Buuuu...

[bj32]

Dawno tu nie pisałam, ale się poskarżę...
Ania właśnie poszła do szkoły i sie okazało, ze mam niewychowane
dziecko. Chodzi do klasy specjalnej dla niedosłyszących i się
momentami zachowuje poniżej krytyki. Tłucze kumpliusiłuje rządzić i
w ogóle. Na dzisiaj zostałam wezwana specjalnie w celu posłuchania,
jakie mam "miłe" dziecko W dodatku pani psycholog [która
uporczywie stara sie młodą nauczyć kilku znaków migowych mimo
naszych protestów i zasady w szkole, ze nie uczą migania
stwierdziła, ze nie wierzy, że Ania w domu takie jazdy robi
zdecydowanie rzadziej niż w szkole i w ogóle wszystkie niedosłyszące
dzieci są nerwowe. No, to ostatnie to już chyba nie całkiem
prawda... Znam Ankę na tyle dobrze, że wiem, ze lubi sobie
powymuszać, ale nerwowa nie jest. Wkurza się tylko, jak jej sie coś
każe, albo czegoś zabrania, a ona ma swoją wizję.
No przyznaję bez bicia, że trochę na za dużo jej pozwalaliśmy, ale
to raczej nie dlatego, ze "biedne dziecko", tylko dlatego, żeby była
jak najbardziej samodzielna. No i zdziczała.
I jak ja mam ja teraz przekonać, żeby się zachowywała stosownie?

[fogito]

hihihi może to działa na zasadzie niedaleko pada jabłko od
jabłoni Mój Mały ponoć bardzo spokojny w przedszkolu a w domu
wręcz przeciwnie - ale to po mamusi, która zawsze była cicha jak
myszka w szkole i tylko w szkole
A tak poważnie, to powiedz Pani, żeby sobie te teorie wsadziła do
buta. Lepiej zeby córka tłukła kumli niż żeby kumle tłukli ją A
rządzenie na pewno jej się w małżeństwie przyda więc niech
dziewczyna ćwiczy
ps. a co to znaczy zachowywać się stosownie - to znaczy siedzieć
cicho jak trusia???

[fogito]

ooops zgubiłam 'p' w wyrazie kumple sorki.

[anamalia]

Ty jej raczej nie przekonasz, troche duza juz jest
Ale kumple zawsze moga, ze dwa razy spuszcza jej lanie, albo nie
beda sie chcieli z nia bawic to od razu zobaczy co sie jej oplaca.
Dzieci szybko sie ucza spolecznych zachowan. Nie martw sie, to
dopiero pierwszy miesiac.
A co to za szkola dla nieslyszacych w ktorej zasada jest brak
migowego?

[bj32]

A ona nie tłucze bez powodu. Już w przedszkolu panie mówiły, że Ania
po tym, jak ją Adaś sprał za agresje to sie nauczyła wyłącznie
oddawać
Szkoła dla niedosłyszących. Nacisk na mowę. Tam dzieciaki
migają, nauczyciele też umieją, ale generalnie naciskają właśnie na
mówienie. Podobno. Bo po tym miesiacu to średnio to widzę u
niektórych...
Wiem, ze znaki od dzieciaków bedzie przynosiła. Ale to, czego sie
sama nauczy to inna sprawa. Grunt, zeby jej specjalnie nie uczyć.

[zona_mi]

Sama jesteś niewychowana, to co się dziwisz... ;P
Stawiaj granice bliżej i konsekwentnie - nie widzę innej metody.
Nawet jeśli Twój chwilowy komfort miałby odejść w nieokreśloną
przyszłość.
No i wsparcie pana i władcy - jeżeli jest minimalne albo żadne, to
tym bardziej na nie nie licz, tylko weź się sama.

[bj32]

A wiesz..., w ogóle wszyscy, nie tylko Zona. Poobserwowałam ją sobie
dzisiaj w lesie. Na grzybach. Kurczę: dziecko posłuszne: babci
słucha, mnie, młodszego kuzyna, wujka, starszej kuzynki... No, miewa
wapory, ale nie jakieś wielkie i można opanować.
Owszem, miewa dni, że jest gorsza od bólu, ale kto nie miewa? [W
każdym razie niedaleko jabłko od jabłoni w tej kwestii]. No i
jednak mi wychodzi, ze to nie my mamy problem, tylko nauczycielki.
Bo Ania "dorozwinięta manipulacyjnie" i korzysta z możliwych
środków.
Mój chwilowy komfort zazwyczaj jest gdzieś tam, a pan i władca...
Ha! Chyba zaczyna przyswajać. Opornie i powoli, ale Ty, Zona, jako
posiadaczka pełnosprawnych dzieci dwojga w wieku młodym nie wszystko
kumasz. Jak to szło w tej reklamie pralki? "On ma tylko tę jedną"

[zona_mi]

> No, miewa wapory, ale nie jakieś wielkie i można opanować.

Pytanie tylko, czy kazdemu to samo nie przeszkadza - moje dzieci
mogą robić rożne rzeczy, które dla mnie nie są problemem i w ogóle
ich nie rozpatruję, ale już mój ukochany mąż przeżywa je ciężko -
może jesteś po prostu strasznie tolerancyjna, a inni ludzie
mniej i dlatego Ani trudniej jest zrozumieć (poza problemem z
komunikacją), że coś tam może być przez innych nie do zaakceptowania.
To w dużej mierze wynika z przystosowania rodziców do życia w
społeczeństwie wszak.

> jednak mi wychodzi, ze to nie my mamy problem, tylko nauczycielki.

Nie wiem - moim zdaniem to jest problem, z którym wspólnie musicie
sobie poradzić, bo jeśli Ania będzie miała robioną wodę z mózgu, to
do niczego dobrego nie doprowadzi.

> Ty, Zona, jako posiadaczka pełnosprawnych dzieci dwojga w wieku
młodym nie wszystko kumasz.

No. Nie kumam o co chodzi z tą pralką.

[bj32]

Z pralką to reklama była, że facetowi nie robiło różnicy, ile koszul
może wrzucić do prania, bo i tak miał tylko jedną

Nie jestem strasznie tolerancyjna. I właściwie jak Ania
chodziła do przedszkola, to nie było takich problemów, ze
nieposłuszna, że ucieka [a chodzili przecież i na wycieczki i gdzie
tam sie chodzi z przedszkola], ze sie upiera stawiać na swoim...
Miała zawsze jasno wyznaczone granice, co jej wolno, a czego nie.
Tewraz to mam wrażenie, ze to jest próba sił: na ile sobie może
pozwolić w szkole. To początek, pierwsza klasa. Wiecej obowiązków,
inne obowiązki... Ja w domu sadzam ją do lekcji i jak coś spartaczy,
to musi poprawić i nie ma, że boli. I poprawia. Czasem tylko
mieśmiało zaprotestuje, ale robi i cześć. I tak jest ze wszystkim,
nie tylko z lekcjami. Obowiązki wykonuje. Czasem trafi się bunt, ale
generalnie to zachowuje sie jak wszystkie dzieci.
To nie jest kwestia mojego nieprzystosowania do życia w
społeczeństwie. Fakt, że wielki ze mnie dziwak i oryginał nie
oznacza nieprzystosowania. Ja od początku paniom mówiłam, ze Ania
jest dużą indywidualnością i trzeba do niej stanowczo. No, ale,
kurczę, skoro przez dwie i pół godziny trzy nauczycielki nie mogą
przekonać jednej siedmiolatki, że ma pokolorować łabędzia na
niebiesko to czy cos ze mna jest nie tak, z Anią, czy z trzema
nauczycielkami?
Nawiasem mówiąc za troszkę bezsensowne uważam, ze skoro w zadaniu
jest "dowolny kolor" i dziecko chce pomarańczowy, to wpierać jej
niebieski... Ale to inna sprawa.

[zona_mi]

> Nie jestem strasznie tolerancyjna.

Jesteś, jesteś. Wiele rzeczy Ci nie przeszkadza, Ci mówię.

> Tewraz to mam wrażenie, ze to jest próba sił: na ile sobie może
> pozwolić w szkole.

Może i tak - muszą się dotrzeć i tyle - tak ona, jak i panie.

> Nawiasem mówiąc za troszkę bezsensowne uważam, ze skoro w zadaniu
> jest "dowolny kolor" i dziecko chce pomarańczowy, to wpierać jej
> niebieski...

A ona wiedziała, że kolor ma być dowolny, czy od razu jej zlecono na
niebiesko?

[bj32]

Nie wiem dokładnie. Jeszcze dopytam, bo w trakcie debaty przyszło
kilka osób. Ale wcześniej jak miała zlecenie pokolorowania na
konkretny kolor to nie było problemu.
Co do tego, ze wiele mi nie przeszkadza, to owszem, pewne rzeczy mi
nie przeszkadzają z tych, co przeszkadzaja innym. Ale to działa w
obie strony. Nie wyobrażam sobie, zeby ania do babci, cioci czy pani
w sklepie waliła na *ty*. A spotykałam się z takimi przypadkami. Ale
serio nie zauważyłam, żeby Ania była rozpuszczona...

[fogito]

Powiem szczerze, że ja tu nie widzę problemu. Przynajmniej
wnioskując na podstawie twojej wypowiedzi. Nauczyciel na pewno
powinien pozwolić dziecku na wybór koloru zwłaszcza, że ani
niebieski ani pomarańczowy, to nie są naturalne barwy łabędzia.
Dlaczego niebieski według nauczyciela był lepszy nie wiem i nie
rozumiem.
Szkoda, że nie możesz posłać dziecko do szkoły montessori - tam na
pewno zaakceptowanoby pomarańczowego łabędzia

[bj32]

Wiesz, to szkoła specjalna dla słabosłyszących... [znaczy klasa taka
w normalnej szkole, ale liczy sie jako niby osobna szkoła]. Nie mogę
sie czepiać tak ogólnie.
Też nie wiem, czemu niebieski lepszy niz pomarańczowy czy
jakikolwiek inny.
Ale rozmawiałam z psycholog w PZG i też stwierdziła, ze łamanie Ani
przyniesie odwrotny do zamierzonego efekt...

[anamalia]

hehehe, to jakies skrzywienie rehabilitantek i nauczycielek,
ja tez juz slyszalam, ze "jak na obrazku nie bedzie tła to nie ma
punktu" , albo ze piesek MUSI byc brązowy.!!! A potem narzekaja
ze spoleczenstwo takie malo kreatywne
picasso chyba by nie przeszedł takiej edukacji.

[fogito]

'łamanie dziecka' brrrr brzmi jak pruskie wychowanie a wydawałoby
się, że kreatywność powinna być w cenie. Zdaje się, że równaja
wszystkich pod linijke i główną zasadą jest nie wychylać się
z 'pomarańczowym łabędziem'. Może porozmawiaj z tyi nauczycielkami,
co to nie rozumieją indywidualnego podejścia do tematu.

[bj32]

Ano porozmawiałam. Nękałam wczoraj przez godzine i oto co mi wyszło:
Wychowawczyni otóż uznała, ze dziecku należy przekazać komunikat, że
pewne zadania musi wykonywać tak, jak życzy sobie nauczyciel.
No i pięknie, cudnie i wspaniale. Zgadzam sie, że tak czasem trzeba.
Tyle, ze:
a) wcześniej nie było z Ania pod tym względem problemów;
b) później też nie;
c) po awanturze zostałam wezwana i poinformowana uprzejmie, ze czeka
mnie miesiąc albo i dwa cieżkiej pracy nad wychowaniem Ani.
No ja przepraszam, ale ktoś tu chyba wybrał doskonały sposób i
moment na wysyłanie dziecku i mi komunikatów, kto w szkole rządzi.
Gdzie sens, gdzie logika?
Tłumaczę uprzejmie, że przy odrabianiu lekcji na ten przykład jeśli
Ania zrobi coś niestarannie, to zmazuje i robi jeszcze raz. Albo ja
zmazuję, a ona robi jeszcze raz. Oczywiście bywają protesty, ale, na
litość, trwa to kwadrans przy wyjątkowo cieżkim dniu, a nie dwie i
pół godziny. To kto tu właściwie ma problem i z czym? Czy ja zatem
powinnam zostawać z nią w szkole? Czy co? I jak?

Owszem, nawet psycholog z PZG twierdzi, że jeśli chodzi o rozwój
emocjonalny Ania ma pewne reakcje, których w tym wieku mieć nie
powinna. Ale ja pamiętam siebie i że też tak robiłam.
No i teraz tak: pani z PZG do której mam zaufanie, chociaż jest
młodą dość osobą, która zna Anie i mnie twierdzi, że Ania ma
charakterek po mnie. Pani wychowawczyni z długoletnim stażem, która
praktycznie nie zna nas i my nie znamy jej twierdzi, ze to
nieprawda, nie jest to kwestia dziedziczenia, tylko... mam
rozpuszczone dziecko. Na moje uprzejme pytanie, jak zatem
przeciwdziałać niepożądanym zachowaniom odpowiedź jest
jedna: "stanowczo dać Ani do zrozumienia, że tak sie nie robi. A jak
dać jej do zrozumienia? No... stanowczo.
Logiczne. Konstruktywne. Ania wie, ze na przykład nie wolno pluć.
Została o tym poinformowana bardzo stanowczo. Na rozmaite sposoby. I
nic. Kombinujemy dalej.
Dodatkowo okazuje sie, ze dwóch rok starszych chłopców w zeszym roku
miało ten sam problem co Ania: opóźnienie w rozwoju emocjonalnym.
A wcześniej wiedziałam, ze podobno "takiego dziecka jak Ania to pani
wychowawczyni jeszcze nie miała". No to się pytam teraz: czy dzieci
niedosłyszące miewają tak, czy ja jestem niedorozwinieta jako matka?

Kolejna kwestia, która mnie doprowadza do rozpaczy to sposób
przemawiania do mnie: "nie wiem, jak to pani powiedzieć, zeby pani
zrozumiała...", "ja pani mogę nie mówić o pewnych zachowaniach
Ani...", "wie pani, ja jestem dorosła i mam doświadczenie z takimi
dziećmi..." i tym podobne. Kurde no! Specjalnie dopadam kobietę,
zeby ustalić plan działania, maltretuję ją pytaniami, żeby mieć
wgląd w sytuację, a ona nie wie, jak mi powiedzieć. No to jej mówię,
żeby najlepiej wprost, bo ten język najłatwiej przyswajam i nawet
jak mi złe w oku błyśnie to żeby sie nie przejmowała, bo błyśnie i
zniknie i bać się mnie nie ma powodów. I co ma do rzeczy jej
wieloletnie doświadczenie? W kwestii Anki najlepiej znam sie ja. I
zeby Anka wyszła na ludzi, to musimy współdziałać, a nie, ze ona mi
nie powie. Czy mi na prawdę tak głupio z pyska patrzy? No ludzie...

I ostatnia rzecz: miganie. Nosz kurde. Będę musiała chyba z panią
szkolną psycholog porozmawiać dobitniej. Bo ja rozumiem, ze trudno
dziecku powiedzieć "toaleta" i szybciej będzie znakiem.
Ale "dom", "szkoła" czy "cześć"??? No i zaobserwowałam, ze ona
migają niekontrolowanie. W trakcie rozmowy z dziećmi ręce im sie
ruszaja niezależnie i chyba nie zdaja sobie sprawy.
Ja wiem, ze u wielu dzieci słowo idzie za gestem. Ale Ania pewne
rzeczy już mówi i należy do typu, który nauczywszy się migać
prawdopodobnie poniechałby dźwięków.
A mi tu pani tłumaczu jedna, ze to tylko kilka podstawowych znaków,
druga, ze skoro Ania i tak dużo się porozumiewa gestem, to moze
lepiej ogólnie stosowanym, a nie własnym... Cholera, nie po to ją
dałam do tej szkoły, w której podobno uczą mówić, zeby zaczęła
migać. Idiotkę ze mnie robią, czy co?

Przypuszczam, ze faktycznie czeka mnie miesiac czy dwa cieżkiej
pracy To co nad Anią to jedno. To, co nad paniami, to drugie... I
z paniami chyba mi będzie duuuużo trudniej.

ALe sie rozpisałam. Ciekawe, czy ktoś przez to przebrnie.

[anamalia]

melduje ze przebrnelam i nie bylo to dla mnie zadna męką
ja tez nielubie jak mi sie dziecko ustawia, cala chora jestem na
mysl ze ktos chce mi go lamac, wychowywac i jeszcze domaga sie zebym
ja w domu konsekwentnie stosowala ich metody. Moj tez pluje jak sie
bardzo zdenerwuje, wtedy ja stosuje odosobnienie 3minutowe. Pomaga
troche.

[sylwia11022000]

no to bu....
ale trafiliście na zatwardziały personel, wyjątkowo toporne baby.
praca to czeka was właśnie nad nim- a jak "stanowczo dać PANIOM-
ZWŁASZCZA TEJ OD MIGANIA- do zrozumienia, że tak się nie robi. A jak
dać im do zrozumienia? No... stanowczo"
z córką jestem pewna że się unormuje - dojrzeje, uspołeczni się -ale
z personelem tej placówki to chyba reforma jest nie możliwa. kto
powiedział że wszyscy musimy być tacy sami. Po prostu leniwym babom
nie chce się podejść indywidualnie do twojej małej i koniec.

[bj32]

Dramatem jest dla mnie, że wychowawczyni z uporem maniaka twierdzi,
ze nie chce Ani łamać. Zatem nie wiem, po co ta poroniona akcja z
kredką... Na drążenie usłyszałam, ze ona juz widziała, ze musi.
Czyli rozmydliła zagadnienie.
Z upiorną psycholog rzecz ma się o tyle gorzej, ze ona po pierwsze
nie słucha, co sie do niej mówi, po drugie wie lepiej, po trzecie po
lekcjach jeszcze ma pod opieką internat i mam wrażenie, ze cierpi na
zboczenie zawodowe. Boję sie trochę, ze jak nie zdzierżę i stanowczo
zaczne wyjaśniać, to sprawa ruszy w kierunku dyrektora - człowieka
przytomnego i uczynnego, a już całkiem wolałabym uniknąć choćby
gróźb wycieczki do kuratorium. Temu bym nie chciała, bo potem na
Ankę mogą krzywo patrzeć...

[fogito]

No cóż, moja mama kilka razy była w kuratorium w mojej sprawie w
trakcie podstawówki i nie byłam szykanowana przez nauczycieli, bo za
bardzo się bali, że mamie naskarże. Moja mama była wtedy
nauczycielem w liceum i nie pozwalała, żeby nauczyciele w mojej
podstawówce wyczyniali cuda. Oj działo się działo ale mama zawsze
miała racje i dlatego zawsze tę walkę wygrywała. Ciało pedagogiczne
w podstawówce odetchnęło jak ją skończyłam. Byłam wzorową uczennicą,
ale nie byłam osiołkiem, który posłusznie wykonywał polecenia.
Potrafiłam się postawić nauczycielowi jak nie miał racji i to bardzo
się nie podobało owym nauczycielom.
Moja rada dla Ciebie - nie pozwól, żeby traktowano twoje dziecko
gorzej tylko dlatego, że ma niedosłuch. Dzieci są różne i konkretne
zachowania często są wynikiem zewnętrznego nacisku. To, że córka ma
własne zdanie jest plusem a nie minusem. Gorzej bedzie jak zacznie
bezmyslnie wykonywać polecenia nauczyciela, który nie potrafi
wytłumaczyć dlaczego łabędź ma być niebieski.
Wiadomo, że w szkole obowiązuje dyscyplina, ale wydaje mi się, że w
tym wypadku jest to jednak przypięcie łatki - dziecko z niedosłuchem
to trudne dziecko. Dla mnie to kompletna bzdura, bo mój syn ma
niedosłuch i jest najspokojniejszym egzemplarzem w przedszkolu,
gdzie nie ma innych niedosłyszących dzieci. To nie on gryzie, to nie
on histeryzuje i to nie on kopie w brzuch i bije inne dzieci.
Jeśli nie dojdziesz do porozumienia z nauczycielami i psychologiem
(!) to idź na rozmowę z dyrektorem. I nie daj sobie w kaszę
dmuchać

[Gość: mamabeatki]

Witam. Ja nie rozumiem dlaczego te zachowania wiązane są z
niedosłuchem. Moja Beatka chodzi do zwykłego przedszkola, jest
jedynym dzieckiem z niedosłuchem, wogole jedynym dzieckiem z
niepełnosprawnością. Jest spokojna, chętnie się bawi, ma swoje
koleżanki. Panie nie mogą się jej nachwalić że taka grzeczna i
mądra. A jaka niby ma być? A już do szewskiej pasji doprowadzają
mnie słowa: " boże ona niesłyszy a jak pięknie mówi. Podziwiam
panią". No żesz ! Co tu podziwiać. Mam najukochańsze dziecko na
świeci i nie potrzebny mi czyjś podziw czy czyjeś współczucie.

[fogito]

Święte słowa! Wielu ludziom i niestety jeszcze wielu 'pedagogom'
wydaje się, że jak niedosłyszy to głupie. Tak jakby słyszenie
gwarantowało wysoki stopień IQ. I potem się dziwują, że to są
normalne dzieci często będące o wiele bardziej do przodu niż
rówieśnicy i często również lepiej mówią, bo nieustannie ćwiczą u
logopedów.
I po raz kolejny zacytuję lekarza mojego syna - "Nieważne jakie
uszy - ważne co pomiędzy uszami".
Pozdrawiam

[bj32]

Nie no, łatka nie jest przypieta ze względu na niedosłuch, tylko
chyba na płeć... W klasach 1 - 3 uczą sie te dzieci częściowo razem,
jest ich ośmioro, w tym trzy dziewczynki. Cała ósemka niedosłyszy, a
wychowawczyni ma wieloletnią praktykę.
W pierwszej klasie jest ich czwórka: Ania i trzech chłopców. Z
jednym z nich, Mateuszem, który powtarza klasę, a w zeszłym roku
podobnież też był opóźniony emocjonalnie [acz "nie aż tak jak Ania",
sic!] Ania sie tłucze od dnia rozpoczęcia roku szkolnego. Co nie
znaczy, ze się nie lubią.
Ale jak słyszę "chłopcy są spokojni, a Ania cośtam..." to mam
przeczucie, ze jako dziewczynka powinna być grzeczna. Jaaaaasne.
Facetka, która kocha miecze, karabiny, samochody i puzzle i wbić ją
w sukienkę można, a owszem, jak jest gorąco, ale nie różową
Wszyscy wiedzą, ze ma wysokie IQ [w wieku 3 lat była na 10 stenie, w
zeszłym roku na 5-6, ale obniżyły jej zadania "mówione".

Ja wiem, jak sie walczy z nauczycielami. I że mozna wygrać. Ale...
dopiero, jak Ania bedzie mi mogła powiedzieć, że ktoś jej robi
świństwa.
Na razie gadałam z logopedą z PZG, która powiedziała, ze względem
migania chętnie sie przejdzie do tej szkoły, bo dwóch z trzech
chłopców też jest pod jej opieką tak jak Ania.
Kurczę, nie dociera do tych niewiast, ze jakkolwiek często za gestem
idzie słowo, tak u Ani efekt moze być odwrotny, bo to nietypowe
dziecko. [Nie jest geniuszem, Boze broń, ale jest indywidualistką.]
A ja wolę nie ryzykować.
Najgorsze jest to, ze momentami czuję sie tam traktowana jak
smarkacz i matka specjalnej troski.

A dzisiaj sobie gadałam z nauczycielką WF i była zachwycona, ze Ania
jest szalenie sprawna ruchowo i wybitnie skoordynowana psycho-
ruchowo. I ona też ma syna niedosłyszącego głęboko, tyle, ze chłopak
juz studiuje. I uważa, ze jednak miganie byłoby słuszna, ale decyzja
należy do nas. No to ja jestem ciekawa, kiej cholery ta psycholog
taka uparta? Nie dociera do niej prosty komunikat "nie uczyć Ani
migania"? Na plaster jej "dom" znakiem, skoro i literówką i mówiony
rozumie?

A w ogóle wczoraj znów była walna bitwa, ale tym razem tylko
godzinę, rozwiązana podstępem i tym razem Ania nie miała racji
Miała narysować Adama, który ma samolot i sie zaparła, że Adam ma
być dziewczynką. Taka G. I. Jane Złamała gumkę do mazania,
orzekła, że to wychowawczyni, a w domu na moje zapytanie zawstydziła
sie srodze Ale reszta bandy zaczęła sie bawić takimi puzzlami,
które lubi i szybko narysowała Adama w wersji męskiej Czyli można
sie z nią dogadać, byle nie przemocą. Znaczy ja to wiem, a panie
chyba dopiero odkrywają.
Mam nadzieję, ze sie to wszystko z czasem ułoży z sensem...

I dzieki Wam za wsparcie

[fogito]

hihihi zaczynam lubic Twoją Anię Ja też nienawidziłam zakładać
spódnic i sukienek i zwykle tego nie robiłam. Latałam w spodniach i
wyłącznie z chłopakami i oczywiście chciałam być chłopcem. Mama już
miała iść ze mna do psychologa, ale dostałam okresu i w wieku 12 lat
upadła moja teoria o byciu chłopakiem. Ja nawet zmuszałam mamę, żeby
mówiła do mnie synku
A co do chłopaków, to zgodnie ze światowymi trendami są teraz o
wiele spokojniejsi niż dziewczyny, które przejmuja męskie role
Mój spokojny facet tez został pogryziony przez dziewczynę i to dwa
razy!
W każdym razie myślę, że Mała da sobie radę w życiu.

ps. czy rysowanie Adama ma coś wspólnego z tym bibilijnym... może to
wczesna edukacja seksualna

[bj32]

Hihihi też Ona lubi kiecki. Jak byliśmy w środę po kapcie do
szkoły, to se nawet kazała kupić jedną spódnicę. W panterkę
Ja tez wolałam łazić po drzewach. Chociaż chłopakiem nie chciałam
być. Ania też nie chce. Życzy sobie mieć warkocz, czasem upiera się
na kieckę, kilka razy uparła się na zakup cieni [takich dla dzieci],
które potem wysypała na kupkę, wymieszała i rozdmuchała po całym
mieszkaniu... Raz nawet widziałam jak kąpała jedną ze swoich
nielicznych lal. Barbie chyba. Wygladało to jak pławienie
wiedźmy
Mała da sobie na pewno. Skoro ja przeżyłam, ona ma moje cechy, a
jeszcze wpajam jej dość nowoczesne zachowania i poglądy, to musi
sobie dać
Co do ps. to chodziło tylko o to, że "Adam ma samolot". W
podręczniku [nie wiem, czy dla wszystkich klas pierwszych, czy tylko
dla specjalnych] na początek jest wyraz "szkoła". Debilizm. Dwuznak
na wejście. U nas mają specjalny jakiś tryb wprowadzania liter, żeby
to miało ręce i nogi.

No właśnie. Ja się uczyłam z podręcznika "LITERY", gdzie była Adam,
Dorotka, Inka... I jakoś czytam. Maniacko i pasjami. I zazwyczaj
rozumiem to, co czytam. Teraz "czytanie globalne" powoduje, ze mam w
domu ponalepiać etykiety, a dziecie powinno wiedzieć w pierwszej
klasie, co to "sz", bo ma w domu nalepki: "szafa", "szelki"
i "szprychy". Dodatkowo metoda Domana na uczenie czytania
dziewieciomiesieczniaków powoduje, ze nie tylko nasze, ale i
wszystkie dzieci powiiny iść do szkoły wyedukowane najmarniej na
poziomie czwartej klasy szkoły podstawowej, a najlepiej pierwszej
gimnazjum.
Nie wie ktoś, po co? I po co w takim razie szkoła?

[fogito]

hmm to dzieciaki nie uczą się teraz z takiego elementarza Falskiego,
gdzie pierwszym zdaniem jest 'Ala ma kota'? Pamiętam to do dzisiaj i
mam zamiar uczyć mojego syna czytania właśnie z tego elementarza.
A co do dzisiejszych zwyczajów, to teraz jest wyścig szczurów i nie
wypada nie umieć czytać w wieku 3 lat! Mój jest opóźniony znacznie,
bo ma 4,5 i nie czyta jeszcze! Jak miał 3 lata to pedagog w poradni
ze zdumieniem stwierdziła, że on myszki od komputera nie umie
obsługiwać! Ja do niej na to, że dzieciak ma zakaz zbliżania się do
komputera i dlatego nie umie. Przyznała mi rację, ale minę miała
średnią.
Pociesza mnie fakt, że mój brat zaczął się uczyć czytać i pisać w
pierwszej klasie podstawówki - o zgrozo! - i nie przeszkodziło mu to
Politechniki skończyć

[bj32]

Iiii. To w ogóle głupoty są. Myśmy łazili po drzewach, grali w
piłkę, tłukli sie z kumplami, piliśmy surową wodę i bywali na
obiedzie u kolezanek, szwendaliśmy sie po dworze do 21.00 i też
wiekszość wyszła na ludzi. Nikt nie chodził w wieku lat siedmiu na
informatykę, angielski i golfa, a jednak ludzie znają temat i
dogadują sie na świecie. Teraz dzieciaki nie mają za grosz
dzieciństwa, bo trzeba sie uczyć, zeby mieć lepszy start. Jakby
zakuwanie słówek od dziewiątego miesiąca zycia miało coś pomóc.
Anka kompa obsługuje, z myszką radzi sobie lepiej niż jej rodzony
tato, ale jak miała trzy lata to też miała zakaz. U nas w poradni
nikt nawet nie sprawdzał, czy umie obsługiwać czy nie.
Na angielski w szkole też nie chodzi, bo wbrew skretynieniu
towarzyszy z MEN ciało pedagogiczne wykombinowało, jak obejść
obowiązek.
Kurde, żeby dzieci, które nawet po polsku nie mówią musiały się
uczyć angielskiego to debilizm, nie?

[fogito]

U nas sprawa myszki wyszła przy okazji wizyty u logopedy, który
włączył program logopedyczny w komputerze
A co do angielskiego, to my akurat się uczymy, ale na równi z
polskim.