Trudne pytanie: chrzest

[zebra12]

Czy matka, która sama nie była chrzczona w dzieciństwie może
ochrzcić swoje dziecko w kosciele katolickim?
Czy osoba, która była chrzczona w innym niz katolickim kościele, ale
także chrześcijańskim musi, powinna byc chrzczona jeszcze raz w
kosciele katolickim jesli zamierza tam przynależeć? Dodam, że ten
chrzest również był: w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

[sion2]

Wzajemne uznanie chrztu
23 stycznia 2000

Sakrament chrztu znakiem jedności. Deklaracja Kościołów w Polsce na
progu trzeciego tysiąclecia

Dziękując Trójjedynemu Bogu, Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, za
dwa tysiące lat Nowego Przymierza i za ponadtysiąc lat
chrześcijaństwa na ziemiach polskich, podpisane niżej Kościoły, w
nawiązaniu do wieloletnich prac teologiczno-ekumenicznych w świecie
i w Polsce oraz przyjętych wspólnie dokumentów (zwłaszcza Dokumentu
z Limy, 1982 r.), z radością uznaja i potwierdzają swoją posługę
przez chrzest i oświadczają:

1. Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel, sam ustanowił sakrament chrztu i
polecił go udzielać (Mt 28,19; Mk 16,16). Chrzest jest wyjściem z
niewoli (1Kor 10,1-2), wciela w Chrystusa ukrzyżowanego i
zmartwychwstałego, wprowadza w Nowe Przymierze, jest znakiem nowego
życia w Chrystusie, obmyciem z grzechu (1Kor 6,11), oświeceniem
przez Chrystusa (Ef 5,14), nowymi narodzinami (J 3,5),
przyobleczeniem się w Chrystusa (Ga 3,21), odnowieniem przez Ducha
(Tt 3,5), zwróconą do Boga prośbą o dobre sumienie (1p. 3,21) i
wyzwoleniem, które prowadzi do jedności w Jezusie Chrystusie, gdzie
zostają przezwyciężone podziały ze względu na stan społeczny, rasę
czy płeć (Ga 3,27-28; 1Kor 12,13).

2. Chrzest jest z wody i Ducha Świętego; udziela się go w imię Ojca
i Syna, i Ducha Świętego. Chrzest jednoczy ochrzczonego z
Chrystusem, chrześcijan między sobą. Wprowadza do Kościoła i stanowi
początek życia w Chrystusie, którego celem jest "uwielbianie chwały"
(Ef 1,14).

3. Ochrzczeni żyjący w jednym miejscu i czasie wspólnie ponoszą
odpowiedzialność za świadectwo składane Chrystusowi i Ewangelii:
Ochrzczeni żyją dla Chrystusa, dla Jego Kościoła i dla świata, który
On miłuje, oczekując w nadziei na objawienie się nowego stworzenia
Bożego oraz na czas, gdy Bóg będzie wszystkim we wszystkich (Rz 8,18-
24; 1Kor 15,22-28.49-57) (Dokument z Limy, nr 9). Chrzest w
Chrystusie jest wezwaniem dla Kościołów, aby przezwyciężyły swoje
podziały i w widzialny sposób zamanifestowały swoją wspólnotę.

Niżej podpisane Kościoły uroczyście uznają ważność chrztu świętego
udzielonego przez duchownego:

Kościół ewangelicko-augsburski,
Kościół ewangelicko-metodystyczny,
Kościół ewangelicko-reformowany,
Kościół polskokatolicki,
Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny,
Starokatolicki Kościół Mariawitów,
Kościół katolicki.
ekumenizm.wiara.pl/?grupa=6&art=1038494721&dzi=1132145823

Z tego wynika ze zalezy do jakiego kosciola nalezy ta osoba co ma
problem. Generalnie jest tak ze to inne koscioly chrzescijanskie nie
uznaja chrztu katolickiego (tego z niemowlectwa) natomiast KK nie ma
raczej problemu z uznaniem chrztu w innym kosciele dokonanego wedlug
formuly trynitarnej.
Nie wiem czy innowierca moze podac do chrztu swoje dziecko w Kk ale
tu jest jakas sprzecznosc bo jesli podaje do chrztu w KK to znaczy
ze nie ma nic przeciw wierze katolickiej?
Ktos kto sie chrzcil obojetne czy jako dorosly czy jako dziecko w
kosciele innym niz katolicki, jesli to byl wazny chrzest czyli
trynitarny, nie musi go powtarzac, nawrociwszy sie na katolicyzm.
Natomiast wiekszosc kosciolow o podobnym charaketrze do
zielnoswiatkowcow, nie uznaje chrztu katolickiego.

Dzięki sion2

[zebra12]

Bo chociaż tu chodzi akurat o kosciół zielonoświątkowy to jest
nadzieja, że KK uzna ten chrzest...

[sion2]

Powinno nie byc problemu, jak mowie - to zielonoswiatkowcy nie
uznaja chrztow katolickich a nie na odwrot - przewaznie. Oczywiscie
utrudnieniem jest fakt że z zielonoswiatkowacami nie ma ustalen
formalnych, dokumentu-umowy i ze w zasadzie to zalezy od dobrego
humoru ksiedza czy uzna chrzest czy nie... ale dogmatycznie nie ma
podstaw odrzucenia.
--
Moja brataniczka Wiktoria

Mam 2 miesiące

[ula27121]

zebra12 napisała:

> Czy matka, która sama nie była chrzczona w dzieciństwie może
> ochrzcić swoje dziecko w kosciele katolickim?

Koleżanka nieochrzczona wyszła za maż za mężczyznę wierzącego. Ślub kościelny
przyjął tylko on w jej obecności ( nie wiem czy dobrych określeń używam ale tak
to wyglądało) . Ochrzcili swoje dzieci.

[brucha]

no to ja jestem katoliczką a mój ślubny niechrzczony w żadnej
wierze. jeśli byłoby tak jak piszesz, tzn tylko ja miałabym ten
ślub, to, (gdyby nie konkordat i zapisy w USC), ja byłabym zamężna,
a on ciągle kawalerem ;o)
i on mógłby się rozwieść ze mną (ochrzcić się albo i nie i wziąć
ponownie ślub kościelny). ale na szczęście tak dobrze to mu nie
będzie, dla niego to też był ślub kościelny.
a dzieci ochciliśmy i nie widzę powodu, dla którego nie moglibyśmy
tego zrobić.

Ale Ty byłaś chrzczona

[zebra12]

A tu jest ten problem, że matka nie jest. A ojca w zasadzie nie ma.

[ula27121]

To jak on mógł przyjąć sakrament małżeństwa nie mając sakramentu chrztu skoro
nawet bierzmowanie jest wymagane? Piszesz o Kościele Katolickim? A może źle
zrozumiałam?

Bo koleżanka o, której pisałam jest wobec KK żoną a on żyje w związku
niesakramentalnym. Może sobie od niej odejść i wziąć ślub kościelny z inną
kobietą. On nie składał pełnej przysięgi, nie przystępował do komunii....tylko
towarzyszył.

[brucha]

oczywiście, że dla mojego męża to nie był typowy sakrament. w mojej
może zawiłej odpowiedzi chodziło mi to że ten ślub mimo tego iż nie
był dla meża sakramentem jest dla niego wiążący.
normalnie gdy ktoś ma tylko ślub z USC, to może się rozwieść i w KK
moze wziąć ślub kościelny, bo ten z USC nie ma znaczenia (nie był
sakramentem tylko jakąś tam umową do rowiązania), natomiast mój mąż
pomimo iż nie przyjął tego slubu jako sakrament, jest wg KK
juz 'uwiązany' (o sobie nie wspomnę ;o), tak jakby był związany
sakramentem.

[ula27121]

tak, tak dlatego ja w ogóle nie piszę o ślubie USC bo to inna sprawa. Tylko dla
mnie niezrozumiałe jest to, że niby nie przyjął sakramentu ( bo nie mógł) a
jednak wobec KK jest związany. Nie spotkałam się z taką sytuacją po prostu i
mnie bardzo zastanawia....
Mąż koleżanki wobec KK jest nie związany. Jeśli kiedyś zechce może ja poślubić w
KK. Ale na razie jest kawalerem w kościele....Muszę pogrzebać jak to jest bo
opisana sytuacja tak jak pisałam jest dla mnie nowością. I przyznam, ze nadal
nie rozumiem jak to w KK tłumaczą?
Bo myślałam, ze sakrament się albo przyjmuje albo nie....

[isma]

Tu stosowany wateczek, gdzie wielce kompetentnie rzecz zostala
naswietlona:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16182&w=36157377&v=2&s=0

[ula27121]

ufff...dzięki

[kann2]

Warunkiem dopuszczenia dziecka do chrztu jest gwarancja, że dziecko
będzie wychowane w religii katolickiej. Ksiądz może nie zgodzić się
na chrzest (a właściwie odłożyć go), gdy takiej gwarancji nie ma
zupełnie. Brak chrztu rodziców jest okolicznością przemawiającą
przeciwko ochrzczeniu dziecka, ale jeśli rodzice sami o to proszą,
przedstawią jakiś racjonalny powód (trudno powiedzieć jaki) i
zagwarantują, że dziecko otrzyma katolickie wychowanie (np. ze
strony dziadków, chrzestnych..., a rodzice nie będą się temu
sprzeciwiać), to myślę, że można by się zgodzić. W końcu z punktu
widzenia Kościoła chrzest to zwyczajna droga do zbawienia, trzeba
zatem poważnego powodu, by komuś tę drogę zamknąć.

Kto ciekawy, niech czyta:

www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WR/kongregacje/kdwiary/zbior/t_1
_42.html (zwłaszcza punkty 30-31)

www.kkbids.episkopat.pl/dokumentydlep/chrzest.htm#etykieta1
(punkt 2)


Kan. 868 - § 1. Do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się:
1 aby zgodzili się rodzice lub przynajmniej jedno z nich,
lub ci, którzy prawnie ich zastępują;
2 aby istniała uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie
wychowane po katolicku; jeśli jej zupełnie nie ma, chrzest należy
odłożyć zgodnie z postanowieniami prawa partykularnego,
powiadamiając rodziców o przyczynie.
§ 2. Dziecko rodziców katolickich, a nawet i niekatolickich,
znajdujące się w niebezpieczeństwie śmierci, jest godziwie
chrzczone, nawet wbrew woli rodziców.

[kann2]

Trzeba by było postawić jeszcze następujące pytania:

1. Czym kieruje się matka niekatoliczka prosząc o chrzest katolicki
dla swego dziecka?

2. Skoro widzi w tym dobro, czemu sama nie należy do Kościoła
katolickiego? To że została ochrzczona poza Kościołem katolickim,
nie przeszkadza jej przystąpienia do tegoż Kościoła, jesli tego chce.

[isma]

kann2 napisał:

> Warunkiem dopuszczenia dziecka do chrztu jest gwarancja,

E! "Uzasadniona nadzieja"!

że dziecko
> będzie wychowane w religii katolickiej.

[magdalaena1977]

zebra12 napisała:
> Czy matka, która sama nie była chrzczona w dzieciństwie może
> ochrzcić swoje dziecko w kosciele katolickim?
Pierwsze ci mi przyszło do głowy, to chrzest z wody i katechizmowa odpowiedź, że
jak najbardziej nawet poganin może kogoś skutecznie ochrzcić.

[minerwamcg]

Prawda, prawda, tylko co dalej z wychowaniem w wierze? Trudno
wychować dziecko na katolika (czy w ogóle, w jakiejkolwiek wierze)
nie będąc nim samemu ani nie mając katolickiego współmałżonka.
Z drugiej strony - może religijnym wychowaniem dziecka w takim razie
może się zająć katolicka babcia, jeśli takowa jest? Prawdę mówiąc
sporo z nas w religii wychowywały a przynajmniej utwierdzały
babcie
Myślę, że jeśli jest jakaś uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie
wychowywane religijnie, to chrztu nie należy odmawiać.

[zebra12]

Wychowanie będzie katolickie.

[minerwamcg]

No to moim zdaniem nie ma przeszkód, żeby ochrzcić. Prawda, że rodzice powinni
być pierwszymi katechetami - ale jeżeli zgodzą się, żeby ich dziecko wychowywał
w wierze ktoś inny, chyba nie ma problemu.