niechciane prezenty

[agisek]

Pewnie już o tym rozmawialiście, ale przeszukując forum nie znalazłam osobnego
tematu. Jak się zachowujecie i co robicie, gdy Wasze dzieci dostają w
prezencie książki, o których macie kiepskie zdanie? Moje właśnie dostały
"największy skarb dziecięcej biblioteczki" - "Baśnie świata. Najpiękniejsza
księga" z Wilgi, a obdarowująca była przekonana, że właśnie wręcza im ósmy cud
świata...

[alistar1]

Moje dzieci mają ostatnio względne szczęście do drukowanych
prezentów. Niedawno jeden z darczyńców bardzo mile mnie zaskoczył i
chwała mu za to:-) Ale nieobce są nam oczywiście prezentowe wpadki.
Myślę sobie wtedy ze smutkiem, że inaczej można by zagospodarować te
pieniądze, oj inaczej:-(
No cóż, wyrzucić grzech, zawsze pozostaje biblioteka, gdzie pewnie
Ci nie odmówią.

[mama_kasia]

Moje dzieci same weryfikują, co im się podoba, a co nie.
Najwyżej danej książki nie przeczytają. ...Ale one lubią te
różne "okropieństwa" ;-) Dla nich to ósme cudy świata ;-)))
Przy takiej masie różnej(!) literatury niewielka odmiana nie
zaszkodzi ;-)))

[alistar1]

Odmiana pewnie nie, ale u nas jest kłopot z pomieszczeniem tego
wszystkiego, a wszelkie "trudne przypadki" dodatkowo jeszcze
zabierają cenne miejsce;-)
A poza tym ja pewnych książek po prostu nie trawię, zwłaszcza gdy
mam wewnętrzną trudność z przebrnięciem przez meandry serwowanych
treści;-)
Podaj dalej, tego się trzymam, może komuś się spodoba?

[mama_kasia]

Problem polega na tym, że moje córki żadnej(!) książki
nie chcą oddać ;-)

[zuza_k]

Część oddaję - do biblioteki albo przy okazji różnego
rodzaju "zbiórek" rzeczy dla dzieci np. w przedszkolu. Ale te
najbardziej szkaradne wywalam na makulaturę, wychodząc z założenia,
że żadne dziecko nie powinno na te okropieństwa trafić. Może
przesadzam, ale jakoś byłoby mi nieswojo z myslą, ze zrobiłam komuś
taki prezent.
Zuza

[verdana]

Daje dziecku i ono decyduje, co dalej. Książka nie jest moja, nie do mnie należy
decyzja.
Najwyżej sprzeciwiałam się czytaniu na głos po raz drugi.

[nchyb]

dokładnie to samo chciałam napisać...

[dlania]

Moja córka dostała rok temu "Złota kolekcje bajek Disneya" Ridest Diggst.
Ordynarnie powyciagane fragmenty z róznych bajek Disneya, pogrupowane w
idiotyczne rozdziały tematyczne. I to za kupe kasy. Przygoda z ksiązką była
krótka: córka juz w pierwszy wieczór rozcięła sobie rękę kartka tej ksiązki
(piękny, śnieznobiały, sztywny papier;-)), był lament i do dzis jej do reki nie
wzięła.

[agisek]

Tak, to co się zrobi z książką to jedna sprawa, ale ciekawi mnie jeszcze jak się
zachować wobec darczyńcy. Zwłaszcza jeśli wiadomo, że będzie on kupował prezenty
dzieciom częściej - ja opowiedziałam delikatnie o tym, ja wg mnie wyglądać
powinna dobra książka dla dzieci. I chyba dobrze zrobiłam, bo wczoraj
przyjaciółka mi powiedziała, że dopiero pod moim wpływem zmieniła zdanie o
literaturze dziecięcej, którą miała za coś tymczasowego i gorszego i kupowanie
prezentów dla znajomych dzieciaków odbywało się raczej "na wagę" - masa
ilustrowanych książeczek za jak najmniejszą cenę.

[alistar1]

Nie cierpię pouczać i strofować naszych darczyńców;-) Czuję się
bardzo nieswojo, niezręcznie; wierzę, że mieli dobre intencje
kupując taką, a nie inną książkę.
A więc przyjmujemy, pięknie dziękujemy, czytamy, jeśli "niezjadliwa"
puszczamy po prostu dalej w obieg.
Ewentualnie, mimochodem jakby, nadmieniam darczyńcy, że naszym
dzieciom to akurat trudno kupić odpowiednią książkę, bo większość
już po prostu mają;-PPP

[mharrison]

Własnie mam taką osobę w rodzinie, która wszelkie zakupy robi tylko
i wyłącznie w supermarkecie. Dzieci się cieszą, ja czytam raz, potem
jest to tylko książka do oglądania.

Nic nie mówię, chociaż po cichu sobie myślę, co by tu można było
kupić w zamian.

[mamaki]

Uważam dokładnie tak samo!

[mamaki]

To było do Alistar1.

[mirabilandia]

A ja mam pytanie do agisek: co jest nie tak z tymi baśniami, które
wymieniłas?

[agisek]

Na pewno nie jest to książka, którą wybrałabym dla swojego dziecka. Przede
wszystkim ze względu na okropiczną szatę graficzną. Okładka: czerwień ze
"złoceniami". Zawartość: skrócone i przerobione baśnie oraz nie wiedzieć
dlaczego dwa mity greckie. Drugie zdanie z "Królewny Śnieżki": "Była miła i
delikatna jak kwiatuszek, dlatego wszyscy nazywali ją Śnieżką". Ni przypiął ni
przyłatał ;-).

[alistar1]

agisek napisała:

"Była miła i delikatna jak kwiatuszek, dlatego wszyscy nazywali ją
Śnieżką

Uwielbiam ten rodzaj logiki w literaturze dziecięcej;-))) Humor z
zeszytów szkolnych się chowa;-)

[jaspero]

My też dostaliśmy tę książkę. Uważam,że rysunki i oprawa graficzna
są koszmarne, ale same adaptacje nie są takie złe. Szczególnie
Czerwony Kapturek ujęty jest z dużym poczuciem humoru. A ze Śnieżką
mój syn nie miał problemu, bo przecież płatki śniegu wyglądają
właśnie jak delikatne kwiatuszki:) Generalnie jednak wolimy zupełnie
inne książki.

[zo_79]

Jeśli to książka w rodzaju Egmont disney, moja córka (5 lat) od razu wie, że ani
ja, ani mąż nie gustujemy w takich pozycjach. Trafia na półkę książek
przeznaczonych do samodzielnego czytania - jako wprawka czytelnicza są
znakomite: duży druk, mnóstwo ilustracji.

[zulugulu]

Ja dzekuję, ale dośc powściągliwie. Mamy mało miejsca
więc"okropności" wyjeżdżają i wzbogacają dyżurny ksiegozbiór u
dziadków lub na działce.

[cacko33]

Mnie bardzo spodobała się wypowiedź jednej z forumowiczek w podobnym
wątku kiedyś tam. Powiadała ona, że wraz z dzieckiem odkładają takie
super prezenty na jedną półkę, kolekcjonując w ten sposób coś, co ma
wyrazistą konwencję. Od czasu do czasu sięgają po te książki z
komentarzem mamy: "Chodź, pooglądamy sobie teraz te paskudztwa (albo
coś w tym stylu)".
Pomyślałam, że taki sposób postępowania naprawdę uczy dzieci, że
sztuka, ale również wszelkiego sortu przedstawienia (w tym właśnie
ilustracje) aktualizują się własnie w różnych konwencjach. I to
chodzi, żeby pomóc dziecku zrozumieć to.

[maminka1]

Po pewnym czasie, dyskretnie się danej pozycji pozbywam... ;) Wyrzucam, oddaję
- jeśli jest ktoś chętny. Są jednak "koszmarki", które moje dzieci lubią i wtedy
mam problem. Czytam, co zrobić, ale wymaga to ode mnie sporego wysiłku, bo w
trakcie czytania muszę je "przerobić", czyli najczęściej wydłużyć, wytłumaczyć
zawiłe zdanie itp. Jakiś walor więc mają :)

Córeczka (rok i 8 mies.) dostała na gwiazdkę..."Małe kobietki" - fatalne
streszczenie powieści, "bogato ilustrowane" - oczywiście "piękna" sztywna
okładka itp.. wiecie, o co chodzi... I co ja mam zrobić, jak mała bierze
książkę, pakuje sie na kolana i głosem nieznoszącym sprzeciwu mówi "citaj!"? Jak
ja mam jej to czytać??? Po kilku podejściach poddałam się i odłożyłam książkę na
wysooooką półkę. Jeśli kiedyś przyjdzie czas na "Małe kobietki" - sama sobie
wybierze i przeczyta, mam nadzieję, że całość a nie fatalne opracowanie...
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=17902247&a=23252042

[mama_kasia]

Wśród niechcianych prezentów znalazły się ..."Julki" ;-)
Moja 5-latka, wyjmując książkę spod choinki, przyszła do mnie
i powiedziała wprost, że ona(!) przecież(!) takich książek
nie czyta(!)
...Dałam więc starszej ;-)))

[mama_kasia]

Tzn. nie szła wyjmując, tylko wyjęła i przyszła ;-)))

[i2h2]

> Moja 5-latka, wyjmując książkę spod choinki, przyszła do mnie
> i powiedziała wprost, że ona(!) przecież(!) takich książek
> nie czyta(!)
Czuje się na nie za młoda czy za dorosła? ;-))

[mama_kasia]

Za młoda :)

[i2h2]

Jeśli kiepskie zdanie dotyczy błędów językowych, to książka znika
natychmiast (jeśli to jakiś nieudany przekład/skrót, to mówię, że są
tam błędy i kupujemy tę "kanoniczną"), zazwyczaj na stoliku "do
wzięcia" w bibliotece. Wyrzucać nie umiem.

[zf71]

Oczywiście jak większość dokonuję selekcji i nie zawsze cieszą mnie
książkowe prezenty ale trzymam się zasady żeby moje 3,5-letnie
dziecko nie widziało okazywanej niechęci przeze mnie do prezentu.
Cieszymy się, oglądamy a potem dyskretnie usuwam w cień ...
Chcę aby Joasia w tak młodym wieku przede wszystkim nauczyła się
wyrażać radość (oczywiście bez przesady) i dziękować za sam fakt
podarowania jej czegoś, a przez to okazać szacunek darczyńcy, a co
potem się z tym stanie to wiadomo - jedne rzeczy cieszą bardziej
inne mniej.
A kiedy czegoś się pozbywam to jednak dykretnie i zazwyczaj z
jakimiś ubraniami dla potrzebujących dzieci.
Na szczęście mało nieudanych i kompletnie zdyskwalifikowanych w
naszych zbiorach, więc i dylematów mniej.