jedynaki

[kokosowa_ja]

Jak to z nimi jest kiedy wchodza w zwiazek czy tak jak z innymi-nie
jedynakami? czy jakos sie róznia, tyle się mowi ze jak jedynak to rozpieczony,
egoistyczny itd a jak to sie ma do rzeczywistosci?czy jest z nimi jakos
trudniej? tak sie zaczełam sobie rozmyslać:) niech sie wypowiedza jedynaki,
badz osoby bedace w zwiazku z jedynakiem:), ja sie wypowiedzieć niestety nie mogę.

[hermina25]

Nazywam się Hermina i jestem jedynaczką ;)

[wioska2009]

Ja jestem w związku z jedynakiem i muszę przyznać, że jest różnica ale nie jakas
kolosalna. To też zależy od wychowania. Na początku musiałam uczyć mojego A.
żeby też czasem pomyślał o mnie, co ja lubie, czy też mam ochotę na coś, żeby
mnie też spytał o zdanie. Ale tragedii nie ma :)) jest za to opiekuńczy, kochany
i troskliwy.

Za to jego mama bardzo go rozpuściła, nie robi nic w domu, nie gotuje, nie
pierze, nie prasuje, tylko sprzatć potrafi. Na szczęście cos potrafii ;)))
reszty go ucze :P

[wanioliowa]

ja znam kilku jedynaków - i większości nie posądziłabym o cień egoizmu. Bardzo
fajni, ciepli i dobrzy ludzie. Jeden niestety bardzo zakompleksiony, niepewny i
o niskim poczuciu wlasnej wartości. Ale nie wiem dlaczego - bo rodzice są ok - i
kochają go bardzo okazując mu to często.

Nie wiem skąd taki pogląd na jedynaków. Rozpieścić i doprowadzić do bycia
egositstą można nawet każde z pięciorga rodzeństwa - pod warunkiem, ze się
będzie każdemu dziecku z osobna zaszczepiać myślenie, że jest pępkiem świata i
naujukochańszym dzieckiem pod słońcem.

Może i przy jedynakach łatwiej o blędy wychowawcze a posiadanie rodzeństwa uczy
pokory i dzielenia się z innymi ludźmi jak również odpowiedzialności za drugą
osobę, jednak zrytą psychę można mieć będąc zarówno jedynakiem jak i jednym ze
sporej gromadki rodzeństwa.

[athroposs]

wanioliowa napisała:

>
> Nie wiem skąd taki pogląd na jedynaków. Rozpieścić i doprowadzić
do bycia
> egositstą można nawet każde z pięciorga rodzeństwa - pod
warunkiem, ze się
> będzie każdemu dziecku z osobna zaszczepiać myślenie, że jest
pępkiem świata i
> naujukochańszym dzieckiem pod słońcem.

- bzdura
>
> Może i przy jedynakach łatwiej o blędy wychowawcze a posiadanie
rodzeństwa uczy
> pokory i dzielenia się z innymi ludźmi jak również
odpowiedzialności za drugą
> osobę,

- no właśnie, a o to rozbijają się często związki z jedynakami

[majaa]

athroposs napisała:

> wanioliowa napisała:
>
> >
> > Nie wiem skąd taki pogląd na jedynaków. Rozpieścić i doprowadzić
> do bycia
> > egositstą można nawet każde z pięciorga rodzeństwa - pod
> warunkiem, ze się
> > będzie każdemu dziecku z osobna zaszczepiać myślenie, że jest
> pępkiem świata i
> > naujukochańszym dzieckiem pod słońcem.
>
> - bzdura

Żadna tam bzdura! Jest dokładnie tak, jak napisała Wanioliowa. Tzw.
syndrom jedynaka to tylko i wyłącznie kwestia wychowania.

[ultraviolet6]

Podejrzewam, że bycie jedynakiem jakoś tam wpływa na osobowość
człowieka, bo środowisko w jakim się wychowuje człowiek oddziałuje
na charakter i psychikę już od urodzenia.
Sama jestem jedynaczką, ale nie uważam się za osobę egoistyczną
(wręcz przeciwnie - lubię pomagać ludziom, doradzać, zresztą w
rodzinie i wśród znajomych zawsze służę za psychologa i rękaw do
płakania ;P ). W związku - nie wiem czy to ma jakieś znaczenie, może
na początku chciałam aby mój mężczyzna poświęcał mi całą swoją uwagę
zawsze i wszędzie, ale równie szybko zrozumiałam, że to bez sensu i
zmieniłam podejście :)
Cieszę się, że mój mąż ma dużą rodzinę, z którą często się widujemy,
chętnie spędzamy czas z jego licznym kuzynostwem (ze swoim nie mam
kontaktu) i dobrze się razem dogadujemy, imprezujemy, pomagamy sobie
itp. Ja nigdy tak nie miałam więc teraz jestem happy z tego powodu ;)

[julyana]

Czy samo tylko i wyłącznie bycie jedynakiem kształtuje człowieka, czy to może
być tylko jeden z czynników?
Coś w tym jest, typu potrzeba własnej przestrzeni, czasami trudności
odczytywania ludzkich zachowań w dzieciństwie i wczesnej młodości czy naiwność.
Ale jedynak może być rozpieszczanym dzieckiem bogaczy (a rozpieszczanie nie jest
równoznaczne z wychowywaniem na egoistę), jak i dzieckiem bijących alkoholików.
Nie wiem czemu ludzie uwzięli się na jedynaków z tym egocentryzmem i
rozpieszczeniem, czemu to do jedynaków tak łatwo przyczepia się łatki, a nie do
najmłodszych czy najstarszych.
Ja w życiu znałam 2 osoby tak totalnie niewidzące nic poza czubkiem własnego
nosa, jedna dziewczyna jest jedynaczką (i imo to nie jest wina samego
jedynactwa), a druga ma młodszą siostrę.

I tak - jestem jedynaczką.;)

[julyana]

> Czy samo tylko i wyłącznie bycie jedynakiem kształtuje człowieka, czy to może
> być tylko jeden z czynników?

Uprzedzam, to jest pytanie retoryczne.:)

[hermina25]

W sumie nie sądzę,żebym była egoistką,ale nie mnie to oceniać :)
Zgodzę się,że duże znaczenie ma wychowanie...
Jeśli chodzi o mnie to nigdy nie miałam problemów z funkcjonowaniem w grupie i
związku,ale przyznam się,że lubię być w centrum uwagi,mam tendencję do
gwiazdowania i nie znoszę sprzeciwu :)

[julyana]

A ja właśnie dopiero jako nastolatka nauczyłam się w 100% "poprawnie"
funkcjonować w grupie - bo najpierw byłam naiwna i zbyt otwarta i bezpośrednia,
to kilka razy oberwałam, przez co się wycofałam i miałam dystans. Dopiero
później nauczyłam się złotego środka, mam nadzieję.:)

[hermina25]

He,ja się jeszcze nie nauczyłam tego złotego środka i moja bezpośredniość często
pakuje mnie w kłopoty ;),ale co tam całe życie się człowiek uczy...

[julyana]

I jeszcze - koleżanka (2 starszych braci) strasznie narzekała na swój związek z
jedynakiem, że ten facet to taki typowy jedynak, nikogo nie potrzebuje, tylko
sam ze sobą, nie nadają na tych samych falach, ona taka otwarta a on zamknięty w
sobie i w ogóle. A laska była z tych co misia zagłaskałyby na śmierć - ja jako
koleżanka nie wytrzymywałam z nią dłużej niż 1 dzień, tak absorbująca jest. No
ale swoje wady widzi się ostatnie.

[athroposs]

Jedynaków dzielimy na jedynaków wychowanych przez oboje rodziców,
jedynaczki, jedynaków (facetów) wychowanych przez samotne matki.
Oczywiście ostatni typ jest najcięższy, było o tym już intensywnie
na forum, raczej nie naprawialny przypadek.
Pozostałe 2 rodzaje jedynaków często żyją w związkach podobnie jak
osoby wychowane z rodzeństwem, czyli względnie normalnie.

[julyana]

Samotni ojcowie też występują w przyrodzie.
No i jedynacy wychowywani z rodzicami/rodzicem i dziadkami/dziadkiem/babcią.

a poza tym Twoja opinia jest w sumie zabawna.:)

[hermina25]

Ja jestem jedynaczką wychowaną przez mamę i wybacz,ale nie jestem nie
naprawialnym przypadkiem!

[athroposs]

przeczytaj moją wypowiedź jeszcze raz.
nie pisałam, że jedynaczki wychowane przez mamę takie są, a jedynacy
(faceci).
To spora różnica.

[gazetowy.mail]

Zależy od wychowania. Obojętnie czy jest się jedynakiem czy z
rodziny wielodzietnej rodzice powinni nauczyć pewnych rzeczy bo
potem tak jak wyżej ktoś napisał, że mąż-jedynak nie potrafi czegoś
tam. On tego nie potrafi bo go matka rozpieściła a nie dlatego, że
jest jedynakiem.
Jestem jedynaczką ale wychowywałam sie w domu z dziadkami (w tym
jedno niepełnosprawne ruchowo). Pomagałam, przynosiłam, opiekowałam
się, dzieliłam. Jak z rodzeństwem. Rodzice mnie tego nauczyli.

[bell82]

co to za generalizowanie, ja jestem jedynaczka ale nie jestem rozwydrzona,
narzeczony nie narzeka..przeciez ci co maja rodzenstwo moga rowniez byc
egoistyczni i rozpieszczeni..wszystko od czlowieka zalezy nie od tego czy ma
rodzenstwo czy nie...

[bertrada]

A ja się zastanawiam skąd tyle negatywnych stereotypów o jedynakach. Czyżby
jakaś projekcja sfrustrowanych, egoistycznych i egocentrycznych
wielorodzeństwowców? ;))

Nic tak nie uczy człowieka egoizmu i pazerności jak posiadanie licznego
rodzeństwa, z którym od urodzenia trzeba rywalizować o wszystko. I jak taki ktoś
już coś ma, to bez walki tego nie odda. Natomiast jedynacy zazwyczaj w ogóle nie
potrafią walczyć o swoje i często są za bardzo ulegli i spolegliwi.
I oczywiście też pojechałam stereotypem. ;P Bo tak naprawdę to wszystko zależy
od genów. Albo ktoś jest fajny, towarzyski i można się z nim dogadać albo jest
niereformowalnym dupkiem i nic się na to poradzić nie da. Środowisko z jakiego
pochodzi nie ma tu nic do rzeczy.

Zastanawia mnie natomiast jedna rzecz. Co to znaczy mieć rodzeństwo i co to
znaczy być jedynakiem. W końcu jak się ma tylko jednego brata lub siostrę,
starszego lub młodszego o więcej niż 3-4lata, to tak jakby się było jedynakiem.
Dawniej to może miało jakieś znaczenie, jak większość osób miała po kilkoro
rodzeństwa w podobnym wieku. No to może ktoś kto nie miał rodzeństwa w ogóle, to
faktycznie był postrzegany jak kosmita, któremu przypisuje się wszelkie dziwne
cechy. ;)

[zloty.strzal]

> starszego lub młodszego o więcej niż 3-4lata,

Podobno tak granica to 7 lat, tak gdzieś czytałam.

[bertrada]

Podobno, ale tak sobie myślę, że w wieku dziecięcym 5lat, czy nawet 4, to
bariera nie do przeskoczenia. Jak starsze pójdzie do szkoły to młodsze będzie
mieć dwa lata. Przecież to dwa różne światy, kompletnie nic wspólnego ich nie
będzie łączyć. Ta różnica zaczyna zanikać dopiero w wieku licealnym. Wcześniej
mamy dwóch jedynaków żyjących pod jednym dachem.

[mrsnice]

jestem jedynaczką. I żaden facet, jak już ze mną był, za nic nie
chciał mnie zostawić. Chyba taka zła nie jestem?

[10iwonka10]

Ja jestem jedynaczaka i nie ma duzych roznic ale pewne subtelne sa.
oczywiscie nie chce generalizowac ale z moich obserwacji siebie i
jedynakow ktorych znam:

-Lepiej znosimy samotnosc
- jestesmy mniej przebojowi
- dzieci jedynaki bawia sie dobrze same w odroznieniu od dzieic
ktore maja rodzenstwo i jesli zostawione same sobie wymagaja wiecej
uwagi i organizowania im czasu.

[sweet_pink]

Mi sie ostatnio trafiają jedynaki.
Zanim poznałam obecnego to po poprzednim miałam myśl "byle nie jedynak"...trafił
się jedynak i jest ;)
Ogólnie jeśli chodzi o charakter to nie zauważyłam różnicy między jedynakami, a
nie jedynakami...jedni i drudzy bywają super lub nie super.
To co robi różnice to "teściowie". I tu całe spektrum mniejszych i większych
przykrości się z tym wiąże i których ja doznawałam będąc z jedynakiem:
- cała opieka nad rodzicami spada na jedynaka
- mam rodzeństwo więc mogę zapomnieć o wigilii z partnerem i moimi rodzicami, bo
jego będą sami jak palec, a moi mają jeszcze jedną córkę.
- argument "jedynego syna"...czyli jesteś moim jedynym synem więc mam prawo
wisieć na tobie emocjonalnie, na siłę nieba przychylać itp.

Mi osobiście żal jedynaków, że z problemami z rodzicami są sami.

[mrsnice]

"Mi osobiście żal jedynaków, że z problemami z rodzicami są sami"

Ponieważ jestem jedynaczką mam mieszkania po jednych dziadkach, jak
i po drugich. Oba wynajmuję. W przyszłości stać mnie będzie na
profesjonalną, płatną i medyczną opiekę nad rodzicami. O ile takiej
będą potrzebować.
Żal mi tych, którzy jednym mieszkaniem w betonie będą się musieli
dzielić z trójką rodzeństwa. A rodzicami będą się opiekować sami.

[10iwonka10]

'Mi osobiście żal jedynaków, że z problemami z rodzicami są sami

Ale jestesmy tego swiadomi od poczatku. Mnie zal rodzin gdzie jest
duzo dzieci ale gdy trzeba sie zaopiekowac rodzicami to np tylko
jedno dziecko to robi bo reszta jest nagle bardzo zajeta.

[zloty.strzal]

> niech sie wypowiedza jedynaki,
> badz osoby bedace w zwiazku z jedynakiem:)

Ja jestem w związku z jedynakiem i to takim wychowanym tylko przez matkę. Mi
jest z nim dobrze:), ale np. przez moich dziadków nie został zaakceptowany
właśnie z tego względu. Jeden jedynak już się w rodzinie trafił i marnie na tym
wychodzimy.

[jane-bond007]

ja mam to szczescie ze zwiazalam sie z jedynakiem :)

Wady:
rozpieszczany od malego, nic nie robil w domu, zero obowiazkow -
dzieki!

zalety:
jako ze byl jeden rodzice inwestowali tylko w niego tj jak byl
wyjazd na oboz jezykowy za gruba kase to jechal - ja nie bo
rodzenstwo tez chcialo miec wakacje itd jest dobrze wyksztalcony -
spija teraz smietanke

dotyczy to rowniez hobby, co chcial to mial

[wanilinowa]

znam/znałam rozpuszczonych egoistów posiadających rodzeństwo oraz jedynaków
którzy potrafili więcej dawać niż oczekiwali w zamian - nie ma reguły.

[nocarka]

Ja jestem. Czasem do rany przyłóż, czasem szlag mnie trafia. Chyba jak z każdym
innym :P

[agaoki]

niektórzy rodzice jedynaków tak bardzo boją się, by ich pociecha nie była
egoistą, że aż przesadnie uczą dziecko dzielenia się, grzecznego zachowania itp.
tak było ze mną i moimi rodzicami. potrafię i lubię się dzielić, umiem iść na
kompromis, umiem pomagać innym i chyba jestem niezłą żoną. lubię zajmować się
domem, gotować i dbać o męża. nie uważam, żebym była gorszą partnerką niż
którakolwiek ze znanych mi żon mających rodzeństwo. a wręcz zauważam, że jestem
bardziej cierpliwa, wyrozumiała i pogodniejsza.

moja teoria jest taka, że ludzie mający rodzeństwo często muszą walczyć o swoje,
chować słodycze przed rodzeństwem itp. dzięki temu być może są w życiu bardziej
zaradni, może odpowiedzialni, ale niekoniecznie są dobrymi partnerami, bo ciągle
mają te nawyki z dzieciństwa.

ale tak naprawdę nie ma żadnej reguły. wszystko zależy od wychowania.