń typu zepsute lampki, budziki (takie
nakręcane), miksery, suszarki do włosów, śrubki, wkręty, gwoździe, stare,
zniszczone narzędzia, smary !!!
Tak, tak ...smary !!!!
W łazience za wanną stoi szczelnie zamknięty litrowy słoik z tzw. smarem
karabinowym. Stoi już 35 lat, nie pamiętam,żeby kiedykolwiek został użyty do
czegokolwiek, ale "przyda się".
W piwnicy stoi pojemnik jakiegoś mazidła do osi (???), nigdy ta puszka nie
została otwarta, jej wiek - ok.30 lat. "Przyda się".
Tak samo przydaje się każdy kabelek, zepsuty kontakt, gniazdko, wtyczka, każdy
kawałek sznurka zostanie starannie zwinięty i schowany.
Stare koszule "przydadzą się przy malowaniu", stare spodnie "przydadzą się na
działce"
Nie dorabiam do tego żadnej psychologicznej ani filozoficznej teorii odrzucenia
przez mamusię.
Pochodzimy oboje z rodzin niezbyt zamożnych, gdzie każdą rzecz oglądało się pod
kątem przydatności.
Jak z tym walczę ? Usuwam po troszkę, tak się pozbyłam części budzików, wielu
kabelków, miksery itp oddałam do punktu zbiórki takich urządzeń, sznurkami wiążę
makulaturę, ciuchy brutalnie wywalam.
Nie ruszam smarów :) Raz to zrobiłam - mąż przekopał kontener, odzyskał słoik w
stanie nienaruszonym, wygłosił mi przemowę o wyższości smaru karabinowego nad
innymi smarami i niech się cieszy, że ma.
Kupiłam mu pojemnik z pięknymi, nowoczesnymi narzędziami, cieszył się jak
dziecko, ale starych, połamanych i tak nie wyrzucił "bo teraz takich nie
produkują". Niech ma... pomału je usunę :)

tak postępują ludzie sentymentalni

[anaisanais96]

wiem,z autopsji, że tak postępują ludzie sentymentalni. ja również taka jestem.
nie wyrzucę pierwszych 10 bukietów kwiatów, które dostałam od męża, przechowuję
zeszyty z podstawówki, liceum, dzienniczki, bravo girl!, które czytałąm jak
miałam 13 lat, zostawiam nawet obrazki namalowane gdy miałam 4 lata, walentynki
od różnych chłopaków i wiele, wiele innych. przechowuję te rzeczy ponieważ
myślę, że jeśli je wyrzucę to tak jakbym pozbyła się cząstki siebie.
barzdo lubię wspominać stare czasy i oglądać rzeczy, które mi się z nimi kojarzą
(mimo, że mam dopiero 26 lat). Teraz już przestałam tak uporczywie gromadzić
różne takie rzeczy ponieważ często myślę,że to co najlepsze już za mną i
obecnych czasów już nie będę wspominać z nostalgią:) Ta przypadłość to okropna i
uciążliwa cecha.

[eye-witness]

ej, kobieto, zacznij po cichaczu sprzedawac na allegro, dorobisz sie fortuny;))) albo zadzwon anonimowo na straz pozarna, poniewaz przechowywanie w piwnicy wszystkiego co latwopalne jest zabronione;)))
sorry, troche sie nabijam, poniewaz ja bym wszystko zwyczajnie powoli zaczela wyrzucac. tyle.

[morekac]

-wywalaj to od tej strony, której nie widać. Mała jest szansa, że się zorientuje
(pod warunkiem, ze go nie będzie w domu)
- postrasz zagrożeniem pożarowym i wywalaj jawnie
- zapros Antheę do domu...
Z wiekiem jest tylko gorzej

[ladybee79]

mam to samo w szafkach na szafkach w piwnicy nigdzie nie ma juz
miejsca kiedy meza nie ma wyrzucam po cichu najpierw te najglebiej
ukryte bo prawdopodobnie o nich zapomnial czasem cos mu sie
przypomina ale wmawiam mu ze nic o tym nie wiem ze pewnie gdzies
wsadzil i nie pamieta to dobra metoda bo czasem mu sie to zdarza nie
masz co gadac bo to nic nie daje
pozdrawiam

[au_lait]

Właśnie odgruzowałem piwnicę; to tak w temacie... :)
P.S. Miłego wieczoru wszystkim.

[tonik777]

Też tak kiedyś miałem. No może nie tak bardzo jak opisujesz, bo
nigdy nie przyszłoby mi do głowy trzymanie przeterminowanej
czekolady czy innych produktów żywnościowych. Ale trzymałem ubrania,
czasopisma i inne rzeczy, które być może się jeszcze przydadzą.
Co do przyczyn to w moim przypadku była tylko jedna - myślełem, że
te rzeczy mogą się jeszcze kiedyś przydać.
W pewnej chwili oświeciło mnie i sam zorientowałem się, że większość
moich rzeczy jest tak naprawdę nieprzydatna i nie używana przeze
mnie i tylko zajmują mi miejsce, którego mam coraz mniej. W
pierwszej kolejności na makulaturę poleciały stare czasopisma. Potem
do ogniska różne dokumenty (wyciągi bankowe i t.p.). Na koniec
zabrałem się za ubrania. W pierwszej kolejności wyrzuciłem te, które
przestały mi się podobać. Następnie, te które są już zbyt zużyte by
nadaławy się do pokazania między ludzi. Z pozostałości wywaliłem to
co już na mnie przestało pasować (dające się do użycia rzeczy poszły
do PCK, reszta do śmieci). Przy okazji znalazłem ze dwie czy trzy
pary dżinsów, w których nie chodziłem od lat, całkiem fajnie
wyglądają.
Po całej tej operacji zorientowałem się, że w mieszkaniu mam więcej
miejsca niż sądziłem ;).

[july-july]

Ło jeny, nieźle. Jak dla mnie to to pod fleje podchodzi...

Ja kiedyś nie potrafiłam się rozstać z ciuchami, butami etc. Ale postanowiłam
pójść po rozum do głowy i rok temu, przy okazji wiosennych porządków, zastosować
zasadę, że jeśli nie nosze 2 lata lub więcej to out. 4 wielkie wory na śmieci
poszły do PCK lub na stracenie.

To pozostalosc po czasach jaskiniowych..

[senseiek]

> Chodzi mi o typ człowieka, który nie potrafi rozstać się z przedmiotami i
> otacza się coraz większą liczbą niepotrzebnych rzeczy. Czy ktoś z was
> zachowuje się podobnie lub żyje z taką osobą i mógłby mi wytłumaczyć, jakie są
> tego przyczyny i powiedzieć,

Wg mnie to pozostalosc po czasach jaskiniowych.. Kiedy czlowiek prowadzil zycie zbieracza, przynoszac wszystko co znalazl w naturze do domu..

Musze przyznac, ze ja tez sie tak zachowuje - ale nie w stosunku do jedzenia.. ;) Potrafie wyrzucic pol lodowki "bo uplynela data przydatnosci do spozycia"..

> jak można takie zapędy u drugiej osoby
> kontrolować i czy w ogóle się da?

A po co?

Jesli chcesz kontrolowac drugiego czlowieka, to licz sie z szybkim rozstaniem. Nikt nie lubi jak ktos mu cos narzuca. A czy jak on bedzie mowil ze jestes za gruba i masz schudnac to zabierzesz sie za siebie i zaczniesz uprawiac sport, trzymac diete itp czy predzej go rzucisz?

----
Kalkulator dla inwestorów giełdowych:
daytradercalc.trueart.pl

[stinefraexeter]

Nie wiem, czy to pozostałość akurat po czasach jaskiniowych, bo wtedy ludzie
prowadzili wędrowczy tryb życia i nie targali ze sobą kupy duperelek, tylko to
najważniejsze i najpraktyczniejsze.

Ale na pewno to ma jakiś związek z czasami, kiedy o masowej produkcji nie było
mowy i przedmiot miał służyć aż do zdarcia. Zresztą samych przedmiotów było
znacznie mniej niż teraz.

Po co?

Mój facet już zaczął sugerować, bym mu odstąpiła stopniowo kolejne szuflady na
pomieszczenie jego niezliczonych ubrań sprzed lat...

Chomiczory chomikujace

[easy321]

Ja nie jestem chomikiem, za to mam jakos odwrotnie- wole rzeczy
stare czy nawet niepotrzebne wyrzucac, tak samo moj maz.Zarazilam go
moze tym troche.I tak raz na trzy miesiace robie przegld w szafach-
ciuchy jakich nie nosze wyrzucam badz oddaje albo przewoze na
dzialke jezeli tak moge je "dodrzec".I kupuje nowe, bo mam na nie
miejsce.Buty- to samo.Wszystko czego juz nie zaloze idzie do
kosza.Za malych ciuchow corki tez nie trzymam-oddaje w ciagu
tygodnia bo wkurza mnie jak dluzej mi pawlacz zawalaja.Jak sie
wprowadzilam do meza to tesciowa miala mase klamotow.I trzymala tego
wszystkiego wszedzie.Niebawem sie wyprowadzila, ale swoje klamoty
zostawila.Wiec my, powolutku, wszystko usuwalismy (meble, drobiazgi,
jej ciuchy, buty-do smieci).Bo sama by tego nie zrobila, tylko
zabrala i przeniosla do innego domu,juz toacego w kurzolapach takich
wlasnie i innych niepotrzebnych rzeczach.Teraz mam w domu ok.Co
jakis czas wyrzucam stare rzeczy-szybko, przyjemnie, robi sie wiecej
miejsca i jakos jasniej :)Mam w domu to czego potrzebuje, i to co
jest mi potrzebne.Nie gromadze.Nie trzymam na czarna godzine,i nie
lubie jak inni to robia, szczegolnie bliscy.

[taja11]

Mój mąż WYRZUCA znowu wszystko-potrzebne czy nie.A ja się do tego
przyzwyczaiłam-więc Ty też przyzwyczajaj swojego męża-Ty wyrzucaj:):):)
Pozdro

[au_lait]

Chomiki - to jednakże troszkę nadużycie semantyczne, że pojadę panem
prezydentem, sorry; zwróćcie uwagę, że one (cricetus cricetus)
chomikują żarcie w POLIKACH! :)

[stinefraexeter]

No to jak nie chomiki, to może wiewiórki?? Albo sroki??

Ja się nie znam i przepraszam wszystkie chomiki za wstrętne i prymitywne
bazowanie na niesprawiedliwych stereotypach!