RODZIŁAM MARTWE DZIECKO!!!!!

[karina66]

Minęło właśnie 5 miesięcy od urodzin i jednocześnie śmierci mojej Oliwki.To
był 40 tc.Nie czułam ruchów więc pojechałam do szpitala.Mała nie żyła.To był
szok.Pezcież cała ciąża przebiegała cudownie.Przyczyny nie znaleziono-nie
była owinięta pępowiną,nie miała żadnej wady genetycznej,łożysko ok.,zespól
antyfosfolipinowy wykluczony.Nie wiem dlaczego umarła ale próbuję sie
dowiedzieć.Niestety nigdzie nie znalazłam podobnego "przypadku",żeby porównać
doświadzenia.Lekarze mówią,że tak się zcasem zdarza ale ja nie chcę tego
słuchać.Dzieci nie umierają bez powodu.Nie wątpię w kompetencje tych lekarzy
tylko może oni nie mają dostatecznej wiedzy.Może wiecie kto mógłby mi
pomóc.Może są jacyś specjaliści,którzy mogliby znaleść przyczynę.Jeśli coś
wiecie to przoszę napiszcie.

Karina

[joamol]

Witam Cię Karino,
To przykra rocznica.Ja urodziłąm martwą córeczkę w sierpniu, nie minął jeszcze
miesiąc, za pół roku chciałam próbować jeszcze raz i miałam dotąd nadzieję,że
znajdziemy przyczynę i wówczas będzie nam łatwiej. U mnie jest trochę inaczej,
bo ja mam wiele różnych hipotez co do przyczyny i staram się je wykluczyć a
ciąża nie przebiegała cacy, ale dziecko było przez 9 miesięcy "książkowe".
Karolinka umarła w 39tc.
Wykluczyłam już toksoplazmozę (chociaż diagności nie dają głowy, że mimo
dobrych wyników nie zdarzył się jakiś przejściowy problem a łożysko mogło ponoć
wskazywać...), cytomegalię. Robię badania w kierunku mykoplazm i chlamydii. Nie
robiłam z kolei przeciwciał antyfosfo.... i nic na ten temat nie wiem.
Rozmiawiałam z Panią doktor z Pracowni Serologii na UJ i ona mówiła, że
listeria może powodować śmierć dziecka, ale przeciwciała szybko zanikają i
potem trudno ustalić czy to to, ani potwierdzić ani odrzucić...
Mojej małej wykazano wadę serca, ale lekarz prowadzący się nie zgadza z
raportem z sekcji, był przy sekcji i uznał, że wady nie było (ale mam zrobić
badania genetyczne, chociaż poradnia nie chce nas przyjąć za bardzo). Znam
przypadek śmierci dwójki dzieci pod rząd u kobietki, które przeszła wszelkie
badania, ale nikt nie wpadł na to, że to może być gronkowiec. No i był. Po
wyleczeniu urodziła dwoje zdrowych dzieci.To też zamierzam sprawdzić, tylko
muszę pogadać z doktorem, jak i gdzie.Ja też uważam, że przyczyna musi być...
Jeden z lekarzy powiedział mi jeszcze w szpitalu, że tak jest, że oni moga tu
zrobić wszystko, i wszystko może być albo wyglądać na bardzo dobre a u góry
jest Taki Pan, co ma inne plany i oni ich nie przeskoczą.
Na początku winiłam siebie, zwłaszcza o tą toxo, ale teraz już pozostał żal
taki po prostu do nikogo nie skierowany...Tęsknię za moją malutką (ważyła 3500
i miała 53 cm).
Mam nadzieję, że znajdziemy przyczynę i ją pokonamy i Tobie też tego życzę,
jednak może być tak, że pozostaną niejasności i same hipotezy, wtedy zamierzam
wraz z mężęm wykonać wszystkie badania jeszcze raz i spróbować, nie wiem kiedy,
bo im więcej czasu upływa tym mniej mi się spieszy i bardziej się boję...
Może ktoś jeszcze da nam jakieś namiary i więcej informacji, dziękuję za ten
wątek,
Asia (Zabrze woj. śląskie)

[dragica]

24 czerwca umarl moj syn w 35 tc.przyczyna - odklejenie lozyska...teraz lekarz
szuka przyczyn, dostalam skierowanie na torch test...strata strasznie
boli...nie potrafie sie odnalezc w tym wszytskim

[agnieszka2217]

Witam wszystkie mamy malych aniolkow.Ja tez urodzilam martwego syna.Rodzilam w
40 tc 2 dni po terminie.30.08.2006 Dostalam bole cieszylam sie bardzo bo to
dzien moich urodzin.Zaczely odchodzic wody i przestalam czuc ruchy,pojechalam
do szpitala.Trafilam na najgorsza zmiane.Nikt nie zwracal ze nie czuje ruchow
KTG wykazywalo tetno.Czekalam 5 godz. poraz 2 zaniklo tetno i dopiero lekarz
podjal decyzje o cc.Serduszko bilo mialam nadzieje ze za moment spotkam sie z
moim kochanym Dawidkiem.Po cc przeniesli mnie na ginek. septyczna.Po 2 godz
przyszla ta... i powiedziala ze moj syn urodzil sie martwy.Nie moglam zrozumiec
dlaczego przeciez w te najgorsze upaly czulam sie bardzo dobrze cala ciaza
przebiegala ok.Nawet dzisiaj serduszko mu pukalo.Do dzisiaj probuje dojsc do
siebie ten sam bol co tego dnia ciagle jest mimo iz minelo 5 miesiecy.Na
poczatku obwinialam siebie ze moglam wczesniej jechac do dzisiaj jest ta nie
wiedza.Wzielam dokumentacje z porodu okazalo sie ze jednak zyl 30 min. na dzien
dzisiejszy chcialabym urodzic jeszcze jedno dziecko.Drogie mamy sprawdzie czy
was tez nie oszukano.Ten bol i tak nigdy nie minie.

[anka210682]

25 czerwca br.w 28tc urodziłam martwą córeczkę.Przyczyna-udusiła się
pępowiną.minął już prawie miesiąc a ja nie mogę dojść do siebie po tym
wszystkim.Strata dziecka okropnie boli-nie mogę sobie z tym poradzić.Nigdy o
Tobie nie zapomnimy kochana córeczka!!

[mezatka1983]

Ja też urodziłam martwe dziecko, nie długo będzie rok 22.grudnia, pechowa data 2 dni przed wigilią :( święta spędziłam w szpitalu...
Zaczęło się od tego że pojechałam do szpitala bo miałam wysokie ciśnienie i zatrucie ciązowe tzw białkomocz. W szpitalu przyjeli mnie na oddział, byłam w 36tyg wiec pielęgniarka powiedziała że zrobimy KTG, połozyłam sie pozakładali mi te sprzęty na brzuszek, włączyli maszyne a tam cisza..nic nawet szmerów, głucha cisza... zlecieli sie wszyscy z oddziału kto był na dyzurze, każdy od siebie radził inną pozycje... to na prawy bok to na lewy, na wznak, uściąść, wstać, każdy od siebie macał mi brzuch juz mnie wszystkie boki zaczeły boleć :/ Wkońcu lekarz kazał zdjąć KTG z brzucha i zaprowadził mnie na USG. Lekarz długo milczał, zaczełam podejrzewac że coś jest nie tak, aż nagle usłyszałam " przykro mi bardzo ale pani dziecko niezyje" Była juz 21-sza, mąż przyjechał do szpitala. podali mi tabletke na wywolanie porodu ok 1 w nocy miałam pierwszy skurcz ok5 nad ranem odeszły mi wody...22grudnia w południe urodziłam synka...taki malutki taki niewinny....
Do dziś pytam sie dlaczego to własnie musiało spotkać nas...

[kama.garbi]

Witajcie
ja nienapiszę nic odkrywczego żadnych wskazówek ale musiałam się odezwać
poprostu musiałam
Ja również urodziłam moją Werke martwą na koniec 38t.c. ciąża prawidłowa bez
powikłań przynajmniej "śmieszna pani doktor"nie doszukała się żadnych
maleńka urodziła się spora jak na ten tydzień 3360:)
wskazana przyczyna przez lekarzy supełek na pępowinie ponoć nawet go widziałam
ale niewiele pamiętam
sekcja również wykluczyła jakiekolwiek wady, ale to nie zmienia faktu że się
teraz strasznie boję

[edycia11]

Podobnie jak u Kamili mego synka "zabiła" pępowina a tez był wielki w 38 tc
(58 cm i 3750) i podobnie jak Ona juz zawsze się będę bała czy wszystko skończy
się dobrze.Zrób wszelkie możliwe badania,ale to i tak nie zmieni Twego lęku.
Pozdrawiam i życzę wielu sił:)

[mama-oliwki1]

Ja moją Oliwkę urodziłam w październiku 2004, w 38 tc - martwą.
Do tej pory nie znam przyczyny, robiłam różne badania i wszystkie wychodziły
ok. Ostatnio zrobiłam przeciewciała przeciwtarczycowe i jedne
(antymikrosomalne) wyszły powyżej normy - 27 (a norma jest do 20). Nie wiem czy
te p/ciała mogły spowodować taką tragedię. U mojej Córeńki (2590 g, 51 cm)nie
stwierdzono żadnych wad, łożysko też ok, badań genet. nie chciano nam zrobić.
Nie mogę się pogodzić z tą tragedią, tak bardzo tęsknię za Oliwką !!!!!
Może gdybym znała przyczynę, byłoby mi łatwiej.
Pozdrawiam was wszystkie serdecznie.

[beata_0]

nie martw sie wez sie w garsc i nigdy o niej nie zapominaj

[nikola313]

Ja tez urodzilam martwa Coreczke w 38/39tc. 22.11.04
Ciaza rowniez przebiegala prawidlowo, az do momentu kiedy przestalam czuc jej
ruchy. Przyczyna byla taka sama jak u kamy-wezel na pepowinie, ktory sie
zaciagnal, pozatym sekcja wykazala ze byla zdrowiutka wazyla 3450 i 58cm.
Teraz jestem koniec 31tc i nie ukrywam ze ta koncowka to jeden wielki strach o
moje dziecko.....

[karina66]

Mi lekarze powiedzieli,że kolejna ciążę zakończą wcześniej.Najpóxniej w 38 tc
(jeśli wszystko będzie dobrze) i raczej przez cc.Ale to może dlatego,że u mnie
nie wiadomo co się stało.

Karina

[mama-oliwki1]

Karinko, a skąd jesteś? Z W-wy może? Pytam, bo chcę wiedzieć którzy lekarze
powiedzieli Ci, że następną ciążę należy zakończyć w 38 tc przez cc.
Jestem w takiej samej sytuacji a perspektywa cc i wcześniejszego ukończenia
ciąży daje mi większą nadzieję co do przyszłości.
Pozdrawiam
Asia

[karina66]

Tak powiedział mi mój lekarz dr.Zakrzewski i drugi do któego będę chodzić na
konsultacje w następnej ciąży ( bo będę chciała rodzić na żelaznej a on tam
pracuje)dr.Jacek Szymańskski.Obaj są świetnymi lekarzami(z W-wy
oczywiście).Powiedzieli,że nie wiadomo co się stało więc nie można kusić losu i
jak tylko ciąża będzie donoszona to rozwiązanie.Dr.Zakrzewski początkowo mówił
o wywołaniu ale nie wyklucza cc.Ja jednak i tak wybieram Żelazną(tam urodziłam
Oliwkę i jestem pod wrażeniem tego szpitala)więc to dr.Szymański będzie
decydował.Cc dlatego,że wywołanie często się nie udaje i w takim przypadku cc
jest bezpieczniejsze dla dziecka.

Karina

[arleta.kamilek]

Przepraszam za to pytanie, ale to mnie nurtuje.
Czytałam we wcześniejszych postach, ze nie donosiłaś ciąży z córeczką Alicją i poroniłaś w 28 tyg (o ile dobrze pamietam). A teraz piszesz ze jesteś w końcówce 31 tyg. ciąży?
Arleta

[jolanta80]

droga nicolo ja urodzilam martwa corecke 5 listopada 05r w 40tyg udusila sie
miala owinieta pepowine 3razy wokol szyi teraz musze poczekac do kwietnia i
moge znowu zajsc w ciazy mam do ciebie pytanko ile czekalas miesiecy zanim
znowu zaszlas w ciazy podam ci nr gg 7138299

[rzasia]

U mnie dziś mijają 3 miesiące jak przestałam czuć ruchy swojego 20tgodniowego
Synka. Po trzech dniach Go urodziłam. Rozpaczam tylko ja. Mam wrażenie, że po
mężu to spłynęło, a to bardzo boli.
Jeszcze nie widzę słońca i nie wiem kiedy ujrzę?...

[ememsy]

Rzasiu, jestem z Tobą myślami i dokładnie wiem co czujesz. Mój Aniołek odszedł
od nas w 25 tc (w dokumentach wpisano 22 tc, gdyż miał sporą hipotrofię). W tym
najtrudniejszym momencie miałam wsparcie w partnerze. Kolejne tygodnie i
miesiące mijają a jego postawa niestety świadczy o tym, że już dawno przebolał
tę stratę.
Czasem jest mi bardzo źle z tą świadomością, ale staram się spojrzeć na to z
męskiej perspektywy. Na tym etapie ciąży nasze Maleństwa dawały znać o sobie
tylko nam, oni jeszcze nie mogli nawiązać dialogu z brzuszkami, poczuć pod
palcami kopniaczków (przynajmniej w moim przypadku te kuksańce nie były jeszcze
tak silne a brzuszek jak na 5-y miesiąc niewielki). Może dlatego ich związek
emocjonalny z Maluszkami nie był tak silny.
Mimo wszystko wierzę, że przy kolejnej próbie, kolejnej ciąży będą potrafili
nas wspierać i łagodzić nasze obawy. Musimy w to wierzyć.
Pozdrawiam Cię ciepło,
Monia

PS. Karinko, bardzo się cieszę, że Twoje wyniki badań okazały się dobre i
dołączyłaś do grona starających się o Fasolinkę

[wustyle]

po mezach nie splywa, mozecie byc pewne
kazdy po prostu reaguje inaczej
na codzien smiesza nas inne sytuacje, lubimy rozna muzyke, ksiazki, to samo
dotyczy sfery emocjonalnej

tak to juz jest

wiem, ze latwiej jest przechodzic zalobe wspolnie

[muskari]

trzy dni temu minąło 8 miesięcy od dnia, w który urodziłam Weronikę o jej
śmierci dowiedziałam sie na kontrolnym badaniu wieczorem czułam ruchy a
następnego dnia o 13....
(może kiedyś napiszę o tych dniach-niewiele z nich pamiętam....)
sekcja nic nie wykazała wykluczyła wadę serca która była podejżewana u Weroniki
nie znaleziono przyczyn ani śmierci mojej Córki ani tego dlaczego Mała miała
zaburzenia rytmu serca czynność Jej serca spadała czasem nawet do 60 uderzeń na
minutę
wiedziałam że....
na własną rękę wykonałam badania przeciwciał toxoplazmozy cytomegalii i różyczki
i chyba..........
moją Córkę zabiła cytomegalia choć jak poprosiłam o ponowną analize wycinków
łożyska to nie stwierdzono obszarów zakarzenia CMV
więc może to nie to...?
ale jeśli nie to to co...?
wszystkie inne wyniki badań mam dobre
ściągę do tego jakie powinnam zrobić badania wzięłam ze stronki forum o
poronieniu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11916&w=11770555
oraz ze stronki gdzie są opisane badania przed zajściem w ciążę co prawda gdy
je wszystkie przeczytałam....
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=19585&w=11944541
mam nadzieję że znajdziesz coś co pomoże Tobie znależć przyczynę śmierci
Twojego Dziecka

ściskam.....
(*) (*) (*)...


joanna
mama Weroniki-Aniołka
Nasz Aiołek....
....któremu wyrosły skrzydła...
jest ból, którego nie wyrażą żadne słowa...

[karina66]

Robiłam badania po porodzie i po poronieniu które miałam w lipcu.Nie znalazłam
nic podejrzanego.Cytom wyszła dodatnia ale okazało się to błędem
laboratoryjnym.Miałam tylko IgG ale powiedziano mi,że ta choroba nie jest w
stanie zabić dziecka na tym etapie ciąży(40tc).Zresztą nie wiem nawet czy wtedy
chorowałam.Nie mam najmniejszego punktu zaczepienia.Oliwka była bardzo silan
więc wiem,że była zdrowa.Coś ją zabiło a ja nie wiem co.Teraz znów się staramy
i przyznam szczerze,że zaczynam się cholernie bać.

A co do meżów to oni też przeżywają.Czasem nie chcą pokzać bólu ,zeby pomóc
Wam.Nie chcą,żebyście oprócz swojego bólu musiały jeszcze znosić ich.Chcą być
silni dla Was.Mój mąż od początku barzdzo mnie wspierał a ja i tak któregoś
dnia zarzuciłam mu,że już zapomiał.Bardzo go tym zraniłam.Może oni poprostu
nie wiedzą jak sobie radzić z tą stratą więcc robią to tak jak większość
ludzi.Odsuwają problem.To jest normalna reakcja.My ż mężem po poronieniu
poszliśmy do psychologa i barzdo nam to pomaga.Nie ukoi to bólu ale psycholog
wie co robić,żeby świadomie przeżyć żałobę.Wyjaśnia nam wszystkie nasze emocje
i pomaga zrozumieć dlaczego zachowujemy się tak a nie inaczej.Podejrzewam,że
Wasi mężowie zastosowali system obronny.To wcale nie znaczy,że nie cierpią.

Karina

[egiptorka]

mOJE DZIECKO TEZ UMARŁO W 26TYG. przyczyna był krwiak pod łozyskiem-drugi w tej
ciązy. Po 3 tdniach wywoływania porodu finalnie mnie uspiono i zrobiono zabieg
łyzeczkowania..To było w kwietniu. Tez długo nie mogłam znalesc lekarza , który
potrafiłby odpowiedziec na pytanie skąd sie te krwiaki wzieły , bo odpowiedz ,
ze "powodów moze byc 1000" jakos mnie nie satysfakcjonowała. I w koncu
znalazłam lekarza , który fachowo ze mna porozmawiał i dowiedziałąm sie , ze
skoro wsztskie inne powody zostały wykluczone ( a zostały ) to powodem był
wirus opryszczki, która mnie okropnie wysypała w 2m-cu ciązy. pzdr

[joannas15]

Czesc Karinko!
Mam za sobą podobne przeżycie. Wysłałm do Ciebie maila, ale na wszelki wypadek -
gdyby nie doszedł - piszę jeszcze na forum.
Bardzo Cię proszę o kontakt mailowy. Muszę z Tobą porozmawiać o bardzo ważnej
sprawie.Serdecznie pozdrawiam.

[mamcia1001]

Witam. Też mam za sobą podobne przeżycie. Urodziłam martwego synka na początku
grudnia 2005r. w 32t. Ciąża przebiegała prawidłowo. Zaczęły boleć mnie plecy i
przestałam czuć ruchy dzidziusia. Nie był owinięty pępowiną, wynik sekcji
wykluczył wady rozwojowe a więc mój synek był zdrowy. Na razie nie robiłam
żadnych badań, ale niedługo idę do lekarza. Też rodziłam na Żelaznej, z resztą
byłam tam drugi raz bo pierwszą ciążę straciłam w 7t. To cudowny szpital i
cudowni ludzie. Położna która odbierała poród była cały czas przy nas. Nie było
problemu żeby mąż był cały czas. To bardzo pomaga, bez mojego kochanego męża
chyba niedałabym rady. Najgorsze jest to że jeszcze nie wiem dlaczego.

[jolanta80]

witam Cie wiem co czujesz ja tez rodzilam 5 listopada 05r martwe dziecko moja
martynka miala by teraz 3 miesiace byla owinieta pepowina 3 razy ale do konca
bylo super ale wiesz co ja tez jestem z warszawy rodzilam na bielanach
moglybysmy porozmawiac na gg podaje ci numer7138299jola

[bonzalo]

Witam!Ja również jestem po stracie. Urodziłam moją córeczkę na
poczatku lutego 2009r.w 24 tyg.ciąży przesytało bić jej serduszko.
do dzis nie wiem dlaczego tak się stało, Cała ciąża przebiegała
prawidłowo, wynik sekcji wykluczył wady rozwojowe.to była moja 2 ga
ciąża, pierwsza porowniłam w 13 tyg.Mam prośbe i pyatnie, czy możesz
mi napisac jakie badania robiłaś, ja nie wyobrażam sobie życia beż
dziecka, będziemy się starali, choś ogromnie się boję, ale wiem że
beż dziecka bede nieszczęscilwa....

[betty69]

To ja tez sie dopisze. Stracilismy coreczke w 40 tyg. ciazy. Przyczyna - prawdopodobnie niewydolnosc
lozyska - z sekcji. Poza tym dwunaczyniowa pepowina i patologiczne lozysko. Tylko teraz inni lekarze,
nie Ci ze szpitala, w ktorym doszlo do zaniedbania, mowia ze jesli malutka wazyla 3550 g, lozysko i
pepowina nie byly przyczyna. Przy tego typu patologiach jest niska waga urodzeniowa dziecka. Jest
wiele niejasnosci w tym wszystkim. Naprawde nie wiemy dlaczego nasza Laurunia odeszla...
Tak bardzo za nia tesknimy.

Pozdrawiam serdecznie
Betty

do betty69

[karina66]

A możesz napisać kiedy to się stało,gdzie chodziłaś do szkoły rodzenia???To
bardzo ważne.Ja chyba znalazłam ślad(za sprawą joanas15) i szukam innych
dziewczyn.

Karina i Dzidziulek

[betty69]

odpisalam na priv (adres gazetowy)

pozdrawiam

[joamol]

Czesc Dziewczyny,
Pisałam kiedyś już w tym wątku.... Zrobiłam cyto, toxo, listerię, boreliozę,
mykoplazmy, chlamydie, wymazy na gronkowca i inne bakterie tlenowe i beztlenowe
( spotkałam inne kobitki co potraciły dzieci,leżałyśmy razem na sali szpitalnej
i pomyślałam o jakichś zakażeniach szpitalnych), grzyby,streptococcus, hbs,
hcv, przeciwciała antyfosfo...po stracie we wrześniu/październiku i wszystko
było ok. Mamy na raporcie z sekcji wskazanie do badań genetycznych, ale wada
serca, ktorą tam napisali nie jest wadą genetyczną a nie wiem o innych
poważniejszych nieprawidłowościach. A i tej nikt nie dowierza.
Postanowiłam sobie podarować te badania genetyczne, bo zle wyniki nie
wykluczają możliwości urodzenia zdrowego dziecka i odwrotnie, to może wolę nie
wiedzieć.
Jak myślicie, powtarzać te wszystkie badania? Czy robić coś jeszcze? Właśnie
zdecydowaliśmy się postarać raz jeszcze o dziecko i już się boję, że coś
przegapię znowu. Z drugiej strony nie chcę przesadzać i się nakręcać.
gdyby mi ktoś powiedział, że moja córcia umarła przez to serduszko i miałabym
pewność, dzisiaj byłoby mi łatwiej. A tak pozostaje strach przed nieznanym.
Będę wdzięczna za wszelkie rady.

[karina66]

Dobrze,ze porobiłas badania ale ja radzę genetycznych nie odpuszczać skoro masz
wskazania.Kilka dni temu z mojego forum odeszła dziewczyna.U dziecka wykryto
śmiertelną wadę nerek.Właściwie to dziecko ich poprostu nie miało.A najgorsze
jest to,że jej pierwsze dziecko spotkało dokładnie to samo.Wada niby nie do
powtórzenia-a jednak.Teraz już robi badania.Będziesz napewno spokojniejsza
kiedy uda Ci się znów zajść w ciążę.Czego Ci życzę jak najszybciej.

Karina i Dzidziulek

[aj2205]

Witam! I składam gorące wyrazy współczucia. Ja chciałabym podzielić się z wami
pardzo podobną historią, która bezpośrednio mnie nie dotyczy, ale przeżywam ją
jak własną. kobieta w wieku 30lat zachodzi w ciąże
upragnioną,wyczekaną...brzuszek rośnie, dzieciątko się rozwija, przyszła
mamusia ma się świetnie. Na początku chodzi do dr.w większym mieście lecz po
jakimś czasie zmieniła na lekarza-bliżej miejsca zam.(który okazał się niemiły
ordynarny... nie za bardzo mogła się z nim dogadać)lecz to jej nie zraziło (a
powinno) ostateczny termin porodu był wyznaczony na 21.01.06r na badanie
kontrolne zjawiła się 17.01.06r lecz lekarz stwierdził, że dziecko się obraca i
wysłał ich do domu i jeśli nic się nie rozpocznie to mają przyj.27.01 również
na badanie kontrolne!(zaznaczam iż dr.wiedział, że mama ciężarnej dwa razy
miała CC). I tak się też stało, ciężarna zaufała lekarzowi w międzyczasie poród
się nie rozpoczoł, więc pojawili się z mężem 27.01 lekarz na badaniu usg nie
wyczuł tętna-tragiczna wiadomość malutki NIE ŻYJE! To chłopczyk Miłoszek, był
silnym, bardzo ruchliwym maluszkiem, pamiętam jak dziś jak kładłam rękę na
brzuszku ciężarnej a mały właśnie miał czkawkę, każdy jego znak ze środka to
prawdziwy cud natury. Wszyscy tak czekaliśmy, wszystko już przygotowane a tu
taka niesamowicie przykra wiadomość> Bardzo trudno to wszystko opisać, jesteśmy
w wielkim szoku. Lekarze w szpitalu powiedzieli, że tak się zdarza teraz
czekajmy na wynik sekcji. Ale czy ona da sensowną i jasną odpowiedz?! Pewnie
jakaby niebyła nigdy nie będzie zrozumiała przynajmniej dla rodziców! Moim
zdaniem to zaniedbanie lekarza bo od samego początku się nie przykładał, a
podobno każdą pacjętkę należy traktować indywidualnie! To chore żeby w 40tyg.
odsyłać ciężarną z gotowym do życia noworodkiem w brzuszku zamiast już wywołać
ten poród, tak byłoby wsz.dobrze za długo tam był i biedny się udusił...
<szukałam jakichkolwiek informacji o podobnych przypadkach, aby w ten sposób
pomóc zrozpaczonym rodzicom...> /pogrążona w bólu i żalu rodzina/

[karina66]

Naprawdę barzdo mi przykro.Z doświadczenia jednak wiem,ze w takich przypadkach
sekcja raczej niczego nie wykazuje.Ja byłam pod opieką punktu konsultacyjnego
szpitala już od 35 tc.Ciągle była mowa o wywołaniu bo Oliwka była mała.Lekarze
twierdzili,że teraz to już byłoby lepiej żeby się urodziła i dogoniła wgę na
piersi.I tak z tygodnia na tydzień.Ostatni raz byłam 3 dni przed terminem.Jak
zawsze usg,KTG.Ale wysłali mnie do domu bo wszystko było dobrze a mała
podgoniła do 3 kg.Trzy dni później już nie żyla.

Lekarze również powiedzieli,ze czasem tak się zdarza.Nigdy się nie dowiem co
się tak naprawdę stało.Teraz jestem znów w ciąży i ta niepewność o i strach o
zycie mojego synka jest ogromna.

Jeśli Twoja znajoma bedzie miała silę i ochotę może do mnie napisać.Ja już
doszłam do siebie i wiem,że mimo iż początkowo chce się umrzeć z rozpaczy to po
jakimś czasie znów dostrzega się świat.

Nie zostawiaj jej teraz samej,może znajdź dobrego psychologa.Pamiętam,że ja
chciałam pójśc ale czekałam aż mnie ktoś zabierze.Poszłam dopiero jak poroniłam
kolejną ciążę.I to właśnie terapia pomogła mi dalej żyć.

Karina i Dzidziulek

[joamol]

Karinko, bardzo się cieszę z twojego szczęścia. Trzymam kciuki, będzie wszystko
dobrze.Mam ogromną wiarę, że po prostu się uda.
Życzę ci dużo siły i spokoju.Obwieścisz nam dobrą nowinę?
Pozdrawiam
Asia

[makarcia]

niecale 4 tygodnie temu urodzilam Synka w 33 tc. nikt nie polozyl mi go na
brzuchu, nie slyszalam jego krzyku, nie robiono mi KTG, nie bylo neonatologa,
nikt nie przyniosl mi go w nocy do karmienia. Moj synek zasnal we mnie. pepowina
go udusila. tylko ja moge obwiniac za to co sie stalo. nie wiem kiedy dojde do
siebie.

[karina66]

Jeśli wszystko będzie dobrze to obieszczę dobrą nowinę chyba całemu
światu.Spodziewajcie się jej w czerwcu:-)

Karina i Dzidziulek

[a.zaborowska1]

Boże zaszczep mnie swoją nadzieją !!! od śmierci mojej córeczki minęły 4
miesiące i mogłabym znowu zajść w ciąże ale strach mi na to nie pozwala.
Odłożyłam to do wakacji. Tak bym chciała już mieć to za sobą.

[aj2205]

Witam ponownie! dziękuje za ciepłe słowa dla rodziców...za jakiś czas będe
starała się ją przekonać do rozmowy z wami, lub przynajmniej powiem, że
istnieje taka możliwość. Jest już wstępny wynik sekcji, co prawda jeszcze nie
na piśmie ale; to <zwężona aorta> i od razu pytanie-czy to możliwe, że
wcześniej tego nie wykryto?! Czy usg i ktg (chociaż nie wiem czy w ogóle ktg
było robione) , mogło tego nie wykazać i czy dzidziuś z taką wadą rozwijałby
się do samego końca?! Podejżewam, że to tylko wymówka (bo gdy rodzice spytali o
badania genetyczne, lekarz stwierdził, że przy takim czymś jest to niepotrzebne)
więc coś tu nie gra. Ale nie przesądzając, poczekamy na wynik na piśmie.
Dziękuję pozdrawiam!

[joamol]

aj2205
Bardzo mi przykro. Ja poznałam kobtkę wspaniałą, która przeżyła jak ja stratę
nienarodzonego dziecka. Rozmowa i świadomość, że nie jest się jedyną, że ktoś
rozumie...pomaga. Jestem do dyspozycji.
Czesc
Asia

[edycia11]

Moja droga,idziemy ta samą drogą.
Mój Jacus odszedł w 38 tyg.,zupełnie zdrowy z powodu poplatania pępowiny.
Teraz jestem w ciąży,czuję lęk,ale czuję też,że będzie dobrze.
Trzymam kciuki,wszystko sie tym razem uda,zobaczysz:)

[karina66]

Ja też wierzę,że tym razem będzie dobrze.Musi być.

Czasem się tylko boję czy to maleństwo zdołam pokochać tak mocno jak Oliwkę.Czy
to jednak nie Ona będzie zawsze na pierwszym miejscu w moim sercu?

Już wiemy,że bedzie synek,imię praktycznie wybrane(będzie chyba Mateuszek-tak
miała się nazywać OLiwka gdyby była chłopcem) a jeszcze nigdy nie odważyłam sie
nazwać go po imieniu.Zawsze mówię mały,malutki,dzidziulek-ale nie Mateuszek.

Początkowo ciężko było mi przywyknąć do mysli,że to chłopiec.Tak bardzo
chciałam dziewczynkę.Długo(ok 6tygodni) nie mogłam się z tym
pogodzić.Wiedziałam,że dla nas to lepiej bo napewno nie będziemy tego dziecka
mylić(podśwaidomie) z Oliwką.Ale rozum jedno a serce drugie.Teraz cieszę się z
tego,że dzidzia zdrowa.Nie jest już tak ważne czy to chłopiec czy
dziewuszka.Mam nadzieję,ze następnym razem będzie córcia.

Karina i Dzidziulek

[joamol]

Karina, tak ulotne są chwile szczęścia. A przecież jakim szczęściem jest
noszenie swojego Dzidziulka (pięknie go nazywasz). Ciesz się tymi chwilami,
jakby były pierwsze, są pierwsze dla niego(wiem, że łatwo się mówi).
Oliwka pozostanie w twoim sercu i myślach na zawsze, ale Dzidziulek na zawsze
pozostanie w twoich ramionach, w twoim codziennym życiu. Jakże byłoby ci
smutno, gdybyś się nie cieszyła Oliwką, gdy był na to czas. Kochaj mocno, nie
warto chyba bać się swoich uczuć. wiem, że boisz się kolejnego bólu, zranienia,
ale nie wierzę, że można utrzymać dystans, który by nas przed tym chronił,
przed zranieniem.
Zyczę ci siły i jeszcze więcej nadziei.Wszystko będzie dobrze.
Zazdroszczę wam tej nowej drogi, nowego życia.
Pozdrawiam
Asia
(*) Dla Oliwki

Do joamol

[karina66]

Też sobie powtarzam,że co mi zostanie gdyby(nie daj Boże) temu dziecku coś sie
stanie.Z Oliwką mam masę wspomnień.I dlaego teraz już się cieszę każdym dniem
starając sie nie myśleć o zagrożeniu.Czasem starch mnie dopada ale jest już
naprawdę dobrze.Najgorzej było do 12tc.Bałam się przywiązać.Teraz już nie.Nawet
kupiłam dwa ubranka.A do niedawna nie chciałam nawet o tym słyszeć.I planuje
zmiany w pokoju,który miał być pokoikiem Oliwki.Inny kolor ścian,inne
ustawienie mebli.Myśle,że nazwanie synka po imieniu przyjdzie samo.Więc nie
robię tego na siłę.

Tobie też zycze siły.Pisałaś,że chcecie z meżem starać się o
dzidzię.Przeszliście już od planów do czynów?Mam nadzieję,że tak.

Karina i Dzidziulek

[joamol]

Szukałam tego wątku, żeby ci powiedzieć, że przeszłam do czynów i udało się. I
już nie jestem taka mądra w radach, ale myślę, że będzie dobrze.
asia

[a.zaborowska1]

Mnie w październiku spotkało to samo. W 41 tygodniu na kontrolnym badaniu tętno
dziecka spadało, wywoływano mi poród po 3 godzinach zdecydowano o cesarce
ale ... było już zapóźno. Dziecko miało wdaną martwicę w lewej stronie ciałka
mimo że dwa dni temu wszystko było wpożądku. Nie winię lekarzy (miałam bardzo
dobrą opiekę) ale boli mnie, że medycyna zawiodła. Słyszałam bicie serca mojego
dziecka a po 20 minutach już był koniec.
Trzymaj się !!!! to wielki Ból !!! Świat jest niesprawiedliwy

[jolanta80]

witam cie pisze do ciebie i moge cie zrozumiec bo mnie spotkalo to samo tez z
jednej srtony jestem zawiedziona na lekarzy ale dlugo aby wszystko opisać podam
ci nr gg to sobie pogadamy 7138299

[jolanta80]

agnieszko to ja jola kilkakrotnie pisalam na tej stronie kierujac sie do ciebie
mam prozbe abys odezwala sie do mnie na gg 7138299

[jolanta80]

czesc karinko wiem co czujesz moja martynka by miala jutro czyli 5 3 miesiace
tez rodzilam marwte dziecko ale moja martnka byla byla owinieta pepowina 3 razy
w wokol glowki i tez cala ciaza byla super .podam Ci swoj numer gg moglybysmy
porozmawiac bo zabraklo by mi miejsca na opisanie wszystkiego nr gg7138299 Jola
bardzo ci wspolczuje ale wierze ze jeszcze bedziemy miec bobaski i to sporo .

URODZIŁAM SYNKA:-)

[karina66]

06.06.2006. przyszedł na świat mój synek.Poród odbył się przez cc w
37tc.Lekarze nie czekali do terminu ze względu na mój wywiad.Mati bardzo pchał
się na swiat bo już od 30tc miałam skurcze.W 35tc wylądowałam na patologii
ciąży na fenoterolu.Na szczęście zostałam tam już do porodu.Lekarze
powstrzymywali poród do czasu ustalonego cc.Leżałam w św.Zofii-tam gdzie
urodziłam Oliwkę.Opieka była rewelacyjna.9 razy na dobę sprawdzano mi tętno
dziecka.3*KTG i 6* doppler.Co kilka dni usg.Dzięki temu te ostatnie dwa
tygodnie spałam spokojnie.

Mati ważył 3100 i mierzył 54 cm.We wtorek kończy 7 tyg i waży już ponad 5
kg.Jego uśmiech wynagradza mi wszystkie złe chwile.Warto próbować jeszcze raz.

Co do przyczyn śmierci Oliwki to nic nie znalazłam.Ale teraz to już nie
ważne.Ona jest Aniołkiem a ja mam synka.Widocznie tak miało być.

A co u Was?Znalazłyście przyczyny?Starcie się o kolejne dziecko?A może już
któraś została mamą?

Pozdrawiam

[delecta]

Serdecznie gratuluję!!!

[nikola313]

Przedewszystkim ogromne gratulacje!!!!!!!!!!!
Wiem jaka to radosc! Ja po urodzeniu Nikolki zaraz zaszlam w ciaze i po roku od
jej urodzenia urodzilam tez synka ma teraz 8,5mc jest cudowny i ogromnie
kochany i grzeczny. Chyba wynagradza mi tez to, ze tak bardzo go pragnelam i
cala milosc ktora mialam w sercu dla Nikolki przelalam na niego, choc momentami
brakuje mi jej bardzo i tesknie za nia, ale wiem ze w pewnym sensie jest z nami!
Pozdrawiam i caluski dla synusia, niech daje Wam wiele radosci i szczescia!
Pozdrawiam!

[kk.650801]

Bardzo , bardzo się cieszę, to wielkie szczęście, naprawdę dar Boży.
niech maluszek rośnie zdrowo,ku waszej i naszej radości.
pozdrawiam Kasia.

[maretina]

alez milo przeczytac Twoje informacje!
wszystkiego naj naj naj dla calej rodziny!

[edycia11]

Bardzo się cieszę Waszym szczęściem;)
Ja jestem w 34tc i powiem szczerze już nie moge się doczekać.
Cięcie będzie 28 sierpnia,to juz nie całe 5 tygodni,chyba,że Mały zechce
wcześniej:))
Gratuluję i pozdrawiam:)

[joamol]

Gratulacje :-) u mnie w brzuchu też synek tym razem,

[costes]

Mija 3 miesiące jak urodziłam martwą córeczkę w 40tc, 4 dni po terminie. Ciąża
przebiegała idealnie, mała ważyła 3950 i miała 60 cm. Nie wiadomo co było
przyczyną śmierci, sekcja nic nie wykazała. Nie wiem co mam robić, jakie
badania, skoro nie było przyczyny. Nie potrafię się z tym pogodzić. Tydzień
przed porodem miałam usg z przepływami - było wszystko ok.

[karina66]

Zupełnie jak u mnie.

Wiem,że teraz cieżko się z tym pogodzić.Ale czas leczy rany.Wiem to dobrze.Ja
już nie czuję bólu,żalu.Mimo że kolejną ciążę tez straciłam.Teraz mam swojego
szkraba,który swoim uśmiechem wynagradza mi wszyskie tragedie.Patrzę na niego i
myślę sobie,że nie byłoby go gdyby Oliwka nie odeszła.Mam wtedy mieszane
uczucia.Ale mogę powiedzieć,że jestem szczęśliwa.Jakby nigdy nie spotkało mnie
nic tak strasznego.Ale tak jak napisałam.Do tego potrzeba czasu i w moim
przypadku dziecka.

Porozmawiaj z ginem o badaniach.Na pewno zrób przeciwciała antykardiolipinowe.
Ja przyczyny nie znalazłam.Ciązę z Mateuszem donosiłam do 37 tc(ale
powstrzymywano poród już od 35tc)kiedy to zrobiono cc.

Jeśli będziesz chiała jeszcze o coś spytać zawsze możesz pisać do mnie na priva.
Ściskam Cię gorąco.

[mamaweroniki2]

Ja też urodziłam synka martwego ale wiedziałam ż etak może być, w 25tc. Był
chory i za pózno dostaliśmy sie do kliniki . Lekaze próbowali Go uratować
zrobili zabieg wewnątrzmaciczny ale niestety kilka godzin po nim serduszko
przestało bić. Niedawno minął miesiąc

[karina66]

Wspólczuję ogromnie.

A to dla wszystkich dzieciaczków Aniołków(*)

Gratuluje !!

[tusia00]

gratulacje i podziwiam cie za odwage Ucaluj swoj malutki CUD

Pozdrawiam

marta mama Adika 2000 dwoch aniolkow 2004 2005 Bartusia 2006

[klara1913]

Mój maluszek też zmarł, niedawno- 19.10 br.. Mówiono, że się urodził i nie był
martwy w brzuszku, ale ja wiem, że jak się rodził był już praktycznie martwy bo
w skali Apgar dostał 0 pkt. i mimo 2 h reanimacji serduszko zaczęło mu bić
dopiero w 13 minucie i tylko na chwilkę, ale nie zaczął sam oddychać, nie
zapłakał, nie spojrzał na mnie swoimi oczkami. Nie mogę się z tym pogodzić, tak
jak Ty, i mam ogromny żal do lekarzy. Wiem, że Maluszek w brzuszku żył, bo jak
zgłaszaliśmy się na porodówkę jeszcze mnie kopał. Coś niedobrego stało się na
porodówce...Ja znam przyczynę- łożysko się odkleiło, ale wiem że w takich
przypadkach ratuje się dzieci jeśli natychmiast zrobi się cc. U mnie natomiast
czekano, na co nie wiem-chyba na śmierć Maluszka. Ja zaczęłam krwaić i zamiast
zająć się moim Dzieciątkiem od razu kazano czekać, a mnie okłamywano, że nic się
nie dzieje....jak to nic się nie dzieje? przecież krwawiłam i Maluszkowi tętno
spadało, a oni-lekarze podejrzewali odklejenie łożyska, a jednak czekali i cc
zrobiono 3 h później- skutek: mojego Synka nie ma :( Moje jedyne dzieciątko nie
żyje, jak ja mam żyć dalej, jak normalnie rozmawiać, jeść, jak się uśmiechać
skoro mojego sensu życia już nie ma. Był taki śliczny:(, ważył 3190 g, ile
mierzył nie wiem - nie zmierzyli Go i NAWET POKAZAć MI GO NIE CHCIELI, ale w
końcu ktoś się zlitowł. Dawali mi tylko leki na uspokojenie by mieć spokój i bym
im tam nie wyła. Strasznie tęsknie za moim Synkiem i zazdroszę wszystkim, którzy
mają dzieci. Tak bardzo chciałabym przytulić mojego Maluszka, wyjść z nim na
spacer, nakarmić go i opiekować się nim całymi dniami, być z nim, tak bardzo bym
chciała....:( a teraz odwiedzam Go na cmentarzu, ja się chyba nigdy z tego nie
pozbieram:(

[karina66]

Tak bardzo mi przykro.Opisujesz te same pragnienia jaki ja miałam.Patrzyłam na
ludzi z wózkami i też pragnęłam iść na spacer.Pragnęłam karmić,wstawać w
nocy,przytulać.Czułam się trochę jak sierota.Każdy dzień trwał rok.Wieczorem
byłam szczęśliwa,że już się skończył.Rano modliłam sie żeby szybko
minął.Płakałam,nie jadłam.Po stracie kolejnej ciąży załamałam się totalnie.I
wtedy mąż zabrał mnie(i siebie) do psychologa.Tylko dzięki temu się
pozbierałam.Do tego stopnia,że po jakimś czasie zapomniałam ,ze jest 20(a 20
każdego miesiąca biegłam na cmentarz.Oprócz tego kilka razy w tygodniu).Powoli
zaczęłam wracać do równowagi.

Teraz żyję już bez bólu i żalu.Ty też będziesz.Ale musisz przejść przez
załobę.Jak masz chęć to płacz.Nie tłum emocji bo one kiedyś i tak Cię
dopadną.Trzeba swoje wypłakać,wycierpieć a któregoś dnia odkryjesz,że już nie
płaczesz.Tesknić będziesz zawsze(choć też nie tak mocno).

Nie wiem co zrobiłabym w kwestii winy lekarzy.Jeśli naprawdę są winni powinni
ponieść karę.TYlko wiesz jak to w tym kraju jest.Pewnie i tak nikt nie poniesie
odpowiedzialności.Ty będziesz wszystko jeszcze raz przeżywać.A dziecka i tak
już nic nie wróci.Ale Każdy jest inny.

Ściskam mocno.I życzę CI żebyś i Ty kiedyś w tym wątku napisała ,ze urodziłaś
zdrowiutkie dzieciątko.

[klara1913]

Dziękuję Ci za wsparcie, za ciepłe słowa. Wiesz, ale Twoja historia jest
światełkiem w moim życiu, bo daje nadzieję na to, że może kiedyś i ja dam radę
urodzić żywe i zdrowe dzieciątko....A co do lekarzy, to ich winy jestem niemal
pewna i to jeszcze bardziej boli. Boli fakt, że mój Maluszek mógł żyć, a nie
żyje bo nie pomogli Mu na czas....Ja nie wiem jak Ci ludzie mogą spokojnie spać.
Teraz jak wszystko analizuje to jestem przekonana, że ta położna co była na sali
porodowej to od początku wiedziała co się dzieje - skoro ona wiedziała, to
lekarze tym bardziej....:( Wiem od znajomej, że lekarz nadzorujący mój poród
jest zawieszony do końca roku, inne koleżanki ze szpitala mówiły jej "że to
przez tą twoją znajomą" - jakby to była moja wina...Do sądu nie pójdę, bo nie
dam rady przez to przejść i tak jak piszesz Maluszkowi nic życia już nie wróci,
a na tej sprawie to zyskałby tylko adwokat bo z tą mafią i tak się nie wygra -
tzw. solidarność zawodowa. Jak byłam u lekarki z tego samego szpitala na wizycie
(bo zaczęłam krwawić) to kazała mi opowiedzieć o porodzie, mimo że znała moją
historię bo dzień po na obchodzie była, ale potem ze 100 razy powtarzała, że jej
przy tym nie było i nic nie może powiedzieć i nikogo nie kryje. A jak
rozmawiałam z lek. rodzinnym, to powtarzał, że mu się w głowie to nie mieści i
uwierzyć nie może, bo po tych objawach co miałam to wnioskuje,że cc to powinno
być od razu, bo jeszcze ja mogłabym być na tamtym świecie z Maluchem. Co gorsza
ja chciałam być tam z nim...:( Powoli mijają mi takie myśli, zwłaszcza jak
czytam takie historie jak Twoja...ale są chwile,że wracają jak grom z jasnego
nieba i nie chcą odejść...Boli mnie też to, że wielu znajomych unika mnie co
najmniej jakbym była trędowata i jakby posiadanie martwego dzidziusia było
zaraźliwe. Z drugiej jednak strony strasznie boje się pytań tych, którzy
widzieli mnie z brzuszkiem typu: O już urodziłaś, jak dzidziuś?, albo "ile ma
pani dzieci?"- jak mam mówić, że nie mam dzieci skoro mam Maluszka.... A Tobie
szczerze gratuluje i ciesze się, że Ci się udało.

A dziś pochwalę się...

[karina66]

moim skarbem.W końcu udało mi się zrobić sygnaturkę i już wszyscy moga
podziwiać mojego Matiego:)

[klara1913]

śliczny ten Twój Mały...Gratuluje

[kasik211]

Uroczego masz syneczka! Ja też miałam przez 3 dni mojego syneczka. Kacperek
odszedł 13.01.2007 (sekcja wykazała zwężenie aorty). Przez ten czas zdążyłam go
mocno pokochać...a teraz została mi tylko pustka w sercu! Nie dopuszczam myśli,
ze go już nigdy nie zobaczę...Był całym moin światem!!!!!!!
Bardzo pragnę dziecka. Powiedz mi, po ilu miesiącach zdecydowałaś się na
kolejną ciąże? Ile miesięcy powinnam odczekać ?

Kasik - mama Kacperka

[edycia11]

Piekny ten Twój Mateuszek:))
Baaardzo się cieszę,że u Was wszystko ok:)
Pozdrawiamy

Pomoc dla rodziców po stracie dziecka

[klara1913]

Jest takie forum dla rodziców, którzy stracili dziecko....jest tam wiele
życzliwych ludzi, wspierają się wzajemnie...polecam tą stronę...za nim ją
znalazłam to trochę trwało....Inni Aniołkowi rodzice się tu udzielają...Mimo,że
spotkało nas tyle złego chcemy wspierać się wzajemnie. Jeśli ktoś wszedł na to
forum to znaczy,że szuka pomocy, chce się "wygadać" , "podzielić sowim bólem",
albo dowiedzieć jak pomóc bliskim po takiej stracie, co oni czuja, a może jak
można pożegnać swego Aniołka, może chce by ktoś zapalił światełko dla jego
dzieciątka - tam regularnie aniołkowi rodzice odpisują, są na prawdę
wspaniali...jeśli chcecie zajrzyjcie tu: www.dlaczego.org.pl/
światełka dla Waszych Aniołków (****)

[aniad_di]

Moja upragniona wyczekiwana przez 3 lata ciąża również przebiegała książkowo do
jednego z najgorszych dni w moim życiu, mianowicie poniedziałku tydzień temu.
Urodziłam moja najukochańszą Majeczkę dopiero cztery dni temu, więc ból i
cierpienie są w tej chwili nie do opisania. Moja córeńka urodziła się w 37 tc,
okazalo sie ze udusila sie pepowina.Dzis musielismy z mezem pochowac naszego
malenkiego Aniolka. Dalabym wszystko zeby moc wziac moja Kruszynke w ramiona i
bardzo bardzo mocno przytulic.... Niestety zostalo tylko pekajace z bolu serce
i przeogromna pustka...Nie wiem jak dalej zyc.....

aniad-di

[karina66]

Tak bardzo mi przykro.Nie ma słów,które ukoiły by taki ból i smutek.Ale wiem,że
można dalej żyć(choć początkowo wydawało mi się to niemozliwe).Ale musi upłynąć
sporo czasu i nie jedna łza musi spaśc.Pisałam w tym wątku jak ja sobie
radziłam.Może to Ci pomoże.

Polecam terapię u dobrego psychologa.Nam bardzo pomógł kiedy po urodzeniu
Oliwki stracilismy i drugą ciążę(poronienie).


A to dla Twojej Majeczki(*)

[klara1913]

Bardzo mi przykro...wiem jak to boli, pisałam o śmierci mojego Synka w tych
wątkach....zmarł niedawno...19.10.2006 r. a to wciąż boli i boleć zawsze
będzie....nie myśl, ze ja przestałam płakać, wciąż płaczę, wyję- bo to
boli....ale życzę Ci i sobie by to kiedyś choć troszkę mniej ściskało...bo
zapomnieć się nie da... obyś trafiła też na mądrych ludzi w swoim
otoczeniu,którzy podadzą Ci pomocną dłoń i nie będą bez sensu kłapać jęzorem
tekstów takich jak mi "było, minęło i trzeba żyć dalej..." Owszem żyć trzeba,
choć się nie chce..., choć serce pęka, a w głowie wciąż te same pytania
"dlaczego nam się to przydarzyło?" "dlaczego????" "dlaczego Ci co nie chcą mieć
dzieci je mają?" "Dlaczego i jak to możliwe, że ludzie wyrzucają dzieci na
śmietnik, a my którzy ich pragniemy spotykamy się z takim nieszczęściem?".... Na
te pytania nie ma odpowiedzi...ale żyć trzeba choćby dla męża i po to,by kiedyś
Twoja mała córeczka miała małego żywego braciszka lub siostrzyczkę, choć teraz
pewnie już sama nie wiesz co masz myśleć i co myślisz....Płacz jak tego
potrzebujesz...a poczytaj wątek Kariny....jej historia nawet dla mnie jest
światełkiem w tunelu i nadzieją na spełnienie największego marzenia w moim
zyciu- żywego dziecka....Pozdrawiam. światełko dla Twojej córeczki (*)

[beamel77]

Witam
16 stycznia urodziła się i zarazem umarła nasza maleńka istotka , która była
przez nas upragniona . Miała powazną wadę serca , przewodu pokarmowego , a
także zespół downa . O tych wszystkich wadach dowiedzieliśmy się jak byłam 30
tygodniu ciąży . Do tego czasu lekarz ginekolog zapewniał nas , że z dziezkiem
jest wszystko dobrze . Przeżylismy smierć naszej córeczki bardzo boleśnie .
Pierwszą ciąże poroniłam w 7 tyg. , a teraz musiałam urodzić martwe dziecko w
36 tyg. Lekarze z innych szpitali potwierdzali te wady i nas przygotowywali na
najgorsze , że mała może umrzeć w łonie lub w trakcie porodu . Do końca sami
nie wierzyliśmy , że mała jest zdrowa . Teraz wiemy jak postepować w przypadku
następnej ciąży . W Łodzi w Instyt Centrum Zdrowia Matki Polki , są bardzo
dobrzy specjaliści od badań genetycznych . Wykonują bardzo dobre badania USG .
W Warszawie na ulicy Sobieskiego wykonuja badania genetyczne . Dzięki tym
wszystkim wizytom w tych poradniach , mielismy pewność co do naszego dziecka .
Mogliśmy się z tym wszystkim jakos oswoić . Mam nadzieję , że mogłam jakos wam
pomóc i podzielić się . Jeśli ktoś bedzie chciał wiedziec więcej piszcie .
Przeszliśmy z mężem bardzo długa drogę . Zapalam świeczkę dla mojej Monisi
(***)

[klara1913]

Bardzo mi przykro, przeszłam przez śmierć własnego dziecka, co prawda Maluszek
nie miał wad, ale każda śmierć tak samo boli...nie wiem czy dałabym radę, gdybym
już wcześniej wiedziała, że z moim Maluszkiem jest coś nie tak i może umrzeć...
Chociaż jak go tak długo reanimowali po porodzie to modliłam się by przeżył, a
wtedy wiedziałam już że tak długa reanimacja=niedotlenienie=upośledzenie
umysłowe, ale i tak chciałam by żył....Współczuję Ci i trzymaj się. Spójrz na
Karinę - mamy Aniołków też zostają mamami żywych dzieci kiedyś...na to liczę, to
mnie trzyma przy życiu... światełko dla Twojego dzieciątka (*) Pozdrawiam........

[moon75]

Witajcie,
miałam podobne przeżycie, mój Aniołek urodził się 3 stycznia 2007, że córka
urodzi się martwa dowiedziałam się w sylwestra, kiedy pojechaliśmy sprawdzić
czemu mniej się rusza, po KTG i USG okazało się że serduszko się zatrzymało, to
był 37/38 tc. SZOK !!! Cała ciąża przebiegała idealnie, wszystkie badania
super. Sekcja też nic nie wykazała. Pozostały ból, gniew, bezsilność i pytanie
co było przyczyną, co zrobić żeby sę taka sytuacja nie powtórzyła.
Mam pyt. o co chodziło z tymi szkołami rodzenia?
Mała

[klara1913]

Witaj! Bardzo mi przykro z powodu Twojego Maleństwa. Wiem co to za ból....z moim
Maluszkiem też całą ciążę było ok. Zapewne wiesz co się stało, nie będę
powtarzać bo opisałam to na tej stronie,w którymś z wątków już wcześniej.....też
nie miał żadnych wad, tyle że u mnie łożysko się odkleiło przy porodzie :(,
lekarze za późno zareagowali ;( i Maluszek jet teraz pochowany na cmentarzu, tu
gdzie mieszkam, w Poznaniu...Nie wiem o co chodzi Ci z tymi szkołami rodzenia?
Może przegapiłam jakiś wątek...Jak zadasz konkretne/precyzyjniejsze pytanie to
może postaram Ci się odpowiedzieć...A jeśli chodzi o pytanie co zrobić, by
sytuacja się nie powtórzyła to naprawdę nie wiem...to co mówią lekarze, także mi
"że takie rzeczy się zdarzają" niczego nie załatwia, nie pomaga przeżyć i żyć z
bólem, który dotyka rodziców po śmierci dziecka.....Mój Maluszek zmarł
19.10.2006r. i im więcej czasu upływa tym mnie wciąż to boli, coraz mocniej
boli.....nie mogę oswoić się z tą myślą, nie wierzę....Ponadto miesiąc po
śmierci mojego Synka, okazało się że u mojego ojca, bez wcześniejszych wyraźnych
oznak postawiono diagnozę-rak płuc. 2 miesiące od śmierci Maluszka umiera i tata
- tej walki z losem też nie wygrałam:( To wszystko boli i jeszcze długo boleć
będzie....Wiesz co mi pomaga: myśl, że mamy Aniołków takie jak my, stają się
kiedyś mamami żywych i Zdrowych dzieci - tak jak Karina i tylko to trzyma mnie
przy życiu...chociaż nie ukrywam,że jest ciężko - bo po cc nie można strać się o
następne dziecko za szybko....a ponadto mam myśli, że chce dziecko -to
konkretne, tego Synka, którego już nie ma ;( ....tak nie można myśleć, nie można
się zamykać samemu ze swoim bólem, trzeba płakać jeśli ma się na to ochotę....i
nie poddawać się....Nie myśl sobie,że jest mi łatwo to pisać, owszem piszę tak ,
bo chcę się nie poddać ale czasami wątpię w to czy dam radę....Ja wiem na pewno,
że gdy zajdę w ciążę i uda mi się kiedyś donosić zdrowego dzidziusia do 37 tyg.
kiedy będzie już w pełni rozwinięty to po prostu dam w łapę za cc na życzenie i
w określonym terminie, nie będę ryzykować, że coś może stać się przy porodzie,
albo tuż przed przez skurcze. Ponadto...zamierzam przed planowaną ciążą zrobić
sobie możliwie dużo stosownych badań no i jakoś pozbierać się psychicznie
chociaż trochę, bo wiem że zbyt duży strach przed kolejnym nieszczęściem może
być jego przyczyną już w pierwszych tygodniach życia nowego dzieciątka....Mama
nadzieję,że Tobie ale i mi uda się być jeszcze mamą żywego dzidziusia-choć w tej
chwili jest za wcześnie by tak było....Pozdrawiam Cię serdecznie.... światełko
dla Twojej córeczki (*)

[madjak]

witam! Ja urodziłam naszego skarba w 36 tyg ciąży.... Było to najgorsza
wiadomosc w zyciu, ze nasz ukochany synus nie zyje, ze odszedł do Pana:( Data
19.06.2006, tego dnia niczego nie rozumiałam, przecież bylismy przygotowani na
naszego skarba. Nasz Antos miał wade serduszka, jednak nie wierze w to ze ona
narodziny i wychowania naszego synka:( Antoś w ostatnich godzinach swojego
zycia, był bardzo aktywny i podejrzewam ze przyczyna smierci była pęmpowina,
albo cytomegalia, którą niestety przechodziłam. W przezyciu tych trudnych dni
pomogła mi rodzina i forum dlaczego. Pozdrawiam wszystkie mamki aniołków:)
jak będzie chciały pogadac, piszcie na adres [e-mail]
Od wrzesnia staramy sie o dziecko ale jak narazie nam nic nie wychodzi, chyba
problem tkwi w mojej głowie:(
światełko dla naszego antośka (*) 19.06.2006 i wszystkich aniołków (*)
Madzienka
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec395.htm

[madjak]

ta poprzednia wypowiedz, sie troche zakreciła ta ponizej jest wlasciwa!!!




witam! Ja urodziłam naszego skarba w 36 tyg ciąży.... Była to najgorsza
wiadomosc w zyciu, ze nasz ukochany synus nie zyje, ze odszedł do Pana:(
19.06.2006, tego dnia niczego nie rozumiałam, przecież bylismy przygotowani na
narodziny i wychowanie naszego synka. Nasz Antos miał wade serduszka, jednak
nie wierze w to ze ona była przyczyną smierci
:( Antoś w ostatnich godzinach swojego
zycia, był bardzo aktywny i podejrzewam ze przyczyna smierci była pęmpowina,
albo cytomegalia, którą niestety przechodziłam. W przezyciu tych trudnych dni
pomogła mi rodzina i forum dlaczego. Pozdrawiam wszystkie mamki aniołków:)
jak będziecie chciały pogadac, piszcie na adres [e-mail]
Od wrzesnia staramy sie o dziecko ale jak narazie nam nic nie wychodzi, chyba
problem tkwi w mojej głowie:(
światełko dla naszego antośka (*) 19.06.2006 i wszystkich aniołków (*)
Madzienka
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec395.htm

[klara1913]

Witaj! Przykro mi...Mój synek urodził się i zmarł też 19, też 2006 r. ale w
październiku. My też czekaliśmy na naszego Skarba, tak jak wszystkie mamusie na
tym forum, miało być dobrze - nie było. Lekarze nie pomogli nam na czas, mimo że
my na czas byliśmy w szpitalu. Mam żal...okropny żal....Boję się teraz ich jak
ognia....boję się też następnych starań i ciąży. Co prawda my z mężem jeszcze
nie możemy starać się o dzidziusia (bo jestem po cc, ale to pewnie już wiesz bo
czytałaś moją historię na tym forum), ale boję się, że jak dojdzie do tego
momentu to moja głowa nie pozwoli mi też zajść w ciążę za szybko, ale wierzę że
się uda, mimo że nieszczęścia mnie prześladują. ...Miesiąc po śmierci Synka,
dowiaduje się że bliski mi człowiek - ojciec (nie chorował wcześniej) jest chory
na raka płuc. Miesiąc po tej info i 2 mies. od śmierci Synka umiera i On.....i
zamiast się dźwignąć znów cegła spada mi na głowę, ale mimo to wierzę że kiedyś
musi być lepiej - dlaczego-bo musi i już! Tobie też życzę by było Ci lepiej,by
los obdarował nas dziećmi, uśmiechem ich małych ust, uściskiem ich małych
rączek, tupotem małych nóżek.... światełka dla wszystkich Aniołków (*)

[madjak]

witam! Dziękuje dziewczyny ze jestescie i potraficie rozmawiac o swoich
zmarłych aniołkach, o bólu, tesknocie...
Dla Was wszystkie aniołkowe mamki, duzo sił, wytrwałości i życze abyście
zostały mamkami dzieciaków na ziemii...
Klara współczuje ci ze wszystkich sił, że ostatnie chwile były tak trudne dla
Ciebie.... niestety życie nie wybiera i to mnie denerwuje...
Dlaczego cały czas dołączaja do nas kolejne i kolejne matki aniołków... wiecie
wkurza mnie ten świat i ci wkoło otaczający nas ludzie, którzy nie rozumieją
naszego bólu..:( Wierze ze wreszcie usmiechnie sie do nas los:)
Pozdrawiam Was wszystkie i przesyłam gorace usciski:)
Madzienka mamka aniołka Antoska 19.06.2006
Dla wszystkich naszych aniołków (*)(*)(*)
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec395.htm

[beamel77]

Witam ponownie zapalam dla wszystkich Aniołków (***) , łączę sie z wami w
bolu . Musimy sobie nawzajem pomagac , ciesze sie ze jest takie forum i mozemy
sobie porozmawiac . Ja mam nadzieje , ze niedlugo zostaniemy mamami , zdrowych
dzieciatek . Sciskam was mocno .

[sssheee]

Beamel77 baaardzo Ci współczuję! "Znam" Cię z płockiego forum i dlatego jest mi
tym bardziej przykro, bo jesteśmy z jednego miasta. Mam nadzieję, że Twój mały
Aniołek będzie czuwał nad wami z góry i kiedyś zadba o to, aby jego rodzice nie
byli sami :). Trzymam za Was kciuki i modlę się za Waszego Aniłka.
Magda

[klara1913]

Ja też dziękuję za to forum....za słowa wsparcia i za to że mimo tego co nas
spotkało umiemy jeszcze i chcemy pomagać innym. światełka dla wszystkich
Aniołków (********). Powodzenia w drodze do stania się rodzicami żywych i
zdrowych dzieciątek....

Do Wszystkich Mam Aniołków...i mamy Mateuszka

[klara1913]

P.S. Wczoraj byłam na cmentarzu, na grobie mojego Synka, obok świeży grób
(wczoraj zapewne, albo w pon.) był pogrzeb.... rozpłakałam się....to boli
widzieć czyjeś nieszczęście zwłaszcza jak przeszło się podobną stratę na własnej
skórze...Jeśli przeczyta to Mama tego chłopca- Mateuszek miła na imię, niech wie
że wszyscy myślimy o niej ciepło i łączymy się z nią w bólu...z tatą chłopczyka
też.... Niedawno (też w styczniu) też pojawił się tuż obok grób
Michalinki...wyrazy współczucia...

[klara1913]

Nie chcę, by zdarzały się takie rzeczy...nikt nie chce....wcześniej nie zdawałam
sobie sprawy,że aż tyle Maluszków umiera i że aż tylu rodziców cierpi....Mam
nadzieję, że kiedyś pisane będzie im wszystkim, mnie też, zaznać odrobiny
ukojenia i szczęścia w postaci żywego dziecka. Pozdrawiam........

o szkołach rodzenie

[karina66]

Nie wiem czy o to chodzi ale jakiś czas temu ktoś wywołał w necie
aferę.Pojawiało się mnustwo wątków różnych nicków ze chodziły do szkoły
rodzenia do szpitala MSWiA w W-wie(w tym czasie kiedy ja też tam chodziłam
będąc w ciąży z Oliwką)i prowadziły ciążę u tego samego lekarza(również co
ja).Wszystkie ponoć urodziły martwe dzieci.Dowiedziałam sie o tym gdy napisała
do mnie jedna z nich w tej sprawie.Zaczęłam wtedy szukać i znalazłam te inne
posty.Pisałam do tych osób ale bez odzewu.Z tamtą dziewczyną sie spotkałam ale
nic z tego nie wynikło.Podejrzewam,że to ona popisała te wszystkie wątki i
narobiła afery.Ja się wtedy przeraziłam bo byłam w ciąży z Mateuszkiem którą
prowadziłam u tego samego lekarza co pierwszą.Poza tym odżył strach i
ból.Zmieniłam lekarza.Po tym jak nie dostarczyla mi zadnych dowodów że inne
dziewczyny też urodziły martwe dzieci(oprócz nas dwóch) dałam sobie spokój.Ona
była jakaś dziwna.Mówiła,że jej koleżanka z tej szkoły rodzenia też straciła
dziecko ale nie zanła jej imienia.wróciłam do swojego lekarza i wszystko jest
ok.

Podobno mniej więcej w tym czasie kiedy chodziłam tam do szkoły rodzenia na
odziale panował epidemia gronkowca.O to była cała afera.Ze to może gronkowiec
zabił nasze dzieci.

Urodziłam martwego synka

[anna1008]

To bardzo świeże i bardzo boli 15.06.2007 w 32 tyg. stało się coś strasznego
zupełnie niespodziewanego. Wieczorem pobolewał mnie dół brzucha, czułam ruchy,
po godz. zadzwoniłam do szpitala opowiadając lek. dyż. o objawach, powiedział
żebym wzięła 2 No- spy i się położyła spać.Tak też zrobiłam, po 2 godz. ból był
ogromny, krew... Na porodówce tętno płodu niewyczuwalne. Usg lek. stwierdził
śmierć Miłoszka. Musiałam urodzić - mój synek był piękny, okrągła bużka,
wyglądał że śpi. Bez wad, lekarze nie umieli powiedzieć co sie stało, czekam na
wynik sekcji, jutro pogrzeb - bardzo płaczemy, tęsknimy, nie możemy zrozumieć -
wszystko było dobrze, ciąża dobrze prowadzona, badania na czas, jak to zrozumieć
??????

[mamka74]

Witam.Ja również urodziłam martwe dziecko.W 36 tgodniu przestałam czuć
ruchy,zgłosiłam się do szpitala by posłuchać tętna niestety serduszko już nie
biło.Całą ciążę znosiłam wspaniale żadnych problemów,wyniki idealne,dzidzia
rosła książkowo.Niestety Hanusia zmarła.Prawdopodobną przyczyną śmierci był
zespół antyfosfolipidowy.Rok wcześniej również byłam w ciąży ale obumarła w 7
tygodniu.Dlaczego lekarze uważają że zdarza się strata jednej ciąży?Dlaczego
nie szukają przyczyny.Być może nasza córeczka by żyła.Dodam jeszcze że mam w
domku starszą córeczkę.Ma 7 lat.W pierwszej ciąży było wszystko super,urodziłam
córkę 2 tygodnie po terminie.Mam nadzieję że jeszcze z mężem doczekamy się
kolejnego dziecka.Pozdrawiam Was bardzo mocno.Agnieszka mama Anastazji
02.01.2000r.,Aniołka listopad 2005r.,Aniołka Hani 13.01.2007r.

[klara1913]

Przykro mi,że dołączyłaś do naszego grona.....:( Podpowiedziałaś mi jednak ważną
rzecz, którą na pewno sprawdzę przed następną ciążą zespół APS - jest ponoć
groźny (czego przykładem jest niestety także Twoja tragedia) i możliwe, że u
mnie z tego samego powodu łożysko się przy porodzie odkleiło - co prawda lekarze
mogli uratować mojego Synka ale czekali z cc, jednak to nie oni spowodowali
odklejenie łożyska, może to ten zespół, o którym wspomniałaś. Mnie też strasznie
denerwuje bezduszność,bierność środowiska lekarskiego - dlaczego oni nie
sprawdzają co jest przyczyną śmierci dziecka dokładniej...nie jest normalna
żadna strata dziecka....a tekst "tak się czasami zdarza" jest przynajmniej nie
na miejscu. Myślę jednak,że dopóki ktoś nie przejdzie czegoś takiego jak śmierć
dziecka na własnej skórze, nie jest w stanie nas zrozumieć....ale mógłby
przecież się chociaż starać, a lekarz już na 100% powinien.....Trzeba nie mieć
serca, uczuć, żeby zrobić to co lekarze m.in. mi zrobili (tak mnie się
wydaje...) i jeśli robi się coś, gdzie konsekwencjami może być strata życia
np.dziecka - trzeba być człowiekiem,: odpowiedzialnym, konsekwentnym,
przewidującym i zapobiegającym. Zaniedbanie lekarskie nawet w Polsce jest
przestępstwem. Napiszę Ci coś jeszcze, spotkałam się z różnymi opiniami
kobiet,które straciły dzieci (na forach, w internecie...).Więc tak: wiele z nich
pisze, że jeśli udało im się zajść kolejny raz w ciążę, to same pilnowały
stosownych badań, goniły lekarza do zlecania ich, same czytały o tym co powinny
zrobić, bo ich zdaniem i moim również- jeśli sama nie przypilnujesz to raczej
lekarz Ci nie zleci więcej niż standardowych badan, a szczęście będziesz też
miała jeśli chociaż te podstawowe, o których piszą w książkach, poradnikach
ciążowych Ci zleci..Oczywiście można tez popaść w skrajność, bo badań jest
strasznie dużo i jeśli przesadzisz...to i tak wszystkiego nie sprawdzisz a
psychika w złym stanie może być także wrogiem Twojego poczętego dziecka....ale
łatwo pisać...sama nie wiem jak się zachowam jak już będę mogła strać się o
dziecko, właściwie tuż przed....Postaram się jednak zachować zdrowy rozsądek,
zobaczymy co z tego wyjdzie.... Pozdrawiam

[kobusiontko]

jak czytalam twoj list to jakbym widziala siebie z jedna roznica moja Julcia
byla owinieta pępowina i ucusiła sie dwa dni przed porodem.dowiedzialam sie o
jej smiercitak jak ty w szpitalu i równiez to był dla mnie szok.Bardzo mi
przykro że tyle kobiet musiało przeżyc to co my ale nie można myślec po co?
czemu?dlaczego?bo to naszym dzieciom nie zwruci życia,a nas tylko jeszcze
bardziej zadręcza.Trzeba sie wziąść w garść i żyć dalej.MY mamy jeszcze szanse
urodzić zdrowe dzieci a te które odeszły niech pozostaną w naszych sercach
miłym wspomnieniem tych 9 miesięcy.Mi lekarze tez nie potrafili niczego
konkretnego powiedzieć wątpili że to pępowina ale ja przyjełam taką wersje dla
siebie samej i nie dociekam dalej.Moja córcia miała by teraz 5 miesięcy i 2
dni.To moje pierwsze dziecko.Bardzo za nią tesknie ale wiem że mam małego
aniołka w niebie,który czuwa nad nami i na pewno jest jej tam dobrze.Życze ci
powodzenia.

Pomoc dla rodziców po stracie dziecka

[klara1913]

Jeszcze raz wklejam tu swoją wiadomość- chce była na końcu, by każdy ją zauważył.
Jest takie forum dla rodziców, którzy stracili dziecko....jest tam wiele
życzliwych ludzi, wspierają się wzajemnie...polecam tą stronę...za nim ją
znalazłam to trochę trwało....Inni Aniołkowi rodzice się tu udzielają...Mimo,że
spotkało nas tyle złego chcemy wspierać się wzajemnie. Jeśli ktoś wszedł na to
forum to znaczy,że szuka pomocy, chce się "wygadać" , "podzielić sowim bólem",
albo dowiedzieć jak pomóc bliskim po takiej stracie, co oni czuja, a może jak
można pożegnać swego Aniołka, może chce by ktoś zapalił światełko dla jego
dzieciątka - tam regularnie aniołkowi rodzice odpisują, są na prawdę
wspaniali...jeśli chcecie zajrzyjcie tu: www.dlaczego.org.pl/
światełka dla Waszych Aniołków (****)

[karina66]

up

[mama-oliwki1]

W październiku 2004 roku urodziłam Córeczkę Oliwkę - kochana moja zmarła w moim
brzuchu w 38 t.c. Do tej pory nie znam przyczyny śmierci Maleńkiej. Wszystkie
badania wyszły ok.
Myślałam że już nic nigdy dobrego mnie nie spotka. Ale spotkało - 22 marca
2007r. urodziłam zdrową, śliczną córeczkę Karolinkę. Oczywiście bałam się
zaryzykować zachodząc znów w ciążę, ale spróbowałam i udało się. Jestem
najszęśliwszą mamą pod słońcem :-).
Teraz mam dwie córeczki - jedną w Niebie i jedną na ziemi. Wierzę że Oliwka
opiekuje się siostrzyczką i czuwa nad Nią. Widzę to w twarzyczce Karolinki
kiedy często się uśmiecha (pewnie widzi siostrzyczkę).
Dziewczyny- ryzykujcie, zachodźcie w ciążę, bo moja sytuacja i przykłady innych
dziewczyn pokazują, że się udaje.

[81rybka]

Bardzo Ci gratuluje drugiej córeczki, tym razem ziemskiej dzieciny, też bym tak
chciała! Gratuluję z całego serca!