paranoja

[wiesia140]

Dzisiaj się "dowiedziałam " od bliskiej, że jak będę się mniej modlić
, to będę miała lepiej w życiu, bo moja niewierząca kuzynka ,, nie
wierzy i ma zdrowe dzieci , a ja wierzę i nic z tego nie mam , to jest
jakaś paranoja ( przepraszam , ale to wyprowadziło mnie dzisiaj z
równowagi). Odpowiedziałam ,że tego mi nikt nie zabroni.

[sulla]

Psalm 73

1 Psalm. Asafowy.
Jak dobry jest Bóg dla prawych,
dla tych, co są czystego serca!
2 A moje stopy nieomal się nie potknęły,
omal się nie zachwiały moje kroki.

3 Zazdrościłem bowiem niegodziwym
widząc pomyślność grzeszników.
4 Bo dla nich nie ma żadnych cierpień,
ich ciało jest zdrowe, tłuste.
5 Nie doznają ludzkich utrapień
ani z [innymi] ludźmi nie cierpią.

6 Toteż ich naszyjnikiem jest pycha,
a przemoc szatą, co ich odziewa.
7 Ich nieprawość pochodzi z nieczułości,
złe zamysły nurtują ich serca.
8 Szydzą i mówią złośliwie,
butnie grożą uciskiem.
9 Ustami swymi niebo napastują,
język ich krąży po ziemi.
10 Dlatego lud mój do nich się zwraca
i obficie piją ich wodę.
11 I mówią: "Jakże Bóg może widzieć,
czyż Najwyższy posiada wiedzę?"
12 Takimi oto są grzesznicy
i zawsze beztroscy gromadzą bogactwo.

13 Czy więc na próżno zachowałem czyste serce
i w niewinności umywałem ręce?
14 Co dnia bowiem cierpię chłostę,
każdego ranka spotyka mnie kara.
15 Gdybym pomyślał: Będę mówił jak tamci,
to bym zdradził ród Twoich synów.
16 Rozmyślałem zatem, aby to zrozumieć,
lecz to wydało mi się uciążliwe,
17 póki nie wniknąłem w święte sprawy Boże,
nie przyjrzałem się końcowi tamtych.

18 Zaiste na śliskiej drodze ich stawiasz
i spychasz ich ku zagładzie.
19 Jakże nagle stali się przedmiotem grozy,
zniknęli strawieni przerażeniem.
20 Jak snem po obudzeniu, Panie,
powstając wzgardzisz ich obrazem.
21 Gdy się trapiło moje serce,
a w nerkach odczuwałem ból dotkliwy,
22 byłem nierozumny i nie pojmowałem:
byłem przed Tobą jak juczne zwierzę.

23 Lecz ja zawsze będę z Tobą:
Tyś ujął moją prawicę;
24 prowadzisz mnie według swojej rady
i przyjmujesz mię na koniec do chwały.
25 Kogo prócz Ciebie mam w niebie?
Gdy jestem z Tobą, nie cieszy mnie ziemia.
26 Niszczeje moje ciało i serce,
Bóg jest opoką mego serca i mym udziałem na wieki.
27 Bo oto giną ci, którzy od Ciebie odstępują,
Ty gubisz wszystkich, co łamią wiarę wobec Ciebie.
28 Mnie zaś dobrze jest być blisko Boga,
w Panu wybrałem sobie schronienie,
by opowiadać wszystkie Jego dzieła.

[wiesia140]

Od kiedy to wiara ma się opłacać?

[wiesia140]

Ja następnym razem odeślę do księgi Hioba , gwarantuje ,że ucieknie jak
nic ode mnie.

[anik801]

Ja też się spotkałam z tym.Niektórzy mówią,że Bóg ciężko doświadcza
tych co wierzą.Za przykłady mam podane mnóstwo ludzi(z
rodziny/znajomych)wierzących i tych co mają wiarę w nosie.Wiesz to
dziwne,ale rzeczywiście ci,którzy nie wierzą żyją sobie całkiem
dobrze.Może dlatego,że w naszą wiarę wpisane jest "niesienie
krzyża",że wierząc decydujemy się na przyjęcie wszystkiego "bądź
wola Twoja".

[sulla]

anik801 napisała:

> Wiesz to
> dziwne,ale rzeczywiście ci,którzy nie wierzą żyją sobie całkiem
> dobrze.

A nie, tu się nie zgodzę. Nie zauważyłam, żeby los ciężej doświadczał
wierzących, niż niewierzących. Moi niewierzący dziadkowie pochowali już dwoje
swoich dzieci. Wcale nie mają się "całkiem dobrze".

Ja bym się tu przychyliła do tego, co napisała Wiesia - wiara się nie ma
"opłacać". Mnie samą ktoś zapytał ostatnio "po co wierzysz?". Bo może komuś
czasem jest trudno zrozumieć, że się nie wierzy "po coś" ani nawet "dla czegoś",
tylko się wierzy, tak jak się oddycha. Że dla wierzącego wiara nie jest jakimś
dodatkiem do życia, upgradem, protezą zakupioną na promocji, tylko treścią
życia, całkowicie odmienną perspektywą.

[aka21]

Ja bym się nie zgodziła, że się wierzy tak jak się oddycha Jednak oddychanie
jest czynnością, odruchem bezwarunkowym, a wiarę osobiście wybieramy, jesteśmy
wolni i możemy ją odrzucić jak nie widzimy sensu czy potrzeby. Bóg dał nam takie
prawo, a nawet obowiązek opowiedzenia się po którejś stronie. Tak przynajmniej
dla nas jest najlepiej (albo zimny, albo gorący). Bogu najtrudniej dotrzeć do
letnich...
Każdy ma wystarczającą łaskę wiary, którą może przyjąć lub odrzucić. Czasem
dojrzewanie, dorastanie do przyjęcia może trwać nawet całe życie, ale ta łaska
jest.
Ja wierzę, bo ktoś mnie podprowadził do Boga, a potem On sam pokazał mi jak
jestem dla niego ważna. Doświadczyłam Jego miłości i wiem , że opłaca mi się na
nią odpowiedzieć miłością, taka małą i niedoskonała do jakiej jestem zdolna.
Wiem, że z Bogiem mogę być lepsza dla innych i dla siebie, no i moje życie ma
sens, ma perspektywę wieczności! Ale do dobra są stworzeni wszyscy i też
potrafią je czynić nawet jak nie wierzą też mogą i potrafią swojemu życiu nadać
sens, choć z całkiem inną perspektywą jak wierzący. Ja też mogę Boga odrzucić,
ale właśnie z mojego punktu widzenia mi się to nie opłaca.
Może jest też tak, że więcej ludzi cierpiących jest przy Bogu, bo może w Nim
odnajdują pocieszenie, On daje im siłę. Odkryli to i poszli za Bogiem. Są jednak
i tacy, którzy w obliczu cierpienia odwracają się od Boga i tracą wiarę.
Cierpienie NIGDY nie pochodzi od Boga. Bóg jest Miłością! Krzyż był od ludzi, z
ich słabości, grzechu. Boże było zmartwychwstanie! Proszę nie dajcie sobie
wmówić, że Bóg zsyła krzyże tym których kocha! Owszem są święci, którzy bardzo
cierpieli, ale sami o dopuszczenie tego cierpienia (czy to fizycznego, czy
duchowego) Boga prosili, chcieli w ten sposób łączyć się z Jego cierpieniem,
byli na to przygotowani.
Bóg chce naszego szczęścia już tu na ziemi. Znam wiele osób głęboko wierzących,
którzy nie są jakoś szczególnie doświadczani przez życie. Ot, normalne życie,
no może trochę zwariowane, ale to na własne życzenie!

[wiesia140]

powiedzcie mi czemu np: człowiekowi niewierzącemu, przeszkadza człowiek
wierzący ( i vice versa), przecież jeśli się żyje w zgodzie z własnymi
przekonaniami , to ktoś o innych poglądach nie powinien przeszkadzać

[sulla]

Mam na ten temat włąsną, całkowicie niesprawdzoną teorię

Sądzę, że cudza wiara/niewiara przeszkadza głównie tym, którzy sami swojej
wiary/niewiary wcale nie są pewni. Przeszkadza im wszystko to, co w nich samych
budzi wątpliwości, których sami nie chcą mieć.

[aka21]

A dlaczego wierzącym przeszkadzają "inaczej" (i to w tym samym wyznaniu nawet)
wierzący? Ot, człowiek słaby jest, lubi się czepiać, często dla zasady,
niestety...

[sulla]

"Każdy ma wystarczającą łaskę wiary, którą może przyjąć lub odrzucić. "

Cóż, chciałabym wierzyć, że to jest takie proste. Jednak moja droga do Boga tak
prosta nie była i znam też wiele osób, które wokół Boga krążą niczym "pies wokół
jeża" - to chyba nie jest taka ot prosta decyzja "od dziś wierzę".

A oddychanie - oddychać można nie wiedząc, że się to robi, ale można też
świadomie, pełną piersią i z wdzięcznością za każdy oddech. Dla mnie tym właśnie
jest wiara - pełnym, świadomym, ożywczym oddechem.

[aka21]

Ale ja wcale nie napisałam, ze jest to szybkie, łatwe i bez "pracy". czasem tak
bywa (np. Św Paweł), ale to jednak sa wyjątki! Zwykle swiadoma wiara przychodzi
stopniowo. Pytania, watbliwości bywaja bardzo potrzebne. Ale to że się krąży
koło tego Boga jak przysłowiowego jeża to właśnie jest zasługą tej łaski wiary,
która nie pozwala Go całkiem zignorować i nie zastanawiać się nad Nim.

Oddychać jednak się musi, zeby żyć, można na pół gwizdka, byle jak, ale jednak
się musi. Wiarę można zostawić i żyć... Tylko jak się jej zasmakowało to co to
za życie potem.... Nie warto tak się umartwiać!

[verdana]

Ależ niewierzący chyba nie może wierzyć, ze modlitwa komuś
zaszkodzi... Bylby to zaiste zadziwiajacy przyklad niewiary

[wiesia140]

Ależ niewierzący chyba nie może wierzyć, ze modlitwa komuś
zaszkodzi... Byłby to zaiste zadziwiający przykład niewiary

przyznam rację dziwna by była ta niewiara, raczej byłaby to próba obrony
przed jakąś częścią wiary , która niechciana gdzieś się tam w tym
próbującym być niewierzącym człowieku , się tli i uwiera po swojemu.

[verdana]

Masz rację. Dla mnie to typowy przypadek wyrzutów sumienia i
zaklinania rzeczywistosci.
Z bardziej przyziemnych przykładów, z wlasnego podwórka - cos jak
moje tłumaczenie porządnym znajomym, ze czysty dom powoduje u
dzieci alergie, wobec czego ja nie sprzątam, a i innym nie radzę

[sulla]

Och, oczywiście, że powoduje alergie! Zgadzam się w pełni

[wiesia140]

przesadna tak

[wiesia140]

Z bardziej przyziemnych przykładów, z wlasnego podwórka - cos jak
moje tłumaczenie porządnym znajomym, ze czysty dom powoduje u
dzieci alergie, wobec czego ja nie sprzątam, a i innym nie radzę

ale przy okazji gdzieś tam jakaś część ciebie podświadomie wie ,że w
tej czystości dom funkcjonowałby lepiej.... tyle, że tobie nie che się
sprzątać i żeby nie przyjąć do wiadomości,że to ty masz problem ze sobą,
żądasz ,żeby inni byli tacy sami , oni nie chcą i ciągle ci swoja czystością
przypominają ,że ty też możesz być czysta jeśli uporasz się ze sobą
i to cie boli ,bo pokazują twoja niedoskonałość, którą twoje sumienie
ci przypomina , bo to mu spać nie daje

[verdana]

Otóż to. Oczywiscie, ze przesadna czystość na zdrowie nie
wyrzychodzi, ale ja mam usposobienie typu "przewróciło się, niech
lezy". I to jest próba samousprawiedliwiania się.
Myslę, ze z Twoją znajoma i modlitwą jest dokładnie to samo...

[wiesia140]

chyba tak

[sulla]

A to ja już rozumiem, gdzie my to oddychanie odmiennie widzimy
No więc ta moja metafora z oddychaniem to nie po dlatego, iżby bez wiary nie
można było żyć uczciwie, dobrze, czy żyć w ogóle. O oddychaniu piszę w tym
sensie, że w moim odczuciu wiara nie jest czymś, co się ma, ale raczej czymś, "w
czym się żyje", jest perspektywą i sposobem uczestniczenia w rzeczywistości.
Czyli jak oddech - nie jest czymś obok istoty życia (jak np. uprawianie ogrodu
), ale jest treścią tego życia.

[mary_ann]

No, cóż dodać, Wiesiu? Paranoja,owszem, paranoja.
A najsmutniejsze to, że cytowana osoba najzwyczajniej w świecie poprawnie
wnioskować nie umie i możesz jej to ewentualnie delikatnie uświadomić

[zum.zum.zone]

sulla napisała:
wiara (...) jest perspektywą i sposobem uczestniczenia w
rzeczywistości.
Bardzo to do mnie teraz przemowilo. Dziekuje : )