bezsenność

[uszkodzony]

I znów nie mogę zasnąć ;-( a jutro od 6 do pracy i przysypianie nad
robotą cały dzień
Mam jakiś problem z brakiem nadziej, po co ja o tym myślę ?
Ciekawe czy jest tu teraz ktoś..

[acza74]

razem pomaszerujecie, jak nic

a na powaznie czasem tak jest, ze spac sie nie chce i nie da.

[sauber1]

acza74 napisała:


> ...a na powaznie czasem tak jest, ze spac sie nie chce i nie da.

To po co na siłę się zmuszać, z czasem minie samo))

[acza74]

dobrze, ze nasz organizm jest madrzejszy od nas, z czasem sam
padnie

[uszkodzony]

zazwyczaj pada jak rozpoczynam dzień pracy

[acza74]

ja tez to znam
mysle, ze nie tylko ja

[katt-ya]

Bezsene noce mają swoje plusy. Podczas owych nocy przeczytałam całą
rosyjską literaturę od Puszkina po Bułhakowa. Oglądnęłam najgorsze
filmy produkcji Honkong, nauczyłam się robić na szydełku (
obrzydliwie obrzydliwe) czego nie zrobiłabym nigdy z powodu braku
czasu i chęci.
Do pracy też niestety wstawałam, o znienawidzonej 7 godzinie.
Ale wiem jak cierpisz!
Pozdrawiam

[uszkodzony]

[mortana]

a co ci przeszkadza w zasypianiu?

[uszkodzony]

te myśli w mojej głowie
w tym tygodniu jeszcze nie trafione tabletki, ale już je odstawiłem

[mortana]

a czego te myśli dotyczą? bo wiesz.. one są twoje i to ty nad nimi
panujesz.. od jak dawna trwa ten twój stan? i czy to nie jest
troszkę tak, że sam się napędzasz, idąc do łóżka z przekonaniem, że
i tak nie zaśniesz? coś jak samospełniające się proroctwo

[uszkodzony]

dotyczą niespełnienia,
sam się nie napędzam

[meg-ann]

uszkodzony napisał:

> dotyczą niespełnienia,
> sam się nie napędzam

Niespełnienia w miłości ?

[uszkodzony]

głupie ? w miłości, sexie, własnym miejscu na ziemi (co nie jest
tożsame z mieszkaniem/domem - chociaż tego też nie mam)

[meg-ann]

uszkodzony napisał:

> głupie ? w miłości, sexie, własnym miejscu na ziemi (co nie jest
> tożsame z mieszkaniem/domem - chociaż tego też nie mam)

Nie,nie głupie...
Ja też mam wrażenie,że nigdzie nie pasuję - mam dom, ale go nie
lubię , myślę i postępuję też inaczej od swoich "bliskich"...
Gdyby nie dziecko, to...
Pozdro

[uszkodzony]

... to co byś zrobiła ?

[meg-ann]

uszkodzony napisał:

> ... to co byś zrobiła ?

To, co nie udało mi się 10 lat temu /próba odejścia/, przed
rozwodem

[uszkodzony]

ja bym mógł się wyprowadzić gdzieś gdzie czuł bym się lepiej, ale
płacić 2000-2500/mc tylko po to żeby żyć samemu... trochę bezsensu
lepiej zainwestować żeby było kiedyś kiedy się na prawdę przyda.
chociaż ostatnio się jednak zastanawiam, jeśli dostanę podwyżkę to
chyba zacznę wyrzucać kasę na wynajem

[meg-ann]

uszkodzony napisał:

> ja bym mógł się wyprowadzić gdzieś gdzie czuł bym się lepiej

Czy zmiana miejsca zamieszkania poprawi Twoje samopoczucie ?
Zapewne jesteś młodym facetem, więc wszystko jeszcze przed Tobą
Dystans do wielu spraw przyjdzie z czasem.
pozdr

[uszkodzony]

na pewno poprawiła by samopoczucie, poczucie bezpieczeństwa,
uzdrowiła pewne kwestie (mieszkanie z rodzicami w wieku 25 lat,
sasiedzi ktorzy znaja mnie od mojego 1go roku zycia, sasiedzi z
ktorymi mialem na pienku, dresy ktore mnie pobily, albo zaczepiaja,
mógłbym zaprosić kogoś do siebie i nie czuć się skrępowanym), ale
minusów też jest sporo, kwestia wyboru - ogólnie dałem sobie jeszcze
rok, potem na pewno stąd uciekam. Problem jest trochę w tym że
wynajem mnie nie przekonuje, ja potrzebuję miejsce które mogę nazwać
domem, czuć się tam u siebie - a kupno w tej chwili to porażka.

[blue.konwalia]

Napewno byloby Ci lepiej,wiec trzymam za Ciebie kciuki!

[meg-ann]

uszkodzony napisał:

na pewno poprawiła by samopoczucie, poczucie bezpieczeństwa,
uzdrowiła pewne kwestie (mieszkanie z rodzicami w wieku 25 lat,
sasiedzi ktorzy znaja mnie od mojego 1go roku zycia, sasiedzi z
ktorymi mialem na pienku, dresy ktore mnie pobily, albo zaczepiaja,
mógłbym zaprosić kogoś do siebie i nie czuć się skrępowanym), ale
minusów też jest sporo, kwestia wyboru - ogólnie dałem sobie jeszcze
rok, potem na pewno stąd uciekam. Problem jest trochę w tym że
wynajem mnie nie przekonuje, ja potrzebuję miejsce które mogę nazwać
domem, czuć się tam u siebie - a kupno w tej chwili to porażka.

Ehhh...Jakbym czytała o sobie
Mnie się w życiu marzył też własny dom...Nowy,gdzie mnie nikt nie
znajdzie, gdzie sąsiedzi nic o mnie wiedzieć nie będą...Nie -
żebym miała coś na sumienu - chodzi o NOWE miejsce, gdzie
anonimowo mozna będzie zacząć żyć od nowa Jakby się od nowa
narodzić...
Gdybym wygrała w totka, od razu kupiłabym dom lub mieszkanie w
innej miejscowości i wreszcie zaczęłabym żyć...
Mam dom - ojciec zmarł w ub.roku i zostawił mi go po sobie, ale
ja tu się zawsze żle czułam - wypominano mi przez lata, że nie
jestem u siebie...Teraz czuję do tego domu niechęć...
Spalone korzenie

pozdr

[meg-ann]

Witaj w klubie

Ja mam tak już od kilku miesięcy...Zasypiam w porze kolacji na
godzinę, potem do 5-6 rano nie spię...Nad ranem przysypiam na
godzinę i wtedy najbardziej chcemi się spać,jak muszę dziecko
wyprawić do szkoły...
Też za dużo myslę , i te mysli odbierają mi sen. Mam problem do
rozwiązania
W nocy siedzę w necie,wysyłam maile do znajomych, piszę na forach i
oglądam filmy na DVD, na co nie mam czasu w dzień.

Pozdrawiam ciepło

[lis_ek]

depresyjkę masz . Musisz iść do psychoterapeuty. Pozdrawiam!

[smutnamarta]

ja mam ten sam problem.jestem nowa na forum dzis sie
zarejestrowalam.czytam te wasze wszystkie wypowiedzi i znajduje tu
swoje mysli.obecnie mam ciezka sytuacje,mieszkam w angli od
roku.jestem samotna mama,mam syna ktory niestety jest teraz w polsce
z moja siostra,zycie na obczyznie nie jest takie kolorowe tak to
wiekrzosc ludzi mysli.zanim sie zdecydowalam przyjechac tu mialam
dosc dobra sytuacje w polsce ,mieszkanie maly biznes,co prawda tez
kredyt ale dawalam rade go splacac co miesiac,bylam szczesliwa
mama.miala tez wspanialych przyjaciol,tak mi wtedy sie
wydawalo,ktorzy coraz czesciej mi mowil jak to wspaniale jest w
angli,jakie wielkie mozliwosci ,jak wiele mozna tu osiagnac,ze mysla
o wyjezdzie,i mnie tez namawiali mowili"dasz wielki start w zyciu
swemu dziecku,my bedziemy razem z wami i bedziemy wam
pomagac"zdecydowalam sie na wyjazd,sprzedalam mieszkanie,splacilam
kredyt,pozyczylam tak zwanym moim przyjaciolom pieniadze,i
spakowalam sie i syna przyjechalismy do londynu,pierwszy miesiac byl
nawet ciekawy zwiedzanie,i oczywiscie szukanie pracy,okazalo sie ze
nie jest tak latwo tu zaczelam prace w pralnie gdzie przezylam
wielki szok jak anglicy traktuja obcokrajowcow,totalny oboz
pracy,moi przyjaciele przestali sie do mnie odzywac,powiedzieli mi
ze to byl tak zwany uklad dla nich nie przyjazn,zalamalam sie ,nie
mialam i nie mam do czego wracac do polski,musialam syna zawiezc z
powrotem do polski,wiadomo szkola,tu niestety nie bylam w stanie
zagwarantowac mu dobrej szkoly,nie bylo mnie stac na to.zmienilam
prace,przeprowadzilam sie.jestem tu naprawde bardzo samotna i nie
szczesliwa,brak mi syna,psa i ciepla rodzinnego,ktory przed
przyjazdem tu mielismy razem z moim synem.codziennosc moja to
praca,5dni w tygodniu,i moj pokoj,wracam z pracy zamykam sie w moich
4scianach ogladam kilkanascie razy pod rzad te same filmy,dramaty
komedie romantyczne itp.jak mam wolne cale noce nie spie.nie ma
nikogo wokol mnie dla kogo moglabym sie poczuc wazna i kto dla mnie
bylby wart zaufania,aby powiedziec mu co tak naprawde czuje.nie
oznacza to ze ludzie w ogole przestaja mniec dla mnie znaczenie,a
moze i tak,nie wiem sama,nie moge sie odnalezc.chcialam teraz syna
zabrac tu ,nawet zalatwilam mu szkole,ale jak zwykle jest jakies
ale,nie bedzie mnie stac na to aby dac mu dostatne zycie tu,samemu
jest bardzo trudno.tak naprawde to on mnie jeszcze trzyma przy
zyciu,bo gdyby nie on,to pewnie...brak mi osoby z ktora moglabym
dzielic moje smutki i radosci,ktory spowodowalby abym czula sie
potrzebna na tym swiecie,abym czula sie bezpiecznie,aby pomogl mi
stworzyc rodzinne cieplo dla mnie i mojego syna.wiekrzosc moich
znajomych z polski twierdzi jestes silna dasz sobie rade,znajdziesz
ta wymarzona wielka milosc,jestes dobra i atrakcyjna mloda
kobieta,mam29lat.ja juz nie mam sil walczyc o lepsze jutro,nie mam
sil,nie mam nadziei.bardzo brak mi syna ,tasknota za nim powoduje ze
zamykam sie w sobie.jak fajnie ze istnieja tz.forum,mozna
przynajmniej sie wygadac,bez wzgledu na czas i pore.

[uszkodzony]

wiesz co nie napisałem wcześniej bo nie wiedziałem co napisać,
kiepsko, ale wydaje mi się że wiem co czujesz bo tak się składa że
spotykałem się kiedyś z dziewczyną, która miała małego synka. Ona
wyjechała za granicę w poszukiwaniu lepszej przyszłości, na
szczęście miała tam wszystko ustawione. Wiesz chyba powinnaś zrobić
wszystko żebyście byli razem, tu czy tam :], pozdrawiam