Jestem tak rozzalona...

[kas1enka]

3 dni temu mialam zabieg. Aniolek mial 7 tyg i widzialam jak bije mu serduszko. To byla ciaza pozamaciczna.
Wlasnie...dla wszytskich to byla CIAZA. A dla mnie to bylo DZIECKO. Moje dziecko. Dziecko, ktoremu bilo juz serduszko. I pewnie zawsze bede sie zastanawiac, czy byloby podobne do mojej starszej corci, jak mialoby na imie, czy byloby chlopcem czy dziewczynka...
Wczoraj wrocilam ze szpitala. Patrzylam na moja starsza corke i ryczalam. "MAZ" (bo nie ma sensu juz chyba nazywac go bez cudzyslowu) stwierdzil, ze "jego znajoma stracila 2 ciaze i jakos nie robi z tego takiej afery jak ja".
Zabraklo mi slow....
Nikt nie wie jak ze mna rozmawiac, co mowic. Nikt nie potrafi pojac, ze ja wiem i pamietam, ze bylam w ciazy. Mysla, ze lepiej bedzie udawac, ze w ogole w ciazy nie bylam.
Nawet wlasny maz...

A tak swoja droga...Zastanawialam sie...
Czy skoro moj Aniolek mial juz bijace serduszko, to mial tez i dusze i poszedl do Nieba?

Jedynie tutaj moge o tym pogadac...przykre to z jednej strony...

[ancia11]

Mocno przytulam Cię do mojego serca. I napewno twój dzidziuś jest już w Niebie
i bawi się razem z moją Darcią i patrzą na Nas z Góry.
Pozdrawiam gorąco Ania mama Daniela 3lata i 8 miesięcy i Aniołka Darii

[iromanczuk]

Witaj!
Jest mi bardzo przykro. Ja straciłam swoje dziecko dwa i pół miesiąca temu, w
przeciwieństwie do Ciebie wiem, że był to synek, urodził się martwy w 34 tc.
Wciąż nie wiem właściwie co się stało, ale bardzo cierpię, dlatego wiem co
czujesz i wiem co czuje każda kobieta w takiej sytuacji. Myślę, że nasze
dzieciaczki są w niebie i jest im tam dobrze. Pozdrawiam Cię gorąco.

[wustyle]

mezczyzni czasem nie potrafia zrozumiec...
czasem wytwarzaja plaszcz ochronny, bagatelizujac tragedie zeby nie pokazac jak cierpia
czasem po prostu nie chca pamietac
wiem, ze to przykre, powinnas liczyc przede wszystkim na meza
trzymaj sie

[ela2225]

Wiem że Ci bardzo żle i żadne najcieplejsze słowa Ci nie pomogą ale ja wierzę
że mój synek zaopiekuję się twoim dzieciątkiem tam gdzieś gdziekolwiek to jest.
zapalam mu światełko (*)(*)(*)
Trzymaj się ciepło i zaglądaj do nas na forum
Pozdrawiam
Ela mama aniołka Pawełka

[igga-81]

Twoje Dziecko zylo i mialo dusze, jestem o tym przekonana...

Mam nadzieje, ze w koncu czas ukoi nieco Twoj bol.
Ciesz sie, ze zdrowej i zywej corci...

[szymus4]

kochana! wiem co to zanczy, sama straciłam ciążę (i jednocześnie DZIECKO)
pozamaciczna w 7 tyg. Też się do końca życia będę zastanawiać czy to był by
chłpoiec czy dziewczynka, lecz odpowiedzi niema... ściskam cię mocno, dodam że
pózniej urodziłam Szmonka w 27 tc. lecz też odszedł następnego dnia...starszych
dzieci niemam. Proszę kochaj mocno córcię, nie pozwól aby kiedykolwiek poczuła
że Ci niewystarcza...palę światełka dla twojego aniołka (*)(*)(*) mężczyźni
przeżywają żal inaczej, my kobietki potrzebujemy się dzilić naszym bólem, ale
pwenie Twój mąż równie bardzo cierpi tylko wewnętrznie i stara się być silnym
aby cię potrzymać..przytulcie się do siebie.

[kas1enka]

Dziekuje Wam wsyztskim za Wasze cieple slowa. Duzo znacza...
Szymus4: niestety...nie moge sie przytulic do meza. Wyjechal dzis...i juz bedzie wracal tylko do starszej corki...Zostalam dzis zupelnie sama z bolacym brzuchem po zabiegu, z bolaca dusza i sercem, ze starsza corcia, ktora musze sie zajac...I powiem szczerze ze NIE MAM POJECIA skad brac dalej sily...

[szymus4]

kochana, szkoda że nie możesz się przytulić do męża, przytulam Cię wirtualnie
jak mogę najmocniej. Lecz przeraża mnie myśl, że "będzie wracał tylo do
starczej córki"...co mogę przez nią rozumieć? błagam Cię masz dla kogo żyć,
Twoja córeczka potrzebuje Ciebie, Twojej miłosci.
Mnie przestał brzuch boleć mocno po około 1,5 tygodnia od operacji
lalaroskopowej.

Szymus4

[kas1enka]

Dzieki za ten uscisk...Ja nie moge ale i chyba nie chce juz przytulic sie do mojego meza...Po tym wsyztskim co dzis od niego uslyszalam juz nie...Szymus kochana..moj maz dzis ode mnie odszedl. Powiedzial, ze byl ze mna dlatego, ze okazalo sie ze jestem w ciazy. Mimo, ze zapewnial o milosci...Mial kogos. Moze ma nadal...O tym tez sie dopiero dowiedzialam. A wczoraj, gdy cichutko sobie plakalam myslac o Aniolku, uslyszalam ze jego znajoma stracila 2 ciaze i nie robila z tego takiej afery jak ja. Potem jeszcze uslyzalam ze mnie nienawidzi, a gdy zaczelam juz szlochac spazmatycznie to sila wepchnal mnie do kibla zbeym sie uspokoila...Bo jak nie to zabierze mi dziecko, bo ja jestem chyba niezrownowazona skoro sie tak zachowuje BEZ POWODU
Co ty na to? I gdzie mam szukac tych sil...No gdzie

[szymus4]

Witaj, czy dzisaj już brzuszek mniej boli po operacji?
rzeczywiście brak słów co do zachowania męża. Wczoraj miną 6 tydzień od śmierci
mojego synka, byłam u niego na grobie i modliłam się za wszystkie aniołki oraz
Ciebie aby było już tylko lepiej...uważam że płacz jest wyrazem żalu, a nie
oznaką niezrównoważenia, szczególnie w tak krótkim czasie po stracie dziecka,
ale również jajowodu, co jest niestety nieodwracalne! ja czulam jakbym straciła
100% szans na zostanie kiedykolwiak mamą, jakbym straciła swoją kobiecość.
Jestem myślami z tobą i wierzę, że jest na świecie mężczyzna, który zasługuje
na Twoją miłość...napisz jeszcze jak się czujesz...

[kas1enka]

Dzieki za modlitwe i przykro mi ogromnie...Fizycznie czuje sie juz calkiem dobrze. Psychicznie niestety nie. Bylam dzis w kosciele. I jakos nie uzyskalam odpowiedzi na sto pytan...Nie zdziwilo mnie to...
Moze to glupie, ale zawsze gdy wstaje rano i klade sie spac, patrze w niebo i mowie mojemu Aniolkowi "dzien dobry" czy "dobranoc". I przykro mi tylko, ze jego "tata" pewnie nawet juz o nim nie wspomina, bo ma przeciez tysiac innych wanziejszych rzeczy na glowie...
Szymus4, kochana, a Ty? Jak Ty sie czujesz?
Sciskam goraco

[szymus4]

dziekuje że pytasz, fizycznie ok. Wiesz, tak bardzo chciałabym być w ciąży, ale
wiem że to nie takie łatwe z połową przydatków i dzisiaj mam 15 dzien cyklu i
bardzo chciałabym spróbować bo mam wrażenie, że mogę stracić jedną z szans na
poczęcie. Lecz moja gin. powiedziała żeby zaczekać 3 mieś, ale nie wytłumaczyła
dalczego jest dobrze czekać? Idę jutro do niej, może zobaczę pęcheżyk graffa
po stronie gdzie mam jajowód to chyba się niepowstrzymam od próby, chyba że mi
wytłumaczy rzeczowo, że lepiej poczekać.
Podoba mi się pomysł witania Aniołka rano i żegnania wieczorem.
Wiesz, moze być tak, że Twój mąż tylko struga twardziela, ale gdzieś w głębi to
go wstrząsneło(w koncu powiedział, że chciał być przy Tobie skoro bedziecie
mieli dziecko!, czyli jednak dziecko było od początku!). Trudno cokolwiek
powiedzieć ponieważ nie znam człowieka. Czy on sam sobie zaprzecza???
Cieszę się, że już chociaż fizycznie lepiej się czujesz. Sciskam mocno.

[marudka1980]

napewno mialo duszyczke dzis pomodle sie za twojego anolka.Jezeli chodzi o twoj
stan to wierze ze bardzo to cie boli a mezowi powiedz ze ty nie jestes jego
znajoma.Ja tez poronilam tzn.samoistne poronienie nastapilo bardzo szybko
jednak my z mezem czekalismy na to i czesto robilam testy wyszedl poz.nie
mialam miesiaczki itp.potem zaczelam zle sie czuc az w koncu chlusnelo ze mnie
i po wszystkim.Plakalam razem z mezem jednak krotko potem zaszlam ponownie w
ciaze cala przelezalam w szpitalu i mam synka 5 miesiecy.Duzo lez wylalam ale
moj stan polepszyl sie dzieki mojemu mezowi mysle ze to on jest teraz tobie
najbardziej potrzebny-porozmawiaj z nim spokojnie On napewno tez to przezywa w
sobie z tad takie slowa padaja w twoim kierunku.glowa do gory sciskam cie
cieplutko

[cn_tower]

Kasienko! a pomysl czy chcialabys aby taki petak(przepraszam ale napisalabym
mocniejsze slowa ale nie wiem czy przejda)byl dalej z Toba, teraz bedziesz
cierpiec i to jest naturalne ale potem przyjdzie ulga, i wtedy bedziesz go tak
szczerze nienawiedziec za kazde jego slowo, bol przechodzi, strata Twojego
dzieciatka jest strata najwieksza ale przyjdzie czas gdy zaczeniesz czuc Jego
obecnosc i swiadomosc ze jest teraz w niebie, patrzy na Ciebie i bola Go Twoje
lzy, On chce miec silna mame bo zawsze bedziesz miala juz dwoje dzieci, ja wiem
jak bardzo Cie boli to co Cie dotknelo(jedynie ze strony meza) ale bedziesz
silniejsza i juz nikt Cie nie skrzywdzi a ja WIEM ze gdzies jest mezczyzna
ktory da Ci tyle szczescia na ile zaslugujesz... musisz starac sie teraz zyc
dla Twojej coreczki i Twojego Aniolka, tule Cie mocno i nie poddawaj sie,
przeciez sama wiesz ze On nie jest tego wart...

cn_tower

[kas1enka]

Dziekuje. Naprawde. Wy naprawde jestescie wspaniale. Boli mnie to, ze on chyba nawet przez chwile nie poczul sie ojcem Aniolka. Dla niego to byla "tylko ciaza". Pewnie, ze boli, ze teoretycznie najblizsza osoba wypiela sie na mnie 3 dni "po".
Ale masz racje. JUz zawsze bede mama 2 dzieci. I z jednej strony..nie zrozumcie mnie zle...ale z jednej strony boli mnie to do zywego, ze tego mlodszego nigdy nie zobacze i nie przytule..a z drugiej ciesze sie, ze bedzie na nas partrzyl i mam nadzieje czuwal nad nami...I ze ZAWSZE juz bede wiedziala, ze gdzies tam na gorze jest MOJ aniolek, moje drugie Dziecko...

[wustyle]

ja tez jestem wspaniala? '-)

wustyle

[nnika5]

NIe, mam nadzieje, ze Ty jestes wspanialy:)

[wustyle]

ferdynand '-)

[mamajaromira]

Twój Aniołek ma napewno śliczną, malutką duszyczką i jest teraz pod najlepszą
opieką wszystkich naszych forumowych Aniołków. Jak kiedyś napisała Malomi, to
są nasi Święci (i nie ma znaczenia ile czasu byli tu na ziemi), więc bądź
pewna, że będzie teraz czuwał nad Tobą i siostrzyczką.
Co do męża, to powiem Ci że wielu, naprawdę wielu facetów nie zdaje
tego "egzaminu" z dojrzałości emocjonalnej. I zdawałoby się, że Ci wspaniali,
kochający i czuli mężczyżni, z którymi stawałyśmy przed ołtarzem i z którymi
niejednokrotnie przeżyłyśmy szczęśliwie lata nawet, w obliczu takiej tragedii
okazują się zupełnie obcymi. Zero zrozumienia, a czasami tylko litość, bo nawet
współczuciem tego nazwać nie można. Tak jakby to cierpienie dotyczyło tylko nas
matek. To cholernie boli, wiem bo sama przez to przeszłam. I tak naprawdę
tłumaczenie, że oni to inaczej przeżywają jakoś mało do mnie dociera. Myślę, że
to jest zwykły brak wrażliwości.
A Twój "mąż" to rzeczywiście żal komentować...
Życzę Ci dużo siły i wsparcia z nieba na ten ciężki czas. Myśl teraz o sobie i
córci.
Ściskam Cię mocno.
monika

A Tobie Wustyle bardzo dobrze wychodzi bycie kobitką;))

[mruwa9]

Nie obrazcie sie za to co napisze, ale poniekad czuje sie upowazniona..i nie
jestem zadnym trollem, nie mam zamiaru nikogo urazic. Sama stracilam ciaze w
8tc wiele lat temu.. i w kazda miesiecznice utraty dzieciatka wyplakiwalam sie
w mankiet mezowi, wyobrazajac sobie, jakie by ono teraz bylo gdyby... Potem
doczekalam sie trojki dzieci (jedno niepelnosprawne) i -moze w to nie
uwierzycie- kolejne dzieci sa w stanie wynagrodzic strate, chociazby jako
terapia zajeciowa (czlowiek nie ma czasu na rozmyslania i wspominania). Jestem
juz zupelnie pogodzona z tym, ze zapewne ten pierwszy zarodek (teraz dla mnie
tylko zarodek, juz nie dziecko, z ktorym wieczorami rozmawialam, gadalam do
brzucha) widocznie rzeczywiscie nie mial szans na przezycie, ze byl nie do
uratowania... Moze moj model myslenia i przezywania- po kilku bolesnych
kopniakach od zycia- zmienil sie w kierunku "meskim", bo widze i czuje, ze
facetow najzwyczajniej w swiecie meczy takie ciagle wracanie, drazenie,
rozdrapywanie rany, ktora de facto nie jest ich wlasna rana. Z jednej strony
komu, jak nie mezowi/partnerowi mamy sie wyplakac i pouzalac, z drugiej- on tez
ma swoje uczucia, ma prawo byc zniecierpliwiony, zmeczony gadaniem ciagle o tym
samym...Sila rzeczy faceci nie sa poddani dzialaniu hormonow ciazowych
(bezposrednio ;-) ), wiec ich odczuwanie ciazy i jej straty jest znacznie
ograniczone... Moze czasem - mimo tego wielkiego bolu- warto wczuc sie w
sytuacje partnera? To tak na marginesie...

mruwa9

[kas1enka]

Na pewno w duzej mierze masz racje. I pewnie nie bylabym tak rozzalona, gdybym faktycznie ktorys miesiac z kolei chodzila i ryczala w poduszke. Po pierwsze to wsyztsko mialo miejsce 2 dni po fakcie, a poza tym znajac mojego meza nie mowilam nic, nie zalilam sie, nie zastanawialam sie glosno jakie by bylo to dziecko (dla mnie nadal dziecko). Po prostu lecialy mi lzy. TYLKO. Nic mu nie mowilam. Ale jemu nawet to przeszkadzalo. Przeszkadzaly mu nawet moje lzy! o, przepraszam. Raz tylko powiedzialam, jeszcze orzed zabiegiem, ze przeraza mnie to, ze jemu bije serce, zyje, ma sie dobrze i nawet nie wie ze za kilka godzin zostanie po prostu odessane. I wtedy sie na mnie wydarl, ze mam o tym nie myslec, wiec juz nic wiecej na ten temat nie mowilam. Ani przed, ani po.
Ale chyba ryczec do jasnej ch*** moge...W czym mu to przeszkadza???

[eborejszo]

b.Ci współczuję po stracie maleństwa. Co do męża - sądzę, że bez tego pacana
będzie Ci lepiej. I nie chodzi mi o brak zrozumienia - może nie mógł, ale o
brak elementarnej przyzwoitości.

[wustyle]

dziewczynki, apeluje o spokoj w sprawie meza
zauwazylem kilka naprawde radykalnych opinii - nie bronie meza kas1enki ale po kilku literkach
napisanych pod wplywem impulsu nie mozna oceniac czlowieka ktorego wcale nie znamy

[kas1enka]

Nie bronie swojego meza ani go nie stawiam pod szubienica. Wustyle: wierz mi lub nie, ale te literki nie byly pisane pod wplywem impulsu. Niestety. Za rok powiedzialabym Ci to samo. Przykre to, ale jest to po prostu odzwierciedlenie faktow. A najgorsze jest to, ze mi tego dupka teraz brakuje. Bo jest mi tak cholernie...samotnie.

[wustyle]

i wlasnie o to mi chodzilo
o Twoja opinie, krotka ale dokladna

[marcel25]

Witaj Kas1enka,
Rozumiem Twój ból po stracie dzieciątka. Przeżyłam to samo parę lat temu i wciąż
boli. Rozumiem także samotność, którą teraz czujesz; w takiej chwili nie powinno
się być samym. Wysyłam ciepłe uściski. Popatrz na swoją starszą córeczkę, czerp
siłę z miłości, która jest między wami.
Marta

[dawida_24]

Widzisz, ty słyszałaś bijące serduszko. A ja nie słyszałam, bo gin poprzedni
miał stare usg bez dźwięku. Za to tydzień przed odejściem aniołka, widziałam
(11tc) jak się ruszał. Ile razy ja myślałam, dlaczego odszedł, skoro już był
taki ruchliwy? I dlaczego nie zdążyłam usłyszeć jego serduszka. Minęło dwa lata
a ja wciąż o tym myślę. Zwłaszcza teraz gdy mam problemy z zajściem w ciążę

dawida_24

[kas1enka]

Przykro mi..Ale chyba powinnysmy wierzyc, ze Aniolkom jest dobrze gdzie sa i beda sie wstawiac do Boga o to, zeby Nam -ich Mamom udalo sie miec na ziemi ich mlodsze rodzenstwo:) Uda nam sie. Zobaczysz.
Goraco Cie sciskam

[dawida_24]

nie wiem, czasem mam takie straszliwe myśli, że żyć mi się nie chce. Po nich
znowu przychodzi nadzieja. Tak jak wczoraj, gdy na usg wyszło, że pękł mi
pęcherzyk bez podania pregnylu. Co z tego, ja w tym roku zaszłam dwa razy i
aniołki sobie uciekły. Może mnie nie chcą....

[amfs]

jak ja Cię dobrze rozumiem :((( odpisałam Ci zresztą w innym wątku - moje
dziecko żyło zaledwie 21 dni od zapłodnienia i tylko dla mnie było dzieckiem
:(( opłakiwałam je ponad rok do samego bólu po stracie maluszka dołączył ból,
że nikt nie traktował go osobowo! A ja mocno, naprawdę mocno wierzę, że jak już
umrę to spotkam mojego aniołka, bo on tam gdzieś jest i czeka na mnie i może
opiekuje się mną z góry, może modli się za mnie?

[tomeczqu]

Twoje młodsze dzieciątko zostało Aniołem Stróżem starszego.
Ech.. A mąż... Może przeżywa to na swój sposób, albo... Sam nie wiem, ale w
takich momentach wstydzę sie, że jestem mężczyzną.
Kasieńko! Trzymaj się, nie wstydź łez. Życzę dużo siły!!! Pomodlę się za Was.