Witam, i od razu pytanie...

[olvi]

Witam, moje zgłoszenie do forum właśnie zostało przyjęte -
dziękuję

Potrzebna jest mi rada doświadczonych osób w kwestii edukacji
religijnej dzieci - mam dość nietypową sytuację.

Nasz syn jest z nami od 2 miesięcy, ale ma już 4 i pół roku. Jest
adoptowany z Ukrainy (mieszkamy w Niemczech). Mały nie mówi jeszcze
po niemiecku, zaś po polsku na tyle na ile mówił po ukraińsku (ja
znam oba języki i u synka "podmiana" ukraińskiego na polski
nastąpiła bardzo szybko w zakresie słownictwa), czyli ogólnie
niewiele, głównie zdania 2-3 wyrazowe.

Syn jest nieochrzczony i NIE MA POJĘCIA o Bogu. Null po prostu,
temat w domu dziecka nie istniał, a syn spędził w dd całe życie poza
pierwszymi 9 miesiącami. Jakiekolwiek pojęcia związane z religią są
mu obce.

Od czego zaczyna się naukę o Bogu, jeśli dziecko mało co mówi (ale
rozumie dużo więcej, rzecz jasna), ma już teoretycznie 4.5 roku
(emocjonalnie może trzy latka - nie więcej)? Na razie przeglądam z
nim Biblię dla maluchów, bo ta wersja jest ogromnie skrócona (a jego
zdolność koncentracji na słowie czytanym jest bardzo, bardzo słaba).

Poza tym chcielibyśmy ochrzcić go w miarę szybko - obawiam się
jednak, że zostanie ochrzczony w stanie minimalnej świadomości tego,
co się dzieje, bo po prostu jest za mały...

W kwestii formalnej: jesteśmy luteranami.

[warszawianka51]

Po pierwsze - gratuluję synka
Po drugie - mam wrażenie, że jeśli chłopiec jest zaniedbany
emocjonalnie i poznawczo, to chyba zanim zrobicie cokolwiek w
sprawie jego wiary należy raczej zadbać o jego rozwój ogólny. Wydaje
mi się, że na tym poziomie, na którym w tej chwili się znajduje
bardzo trudno będzie mu zrozumieć abstrakcyjne pojęcia. Ja bym
podeszła do edukacji religijnej tego chłopca tak jak do edukacji
religijnej niemowlęcia - bo przecież do niemowląt też mówimy. A więc
przy okazji rozmów na temat tego, co nas otacza, co jest w
książeczce, itp. mówiłabym również o Bogu. No i codzienna modlitwa.
Wiesz... ja bym raczej nic nie przyspieszała i nie naciskała - macie
przed sobą całe życie

[mader1]

Ja bym na razie delikatnie... Ja bym pokazała, ze ja się modlę.
Spróbowała bym się pomodlić z Małym. Znaleźć coś z obrazkami i
jednozdaniowym podpisem pod tym. Przekazac, że Jezus Go kocha
Delikatnie, spokojnie i pooomaaałuuu. Bo On pewnie ma mętlik w
głowie...
Mój Mały dość długo po prostu mówił wieczorem " Kocham Cię Jezu".
Potem zaczęłam w jego imieniu opowiadać Jezusowi w trakcie
wieczornej modlitwy nasz dzień. Ja mówiłam kawałek, Mały kończył...
Tak zaczynaliśmy Od wspólnego klękania

[twoj_aniol_stroz]

A u nas na początku śpiewaliśmy przeróżne piosenki o Bogu, kolędy i
córka jak była malutka umiała ich naprawdę sporo. Kiedy jechaliśmy
samochodem śpiewaliśmy na całe gardło ))). Oprócz tego chodziliśmy
co tydzień do kościoła no i w trakcie roku liturgicznego dziecko
powolutku uczyło się patrząc na nas, my klękaliśmy przy stajence, no
to ona też. Siłą rzeczy pytała co to jest, więc powoli
tłumaczyliśmy, że te święta sa na pamiatkę narodzenia Pana Jezusa,
opowiadaliśmy dzieciom o miłości Boga do każdego człowieka, o tym,
że przyszedł na świat jako maleńkie dziecko itd. Widziała jak
klękamy do modlitwy, jak dziękujemy za każdą spotkaną osobę, za
wszystko co się przytrafiło nam każdego dnia.
Ja bym zaczęła od chodzenia do kościoła/zboru, powolutku, bez jakiś
zawiłych historii. To powinno spowodować w końcu jakieś pytania,
powoli w kolejnym roku można poszerzać wiedzę. A może macie w
okolicy jakiś zbór, gdzie spotkania odbywają się po polsku, żeby
mały rozumiał co się na nich mówi. To, myślę, przyspieszyłoby
pytania.
Pozdrawiam
Kasia

[mader1]

ciekwa jestem, co u Was słychać...