W "Zwierciadle"

[agisek]

Otwieram nowe "Zwierciadło" a tam: "Kultura zaczyna się od dziecka" rozmowa z
Katarzyną Szantyr-Królikowską. Zadziwiło mnie, że temat literatury dla dzieci
przedarł się do takiego czasopisma. A jeszcze bardziej się zdziwiłam, gdy
dotarłam do wypowiedzi:

"Oprócz wielkiego biznesu na rynku książki dziecięcej jest jeszcze inne,
skrajnie różne zjawisko - lilipucie wydawnictwa, które publikują książki
bardzo wysublimowane artystycznie. Takich książek dzieci nie chcą, i słusznie,
bo dlaczego ośmiolatka ma bawić coś, co śmieszy dwóch panów, którzy mają po 50
lat i abstrakcyjne poczucie humoru?"

O co chodzi?

[abepe]

Podkopywanie konkurencji?

[abepe]

Musze przeczytać ten wywiad, ale za takie wypowiedzi - należy się
bojkot wydawnictwa Bajka. Już po tym fragmencie wywiadu w Qulturce
byłam zniechęcona:

"Bajka to koncept byłych redaktorów naczelnych „Świerszczyka"
i „Misia", który zrodził się z wielogodzinnych, redakcyjnych
dyskusji na temat książki i twórczości dla dzieci, prowadzonych w
gronie współpracujących z nami autorów i ilustratorów. Obecnie to
najwybitniejsi Twórcy kultury dla dzieci w Polsce. Bajka powstała z
niezgody na istniejący na polskim rynku książki patologiczny stan
rzeczy, gdzie autora nazywa się „dostarczycielem wypełniacza
tekstowego", a pomysły operatora DTP ceni wyżej niż prawa autorskie
ilustratora. Gdzie notorycznie oszczędza się na jakości,
zapominając, że KULTURA ZACZYNA SIĘ OD DZIECKA. Szkoda, że większość
dużych wydawców nie chce o tym pamiętać w pogoni za zyskiem dla
swych przedsiębiorstw. A może powodem jest ignorancja?...

Są też tacy, którzy poza dobrymi chęciami nie mają kompetencji, by w
sposób profesjonalny zajmować się wydawaniem książek. "

Bardzo krzywdzące wypowiedzi. I bzdurne.

[mieszi]

Faktycznie pani Szantyr-Królikowska od samego początku istnienia
Bajki kreuje medialnie zdarzenia w oparciu o mocno oderwane od
rzeczywitości wydawniczej fakty:) Przyznaję, że bardziej niż
wypowiedź dla Zwierciadła zadziwiła mnie ta dla Qlturki, która była
zdecydowanie zbyt swobodna. Może Wydawnictwo nie ma pojecia o
istnieniu kilku wydawnictw, które postawiły na jakość dużo wcześniej
niż Bajka?
Z ciekawością obserwuję taką bajkową strategię wizerunkową;)

[anndelumester]

Lol
Pani idzie po bandzie.
Ciekawi mnie jak daleko zajdzie.

[cacko33]

Ciekawe, o jakie książki tej pani idzie i co chce przez to uzyskać? Jeszce
bardziej mnie ciekawi 'skrajne zjawisko' istnienia i prawomocności źródeł
wygłaszanych lekkomyślnie w tenże sposób sądów generalizujących o dzieciach,
które jakichś książek nie lubią, bądź nie chcą. Pewnie bierze się wówczas pod
uwagę swoje własne dziecko, bardzo nastawione i zindoktrynowane - tak sądzę, bo
przecież nie można wykazać się innymi dowodami...

[mieszi]

A może wydawnictwo Bajka, i nie byłoby w tym nic dziwnego,
przeprowadza badania konsumenckie - ułatwia to znacznie pracę nad
produktem, ale w takiej sytuacji jaki jest sens głośnego mówienia o
lilipucich wydawnictwach i ich niszowych książkach, których na
dodatek dzieci nie lubią? Ano taki, że o takich książkach media
mówią więcej i chętniej, bo te ksiażki wzbudzają emocje - a emocje
się "sprzedają" w mediach. No i to pewnie potrafi wkurzyć wydawcę,
który ma przekonanie, że zmienia rynek książki dziecięcej (to
wnioskuję z wypowiedzi dla Qlturki).

[tattarak]

Dodam tylko, że w radiowym Alfabecie jest długa rozmowa z Katarzyną Szantyr-Królikowską (archiwum, 22 listopada).
www.radiokrakow.pl/www/home.nsf/ID/kasiazkaarchiwum
Wczoraj wieczorem, zaintrygowana wątkiem, specjalnie pojechałam kupić "Zwierciadło". Też jestem ciekawa, gdzie zaprowadzi "taki" sposób promowania wydawnictwa. Zadziwijające, "czarno-białe" postrzeganie rynku wydawniczego. Wypowiedź o lilipucich wydawnictwach trudno nawet skomentować. Pozostał duży niesmak po lekturze.

[abepe]

Wywiad dla Qulturki był dla mnie szokujący, czemu dałam wyraz
wcześniej:
forum.gazeta.pl/forum/w,16375,100373937,101689994,wracajac_do_wywiadu.html?wv.x=1

Podejrzewamy z mężem, że takie lekkomyślne sądy są strategią
kreowania się na pierwsze wydawnictwo odpowiadające na wysokim
poziomie na potrzeby dzieci i do tego prowadzone przez prawdziwych
profesjonalistów.

[alistar1]

Uśmiałam się z dwóch panów po pięćdziesiątce:) No cóż, klasyczna
walka o rynek, o sprzedaż, o zyski, mało elegancko, ale czy to
ważne???

[anndelumester]

Ale to nie jest walka o rynek. Walka o rynek zapewnia m Cię , jest
subtelniejsza, bardziej przemyślana, i broń boże nie obrażająca potencjalnych
autorów , współpracowników, klientów.

To jest klasyczny - przepraszam za wyrażenie - dupo-ścisk z żalu- że ktoś się
może bawić formą i treścią i jeszcze o zgrozo budzić zachwyty starych i młodych.

[alistar1]

Tak, to dobre określenie. Bo że te podchody są nieudolne, to widać
gołym okiem. Ich efekt jest zresztą dokładnie przeciwny do
zamierzonego, w każdym razie daje do myślenia. Ale kto mieczem
wojuje...

A swoją drogą to ciekawe, że są na naszym rynku inne wydawnictwa,
nawet podobne, które od samego początku po dziś dzień (a wydały już
napradę sporo) odznaczają się wielką skromnością i "walczą" o
klienta li tylko swoją ciężką pracą.

[agisek]

A ja do tej pory żyłam w idealistycznym przeświadczeniu, że Ci którzy wydają
dobre książki raczej wspierają siebie nawzajem i razem walczą o zmianę
świadomości społecznej w tym temacie.

[alistar1]

Powinni się wspierać. Bo tak naprawdę ta inność każdego z osobna
daje w efekcie lekturę doskonałą- wszechstronną, zróżnicowaną,
ukazującą różne kultury, a przez to urozmaiconą, frapującą, bawiącą,
skłaniającą do refleksji i wzruszeń.

Ale z drugiej strony, jak widać, rynek wydawniczy jest taki sam jak
każdy inny. Szkoda tylko, że przekonaliśmy się o tym w ten sposób. I
że wyszło to od wydawcy, który miał szansę dołączyć do ulubionych,
bo zrobiono mu takie miejsce.

[a_beatle]

Ja też byłam idealistką:-(
No właśnie inność się uzupełnia, myślałam, gdzie tu jest miejsce na konkurencję?
Dzieci są tak chłonne i otwarte na różnorodność, jeśli tylko my ich nie ograniczamy.
Ale widać konkurencja jest, choć może to zawiść zwyczajna?
Na niskim poziomie. Rozczarowujące.
Nie mamy nic z Bajki, na razie mnie nie urzekła. A teraz zastanowię się tym
bardziej.

[nikkori]

Lubię p. Katarzynę Sz-K, jest to niezwykle miła i otwarta w kontakcie
bezpośrednim osoba. Przeczytałam dokładnie wywiad w Zwierciadle. I niestety moje
wrażenia są podobne do Waszych. Nie mogę się n.p. zgodzić z kategorycznie
brzmiącym stwierdzeniem, że "dając dziecku kicz i szmirę, nie wychowamy
szlachetnego, wrażliwego - i co najważniejsze - twórczego człowieka". Myslę że
to jest zbytnie uposzczenie, że wychowanie estetyczne owszem wpływa na
wrażliwość człowieka, ale jej nie determinuje w stopniu absolutnym.
Pod niektórymi stwierdzeniami pani Katarzyny mogłabym sie podpisać, niektore
budzą moje wątpliwości, chyba właśnie z powodu tej kategoryczności sądów. Z
wiekiem budzi się we mnie coraz więcej zwątpienia...
I pozostaje mi mieć nadzieję, że to raczej redakcja tekstu okulała, albo
autoryzacja nie doszła do skutku... Jest to dla mnie sygnał, jak bardzo
starannie trzeba ważyć słowa, szczególnie jeśli są wypowiadane na tak szerokim
forum publicznym

[verdana]

Szalchetność a kicz? No wybaczcie, ale mnie się nóż w kieszeni
otwiera. Oznacza to bowiem, ze tylko ludzie wukształceni i obdarzeni
gustem artystycznym mogą byc szlachetnymi ludźmi, a tacy rodzice,
ktorzy uznają pamiątki z wakacji z muszelkami i Disney'a za szczyt
artyzmu i przekazują to dzieciom - to gorszy gatunek człowieka,
nieszlachetny.
To już nie jest bzdura. To coś o wiele gorszego.

[alistar1]

Przeczytałam sobie wczoraj tę rozmowę raz jeszcze. Tak naprawdę
oberwało się wszystkim, nie tylko cytuję lilipucim wydawnictwom i
panom w pewnym przedziale, ale także literaturze terapeutycznej
(przyznam, że nie śledzę jej uważnie, ale nie skreślam jako nic nie
wartej, jeśli może komuś pomóc). I denerwuje mnie przebijająca tę
rozmowę teoria, że dziecko musi mieć wszystko naj. Nie, nie musi.
Książki też może mieć lepsze i gorsze, podobnie jak ubrania, czy
kolegów. Dążąc do perfekcji, nie zapominajmy o zdrowym rozsądku.

moje subiektywne refleksje

[zf71]

Z rozmowy zamieszczonej na Qulturce:

„Bajki w najlepszym wydaniu
Znakomicie napisane
Profesjonalne
Znakomicie zilustrowane
Pięknie wydane
Duży format
Znakomity papier (nie prześwituje)
Atrakcyjne – bardzo ładne
Znakomite”

No cóż bardzo dużo wielkich słów, a same książki?
Mamy 3 i na tym poprzestanę.
Mam wrażenie że pozycje zostały w jakiś sposób wyduszone (może przy
pomocy powyższych słów).
Koty napisane przez Melanię Kapelusz są fajne ale dydaktyzm ich jest
bardzo na siłę. Gdzie ta lekkość która była w krasnoludkach. Do tego
sympatyczne ale przyciężkawe ilustracje. Miałam nadzieję że to
będzie książka do częstego zaglądania a czy tak będzie nie wiem.
Maleńkie Królestwo królewny Aurelki – no to już Bajka z pełnym tego
słowa znaczeniu a nawet BAJECZKA – lukrowana aż mdliło mnie kiedy
kończyłam czytanie.
I wreszcie Gryzmoł – z tego wszystkiego najbardziej mi się spodobał
bo jest lekki, fantazyjny.
No i jak to jest że te znakomitości nas nie porwały? Że czytanie ich
nas męczyło? W czym rzecz? Zaznaczam, że refleksje nachodziły mnie
stopniowo.
A odbiorca – z tych trzech tylko Gryzmoł się naprawdę podobał. Koty
ze względu na ogólną sympatię do kotów mogą być. Królewna raczej nie
widać szans na powtórną lekturę a końcówka była niemal wyduszana
wieczorami z czystej ciekawości czym się zakończy ta wielka opowieść.

A teraz co do powyższych stwierdzeń z rozmowy w Alfabecie:
-denerwuje mnie że te ksiązki są takie wielkie, po co? kto to
powiedział że najlepsze dla dzieci są duże? ja/my wolimy format
wręcz Piaskowego Wilka. W wyjątkowych sytuacjach duży format jest
uzasadniony (np. Muk czy prawdziwie malarskie ilustracje) .
„Znakomity papier” – zwyczajny będzie równie dobry, znowu wolę ten z
Dwóch Sióstr czy Hokusa, a z prześwitującym się nie spotkałam (za
ten ich papier dodatkowo słono się płaci pewnie ale nie wiem ile
dokładnie, ja nie z branży:))
I chociaż są one tak starannie wydane, chwalone przez znawców za
skład, graficznie dobre to czegoś w moim odczuciu im brak.
Może brak im jakiejś duszy, jakiejś głębi, czegoś co mają te inne
małe sympatyczne wydawnictwa których książki stoją na naszych
półkach całymi rządkami i uśmiechają się wręcz żeby po nie sięgać.

Nie lubię zbytniego zadęcia i puszenia się – a te książki wszędzie
są promowane jako ideał jakiego nie widziała jeszcze branża w naszym
kraju.
Miałam to wszystko zostawić dla siebie ale po cytacie ze Zwierciadła
i ferworze ogólnej dyskusji wrzucam swój kamyczek.

No i nazwa wydawnictwa – czy jest oryginalna, szczególna?
Nie - jest znakomita ;) w najlepszym wydaniu.

[pa_yo]

Dość duże uśrednienie wieku Panów Dwóch po 50-tce :)
UWAGA PANOWIE: bo określenie może sie przyjąć - hihihi

Bajki z bajki, długo je dusiłam w merlinowym koszyku zanim
zdecydowałam się na jedną – po pierwsze mają bardzo wysokie ceny
(pewnie przez ten nieprześwitujący papier), a po drugie z okładek w
większości spoglądały na mnie postacie, które wyszły spod tej samej
kreski lub jeśli nie tej samej to stylizowanej na podobną.

Skusiłam się na Melanię Kapelusz ze względu na rewelacyjną Hokusowo-
Pokusową Kingę, ale po poniższej recenzji kotów już ogarnia mnie
zwątpienie.

Całkowicie odrzuciły mnie natomiast bajki do nauki czytania,
bajeczki napisane prostym językiem, ale sens w nich niezwykle
wymuszony, zachęca do czytania tak samo jak zwykły elementarz
szkolny...

[siostraheli]

Problem w tym, że te książki to PRODUKT wydawnictwa. Najpierw marketing zbadał, ktoś opracował projekt serii, ktoś napisał tekst, ktoś zrobił ilustracje, ktoś zeskładał w całość. A nad wszystkim czuwa wielkie oko opatrzności, żeby całość zmieściła się w głównym nurcie. Bo wiadomo, ze z głównego nurtu najlepiej się sprzedaje. A jednoczesnie puszcza się oko do odbiorców, że takie niby ładne i ambitne. Bombonierki ładnie opakowane też się dobrze sprzedają. Do czasu, aż ktoś skosztuje. Trzymam kciuki za wszystkie lilipucie wydawnictwa dla panów po pięćdziesiątce, żeby miały odwagę wydawać książki pod prąd. Nie schlebiając pospolitym gustom. Wiadomo, co często z nurtem płynie;-)

[agisek]

Wydaje mi się, że też nie chodzi o to, żeby zupełnie skreślać i dyskredytować to
co robi to wydawnictwo. Wydają wszak twórców, których cenimy i których książki
chętnie kupujemy. Fajnie, że są. Niefajne jest tylko to, co powiedziała
Katarzyna Szantyr-Królikowska.

[zuzannao]

Jasne! Fajnie, że są wszystkie wydawnictwa wydające książki dla dzieci (No,
prawie wszystkie, bo właśnie sobie przypomniałam parę takich, że...) Dobrze
byłoby też pamiętać, że wiele lilipucich, małych i większych wydawnictw powstało
w trudniejszych dla książki dziecięcej czasach i niejako utorowało drogę takim
firmom, jak Bajka. Wszyscy oni przyczynili się do zmiany myślenia o książkach
dla dzieci wprowadzając na rynek rzeczy różnorodne, mniej lub bardziej
artystyczne, rodzime i importowane, często przecierali szlaki książkom, o jakich
wcześniej nikomu w Polsce się nie śniło. A teraz mają po pięćdziesiątce...

[mamalina]

artykuł – byłoby lepiej, gdyby ukazał się z sygnaturką P R O M O C J A
wtedy jasne stałoby się, skąd kopanie konkurencji po kostkach itd.: znacie schemat „nasze książki, w odróżnieniu od książek zwykłych, skuteczniej usuwają uporczywe plamy (na umyśle?)"

mnie akurat książki z Bajki jeszcze nie urzekły, choć wiele mi się w nich podoba (tu kawałek tekstu, tam dwa obrazy, ówdzie typografia)
może dlatego, że od pięciu lat bliżej mi do pięćdziesiątki niż do ośmiolatka, no a zawsze twierdziłam, że jestem bardzo męska

z abstrakcyjnym pozdrowie
nie
M

[steffa]

>>
"Oprócz wielkiego biznesu na rynku książki dziecięcej jest jeszcze
inne,
skrajnie różne zjawisko - lilipucie wydawnictwa, które publikują
książki
bardzo wysublimowane artystycznie. Takich książek dzieci nie chcą, i
słusznie,
bo dlaczego ośmiolatka ma bawić coś, co śmieszy dwóch panów, którzy
mają po 50
lat i abstrakcyjne poczucie humoru?"
<<

NAPRAWDĘ coś takiego wyszło z ust kogoś, kto chce dołączyć do grona
ludzi, zajmujących się dobrą książką dla dzieci? Zawsze wydawało mi
się, że taki jest cel Bajki. Chyba polecę do kiosku i przeczytam.
Szkoda, ża Pani Katarzyna nie może zabrać głosu w tej dyskusji. Tym
bardziej, że od lat walczę z przekonaniem wielu (ale to 'złe języki
są' ;-)), że 'takich książek dzieci nie chcą'. Dobija mnie
jednakowóż stwierdzenie 'i słusznie'. To nie może być prawda. ;)

[gkacha]

Oj smutno mi się zrobiło po przeczytaniu fragmentu wypowiedzi pani
Katarzyny z "Bajki" (Zwierciadła nie mam ale chyba polecę zaraz do
kiosku). Tym bardziej smutno, że niedawno ucieszyłam się, że
powstało nowe wydawnictwo i że wydało książkę na którą przyznam, że
bardzo czekałam: "Maleńkie królestwo królewny Arielki" (kiedyś
drukowaną w odcinkach w Świerszyku). Moja córcia uwielbiała Aurelkę.
No i przyznaję, że oferta Bajki nie była mi zupełnie obojętna ;) W
Merlinowym koszyku leżą jeszcze dwie ich pozycje. I dlatego tym
bardziej jestem rozczarowana i na pewno z mniejszym entuzjazmem będę
wypatrywać nowości z "Bajki" i poprzestanę na ofercie tych
lilipucich wydawnictw (mimo, że do pięćdziesiątki jeszcze mi
daleko ;)

[abepe]

Podciągam wątek, bo dorwałam się do artykułu. Przeczytałam więc
wreszcie całość.
Mam dużo zastrzeżeń do tego, co powiedziałam Pani Szantyr-
Królikowska, ale o tej porze nie chce mi się ich opisywać.
Do Zwierciadła mam jedno, ale bardzo poważne zastrzeżenie - Pani z
Bajki przedstawiona jest na początku artykułu po prostu jako
pedagog, co powoduje, że zaczynamy czytać jej wypowiedzi jako głos
fachowca bezstronnie analizującego różne aspekty wychowania dzieci i
rynek książki. Dopiero w połowie wywiadu dowiadujemy się, że ona
także wydaje książki, co zmienia jednak jej punkt widzenia na
omawiane sprawy, prawda? Nie macie poczucia, że to pewnego rodzaju
manipulacja? Czepiam się?

[anndelumester]

Nie czepiasz się. Kupiłam Zwierciadło (btw strasznie słabe to pismo , strasznie
- tzn. wielkie pretensję , a realnie wydmuszka) i przeczytałam wywiad. Gdyby był
oznaczony jako tekst sponsorowany byłoby ok. A tak jest to przegięcie, chociaż z
niektórymi tezami/postulatami pani Szantyr się zgadzam.
p.s. uswiadom mnie co jest z tym Piagetem, bo miałam w księgarni zupełnie
science fiction akcję - właśnie z jakimś ciałem naukowo psychologiczno
pedagogicznym, które poczuło się do udzielenia mi cennych wskazówek , co dziecko
czytać powinno (dziecko wreszcie dojrzało do składania liter i z gorliwością
neofity czyta na głos wszystko co w łapy chwyci), a czego nie. Normalnie
wodewil, a ciało się powoływało na Piageta.

[abepe]

Tak pokrótce to wrzuć sobie Piageta w Wikipedię:) O:
pl.wikipedia.org/wiki/Koncepcja_rozwoju_intelektualnego_Jeana_Piageta
Problem według mnie polega na tym, że pojęcie myślenia
abstrakcyjnego, które weług Piageta i Pani Sz.-K. dojrzewa po 12
roku życia nie do końca przystaje do tego, co "panowie po
pięćdziesiątce" prezentują w swoich Nieporadnikach. Nieporadniki nie
są aż tak trudne, nie wymagają takich operacji logicznych, żeby
wymagały tego, co dziecko w tym magiczym wieku osiąga. W stadium tym
dziecko zaczyna prezentować niezależność myślenia od bezpośredniego
doświadczenia, potrafi wyciągać wnioski tylko na podstawie analogii
z podobnymi danymi, potrafi wykroczyć poza to, co jest możliwe do
zaobserwowania.
A w Nieporadnikach mamy, jak już pisałam, pełną eksperymentalną
dostępność. Dziecko nie musi za bardzo kombinować, żeby wiedzieć, że
to, co mu się prezentuje do podpucha:)

A co Ci to ciało przekazało? Jestem okropnie ciekawa!!!!!!!!

[anndelumester]

Maila napisałam :)

[pe_pawlak]

> nie do końca przystaje do tego, co "panowie po pięćdziesiątce" prezentują w
swoich Nieporadnikach.

Już dłużej milczeć nie mogę.

Dusiłem to w sobie od momentu, kiedy ten wątek pojawił się na forum. Myślałem -
siedź cicho, nie odzywaj się, nie wypada. Inni też mnie uspokajali. Ale z każdym
wpisem moje emocje rosły, a wraz z nimi przeświadczenie, że milczeć nie mogę, że
niesprawiedliwy sąd wymaga mojego komentarza. Że fałsz musi być napiętnowany.
Proszę więc wszystkich o wybaczenie, że daję się ponieść prywacie. Muszę coś
jednak powiedzieć. Muszę powiedzieć głośno, że mam dopiero czterdzieści osiem lat.

PP :)

[siostraheli]

To się jednak niedługo zmieni;-)
Duch jednak bywa niezależny od materii. Czasem w młodym ciele mieszka stary duch i odwrotnie.

PP patrz: (48+53):2>50

[mamalina]

może pani pedagog/wydawca uśredniła Wam wiek?
info o wieku WW stąd:
www.mediarodzina.com.pl/autor/112/wojciech-widlak.html

a więcej o p. KSzK tu…

[mamalina]

…www.rynek-ksiazki.pl/biblioteka-analiz/wydanie_226/co-slychac-u-naszych-abslowentow_20925.html
ale wieku nie ma, chciałam sprawdzić ;-)
zobaczcie, mogłaby się przedstawiać
pedagog–edytor-rynkowiec książki
i wszystko byłoby jasne

[siostraheli]

Z załączonego tekstu:
Bo kultura zaczyna się od dziecka (to moje zawodowe motto).
Bez komentarza.

[steffa]

"abslowentów"

[cacko33]

a może o tych dwóch panów po pięćdziesiątce chodziło???
Who knows?

[steffa]

Cha cha, właśnie, panowie się tak "zrośli",że nawet dzisiaj słyszałam kogoś
mówiącego: 'Wojciech Widłak i Paweł Pawłak'. :-D

[pe_pawlak]

> panowie się tak "zrośli"

Rety, zrośnięci to mamy ponad sto lat ;-)

[mama_kasia]

> Muszę powiedzieć głośno, że mam dopiero czterdzieści osiem lat.

:D Czytam wątek od początku, ale to mnie dopiero ruszyło :)))))

[irmeline]

Przeczytałam artykuł i też rzuciło mi się w oczy to, o czym pisze
Abepe: że tekst jest zapowiedziany jako rozmowa z pedagogiem. Nie
z pedagogiem-wydawcą. Czytelnik spodziewa się neutralności i
obiektywizmu, aż tu nagle dostrzega, że to jednak reklama
jakiegoś wydawnictwa, ubrana w rozmowę o wychowaniu do
kultury.Taka sprytna podpucha. Też jestem z wykształcenia
pedagogiem i oceniam takie postępowanie za mocno niepedagogiczne.
Swoją drogą stwierdzenie (wypowiedziane, mam wrażenie, bardzo
zadufanym tonem) że „dając dziecku kicz i szmirę, nie wychowamy
szlachetnego, wrażliwego - i co najważniejsze - twórczego
człowieka” jest mocno radykalne i podpowiada „jedynie słuszne
rozwiązania” - przeciwko czemu coś się we mnie buntuje, mimo że
też nie popieram szmiry.

[steffa]

Taki Quentin Jerome Tarantino na przykład - wychowany na kiczu, szmirze i nie
wiadomo czym. Nie pogniewałabym się, gdyby każdy tak wychowany skończył jak on. :D

[verdana]

Szmira w malych dawkach nie jest zła.