Tak mi się ULAło...

[fibo1]

Im starszy jestem tym mniej mam ochotę protestować, przekonywać i
udowadniać.Sledziłem ostatnią burzę forumową i wielokrotnie już prawie
wysyłałem "zdanie odrębne", ale później kasowałem powodowany troską o
niedolewanie oliwy do ognia. I ciągle się łudziłem, że to już ostatnia "rada",
ostatnia "ocena dla dobra...", ostatnie pytanie- szpila. Siwe włosy niestety
nie wykluczają naiwności. To trwa.
No cóz, ktoś z dyskutantów napisał słusznie, że to otwarte forum. Trzeba się
przyzwyczaić. Why not?- jak mawiają rosjanie. Może z pokorą przyjąć potrzebę
niektórych ludzi prezentacji swojej orginalności, specyficznej interpretacji
słowa "współczucie", grzania się przy żałobnych zniczach? Toż to życie
właśnie. Spotykałem się z tym wcześniej, witam i tu.
Myślę, że w ich raniących i niestosownych postach, w tym braku reakcji na
prośby, w zaciekłym ponawianiu niedelikatnych zachowań jest coś, co w
pedagogice nazywa się " programem ukrytym". To dla nas lekcja pokory i
ostrożności. Ten cyberświat- wspaniały dzięki jednym nie jest jednak absolutną
ucieczką "dzięki" innym. Staje się bliższy realowi, choć nie powiem żebym się
z tym czuł wspaniale. Ale mimo to tylko poprzez forum spotkałem dziesiątki,
setki czułych i wrażliwych osób, wylazłem z jamy, wiem kto przeczytał Uwagi
wstępne, kto nie musiał, bo i tak wie, a kto wie inaczej. Przestałem być
samotny w cierpieniu.
Nie pozwólmy, żeby padający deszcz popsuł dobre spotkanie. A może
nieoczekiwanie coś z nawilżonej ziemi wyrośnie fajnego?
Pozdrawiam wszystkich absolutnie i bez wyjątku

[vinga_o]

Fibo, jak dobrze, że to napisałeś, bo mi nie pozostaje nic innego jak podpisać
się pod Twoimi przemyśleniami :-) Już wielokrotnie próbowałam coś napisać, ale
tyleż samo razy swoje wypociny kasowałam, bo wydawało mi się, że będę powtarzać
to, co zostało wcześniej napisane, a co do niektórych nie trafiło. Po prostu nie
miałam siły "szarpać się" z tymi, którzy nie uznają privów, którym nie chce się
przeczytać Kilka słów o forum ...
Obawiam się, że przez tą ostatnią burzę, każdy teraz będzie się bał napisać o
swoich troskach, obawach, czy dołach, bo to co się działo wokół Uli na pewno jej
nie pomogło, tylko było kopaniem leżącego. A kto chciałby być skopany jako
następny ?

Nie róbmy z tego forum targowiska czy bazaru, my je tworzymy i od nas zależy,
jak będziemy się tu czuć.

Pozdrawim gorąco i przyjaźnie :-)

Kinga

[monika_69]

Chyba wielu z nas pisało i kasowało ,bo wciąż nie dało się ując w słowa
wszystkiego co było do przekazania. Nawet teraz odczuwam mały niepokój czy
napewno powinnam chwycić za klawiaturę...Gdy odkryłam forum -znalazłam mały
świat ludzi,na których (wydawało mi się) wsparcie mogłam liczyć.Po ostatniej
nawałnicy jaka przeszła przez forum -już nie jestem tego pewna.Czy napewno jest
to wirtualny zakątek ,w którym mogę odkryć swoją prawdziwą twarz?-czasami pełną
lęku i trosk ,a czasami jaśniejącą radością z powodu drobiazgu ,na który
postronna osoba wruszy ramionami.Słowa czasami pomagają -nawet te na ekranie
monitora-bo wiesz,że "co dwie głowy to nie jedna",bo czujesz ,że nie jesteś
sam.A jak widać mogą też ranić-nie tylko osoby ,do których są kierowane ,ale
też tych ,ktorzy zaczynają wątpić w sens wypowiadania się na forum.Chcę
wierzyć,że deszcz (ten zza okna) przyniesie oczyszczenie atmosfery -bo chwilami
wątpiłam czy jeszcze tu zaklikam....Dzięki Fibo za rozpoczęcie ERY CIEPŁA na
forum !

[alana5]

Dołączam się. Może uda się przeczekać złe dni i wrócić do pełnych ciepła i
krzepiących postów. W końcu "krzykacze" chyba też się kiedyś znudzą, co? Czy
nadal jestem naiwna jak niemowlak?

[malomi]

Codziennie tutaj zaglądam, choć nie pisze już tak często.
Forum od początku swego istnienia było dla mnie miejscem szczególnym dlatego że
tutaj odnajdowałam spokój, tutaj mogłam się wygadać.
Jednak zawsze wiedziałam że rządzi się ono swoimi prawami, że:

wszystkie osoby obecne na forum przeszły przez traumatyczne historie w związku
z tym ich emocje są wyostrzone dlatego trzeba się szanować nawzajem,
nie krzyczeć

nie używać wielich liter

nie używać dużej ilości wykrzykników, znaków zapytania

itd
Spokój, przede wszystkim spokój, to było coś co mnie tutaj ciągnęło.
Czasami przetaczały się tutaj "wojny" ale w słusznej sprawie, np o wycinanie
sygnaturek itp.
Wszelkie posty zaczepne, lub naruszające podstawowe zasady forum były wycinane.

Po ukazaniu się artykułów o forum spodziewałam się że pojawi się tu wiele osób
które będą próbowały mocno zamieszać. Bardzo się pomyliłam z czego się ciesze,
najwyrażniej tematy tutaj poruszane odstraszają "trolli".

Jednocześnie okazało się, że takie miejsce było bardzo potrzebne. Niestety
trafia tutaj ciągle ktoś nowy, pisze niestety, bo to oznacza że tragedii jest
wiele i ciągle zdarzają się kolejne.

Żałuje jednak, że skończył się na forum rygor, bo tylko on by nie dopuścił do
tego co się ostatnio tutaj dzieje.Nie możemy zapominać, że wchodząc na forum,
wchodzimy wsród ludzi mocno dotknietych przez los, że nie tylko my przeżywamy
tragedie. Że nie jesteśmy grupą psychologów, ale osób "ułomnych" emocjonalnie.
Że nasze słowa mogą boleć, niepokoić. Że jak piszemy o żegnaniu się z forum,
żegnaniu się ze światem, innych to również boli. Nie jesteśmy sami, szanujmy
się nawzajem.

I prosze wszystkie nowe osoby na forum, aby nie rezygnowały. Omijajcie posty
które w jakikolwiek sposób mogą Was dotknąć i zdenerwować. Piszcie o sobie, o
tym co czujecie, ale pamiętajcie też o podstawowych zasadach.

Pozdrawiam Was wszystkich serdecznie i czekam na spokój:-)