Samodzielność

[mamamonika]

Następny efekt pewnej wirtualnej wizyty )
Na ile jesteście samodzielni w swoich poszukiwaniach i rozważaniach? Boicie
się samodzielnego myslenia, które na kocie łby i manowce prowadzi?

[mader1]

Zaskoczyłaś mnie )), wydaje mi się, że każdy uważa, że samodzielny jest
- nawet jak to nieprawda.
Nie, nie boję się myślenia. Tak jestem już zindoktrynowana )), że jak czasem
pomyślę to mi już nie zaszkodzi )))
Ale serio... nie, nie boję się.

[zuzanna56]

Hm, chyba nawet wiem kogo odwiedziłaś.
Nie boję się samodzielnie myśleć. Chyba nawet za często mam własne zdanie i
buntuję się.

[pszczolamaja]

Hm...Właśnie czytam "Idż za Barankiem". Autor pisze, że rozważania i
poszukiwania są absolutnie konieczne, natomiast zanim się w nie zagłębimy,
proponuje modlitwę z prośbą o oświecenie, prowadzenie nas w tej drodze.
Uzasadnia to w ten sposób, iż umysł, będąc stworzony przez Boga, dojdzie do
Prawdy, jeśli mu się na to pozwoli. Jak to się ma do samodzielności? Nie
potrzebuję w ramach samodzielności zapuszczać się samotnie "w ciemną dolinę". Są
kwestie, w których raz na zawsze ustalił coś Ktoś Większy niż ja sama. Wszystkie
inne chętnie rozważam, dyskutuję, i staram się zachować otwartość, na wypadek,
gdybym się jednak myliła

[mama_kasia]

>Są kwestie, w których raz na zawsze ustalił coś Ktoś Większy niż ja
>sama. Wszystkie inne chętnie rozważam, dyskutuję, i staram się
>zachować otwartość, na wypadek, gdybym się jednak myliła

To jest bliska mi postawa

[mamamonika]

Tak jak pisałam - to pytanie jest efektem pewnej wycieczki w miejsce, gdzie
samodzielność jest wysoce podejrzana i jest klinicznym objawem zmiany
denominacji (oczywiscie nie mam najmniejszego zamiaru obrazić Protestatntów,
ale oni chyba w tym momencie raczej poczuli się dowartościowani ))

[mamamonika]

Oczywiście powyższe twierdzenie dotyczy tylko u wybranych osób "tam".
Zdecydowanie.
Nie wiedzących o co chodzi proszę o wybaczenie )) i juz nie będę, bo temat
sam w sobie ciekawy chyba.
Bo samodzielność bez ograniczeń kusi, żeby sobie urabiać doktryne pod swoje
potrzeby. I to jest prawda. Ale mam nadzieje, że my nie jesteśmy
samodzielni ... z lenistwa ;-P

[maadzik3]

Raczej sie nie boje, a poza tym jest to nieeliminowalne)) Jezeli cos jest dla
mnie wazne - mysle o tym, rozwazam, zastanawiam sie. I bardzo kiepsko przyjmuje
wszelkie rzeczy jako podane odgornie, zawsze lubie przemyslec i przedyskutowac.
Sprawy wiary tez. Czasem boje sie swoich mysli, wtedy sie modle wiecej. Niemniej
odpowiedzialnosc przed Bogiem jest indywidualna, to kazdemu z nas dano talenty i
gdy przyjdzie nam zdac relacje co z nimi zrobilismy nie bedzie mozna powolac sie
na kogos trzeciego... Jestem dosc samodzielna wiec w mysleniu, choc czesto
szukam slow teologow, czasem pytam pastora i... mysle o tym co mi powiedzial lub
co przeczytalam))
Magda