NIENAWIDZĘ!!!

[anuszka_bishi_buluu]

Nienawidzę tego ,że prawie codziennie nowy rodzic wchodzi na forum!
Nienawidzę tego bo to znaczy, że codziennie jakiś rodzic jest osierocony!
Nienawidzę tego bo codziennie jakieś dzieciątko zamiast tulić się do rodziców
chowane jest do ziemi!
Nie cierpię tych głupich lekarzy!
Nie znosze tego krzyża który Bóg w swej wspaniałosci zwala nam na głowy!
Nie chce być wybrana do cierpienia, nie chcę żeby ktokolwiek był!
Mogę na ochotnika mieć rwane zęby bez znieczulenia żeby tylko te dzieciaki
nam już nie umierały!!!!
Przecież to jakieś nienormalne jest, głupie! to co ? to nikogo nie obchodzi
że tyle dzieci umiera? wszyscy to mają w dupie?
Mamy zostawiać koperty na parapecie i więcej dawać na tacę?
Podłość podłość podłość!!!!!
Dzieciaki proszę nie umierajcie już więcej...już wystarczy..
Przeczytałam parę ostatnich postów. Wicia (*)Weronika(*)Synek jean-baptiste(*)
i dopiero poczęte Maleństwa (*)(*)(*) Buuuuuuu....!!!!!!
Dorota mama Aniołka Marcinka

[j0204]

I ja proszę , by więcej dzieci już nie umierało............

----------
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec43.htm
"Wszystko byłoby inne, gdybyś tu była ja wiem........"

[zorka7]

Niby "proście, a będzie wam dane", prawda?...

Ciekawe gdzie kryje się przypis, parę słów drobnym maczkiem w typie: "prosić o
rzeczy możliwe"...
Przypomina mi sie w takich sytuacjach Król z "Małego Księcia"... Ten to był
szczęśliwy...

[mamawikusia]

Ja też wiele razy modliłam się do Boga by nasza rodzina nie musiała być
taka,wyjątkowa,. Chciałabym być takim szaraczkiem,którzy nie chcą od życia zbyt
wiele.ŻŻZyją od pierwszego do pierwszego i mają gromadkę dzieci.Czy to nie
piękne?Niczym się nie wyróżniają,poprostu sobie żyją,całkiem nieświadomi,że
obok jest tyle ludzkich tragedii.Kiedy trafiliśmy doKrakowa do
szpitala,zminimalizowałam moje marzenia.Chciałam by Wikuś był chory tylko tak
książkowo jak znakomita większąść dzieci z hlhs.Niestety i tutaj musieliśmy być
wyjątkowi.Wszystko było na odwrót miało być lepiej,było gorzej.WZROKU MOJEGO
SYNKA NOC PRZED PLANOWANYM 2 ETAPEM NIGDY NIE ZAPOMNĘ-BYŁ TAKI SPOKOJNY ,SMUTNY
JAKBY WSZYSTKO ROZUMIAŁ.tYLKO JA NIE ROZUMIAŁAM ,NIE CHCIAŁAM ZROZUMIEĆ,ŻE TO
NASZA OSTATNIA NOC RAZEM.Przez cały ten czas bardzo prosiłam Boga o cud
uzdrowienia ,potem o śmierć mojego synka.Jeżdziłam od koścuioła do
kościoła.Szukałam Boga ,bo miałam wrażenie ,że Onmnie nie słyszy jeśli dalej
daje cierpieć mojemu Wikusiowi.Byliśmy w Gietrzwałdzie.nacieraliśmy synka woda
święconą.leżałam krzyżem w kościele,byliśmy u Dzieciątka Jezus,dzwoniliśmy do
pani ,która twierzdziła,że potrafi wymodlić u Boga życie dla Wici....i Wicia
umarł.Staram sobie mówić ,że BÓG wie co robi i wszystko ma sens,że przeżyłam
czyściec tutaj na ziemi i teraz mam szanse być lepszym człowiekiem i dołaączyć
do Nieba do Wici.Tylko ,że nieraz tak trudno mi w to wierzyć.

[annall]

...też zrobiłabym wszystko, by dzieci nie odchodziły, by były z nami, aby Bogu
wystarczyło już tych naszych niewinnych Aniołków...
I chciałabym być takim zwykłym małym człowiekiem, bez tych doświadczeń, by nie
patrzeć na cierpienie mojego synka...
Ania

[balbinka01]

boze - dziewczyny - czytam Wasze posty i po prostu płaczę:((( Mam zdrowe
dziecko, ale OBCHODZI mnie los innych. Nie mogę uwierzyc w to, że ten świat tak
jest skonstruowany!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Nie wiem, co
powiedzieć... NIENAWIDZĘ i nie wierzę w boga - nie wierze w to, że odbieranie
dzieci ma jakiś sens....:(

[olab1]

Mam zdrową radośną córeczkę, na którą długo czekałam (dwa Aniołki juz w
Niebie). Powinnam byc szczęśliwą i już tu, na to forum, nie zaglądać. Owszem,
jestem super szczęsliwą, kiedy patrze na moje dziecko, jest Ona dla mnie
wynagrodzeniem gehenny, jaką przeżyłam, tych wszytskich łez, depresji, złych
myśli... Nie mogę jednak wyrzucic z pamięci tych Rodziców, którzy tutaj są,
ipszą o swoich Dzieciach. Moje dziecko żyje i jest zdrowe. Pytam, dlaczego i
Wasze Dzieci nie są takie? Co onne winne, co takiego zrobiły, że muszą chorować
zamiast bawić sie i śmiać. Że muszą odchodzic i osieracać Was, Rodziców?
Tyle razy pytałam o to Boga. Kiedyś był mi bardzo bliski. Po tym, co przeszłam
już nie wiem, jak Go rozumieć. Chiałabym wierzyć i spotkać kiedyś moje Dzieci w
Niebie, ale czy On mnie tam zechce? Jestem małym wątpiącym człowieczkiem, który
czasem wygrażał Bogu pięścią.
I dotej pory nie rozumiem sensu cierpienia i śmierci Dzieci.
Nie rozumiem.

[podi11]

Jestem tu nowa i aż nie mogę uwierzyć że tyle jest rodziców kochających i
bezwładnych, bo dla swoich dzieci nic nie mogą już nic zrobić. Pozostało nam po
nich kilka pamiątek tj: karta ciąży i kilka zdjęć z USG i ból, którego nikt nie
potrafi zrozumieć. Straciliśmy nasze córeczki bliźniaczki w 6 miesiącu i
najbardziej boli mnie podejście że były płodem. Dla mnie nie były płodami dla
mnie były dziećmi, kochanymi i wyczekiwanymi i nie nawidzę jak mi ktoś powtarza
że przecież będziesz jeszcze w ciąży. Tak będę ale zawsze też będę matką, która
nie mogła powiedzieć swoim córeczkom że ich kocha ani przytulić ani.....

[azjawusa]

Wiesz,tak sobie mysle,ze byloby cudownie
gdyby to forum nigdy nie musialo zaistniec
i zeby zaden z nas-osieroconych rodzicow
nigdy nie musial powiedziec:nienawidze Cie Boze.