Anioł przy moim stoliku

[natkaszczerbatka]

Napisałam to już dawno temu, a jakże oddaje to co chciałabym teraz
powiedzieć. Wtedy, w najgorszych snach nie przewidzywałam, że te Anioły
naprawdę przysiądą się do mojego stolika. Anioły, którym nadałam imiona
Brunon i Maria. Wtedy, jak to pisałam tak naprawdę za bardzo nie wiedziałam o
co mi chodzi ... czy to nie ironia losu?
-----------------
A jednak zdarza się, że Anioły przysiadają się do naszego stolika
delikatnie pytając o pozwolenie
czy można ?
słychać tylko szelest kolorowych skrzydeł
jeśli zdarzyło Ci się usłyszeć ten szelest
zaproś Anioła do swojego stolika
i nie pozwól mu odejść
nie pozwól mu odejść
nie pozwól mu odejść
nie pozwól mu odejść
prędzej spróbuj odlecieć razem z nim
daleko ponad ciemne i mroczne ulice
po których czasem błądzimy
tęsknimy
mocno tęsknimy
Nasze Anioły są jak sen
nigdy nie wiadomo czy naprawdę istnieją
nasze Życie jest jak sen
nigdy nie wiadomo czy naprawdę istnieje
tylko szelest skrzydeł
ledwo słyszalny
szelest skrzydeł
ledwo słyszalny
to nasze bezpieczeństwo
to nasze bezpieczeństwo
bezpieczeństwo przysiadającego się do Naszego stolika Anioła

Pamięci dzieci, które śpiewają w kamieniu

[j0204]

Anioł

Zatracenie

W samotności chyba konam,
W cieniu niewypowiedzianych myśli.
Błądzę w mroku wyjścia szukam
Z pustki którą umysł więzi
Szept w niej krzykiem - kresem życia
Dławi łzy płynące z piersi.
Obojętność mnie ogarnia
Istnieć po to żeby nie śnić
Pusty pokój, ogrom ciszy
Słychać wciąż zegara bicia
Chciałbym krzyczeć lecz nie mogę
Ciągle szukam tego wyjścia
Lecz na próżno nikt nie puka
...
(wiersz zamieszczony 19.09.2002)
......

[ali_bey]

Opowiem Wam historię o moim Aniele Stróżu.
Pierwszy rok studiów, stałam w jakiejś tam kolejce.Byłam w ciąży 2 mieś.,
akurat na uczelni był remont.Ściany malowali jakąś cuchnąca farbą.Zrobiło mi
się dziwnie słodko, więc postanowiłam wyjść trochę odetchnąc.Wyszłam na
zewnątrz i ....buch.Zrobiło mi się jasno przed oczami i upadłam.Nikt, dosłownie
nikt się mnią nie zaiteresował.Leżałam przed colegium novum na środku placyku,
ludzie mnie mijali.W pewnym momęcie podeszła jakas dziewczyna i pozbierala mnie
stamtąd.Usiadłyśmy na ławce.Miała jasne falowane włosy do ramion i niebieskie
oczy(idealny obraz Anioła co?).Łamaną polszczyzną zapytała się czy wszytko
dobrze, powiedziała,że zostanie ze mną ,aż całkowicie dojde do siebie.Jakiś
czas potem siedziałam w knajpce przy stoliku z jakimiś dwiema starszymi
paniami.Rozmowa zeszła na temat Aniołów.DOWIEDZIAŁAM SIĘ WTEDY ,ŻE TEN DZIEŃ
WŁAŚNIE BYŁ DNIEM ANIOŁA STRÓŻA.Zatkało mnie, poczułam się jabym byla we śnie.
Do tej pory mam wrażnienie ,że ta dziewczyna była "wysłannikiem".

[natkaszczerbatka]

Ostatnio byłam w księgarni przy Muzeum Etnograficznym (Warszawa). Znalazłam
przpiękne książki o Aniołach. Naprawdę polecam. Chętnie bym wykupiła je
wszystkie.

[alina1]

Byłam niedawno na pogrzebie sąsiada, młodego zakonnika.
Wracając odwiedziałam grób swojego podatnika. Zginął niedawno w wypadku na
motorze. Była fajnym, młodym człowiekiem.
Podszedł do mnie mężczyzna i zapytał "dlaczego zmarł tak młody człowiek".
Odpowiedziałam, że miał wypadek, na motorze.
Powiedział wtedy "niech Bóg da mu niebo i odszedł.
Łzy stanęły mi w oczach.
Niezwykłe wrażliwy człowiek? Anioł?

[anuszkaa]

5 stycznia mój synek za nic nie chciał połozyć się spać. Krył się po kątach,
dusił własnym płaczem. Zapytany o powód, łkał, że się boi. Zwołałam całą
rodzinę na wieczorną modlitwę do Anioła Stróża. Synek łkał nadal: "Anioł Stróż
jest za słaby". Zapropnowałam modlitwę do Archanioła Rafała z potężnymi
skrzydłami. Synek usnął.

Nazajutrz samochód mojego męża został staranowany przez autobus volvo. Z
samochodu została sterta bebechów. Nikt nie przypuszczał, że w środku ocalał
człowiek. Po wielu miesiącach leczenia mąż chciał obejrzeć wrak. Pojechałam z
nim i stanełam po raz pierwszy nad rdzewiejącym już, zmasakrowanym wozem.
Wnętrze zasypane było szkłem i materialami opatrunkowymi - pozostałościami po
akcji ratowniczej. Wsród tego wszystkiego zobaczyłam białe piórko.....