Oczy i uszy

[isma]

„Proszę wejśc, pokażę kaplicę”.
Szlismy krętymi korytarzami internatu za mloda portierka, która wybiegla z
furty na pierwsze skrzypniecie uchylonych przez nas drzwi. W kaplicy murow
wlasciwie nie ma, sa tylko okna, od podlogi po sklepienie - całe z porannego
swiatla. Dziewczyna z zapalem opowiadała o dziwnej, przypominajacej ikony
dekoracji w tęczy prezbiterium. Po prawej stronie Zmartwychwstanie: zagadkowe,
w otoczeniu dziesiatkow twarzy naocznych swiadkow.
Zegnajac się zauwazylismy, zaskoczeni, ze przewodniczka jest niewidoma.

W pare godzin pozniej w pijalni wod leczniczych.
Krzyz na boazerii. Obok ogromny zawieszony pod sufitem ekran telewizyjny: film
biograficzny o cesarzowej Sissi z Romy Schneider. Cesarzowa wbiega lekko na
alpejski szczyt zwienczony krzyzem.
Wśród gwaru rozmow, brzeku lyzeczek o talerzyki – nie bylo slychac nic.

Jest taki fragment u Izajasza, jak to "przejrzą oczy niewidomych, a uszy
głuchych się otworzą".

[mader1]

dziękuję

w moim kościele co tydzień na jednej z mszy śpiewa niewidoma kobieta. Syn, który
jest ministrantem, przyprowadza ją na miejsce. A ona wodząc palcem po tekście
psalmu śpiewa przepięknym, mocnym sopranem.

[maadzik3]

Pieknie napisane, Ismo. Dziekuje

[mamalgosia]

Piękne.

O ileż gorzej może być w dzień Sądu nam, którzy mamy oczy, a często
niee widzimy i mamy uszy, a często nie słyszymy...