Zgodzić się?

[emi_i_kot]

Witam i dziękuję za przyjęcie. Podczytuję Was trochę, a teraz chciałabym
poprosić o radę.

Poproszono mnie o bycie mamą chrzestną. Problem jest taki, że... jestem
agnostyczką. Nie mogę nawet powiedzieć "poszukująca" - swój agnostycyzm
uważam za przemyślany pogląd, a nie brak poglądu. Rodzice dziecka o tym
wiedzą i akceptują to, więcej - z różnych względów bardzo im zależy na tym,
żebym to była właśnie ja. Nie mają zastrzeżeń do mojego - górnolotnie mówiąc -
kodeksu etycznego, i wierzą, że będę dla Ali dobrym przykładem. Tyle
autoreklamy Mają inne osoby, wierzące, którym mogliby powierzyć to
zadanie - ale chcą mnie, a ja jestem ostatnią osobą, która mogłaby ich
pouczać w kwestiach ich własnej religii. Zresztą bardzo mnie ten dowód
zaufania cieszy.

Sporo myślałam o tym, co dla mnie by oznaczało przyjęcie takiej roli. Wyszło
mi, że w razie czego (odpukać) zaopiekuję się tą dziewczynką, że będę się
starała przekazywać jej te wartości, które wierzący nazywają
chrześcijańskimi, ale w które ja też wierzę. Bez pogadanek ideologicznych, bo
takich chyba żaden rodzic chrzestny nie robi, raczej w codziennym życiu,
między wierszami. Wprawdzie nie z motywacją "nie wolno kłamać, bo to grzech",
tylko raczej "nie wolno kłamać, bo to jest złe i już", ale zawsze.

Strasznie poważnie wyszło... może ja po prostu przesadzam i za bardzo się
przejmuję... Ale mam wrażenie, chyba trochę niedzisiejsze, że cała ta
fucha to powinno być jednak coś więcej niż ten przysłowiowy rower na
komunię. I zastanawiam się, czy to, co ja mogę z siebie dać, wystarczy. Co o
tym myślicie?

Pozdrawiam,
Emi

--
i Kot

[mama_kasia]

Szczerze?
Uważam, że to za mało. Może lepiej jak obiecasz rodzicom, że
będziesz najlepszą z możliwych ciocią dla dziecka, że będziesz dla
niej przykładem moralnym. Ale dla mnie bycie chrzestnym to jeszcze
przykład wiary, której Ty, jak sama piszesz i według siebie, nie masz.
To przykład uczestniczenia w sakramentach; wiary, że w nich obecny
jest Bóg. Cała masa rzeczy.
Pozdrawiam - Kasia

ps. Jestem z kolei w odwrotnej sytuacji. Moja siostra wystraszyła się,
że mogłaby mieć ze mną problem, gdybym została chrzestną
Przy pierwszym dziecku doszłyśmy do wniosku, że lepiej bym była świetną
ciocią niż gdyby moja siostra musiała ze mną toczyć boje "koscielne".
Wtedy trochę była zagubiona. Teraz "wróciła", ale nadal nie chce mnie
na chrzestną )) Chociaż wiem, że ze wszystkimi problemami wiary
i tak przyjdzie do mnie

[otryt]

Emi, nie wątpię w Twoje liczne zalety, jednak wydaje mi się, że Kościół
Katolicki stawia od kandydatów na rodziców chrzestnych pewne wymogi formalne.
Trzeba być praktykującym katolikiem, bierzmowanym. To wszystko potwierdzone
zaświadczeniem od swojego proboszcza i kartką od spowiedzi. Z tego powodu
prawdopodobnie nie możesz zostać matką chrzestną. Pozdrawiam

[nordynka1]

Witaj Emi

Rodzic chrzestny to rodzic w wierze. Oprócz praktycznej - duchowa pomoc
rodzicom w wychowaniu w wierze, we wspólnocie kościoła do którego dziecko
zostaje przyjęte przez chrzest.
Jeśli nie uczestniczysz w tej wierze, w życiu tego kościoła, to to co masz dziś
do zaoferowania to za mało.
Poza tym rzeczywiście są pewne formalności, które trzeba spełnić.

[emi_i_kot]

W kwestii formalnej problemów podobno nie będzie - bierzmowanie mam, karteczki
ze spowiedzi nie chcą, mama dziecka rozmawiała już z księdzem, ksiądz jest
postępowy To tylko ja mam zgrzyt, czy to jest w porządku. Z drugiej strony
nie chcę sprawic przykrości rodzicom dziewczynki odmawiając, nie chcę też być
bardziej papieska niż Papież i pouczać ich, co katolik powinien. Trudna
sprawa...

--
i Kot

[brucha]

istnieje coś takiego jak świadek chrztu.
jesli jeden z chrzestnych dziecka jest 'przepisowym' katolikiem z papierami to
drugą osobą może być tzw świadek chrztu. świadkiem może być osoba niewierząca
lub innego wyznania. kościół nie wymaga wtedy żadnych dokumentów poza dowodem
osobistym. osoba taka jest normalnie wpisywana do ksiąg kościelnych jako
świadek, a w trakcie chrztu jest raczej bierna - nie odpala świecy, nie nakłada
białej szaty, oczywiście nie wyznaje wiary, nie wyrzeka się grzechu itd -
zgodnie ze swoimi przekonaniami zresztą.
może ty i rodzice dziecka skorzystacie z tej opcji?
moje dzieci mają po jednym chrzestnym i jednym świadku chrztu i jest ok.
wymagało to trochę zdecydowania w rozmowie z księżmi, ale prawo kanoniczne
zezwala na to więc nie mogli się nie zgodzić. moi świadkowie byli wprawdzie
ochrzczeni w kk, ale teraz deklarują się jako osoby niewierzące.

tak naprawde mało kto wie, że do chrztu wystarczy jeden chrzestny.

nie pamiętam tylko dokładnego zapisu w prawie kanonicznym - czy dotyczy to
tylko przypadków kiedy rodzice są mieszani (różnych wyznań) czy wszystkich. ale
wydaje mi się, że wszystkich.

[mmk9]

No cóż , lekcja uczciwości, ktorej agnostyczka udziela katolickim rodzicom.
Uprzyj się , Emi , skoro ksiądz postępowy i jest drugi chrzestny bez przeszkod,
będziecie wszyscy mieć satysfakcję, że jesteście w porządku i w zgodzie z
sumieniem. A potem, świadek, czy chrzestna.... no, jakby co nie
przeszkodzisz chyba w religijnym życiu chrześniaczki. Nie dziwię się, że Cię
wybrali.

[mader1]

kan.872 mówi, że przyjmujący chrzest powinien mieć chrzestnego. Są wymienione
jego "obowiązki" - w skrócie to pomoc w prowadzeniu dobrego życia
chrześcijańskiego.
kan.873 mówi, że należy wybrać jednego chrzestnego lub dwoje.
Czyli pisząc "po ludzku" - jeden chrzestny wystarczy. Druga osoba może więc być
tylko świadkiem, który w razie konieczności ( w przyszłości) potwierdzi
udzielenie chrztu.
kan.874 mamy warunki, jakie powinien wypełniać chrzestny. Oprócz innych warunków
( wieku, przyjęcia bierzmowania) wyraźnie napisano, że ma być katolikiem i
prowadzić życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić.
Wyraźnie widać, że tych warunków nie wypełniasz. Oczywiście "ludzie tak robią",
ale widocznie Ty masz wrażliwsze sumienie niż wielu z nich i głupio Ci fundować
dziecku na początku nowego życia ( bo tym jest Sakrament, a nie jakimś
obrzędem) taki " prezent", którym jest kłamstwo
Nadajesz się na świadka i opiekuna Będzie z Ciebie świetny świadek i jak
widać jesteś potrzebna tej rodzinie

[emi_i_kot]

Dziękuję za wszystkie rady. Świetny pomysł z tym świadkiem, to chyba będzie
najlepsze wyjście z tej sytuacji

--
i Kot