strach,bol,powrot do codziennosci

[itus01]

Poł roku temu zmarł moj synek.Do dzisiaj nie wiem dlaczego?jednego dnia biega, a na drugi juz go nie ma.Caly czas mysle czy przegapilam jakis objaw choroby,czy moze gdybym nie pracowała byłoby inaczej?Boje sie bo kiedy mały umierał ja byłam w ciazy,jeszcze o tym nie wiedzac.nie chce przechodzic straty po raz drugi,a nie wie na co był chory pierworodny.za niedługo bede rodzic,nie mam odwagi wracac do pracy,mam nadzieje ze nie stane sie nadopiekuncza.

[alina30]

Kiedy umarł (nagle) mój 3-letni Mateuszek, młodszy synek - Bartek - miał wtedy
6 miesięcy. Siedziałam z chłopcami na ulropie wychowawczym w domu, więc miałam
na wszystko oko, a mimo tego, nie zauważyłam choroby Mateuszka!!! Ciągle to
sobie wyrzucam, nie potrafię się pozbyć tego ciężaru.
Teraz mam tylko Bartka i na prawde nie jestem wobec niego nadopiekuńcza. Też mi
się zdawało, że go nie wypuszczę z rąk i że będę biegać non-stop do lekarza,
tak na wszelki wypadek. Nie jest tak. Wróciłam do pracy i nie chodzę do lekarza
z każdym katarem. Tak trzeba, żeby próbować żyć normalnie.
Jest jednak coś innego, co się we mnie zmieniło na zawsze - priorytety (te
codzienne i te życiowe) i stosunek do czasu. Nie gonię za niczym, nie planuję
nic na przyszłość (bliższą i dalszą), nawet nie marzę. Po prostu jestem sobie
dla Bartka, cała. I nie obchodzą mnie inne sprawy.

Myśl pozytywnie o nowym dziecku, ono ci się za to kiedyś odwdzięczy swoją
bezinetersowna miłością. Życzę Ci spokoju ducha i jak najwięcej wewnętrznej
radości.
Pozdrawiam ciepło
Alina