Asia odeszła...

[kmianka]

Trudno uwierzyć...

[lilan1]

nic nie mogę napisać ,to nie tak ma wyglądać życie naszych dzieci.
(*)(*)(*)

[tygryzja]

Nie ma slow...
ktorymi mozna bywyrazic uczucia...

Asienko, Sloneczko... juz jestes bezpieczna...
...
["]["]["]

Serdeczne wyrazy wspolczucia dla calej Rodziny...
... Tego slowami nie da sie wyrazic.

Kochani,
...

Asiulka teraz nad Wami czuwa.

[kasiulka32]

Płacze, sama nie wiem co się ze mną dzieje :( Do końca wierzyłam, że będzie
dobrze, kurcze ja tak się cieszyłam, że Ona zdrowieje, bo napewno miała się
lepiej. Te wizyty w domu, napewno jej pomogły w walce z chorobą... Boże, Boże
dlaczego?????? Dlaczego właśnie Ją wybrałeś, dlaczego!!!??? Nie będę nic pisać,
bo nic nie wyrazi mojego bólu, a już napewno to nie pomoże Jej Rodzicom.
Byliście do końca bardzo dzielni.... Asieńko, trzymaj się w niebie, uśmiechaj
się tak pięknie jak na tych wszytskich zdjęciach... Prosze Cię. (*)(*)(*)(*)(*)
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*) Spoczywaj w pokoju...

[vinga_o]

Bardzo, bardzo mi przykro :(
Rodzicom Asi serdecznie współczuję ...

[nikola313]

Wyrazy glebokiego wspolczucia-wiem jak bardzo boli.
Dla Asienki (*)(*)(*)
mama Aniolka Nikoli 22.11.04

[inna_mama]

dlaczego............:(????

[agnieszkaw8]

(*)

[mamaigora1]

Tak mi przykro (*)

[mamakubka]

tak mi przykro
zagladałam na strone prawie codziennie
wierzyłam ze się uda
Boże jesteś okrutny...

[pasik]

Ech..wracam do domu a tu taka wiadomość.
Szczerze wierzyłam,że Asia nie da się pokonać..ten pobyt w domu musiał ją
bardzooo podbudować.
Obecnośc CAłEJ rodziny- pomoc, opieka i oddanie...

smutno
modlę się za jej duszę

[zorka7]

Wróciłam z wakacji i mnie ścięło.

Kochani rodzice Asi!
W świecie zdobiła się wyrwa, czarna dziura, pustka - Asi już tu nie ma. Nie
wiem, jakie to pocieszenie, czy w ogóle to pocieszenie, ale tę wyrwę widzą i
czują tysiące osób.

[j0204]

Strasznie mi przykro.

Asiu, bądź szczęsliwa, otocz rodziców opieką i ocieraj z ich policzków łzy
tęsknoty za Tobą.
Byłaś bardzo dzielna. Teraz jesteś dzielniejsza niż my.
(*) (*) (*)

[111111hesa]

Jestem tu pierwszy raz.Witam.Nie znam historii,ale wiem co to ból po stracie
dziecka.Dziś mijaja cztery lata od śmierci całej mojej rodziny.Maz i dwie
córeczki zgineli w wypadku samochodowym,ja niestety przezyłam i musze żyć
dalej.Wszystko rozumiem.

Dziękujemy....

[tataasi1]

Dziękujemy Wam kochani za słowa wsparcia. Nic nie ukoi bólu po stracie
najbliższej sercu osoby ale świadomość, że nie jest się samym,- w tym
anonimowym, zagonionym świecie -, pomaga. Pomaga się pozbierać i być... Tylko,
tak na prawdę po co....

------------------------

[ewamonika1]

dla Was:

Kołysanka, Przemysław Gintrowski

Tylko śpij i aż śpij
A mnie prowadź tam
Tam gdzie jesteś
Chcę być tam gdzie ty
W niebie, czemu nie
W piekle aż na dnie
Będę wszędzie, wszędzie będę
Czy to ważne gdzie to będzie

Więc przytul się i śpij
Tylko czas nie chodzi spać
Bo ma czas, jest twardy
O tak jak głaz
Jutro zbudzisz dzień
Jutro ja twój cień
Będę wszędzie, wszędzie będę
Nawet, gdy mnie już nie będzie

Tylko śpij i aż śpij
Wniebowzięty chór
Wszystkich świętych
Patrzy na nas w dół
A to tylko ty
A to tylko ja
Ty maleństwo niepojęte
Boże życie bywa piękne

Już przytul się i śpij
Czekolady pełna noc
Gwiazdy jak cukierki
Ech czas je zdjąć
Jutro obudź dzień
Jutro ja twój cień
Będę wszędzie, wszędzie będę
Nawet, gdy mnie już...
-------------------------
e.

do Taty Asi

[taaja]

Tato Asi!!!
wiem, że przeżywacie ciężkie chwile po odejściu Księżniczki. Po co dalej żyć?
Po to że macie jeszcze siebie, swoje życie i dwoje dzieci, które żyją i Was
potrzebują jak nikogo na świecie, właśnie teraz! Dla siebie i dla Nich, Martusi
i Łukasza trzeba żyć, Asia już swoje zrobiła i odeszła w miłości. Nie pozwólcie
Waszym dzieciom pozostać w przeświadczeniu, że świat, WASZ ŚWIAT, już się
skończył i że dla Was misja rodzicielska umarła wraz z Asią!!! Macie teraz
ciągle kochającą się rodzinę z Asieńką w niebie. Nie pozwólcie Waszym żyjącym
dzieciom odczuć, że nie są teraz ważne, bo nie ma po co żyć... że ich życie
jest mniej ważne niż śmierć Asi... Piszę to, bo jestem siostrą zmarłego nagle
brata bliźniaka (w wieku 29 lat) i proszę Was, nie dawajcie swoim dzieciom do
zrozumienia, że ich życie w obliczu śmierci Asi nic nie znaczy. Dla mnmie
najgorszym oświadczeniem w życiu było stwierdzenie moich rodziców, że skoro mój
brat nie żyje, to nie mają po co żyć... A JA?????????????? jak to, ja się nie
liczę???????? Haloooooo, Mamo, Tato!!! ja żyję, jestem, potrzebuję Was!!! NIE
ZOSTAWIAJCIE MNIE!!!

[agablues]

jakies 2-3 godz po smierci Igi, usiadłam przy swojej starszej córce i
zapytałam beznadziejnym głosem - jak my teraz będziemy zyć? na co moje 9,5
letnie dziecko odpowiedziało - a ja Wam nie wystarczam?
aga

[taaja]

agablues: dziękuję, że się odezwałaś w tej sprawie, myślę że to ważne...
żeby pamiętać o wszystkich dzieciach, również tych, które nie umarły... ja
miałam przez wiele dni poczucie, że rodzice mnie nie kochają, skoro ich świat
się skończył w dniu śmierci mojego brata... robiłam, co mogłam, żeby im
pomóc... Mój brat zginął w wypadku, pojechałam na identyfikację zwłok, żeby im
tego oszczędzić, wybrałam trumnę, wysłałam Rodziców do lekarzy po
farmakologiczne wsparcie na pogrzeb, bardzo chciałam, żeby przeżyli te trudne
chwile i żeby zostali ze mną, bo ich potrzebowałam, może nawet bardziej niż Oni
mnie. Oni też mnie potrzebowali, byłam już dorosłą osobą i świadomie (?)
przyjęłam na siebie ciężar najtrudniejszych chwil... Mój tata nigdy się nie
pogodził ze śmiercią syna i po dwóch latach zmarł na raka trzustki... teraz
jestem podwójnie osierocona, straciłam brata i ojca. Mój brat - bliźniak zginął
i dzień naszych urodzin jest dla mnie dniem urodzin i opłakiwania... straciłam
brata i urodziny za jednym zamachem... dlatego, proszę, nie zapominajcie o
swoich dzieciach, one żyją i potrzebują Was!!! Nie zamykajcie się na życie mimo
śmierci ukochanej osoby, dziecka, nie odbierajcie miłości. Wiem, że strata
dziecka jest głęboko bolesnym doświadczeniem... Ale trzeba żyć dla siebie i
swoich dzieci!!! od dawna śledzę to forum, po to żeby zrozumieć to odrzucenie,
którego doznałam, podwójne odrzucenie: mój brat odszedł i moi rodzice pragnęli
odejść wraz z Nim. Mojemu Tacie niestety się to udało...

[danteos]

Bardzo mi smutno z tego powodu, ubyło szczęścia - Asia była moim wyznacznikiem
hartu w walce z nowotworem. Zaczynam wątpić, czy z tą chorobą ktos ma szansę
wygrać... Przytulam mocno rodziców i mówię modlitwę za jej duszę. (*)

[mamakubka]

ja się łudzę ze ktoś czasami wygrywa
niestety pochodze z rodziny w której nowotwory zbierają niezłe żniwo i to
nawet wtedy kiedy wydawałoby się ze wszystko się juz uspokoiło....
ale myślę ze jest taki kolarz któy wojne wygral..
no i niestety nie znam już więcej przykładów
Czytam stronę Asi
jest mi tak potwornie przykro....

[mamaadama4]

Chociaż moja córka walkę z nowotworem tez przegrała, znam wiele dzieci i wielu
dorosłych, którzy tę walkę wygrali. Sama jestem przykładem - dwukrotnie mi się
udało.

[danteos]

Przemyslałam sprawę i bardzo wszystkich przepraszam za to , co napisałam.
Pisałam pod wpływem wielkiego żalu i poczucia niesprawiedliwości z powodu
śmierci Asi. To było moje subiektywne odczucie, jeśli zachwiałam czyjąś
nadzieję - to bardzo przeprszam- tez mam chwile słabości.

OLA - mama Julki Miłoszka i Jasia
republika.pl/danteos/.Preview.html

[patkazet]

dopiero dzis sie dowiedzialam i rozpaczam... wierzylam w szczesliwe zakonczenie
tej heroicznej walki, podziwialam Asie. choc znalam ja tylko ze szklanego
ekranu, byla mi bliska i placze za nia i chcialabym, zeby to sie nie stalo...
zegnaj Asiu

[noriko]

Po stracie bliskiej mi osoby nie miałam czasu na wybieranie odpowiedniego zakładu pogrzebowego i wzięłam z polecenia rozagdansk.pl/ nie żałuję. Dom pogrzebowy posiada wiele lat doświadczeni, ceremonia pogrzebowa była pełna piękna i powagi stosownej do okoliczności.