Szczurek Du

[alistar1]

Chyba coś dla młodszych dzieci. Z zapowiedzi brzmi fajnie:
www.badet.pl/go/_info/?id=34242

[alistar1]

A przy okazji, znacie to wydawnictwo- Długą Nogę?

[i2h2]

Miałam w ręku i nie zachwyciło mnie - zrobiło to na mnie wrażenie odpowiednika
bloga albo stronki o własnym dziecku. Nie widzę celowości wydania czegoś
takiego na dużą skalę. Dla rodziny, dziadków - owszem.

[alistar1]

Dzięki, i2h2. No cóż, nie pierwszy raz fajna zapowiedź do mniej fajnej treści.

Długonoga strona...

[uccello]

...gdzie można się przyjżeć Szczurkowi Du bliżej
www.szczurekdu.pl/

[uccello]

a nawet przyjrzeć się można:)

Złosliwie..

[verdana]

Nie najlepiej dobrane imię szczurka, jednakże...

[ingeborga]

I tu niechcacy zgadlas, jak to bylo.
To jest prawdziwa historyjka, zdjecia dziecka i rodzicow sa jak najbardziej
autentyczne... a ze stac ich na to, wydali ksiazke. W sumie tylko pozazdroscic,
ale kupowac rzeczywiscie nie trzeba koniecznie.

[alistar1]

O, wiem już, z kim mi się ten szczurek skojarzył. Ze Stuartem Malutkim:-)

[gopio1]

Gdyby zdjęcia zamieniono na rysunki, to wyszłaby piękna opowieść o rodzicach-manipulantach ;)

Ale pomyslałam, że to bardzo fajna inspiracja - każdy może przeciez zrobić coś takiego - opowiedzieć historie własnego dziecka - jednej jego zabawki lub jednej przygody! Bardzo uroczy pomysł - ja go kupuję :)

[i2h2]

A ja od czasu obejrzenia tej książki mam wstręt do niewinnego
szczura z Ikea ;-)

[kotpstrot]

Jakoś Cię rozumiem... nie bardzo mi się to podoba...

[i2h2]

To nawet chyba nie jest kwestia podobania - ja tej książki nie
rozumiem, jej źródeł nie rozumiem.

[gopio1]

i2h2 napisała:
> To nawet chyba nie jest kwestia podobania - ja tej książki nie
> rozumiem, jej źródeł nie rozumiem.

Ja źródło rozumiem :) Rodzice wydali książkę o swoim synku.
Pomysł ok, ale tylko dla najblizszych - upublicznienie tego jak matka oszukiwała
dziecko, bo chciała zachowac higienę - trochę niefortunny. Zresztą - puenta mnie
rozwaliła. Moja Maja od ponad 3 lat ma takiego Misia, który w zasadzie jest
członkiem naszej rodziny. I choć ciągle drżę na myśl, co by się stało, gdyby
Bibi gdzieś zaginął (a ginie notorycznie), to w życiu bym się nie posunęła do
tego, by istniał w kilku egzemplarzach. Tego się dzieciom nie robi...

Niemniej pomysł foto-opowieści dla jakiegoś ścisłego grona jest dla mnie ok.