Wychowanie, a pieniądze

[piotrsko]

Były już na tym forum różne tematy, ale nie pamiętam aby poruszano temat
wychowania w kontekście pieniędzy. A przecież pieniądz jest nieodłącznie
związany z naszym życiem. Wychowanie dzieci to także pokazanie im właściwej
relacji do pieniądza. Więc może teraz troche na ten temat ?

Pamiętam jak moi znajomi opowiadali kiedyś, że ich 10- letnia córka wszystkie
pieniądze, które otrzymała z okazji I komunii świętej rozdała ubogim.

Kiedyś czytałem wypowiedź pewnego biskupa, który mówił, że nie wierzy w
szczerość nawrócenia jeśli nie dotyka ono portfela.

A Wy co myślicie ?

A przede wszystkim jakie macie doświadczenia w wychowywaniu dzieci do
robienia DOBREGO użytku z pieniądza ?

Piotr

[mama_kasia]

Nasz syn chomikuje pieniądze. Teraz po komunii sumka
trochę urosła. Zastanawia się, jak je wykorzystać,
ale cele charytatywne do głowy mu nie przychodzą,
chociaż dobry przykład w domu ma
Tak sobie myślę, że może najpierw warto byłoby
przy okazji tego tematu zastanowić się nad naszym -
rodziców podejściem do pieniądza?
Muszę to jeszcze przemyśleć i omówić z mężem

[mamalgosia]

A ja sobie policzyłam wydatki w jednym miesiącu i wydatki na mnie i mojego męża
stanowiły 1/3, a na naszego syna 2/3.
Jan Paweł II powiedział niedawno, ze dobrobyt utrudnia wiele rzeczy. I chyba ma
rację.
Z drugiej strony: pieniądze wiele ułatwiają. A w wychowaniu... Wartości możesz
przekazać i bez pieniędzy.
Mnie osobiście pieniądze dają poczucie bezpieczeństwa - niestety dużo chodzę po
lekarzach i widzę, ze inaczej mnie traktują prywatnie, a inaczej państwowo.
Bardzo się martwię, gdy w danym miesiącu wydatki przerastają przychody

[mamalgosia]

wiem, ze nie odpowiedziałam na Twoje pytanie, ale tylko tamto na razie przyszło
mi do głowy

[alex05012000]

pieniądze szczęśćia nie dają ale bez nich ciężko żyć! oj, wiem ja coś na ten
temat.... i mają wpływ na wychowanie dziecka/dzieci, czy tego chcemy czy nie,
mówię o tym dobrym wpływie - no bo pieniądze to książki i gry edukacyjne, nauka
języków, uprawianie sportu, wakacje nad morzem czy w górach, a nie w mieście,
to kino, Zoo, wycieczka weekendowa itd.itp.; cieżko jest wychowywać dziecko
kiedy ledwo starcza na chleb, i matka zastanawia sie skąd weźmie na podreczniki
dla pierwszoklasisty...., wartości można przekazać, jak ktoś tu pisał, fakt,
ale to tak jak z dobrym słowem - jest bardzo ważne, aczkolwiek nie można nim
nakarmić głodnego brzucha.... brak jest szkodliwy i jak we wszystkim nadmiar
jest szkodliwy, myślę o sytuacji kiedy rodzice nie mają czasu dla dzieci, nie
zajmują się nimi, nie przekazują im wartości, niczego nie uczą a tylko dają
pieniądze myśląć, ze dobra materialne załatwią wszystko .... potrzebny złoty
środek i nauczenie dziecka właściwego stosunku i szacunku do pieniądza:
pieniądze są ważne, są środkiem do osiągnięcia tego czy innego celu, ale nie
celem samym w sobie; moja córka ma dopiero niewiele ponad 4 lata, ale myślę, ze
dobrze zaczyna.... ma swoją portmonetkę w kształcie misia puchatka i w niej
drobne od babć... w sobotę byłyśmy na targach książki, Ola wzięła swoje
drobniaki i dokonała pierwszzego zakupu, z którego byłam dumna - kupiła sama
książeczkę z obrazkami do malowania i nalepiania, a dumna jestem z tego, ze jej
pierwszym zakupem była książka a nie jakieś głupawa zabawka lub cukierki; ale
to nie wszystko: wyjeżdżając (a byłyśmy ze 3 godziny) mówię do Olki, że teraz
to zapłacimy mnóstwo pieniędzy za parking! a ona na to wyciąga tego puchatka z
moniakami i mówi: mamusiu, to ja ci dołożę! zatkało mnie, przyznam...
a propos były już na Forum dyskusje na temat tego czy przy dzieciach powinno
sie mówić, ze rodzice nie mają dużo pieniędzy, albo, ze nie mają na to czy
tamto, argumenty padały przeciw, że dzieci nie muszą/nie mogą wiedzieć o
sytuacji materialnej rodziny, bo to sprawa dorosłych itd, ja uważam, że dziecko
(ogólnie, nie w detalach) powinno wiedzieć, że np. nie na wszystko można sobie
pozwolić, nie wszystko mama może kupić, że nie można jechać na Bahamy na
wakacje, itd., że wprawdzie nie mamy aż tyle, ale sie kochamy i stanowimy
wspaniałą rodzinę, ja Olce mówię, ze np. na to czy tamto nie mamy wystarczająco
duzo pieniążków - niech się uczy, ze nie można mieć wszystkiego i że mieć nie
jest najważniejsze, oczywiście mieć starcza nam akurat na zaspokojenie
podstawowych potrzeb, wiec głodna nie chodzi .... ale sie rozpisałam ....
pozdrawiam - maria

[nulleczka]

Myślę, że ważna jest właściwa hierarchia wartosci, w której pieniądz byłby
zdetronizowany do roli środka. Wiele na ten temat myślałam, tym bardziej że
przez pewien czas byliśmy z mężem typowymi klepaczami biedy i dużo się dzięki
temu nauczyliśmy. Ale od początku. Tuz po ślubie kością niezgody w naszym
małżeństwie był stosunek do pieniądza. Wtedy jeszcze mielismy w miare „tłuste”
miesiące. I moje sknerowate serce cierpiało katusze patrząc na rozrzutność
męża, który idąc do sklepu kupował: najdroższe żelazko, najbardziej szpanerskie
i kosztowne spodnie, a dla mnie zamiast jednej spódnicy – dwie i do tego
jeszcze rajstopy, bluzka i mnóstwo innych drobiazgów. Ja z kolei opłakiwałam
każdą niepotrzebnie wydana złotówkę. No i stało się. Mąż rozrzutnik stracił
pracę i było nam bardzo ciężko, kiedy przez pięć dni w tygodniu jedliśmy na
obiad kaszę gryczaną z serkiem wiejskim, ewentualnie ziemniaki z kefirem. Ale
dzięki temu mąż docenił wartość pieniądza i już dziś bardzo rozsądnie je wydaje
( no, z pewnymi wyjątkami), a poza tym miał czas, żeby pomóc mi w domu, bo z
dwójką rozkrzyczanych małych dzieci pewnie bym zwariowała. Do dzis więc myślę,
że tamten czas był dla nas naprawde wielką łaską. Ustaliliśmy sobie kilka zasad
w kwestii pieniężnej
- rozsądnie planować wydatki
- pieniądz jest niewątpliwie dobrem tego świata, ale nie można mu
podporządkowywać zasad moralnych ( np. wiele osób dzwoniło do mnie z prośbą o
napisanie jakiejś pracy : magisterskiej, wypracowania itp., oczywiście za
pieniądze – i tu moje poczucie uczciwości na to mi nie pozwalało)
- w pogoni za pieniądzem nie można poświęcać rodziny ( ostatnio np.
zaproponowano mężowi dużo lepsze zarobki, co jednak pociągałoby za sobą
nieobecność w domu przez dwa tygodnie każdego miesiąca. Zrezygnował.
A najważniejsze jest chyba, żeby te sferę swego życia tez podporządkować Panu.
I wierzyć, że trudności finansowe są czasem świetnym środkiem wychowawczym,
przez które wiele można się nauczyc.

[piotrsko]

Widzę, że temat słabo bierze - nie macie takich problemów ? Piotr.

[kramla]

A może sam się podzielisz swoim doświadczeniem?Chętnie poczytam))

[piotrsko]

Krmla, przeciez my możemy po prostu pogadać

[mumin_ek]

Mamy, a jakze, choc na razie czysto hipotetycznie. Moim zdaniem najlepsza jest
nauka przez przyklad. Widac moich rodzicow dzielacych sie tym, co mieli z
innymi, dajacych zebrzacym babciom na leki i robiacych to tak, ze prawa reka
nie widziala co robi lewa, nauczylam sie, ze nikt proszacy nie odejdzia od
moich drzwi bez chleba. Bo tyle zawsze mozna dac. A ze sa i naciagacze? Chyba
lepiej dac naciagaczowi, niz odmowic potrzebujacemu? Nie mowie tu o duzych
sumach. Wiekszymi raczej okazjonalnie wspomagamy organizacje charytatywne. I to
tez wynioslam z domu. Dlatego mysle, ze Muminek nauczy sie dzielic przez
przyklad. A przynajmniej taka mam nadzieje...

[philosophus]

Znam pewna kobiete, ktora nader bliska mi, a nauke o pieniadzu czerpie z pewnej
wspanialej wspolnoty religijnej wewnatrz matki i mistrzyni kosciolow. Jest tak
swiecie przekonana, iz oddajac to co posiada, a takze to, czego nie posiada,
przyczynia sie do wypelniania Pisma. I chwala jej za to! Szkoda tylko, ze
pozyczki z Providenta na kolejne zjazdy wspolnoty splacac musi jej rodzina,
dzieci chodza w podartych ciuchach, a zalegle rachunki sie pietrza.

Jezeli zas chodzi o wychowanie dzieci w sferach finansowych uznaje prosta
zasade: pieniadze sa pomocne, niezbedne do niektorych celow i sa, jak wszystko
co posiadamy, darem. W KProt. dziesiecina, choc wynikajaca z Pisma jako
obowiazek wierzacych, jest DOBROWOLNA. Do wydatkow rodzinnych nikt nie ma
wgladu i nikogo nie interesuje to, czy ktos zyje ponad stan. Wazne, by
posiadajac mozliwosci finansowe nie okazal sie czcicielem mamony, jak niektorzy
lewici z niektorych kosciolow i wspolnot.

Pozwolmy Bogu kierowac naszym zyciem, to pokieruje takze sfera finansowa.