Proste obowiązki...

[mader1]

Mają dzieci takie. O niektórych mocno zapominają... Dziś palnęłam na
ten temat nawet kazanie, bo już te przypominane przerosły te
zapamiętane..... kazanie przyniosło średni skutek... więc ja znowu (
a miałam już nie przypominać):
" kochanie, śmieci wynieś... " - po czym dodaję w przebłysku
jakimś " ojej chyba każda inteligentna matka już by się kapnęła, że
skoro zapominacie i zapominacie, sama powinna to zacząć robić i już
przestać o tym gadać...Może to wy na mnie jakaś pracę wychowawczą
trenujecie..."
rozśmieszyłam je tym do łez.

[nati1011]

No ja mogę zrozumieć dużo. Bałagan an biurku, nawet starą kanapkę w
szafce, ale nie mogę ścierpiec, że moja 10 letnia latorośl jak się
rozbiera to rzeczy latają tam gdzie spadną. Nic nie skutkuje ((

A do tego moj 4 latek przed snem składa rzeczy w kosteczkę. To chyba
rzeby równowaga w przyrodzie była zachowana )

A co do śmieci - to skutkuje jak mój mąż wyda polecenie. Moje są
totalnie ignorowane. I jestem przekonana, że wogole niesłyszane.
Moje dziecko ma chyba wyłączniki ustawione na moją częstotliwość
głosu ))

[maika7]

> ale nie mogę ścierpiec, że moja 10 letnia latorośl jak się
rozbiera to rzeczy latają tam gdzie spadną. Nic nie skutkuje ((

To chyba jest w... genach
Rano zastaję w łazience kupkę ubrań moich i córki. Syn dołączał do nas
zazwyczaj. Pamiętam jak przeżyłam spory lęk, jak kiedyś obudziłam się w nocy
(syn mial późno wrócić), poszlam do łazienki i zobaczyłam, ze NIE MA jego ubrań
na wspólnej kupce. Polecialam sprawdzac czy wrócił - wrócił - wyjątkowo zostawił
ubrania w swoim pokoju ))

Przypominanie. Dzieci miały bardzo klarownie rozdzielone obowiązki, w sumie
wystarczyło, jak weszłam do pokoju i spojrzałam spojrzeniem numer 8. Zazwyczaj
odpowiedź była natychmiastowa - "naczynia? no tak, zapomnialem..." Co nie
znaczy, ze za pól godziny nie musialam leźć i patrzeć spojrzeniem numer 9...


M.

[verdana]

Kiedy dzieci byly srednie i bylo ich dwoje do obowiazkow - mialam
rozklad zajęć na szafce. Trzeba bylo "odhaczyc" , co zrobione. To
dzialalo całkiem nieźle.
Jestem tez za tym, żeby odpuszczac pewne rzeczy, ktore nie sa takie
bardzo istotne, a zatruwaja zycie całej rodzinie. Chocby te ubrania
w lazience. Mama nie lubi ubrań w łazience? Trudno, to nie jest
tylko nasz dom, to dom także dzieci - i czasem trzeba dostosowac się
do ich upodobań.
Zawsze się bałam, ze jak takich drobnych, porządkowych wymagań jest
za duzo, to dzieci mieszkaja w moim domu, a nie we własnym...

[nati1011]

Jak ubrania mojej córki trafią same do łazienki (choćby nakupke na
środku pomieszczenia), to nagrodę dostaje ))

Ona się rozbiera przechodząc przez cały dom z kulminacją w swoim
pokoju. Ubrania są więc pod stołem, w przedpokoju, na biurku i w
różnych innych dziwnych miejscach - wrrrrr. W dodatku wszystko jest
ściagniete razem np majtki, rajtuzy i spodnie. A glówna szafa mieści
sie za łóżkiem między szafą - tam spycha się wszystklo jak matka
każe posprzatać ))

[maika7]

> A glówna szafa mieści
> sie za łóżkiem między szafą - tam spycha się wszystklo jak matka
> każe posprzatać ))


))
Chyba większość z nas ma takie hm... nie wiem jak to okreslić, nawyki?
upodobania? przyzwyczajenia?, które mimo wysiłku rodziców przetrwały do
dorosłości i sa naszą charakterystyczną cechą )

M.

[nati1011]

to chyba faktycznie jest w genach.

Bo jak wytłumaczyć, ze 2 dzieci jednych rodziców - chowane tak samo -
są tak różne. Ja mam w domu 2 bieguny. Starsza córka bałaganiaż
maksymalny. NIC kompletnie jej nie przeszkadza. A mały pedatnt od
urodzenia. Jak miał 5 miesięcy i karmiłam go łużeczką, to po każdej
łyżeczce zupki musiałam mu buzie do sucha wycierać, bo kolejnej nie
przyjął, póki nie był czyściutki. Ubranka i zabawki w kosteczkę
poukładane. Wszystko w swoich pudełkach. Kupiłąm mu farby do
malowania palcami. Oczywiście maluje, ale tylko pędzelkiem, bo
przecież brudne ręce psują całą zabawę. A jak miał ostatnio ospę, to
mało histerii nie dostał jak zobaczył krosty, a jeszcze mama zaczęła
je malowac na biało. Dopiero demonstracja na lalce, że to białe
paskudztwo NA PEWNO sie zmyje, i obietnica, że wyleczy te wtrętne
kropki uspokoiła go i już dzielnie znosił smarowanie.

Czasami naprawdę chciałabym, by był troche mniej porządny, bo to az
nie pasuje do tak małego dziecka ))

Chyba Mader kiedyś pisała o zapadaniu sie dzieci pod ziemię, gdy
trzeba opróżnić pralkę czy zmywarkę. Mój mały przerywa najlepsza
zabawę, jak tylko podchodze do pralki czy zmywarki, bo przecież on
musi pomóc mamusi ))

Zawsze się śmieję, że takie grzeczne dziecko to nagroda za wyjątkowo
trudną ciaże ))


Ale na pocieszenie dodam, że moja córeczka od 2 miesicy jakby
odmieniona i też super grzeczna - wygrzeczniała jak tylko ja
powiadomiliśmy, że od września zmieniamy szkołę. Także nawet ten
bałagan moge jej już wybaczyć ))) Mieć 2 anioły w domu to by już
za nudne było ))

[mader1]

> > A glówna szafa mieści
> > sie za łóżkiem między szafą - tam spycha się wszystklo jak matka
> > każe posprzatać ))

)))) i dobrze, przynajmniej jest porządek - powiedziała moja
Krysia ))) w starym mieszkaniu było takie miejsce u nas między
kanapą a fotelem. Jak teraz wspomnieliśmy, nasza córa mówi - a tak,
tak było moje schowanko ))))
To się dziewczyny nazywa " schowanko"

Pomysł

[mader1]

Cały rozkład zajęć to chyba nie jest dobry w moim przypadku, bo
dziewczyny mają tego typu zajęcia dodatkowe, że to musi być trochę
puszczone " na żywioł" - bo nieraz nie mają kiedy usiąść. Ze swoich
spacerów z psem się wywiązują, jak mogą :o
natomiast ta kartka w przypadku śmieci, to może być rozwiązanie.
Dzięki za pomysł - bo ja po prostu nie chcę za bardzo być takim
strażnikiem , który stróżuje przy tych śmieciach )))
A postanowiliśmy jakieś minimum regularności ustalić.

[mader1]

> No ja mogę zrozumieć dużo. Bałagan an biurku, nawet starą kanapkę
w
> szafce,

Ja mogę o tyle, że one wszystkie tak mają - ja też miałam...
Generalnie nie wtrącam się w to - ich pokój, ich bałagan, ich
biurko, ich bałagan. Czasem tylko mówię, że trzeba zrobić z tym
porządek, od czasu do czasu przynajmniej - dziewczyny biorą wtedy
worek na śmieci i pracują nad tym. Jedna wtedy jest w tym
sprzątaniu " byle jaka" - ale to młodsza, więc myslę, że jeszcze nie
nauczyła się. Wtedy trudno jest, bo siłą rzeczy widzę te butelki z
reszta picia gdzieś schowane, kanapkę zarzuconą, majtki zaplątane w
pościel... No to muszę sie wypowiedzieć.
Starsza sprząta rzadko, ale.... jak ona umie posprzątać...
Metodycznie, dobrze - może nawet czyściej jest niż ja bym to
zrobiła. Mało tego, czasem przygląda się czy podpytuje i zbiera
wszystkie najlepsze sposoby, żeby to było zrobione szybko i dobrze
Więc widzicie, to głupio, ale ja ogólnie, mimo iż na codzień mają
bałagan, zadowolona jestem z nich. Uważam, że musze im powiedzieć,
co nie jest normą, ale radzą sobie w razie potrzeby. i to chyba
najważniejsze.
Może ten bałagan to moja wina trochę, bo prawdziwe dochodzenie to
jest, jak jedno drugiemu coś zrobi, dokuczy, jest dla niego niedobre.
Tu się czepiam, natomiast w przypadku sprzątania mniej po prostu...

> A co do śmieci - to skutkuje jak mój mąż wyda polecenie. Moje są
> totalnie ignorowane.

no nie, jak już coś powiem, to jest wykonane - może być z ociąganie,
ale jednak...
Kiedyś mój wujek powiedział, że jego córki, a moje kuzynki są bardzo
grzeczne, na wydane polecenie nie mówią nigdy " nie". Mówią
grzecznie " zaraz tatusiu" , tylko on to sam musi poźniej
zrobić )))

[minerwamcg]

> Kiedyś mój wujek powiedział, że jego córki, a moje kuzynki są bardzo
> grzeczne, na wydane polecenie nie mówią nigdy " nie". Mówią
> grzecznie " zaraz tatusiu" , tylko on to sam musi poźniej
> zrobić )))

Mój ojciec chwalił się bardzo posłuszną córką - że jak w końcu zniecierpliwiony
powie "zrobisz to, czy nie?" to ona albo zrobi, albo nie...

[franula]

moje jeszcze małe ale slyszałam od znajomych że owszem rozkład na
lodówce rzecz skuteczna faktycznie wypełnianie obowiązków wzrasta
ale za to maleje poczucie odpowiedzialności za całość, dzieci mniej
robią same z siebie i trudno się doprosić o zrobienie czegoś
dodatkowego. Czyli zostaje taki wypełnianie obowiązków odtąd dotąd
ale nic ponadto. Podobno.

[maika7]

> moje jeszcze małe ale slyszałam od znajomych że owszem rozkład na
> lodówce rzecz skuteczna faktycznie wypełnianie obowiązków wzrasta
> ale za to maleje poczucie odpowiedzialności za całość, dzieci mniej
> robią same z siebie i trudno się doprosić o zrobienie czegoś
> dodatkowego. Czyli zostaje taki wypełnianie obowiązków odtąd dotąd
> ale nic ponadto. Podobno.

To chyba zalezy od podejścia... rodziców. I od tego co na tej lodówce wisi i czy
jest to postrzegane jako całośc obowiązkow. U mnie podzial był klarowny - częśc
obowiązków była wspólna dla obojga dzieci (np. wynoszenia smieci - na zmiane i
ich problem, kto kiedy, sprzątanie łazienki (hm... nazwane chyba nieco na
wyrost...) na zmianę co tydzień itp... ). Wystarczyło spytac "kto dzisiaj wynosi
smieci, bo są" i musial się znaleźć deliwent
Były też obowiązki nalezace wylącznie do syna, np. wyprowadzanie psa. Córka nie
bardzo sobie radziła z psem w sytuacjach nieprzewidywalnych, do tego bala się
chodzić po ciemku.

A pomoc "pozaobowiązkowa" - chyba tu jest pole dla rodzicow i ich stosunku do
pomocy sobie wzajemnie, dzieciom, innym. I dzieci przesiąkają tym, ze obowiązki
obowiązkami, a jak sie powie, zabrakło cukru pudru i trzeba podskoczyć do sklepu
to sie idzie i nie zadaje pytań typu "czemu ja?". Tak, jak rodzic nie pyta
"czemu ja?" jak dziecko prosi o pomoc przy czyms tam (zadanie z matematyki,
zawiązanie upiornego sznurowadła itp...). I tak, jak np. jeździliśmy w środku
nocy odebrać dziecko z pociągu, tak potem syn wstawał o czwartej nad ranem, żeby
być kierowcą dla ojca, ktoremu "wysiadła noga".

Hm... w tym wszystkim warto chyba pamietać, ze wszyscy mamy lepsze i gorsze dni
i czasem warto przymknac na cos tam oko
M.

[verdana]

U mnie nie było zadnego problemu z tymi "nadobowiazkowymi" pracami -
myslę, ze problem może się pojawić, jak na tej lodówce wisi
wszystko - nie tylko nieszczęsne sprawy kontrowersyjne jak śmieci i
wyprowadzanie psa, ale rozpiska obejmująca całokształt zycia. Wtedy
rzeczywiscie dziecko uważa, ze nic ponadto zrobić nie musi.