"Elementarz" M. Falskiego

[alistar1]

Na początek stosowna linka:
www.edziecko.pl/zakupy/5,84488,4405718.html
Rekomendowany jako ABC przedszkolaka, tuż obok m.in. "Berka
literka", gry "Już czytam" Granny i innych książeczek pomocnych w
nauce czytania i liczenia. Reprint tegoż elementarza widziałam
zresztą czas jakiś temu w księgarni i nawet się zastanawiałam, dla
kogo włściwie go wydano? Czy się aby nie zestarzał, nie
zdezaktualizował?
Jakie jest Wasze zdanie na temat tej książki? Czy to
faktycznie "niezbędnik przedszkolaka"???

[tres_ka]

Wydano chyba dla rodziców lub nawet dziadków, żeby sobie powspominali ;-). Sama
widziałam w empiku wzruszonego starszego pana, przeglądającego elementarz i
mówiącego: "Muszę to mieć!". Może poczyta wnukom, a może sobie ;-)))

[alistar1]

Podobnie ja odbieram ten elementarz; jako swoiste "wspomnienie" albo
sentymentalny powrót do przeszłości (bo czymże innym są reprinty? Na
przykład "Bajarka opowiada", "Śpiewająca lipka", "Baśń o królu
Dardanelu" czy inne, które teraz się wznawia).
Ale wiesz jak jest z tego typu książkami- dzisiejsze maluchy mogą
tekst tego elementarza odebrać inaczej, ba, pewne fragmenty,
określenia, mogą dziś okazać się wręcz niezrozumiałe.
Stąd moje pytanie, czy faktycznie dobrze, że znalazł się na
podlinkowanym przeze mnie w pierwszym poście linku, tzn. jako tzw.
ABC przedszkolaka? Czy to jest ABC przedszkolaka?
Bo może on wcale nie jest dla dzisiejszych dzieci? Może już tylko i
wyłącznie dla starszego pokolenia?
Zapytam tak- czy korzystacie z "Elementarza" z Waszymi dziećmi? Czy
Wasze dzieci korzystają?

[abepe]

Ja jeszcze nie próbowałam, jednak trochę archaiczne mi się to wydaje.
Ze staroci wolę Pyzę - jedna z Grzesia prababć pożyczyła sobie to od niego:))

[alistar1]

abepe napisała:

> Ja jeszcze nie próbowałam, jednak trochę archaiczne mi się to
wydaje.

No właśnie! Trochę trąci myszką, ot co.

[tres_ka]

Mam podobne odczucia. Nie korzystam.

[dlania]

Ja dostałam od tesciowej oryginał;-) Córka troche oglądała, troche czytała, ale
zachwytu nie było.
Ale mamy jeszcze gdzies w piwnicy takie rosyjskie elementarze - z historyjkami
obrazkowymi, np. o ty, kto sie kogo boi: słoń - pies - kot - mysz - sloń). Musze
ich poszukać, bo wydaje mi sie, że ilustracje ndal sie będą dzieciom podobać.
mamy zreszta w domu "Bajeczki z obrazkami" Sutiejewa, rewelacja!
www.allegro.pl/item228087086_bajeczki_z_obrazkami_w_sutiejew.html

[dlania]

O te elementarze mi chodziło:
ssl.allegro.pl/item212653791_russkij_jazyk_w_kartinkach_tom_1_i_2_j_rosyjski.html
Myslicie że dzieciom sie spodobają czy to tez raczej mój sentyment?;-((((

[alistar1]

O, pamiętam te elementarze:-) Pewnie ta sama półka co elementarz
Falskiego; o klimaty mi chodzi.

[hankam]

A moja córka lubiła elementarz - i chyba na nim właśnie nauczyła się
czytać, bo ślęczała nad nim długie godziny, a potem okazało się że
czytać umie.
Trąci myszką? Tak samo jak Ania z Zielonego Wzgórza, W pustyni i w
puszczy i masa innych.
Moze pewne rzeczy są niezrozumiałe, ale inne swietnie trafiaj,ą do
dzieci.
No i jest tam mama inżynier, czyli jest to prawomyślna feministyczna
lektura ; )

[alistar1]

hankam napisała:

> Trąci myszką? Tak samo jak Ania z Zielonego Wzgórza, W pustyni i w
> puszczy i masa innych.

Tak, ale elementarz to jednak książka edukacyjna, dlatego więc
zastanawiam się, na ile jej forma i styl zestarzały się i czy mogą
byc wciąż atrakcyjne dla przedszkolaka (ucznia)?

[alistar1]

A może ktoś wie, tak z ciekawości pytam, jaki jest współczesny
odpowiednik Elementarza??? I czy jest w ogóle takowy, jeden
podręcznik???

[bogusia1231]

Bartkowi się podoba.

[steffa]

Argh!!! - jak mawia Garfield. Wcięło mi dwa posty pisane jedną (lewą!) rką.
(druga 'nieczynna').
Dlatego w skrócie i bez ornamentów. Choć książkę wyciągnęłam specjalnie na tę
okazję.
1. Nie zauważyłam ewidentnych anachronizmów - prócz obrazkowych (kto widział
ostatnio taką wagę, ręka do góry).
2. Ta lektura żle mi się kojarzy, więc albo już 30 lat temu było coś z nią nie
tak, albo moja edukcja początkowa przebiegała nieprawidłowo.
3. To język robotów. Rytm ten sam.
4. Pisana ewidentnie pod pisane określonych sekwencji literowych. 6-7 latki nie
maja tak ubogiego języka.
5. Promuje znienawidzone przeze mnie słowo: auto. W mediach już nawet
wyścigówka formuły 1 jest AUTEM.
6. Lektura powyższa pojawiła się u mnie w domu oczywiście za sprawą babci (a
mojej mamy).

[elaw2]

My ten elementarz nabyłyśmy już dwa lata temu, kiedy Kaśka miała
cztery lata. Kupiłam go bo sama uwielbiałam oglądać jego obrazki,
kiedy mój starszy brat chodził do pierwszej klasy. Kaśce się
spodobał i choć czytać nauczyła się rozwiązując z babcią krzyzówki,
to widzę, że chętnie go czyta. U nas się sprawdził, choć nie pod
katem nauki czytania.

[elaw2]

Teraz dopiero spojrzałam w link. My mamy wydanie z lat 70. A więc
nowsze ilustracje i tak dalej. I ten elementarz spodobał się córce.
Linkowego nie testowałyśmy.

[abepe]

Dopiero teraz spojrzałam na podlinkowaną przez alistar stronę. Ciekawe dlaczego
"ZOO" uznano za przydatne w nauce czytania:))

[steffa]

Bo Agora SA to wydała?
-

[violik]

Zabiorę głos, bo jesteśmy świeżo po lekturze.
Ja kupiłam "Elementarz" głównie z sentymentu. Ale kiedy kupowałam, były do
wyboru dwa - taki z zieloną okładką - jak w pierwszym linku - i taki z białą.
Porównałam i wybrałam z białą, gdyż zielony wydał mi się już za bardzo
nieprzystający do obecnej rzeczywistości (może to jakieś jeszcze starsze wydanie?)
W każdym razie czytanie ze starszą córką mi nie wyszło - jakoś nie miała do
niego serca i w ogóle jest oporna, jeśli chodzi o czytanie czegokolwiek :(
Natomiast ta mała jest pożeraczem książek i z zaparciem brnie przez te zdania.
Dlatego mam pojęcie, co to są za "kwiatki".
Prosty tekst (che, che) dwulinijkowy wymaga dodatkowego wykładu z rysunkami...
Bo co to znaczy w dzisiejszych czasach dla naszych dzieci wychowanych w mieście
i jeżdżących na wakacje do ciepłych krajów:
"... ani snopka, ani kopki" ...

Natomiast bardzo praktyczne są te marginesy z krojami liter - wzory wielkich i
małych liter pisanych i drukowanych. To rzeczywiście się przydaje do nauki
czytania i pisania. Nie spotkałam książki, która by grupowała i pomagała
porównać kroje pisma w taki prosty, obrazowy sposób. Tu pan Falski, który był
zresztą chyba inżynierem, wykazał się bardzo praktycznym i ponadczasowym zmysłem.