Za krótkie kości udowe:((( Błagam pomóżcie!!!

[aga377]

Witam! Jestem tu pierwszy raz i chcę prosić Was o radę. Na USG (zarówno tym w
29tc jak i w 33 tc) wykryto duże dysproporcje w poszczególnych częściach
ciałka mojego maluszka. Mianowicie tylko brzuszek odpowiada wiekowi ciąży.
Główka wyprzedza go o 4 tyg a nóżki są o 4 tygodnie za krótkie. Strasznie sie
tym przejęłam. Jest to moje pierwsze dzieciątko i bardzo (jak każda z Was)
się martwię. Jestem przerażona. Dodam że żadnych wad wewnętrznych nie
ujawniono (badało mnie trzech lekarzy na trzech innych sprzętach). Narządy
wewnętrzne wszystkie ok. Stopy i dłonie ok. Twarz i nosek ok. Tyle że tak
duże dysproporcje mnie przerażają. Błagam jeśli coś wiecie napiszcie proszę.
Nie mogę spać, wszystkiego mi sie odechciało i ciężko mi odzyskać wiarę ze
bedzie dobrze. Czekam na Wasze wypowiedzi. Pozdrawiam AGA

[mamawif]

Witaj
Te dysproporcje wcale nie muszą oznaczać że z dzidzią dzieje sie coś złego
U mojego synka w 32 tc obwód główki wskazywał na 40 tydzień (wcześniej
parametry były ok). Lekarz nie chciał wierzyć, usg powtarzano kilkakrotnie,
potem na innym sprzęcie dysproporcia wyniosła ,,zaledwie'' 6 tyg.
Synek ma dziś 2,5 roku i jest zdrowy
U drugiego różnica między wiekiem ciąży a obwodem główki pod koniec ciąży
wynosiła 4 tyg, miałam wielowodzie i również urodził się zdrowy :)

Jeśli chodzi o nóżki - w córki mojej siostry na usg od początku ciąży kość
udowa była dużo za duża - długośc nijak nie pasowała do wieku ciąży, pozostałe
wielkości pasowały. Dziś ma 5 lat i ........piękne długie nogi :)

Nie mawrtw się, to tylko sprzęt. Życzę spokojnej końcówki ciąży i zdrowego
Maluszka :)

[anniia]

Trzymam kciuki za Ciebie i maluszka i mam nadzieje ze wszystko bedzie dobrze.
Czasem dzieci nie sa modelowe i jedne rzeczy rosna im szybicej niz inne. To juz
dosc zaawansowana ciaza a im pozniej tym rozne parametry moga sie od siebie roznic.
moze popostu szykuje Ci sie dzidzius z duza glowa :)
jesli jestes z W-WY to jedyne co moge zrbic to polecic Ci super specjaliste od
usg. W razie czego pisz na priva.

sciskam cieplutko

[aga377]

dziekuje. jestem z wrocławia. miałam robione tu trzy usg na trzech innych
sprzetach przez trzech innych lekarzy i wszystko pokazuje tak samo wiec nie
moze byc mowy o pomylce. kolejne usg pokaze to samo wiec pewnie nie ma sensu.
dziekuje za slowa wsparcia bo sa mi teraz bardzo potrzebne. (nie ma mnie kto
pocieszac).

[sarunia21]

nie martw sie pomiarami usg u mnie to był kosmos wychodziły takie dysproporcje
zxe byłam przerazona na zwykłym usg u mojej ginki na 4 d i w szpitalu w ciagu 2
dni wysz,ly pomiary rózniace sie mniej wiecej 4 tyg kazdy od kazdego a ja
szalałam z przerazenia uraodziłam zdrowiutka bardzo proporcjonalna córeczke
ktora w 40tyg miala nozki z 34 głowke 42 a brzuszek z 38 ;-))

[aga377]

dziekuje wam za wasze odpowiedzi. Same dobrze pewnie wiecie jak to uspokaja
wiedzac, ze ktos tez miał takie dysproporcje a urodził zdrowego maluszka.
DZIĘKUJĘ!!!

[janeczka79]

Ja chciałabym Cię pocieszyć...u mojej przyjaciółki na usg (kilka razy)
wychodziło, ze dzidzia ma wymiary zupełnie z kosmosu. Bardzo duże różnice co do
wieku ciąży, niemal każdej częśći którą się ocenia...W rzeczywistości uridziła
się się śliczna dziewczynka o prawidłowych wymiarach.
Będzie dobrze - nic sie nie martw!

[aga377]

Kazde wasze slowo jest dla mnie na wage zlota!!! Dziekuje za odpowiedzi.

[lilou75]

Witaj,
Dwa miesiące temu napisałam na tym i jeszcze innych forach wręcz identycznego
posta - trzech lekarzy na usg potwierdziło że kości udowe oraz kości ramieniowe
mojego synka są krótsze o 4 tygodnie w porównaniu z wiekiem ciąży.
Byłam tak samo przestraszona i zagubiona - wiedziałam że tak naprawdę wszystko
okaże się po porodzie, ale szukałam wsparcia u rodziców którym urodziły się
zdrowe dzieci mimo takich dysproporcji w wymiarach. Dostałam wiele
pocieszających odpowiedzi - tak jak Ty :)
Teraz sama mogę dołączyć do grupy wspierających. Mój synek urodził się 18
grudnia, od razu zwróciłam neonatologom uwagę aby przyjrzeli się dokładnie jego
kończynom. Nie dopatrzyli się wad ani odchyleń od normny- to prawda że mój
synek jest drobny i jego nóżki i rączki są krótsze gdy porównuje się je z
innymi noworodkami ale są proporcjonalne i najprawdopodobniej będzie on po
prostu niższego wzrostu (odziedziczy wzrost po mnie), choć nie jest to do końca
powiedziane.
Oczywiście będę uważnie obserwować moje dzieciątko, mamy zaplanowaną
konsultację u dobrego specjalisty (przy okazji usg bioderek) tak aby rozwiał
wszystkie pozostałe wątpliwości - jesteśmy jednak dobrej myśli :))))

Wierzę że u Was też będzie wszytko OK
Pozdrawiam serdecznie

[aga377]

Dzieki Wielkie za odpowiedzi. Już tak szaleję ze czytam o kazdej mozliwej
wadzie wrodzonej jaka moze wystapic z takimi dysproporcjami u dzidziuska.
Chwilami nie radze sobie z emocjami. Poprostu siedze i rycze. Same przez to
przeszlyscie wiec wiecie jak ciezko samemu sie pocieszyc. Mój maluch ma termin
na 2 marca wiec jeszcze poltorej miesiaca mi zostalo. Półtorej miesiaca
wielkiego niepokoju i strachu... Dziekuję Wam ze mnie wspieracie bo jest to dla
mnie bezcenne...

[eve3535]

Czy mogę prosić panią o kontakt, mam podoba sytiluacje i pomalu wariuje 😭😭

[galela]

Mojej koleżance zrobiono cesarkę w 37 tyg ciąży, ponieważ z badania usg
wychodziło, że dziecko nie rozwija się, od miesiąca waży 1900 g i ma
małogłowie. Urodził się chłopczyk z wagą 2900 i obwodem głowy w normie ale w
kształcie elipsy - co jest po prostu jego cechą rodzinną. Głowa do góry .

[fiola1]

U mnie zarówno w pierwszej jak i drugiej ciazy usg wykazywalo dysproporcje,tez
nózki byly "male"o 4 tyg,u synka tylko brzuszek sie zgadzal,glowa za duza a
nogi za krótkie,podejrzewano tez hipotrofie,bedac w 32 tyg dzidzius wazyl
podobno 1kg! a powinien ok 2 kg.I jedno i drugie dziecko urodzilo sie zdrowe:)a
ten niby hipotrofik urodzil sie z waga 3450:)

co do hipotrofii

[sarunia21]

to mojej kolezance tez powiedzieli w 38tyg ze maluch ja ma i zatrzymał sie w
32tyg ona przerazona zostałapzrewieziona na patologie ciazy lezała 2 tyg po
czym urodził sie zdrowiutki synus tyle ze drobniutki ale nie miał po kim byc
wielki bo ona ma 155cm i wazy 40kg jej mąz tez malutki wiec skad miałby byc
olbrzym...niestety usg to tylko maszyna

[annall]

cóż, co do hipotrofików- mam synka u którego na USG w 34 tygodniu było widać że
wszystkie wymiary są mniejsze o około 4-5 tygodni- i fakt urodził się w 40
tygodniu jako hipotrofik(waga 2400)- ale to nic:) jest cudnym prawie 7 latkiem:)
A wcześniej USg nie wskazywało takich "wiadomości".
USG to tylko maszyna a nie wszystkie dzieci są identyczne:)
Więc nie martw się, jak to tylko jeden z pomiarów, to spokojnie- ufam że będzie
ok:) Trzymam kciuki
Ania

[do_halszki]

USG to tylko USG. U mojego syna lekarz w 33 tyg. nie był przekonany czy widzi
dwie nóżki, a właściwie z pokrętnych odpowiedzi wynikało, że jest tylko jedna.
To było w prywatnej klinice, więc sprzęt w porządku. Synek urodził się z dwie
równymi nóżkami.

[gosiek.w.77]

A mi zawsze lekarz prowadzący ciążę powtarzał - nigdy nie wierz usg! Zawsze
mówił,że wszelkie pomiary są tylko orientacyjne, wystarczy,że dziecko ma
pęcherz pełny - zatem obwód brzuszka jest większy i już zmienia to wagę dziecka
no i wiek ciąży. U bratowej ciągle jej prowadzący lekarz mówił - bedziesz mieć
malutkie dzieciątko, koło 2,5 kg, nakupiła malusieńkich ubranek, no i
urodziła "maluszka" ważącego 4100!

[aga377]

Dzisiaj mialam położyć sie do szpitala ale mimo skierowania i wczesniejszego
ustalenia terminu powiedziano mi ze nie ma miejsc. Zrobili kontrolne usg i
pomiary nie sa zadawalajace. Glowa na 36 tydzien, brzuszek na 34 tydzien a
nóżki na 27 tydzien. Co jest z tymi nieszczesnymi nozkami??? I znow sie
strasznie denerwuje. I znow wrocil strach i obawy ze jednak cos jest nie w
porzadku. Chyba zwariuje... boje sie...

[pluciak1]

nie martw się (wiem, że łatwo powiedzieć...). "prawidłowe" wymiary to
statystyczne średnie i odchylenia się zdarzają - przecież ludzie są bardzo
różni i normą jest facet który ma 160 cm wzrostu oraz taki co ma 210 cm (kości
udowe mają innej długości...). U dzieci w brzuszku też takie różnice są (i to
im starsze dziecko tym się one pogłębiają). Moja córcia w 32 tygodniu miała
brzuszek na 42 tydzień! - waga wychodziła 3480. Lekarz powiedział, że trzeba
się szybciej zebrać do rodzenia. Po 5 tygodniach urodziłam drobną dziewczynkę
(3200), ale z dużym brzuszkiem (i długo miała brzucho o dużym obwodzie). Z
młodszą też miałam problem, bo w 3 miesiącu (po urodzeniu) okazało się, że
obwód głowy nie mieści się w żadnych normach - wielka głowa... skierowanie na
USG, moje przerażenie i czytanie wszytkiego o wodogłowiu. Po tygodniu badania -
wszytko OK i jeden rozsądny lekarz, który zapytał czy ktoś w rodzinie ma dużą
głowę... Oj ma... tatuś ma obwód ok. 60. moja córcia się wdała w niego i w
wieku lat 4 ma obwód głowy taki jak ja. Ale co się nadenerwowałm to moje! teraz
jestem mądra...
bądź dobrej myśli, nie denerwuj się. trzymam kciuki

[anmi8]

U mnie w trakcie ciąży, tylko pomiar brzuszka byl zgodny z wiekiem ciaży, glówka
zawsze byla większa, nóżki krótsze - według wyliczeń. Z uwagi na problemy z
łożyskiem i utrzymaniem ciąży miałam bardzo często robione USG. Lekarz mnie
nastraszył, że przy moim łożysku dzidziuś może być dystroficzny (nierównimiernie
zasilany) i stąd mogą wynikać różnice w budowie. Dzisiaj widzę, że tak duża
ilość badańwprowadziła tylko nadmierny strach i stres. Mój 2-letni synek to
prawdziwy
zgrabniaczek! Wcale nie ma dużej głowy, ani krótkich nóżek. Jest proporcjonalnie
zbudowany. Nie wiem z czego wynikały takie różnice.

[igga-81]

I ja się dopiszę...
w dzień porodu moja lekarka na ostatnim usg zasugerowała nam, ze Maleństwo ma za
małą główkę!
Tego samego dnia wylądowałam na sali porodowej (może ze stresu... to był 36
tydz.) i urodziłam zupełnie zdrową Córeczkę. Z główką w górnej granicy normy!

[aga377]

Przeraza mnie to ze te nozki przez 10 dni wogole nie urosly... Dlaczego??? Tak
bardzo sie niepokoje... Sni mi sie to po nocach, ze moje dziecko ma na usg
takie ledwo widoczne nozki i wogole. Boje sie ze one juz nie urosna i takie
zostana...

[luxfera1]

wklejam link do wątku w którym pisałam o mojej przyjaciolce u ktorej coreczki z
kolei glowka byla caly czas do tylu w
wymiarach.forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20515&w=27070165&v=2&s=0
W 38tc.ta roznica wynosila juz 5 tygodni a w 40 sie poglebila.
Nerwy byly straszne a dziewczynka oczywiscie zdrowa choc malutka.
Ma juz 15m-cy.
Na trudnej ciazy znajdziesz wiecej takich przypadkow.
Pozdrawiam serdecznie.

[magda011]

Witam.Jestem mamą wcześniaka.Przepraszam całego wątku nie czytałam,więc jeśli
powtórzę się to wybacz.Czy miałaś robione badanie przepływów na usg? Moja córka
też miała różne wymiary poszczególnych części ciała, ponieważ były złe
przepływy pępowinowe i okazało się -chyba w ostatnim momencie-że spada jej
tętno na ktg...Cudem ją uratowali tyle ,że mnie skierował po usg /
dr.Roszkowski z Warszawy/ do szpitala i tam po 3 godzinach od przyjęcia
zrobiono mi cięcie.Córka urodziła się w 32 tc i ważyła zaledwie 1110kg.Nie
jestem lekarzem, ale sądzę patrząc na swoje doświadczenia ,że powinnaś domagać
się tych badań.
Pozdrawiam
Magda

[aga377]

Magda 011: Dziekuje za odpowiedz. mam regularnie robione przeplywy i ktg
rowniez. wszystko pod tym katem jest ok.

[twoj_aniol_stroz]

Aga! Może doda Ci trochę otuchy stwierdzenie mojego lekarza (dr. Osóbka-
Morawski), który uważa, że zmierzenie dziecka na monitorze usg jest zawsze
obarczone sporym błędem. Powiedział kiedyś tak: "Proszę pani, skoro można się
pomylić o 5 - 10 cm przy mierzeniu noworodka zaraz po urodzeniu, to co my
mówimy o mierzeniu dziecka przed porodem. To tylko orientacyjne dane, które w
wielu wypadkach mają niewiele wspólnego z rzeczywistością" Najważniejsze, że
przepływy są ok.
A tak na marginesie, to czy przypadkiem któreś z Was (oprócz rodziców, także
babcie, dziadkowie i prababcie itd.) nie mają dużej głowy i dość krótkich nóg?
Może to u Was budowa rodzinna?
Znam kobietę, której dzieci (3 szt.) regularnie po urodzeniu mają robione usg
mózgu po podejrzeniu wodogłowia. Problem w tym , że rodzice mają naprawdę
bardzo duże głowy i dzieci też. Przy pierwszym dziecku mama się strasznie
denerwowała, a przy trzecim już praktycznie wcale. Teraz jest z czwartym w
ciąży i w stresy wpędza ją tylko urodzenie tej dużej głowy. Ma świadomość, że
będzie usg mózgu i że nic nie wykaże :)
Głowa do góry, na wiosnę będziesz miała ślicznego malucha, a po strachu zostaną
tylko niemiłe wspomnienia.

[aga377]

Do twój Anioł Stróż: dziekuje za twoje słowa. Kazde wasze slowo wsparcia jest
dla mnie bezcenne. Otoz na ostatnim usg bpd wyszlo na 36 tc czyli (w stosunku
do ostatniego usg robionego 10 dni wczesniej) glowa nie urosla a nawet sie
zmniejszyla. Takze ta glowka to tak za bardzo sie nie martwie. Pozatym tatus
dzidziusia ma naprawde duza glowe. Martwia mnie tylko te krotkie nozki. Sa
strasznie opoznione co do wieku ciazy i to sie poglebia. Ale tatus ma taka
budowe ze jest dosc nisko "zawieszony" i dlugimi nogami nie grzeszymy oboje.
Jeszcze miesiac i bede wiedziec... Pozostalo tylko czekac i wierzyc ze bedzie
naprawde wszystko dobrze... A Wam Dziewczyny po raz kolejny Wielkie DZIEKUJE...

[twoj_aniol_stroz]

No sama widzisz, że mój lekarz ma rację. Niemożliwe jest, żeby główka malucha
sięzmniejszyła, czyli poprzednio była żle zmierzona. Co do nóg, to wygląda, że
rodzinnie oboje tak macie, a że medycyna wyciąga średnią to już problem
medycyny. Nie martw się głowa do góry i wszystko będzie dobrze :)

[pluciak1]

no właśnie - po pierwsze to średnie, w które nie wszyscy się mieszczą (jak
pisałam córcia z obwodem głowy nie mieści się na siatce centylowej), a po
drugie błąd pomiaru. mojej koleżanki dziecko "skurczyło" się ;-) przez 6
tygodni życia (i to mierzone już "na zewnątrz")! w wieku sześciu tygodni
mierzyło o 3 cm mniej, niz zaraz po urodzeniu :-)
trzymaj się pozdrawiam

[aniaz-w]

Wybacz, ale ten lekarz nie powinien nigdy nikomu nic wyjaśniać. Najpierw powinien się poduczyć.

[marmati]

Aga głowa do góry, nie możesz się zamartwiać bo twój maluszek to barometr
Twoich uczuć. Dla niego nie jest obojętne co myślisz, jak się czujesz. On jak
nikt inny wie, ze kiedy się radujesz a kiedy smucisz. Głowa do góry uśmiech na
twarz i myśl pozytywnie a wszystko zakończy się ok.

[aga377]

Witam dziewczyny!!! Wlasnie dzisiaj wyszlam ze szpitala. Podejrzewali cukrzyce
ciazowa i trzy dni robili mi profil dobowy. Cukrzycy nie mam, wyniki byly
b.dobre. Niestety na USG stwierdzono skrócenie wszystkich kości dlugich mojego
maluszka (skrocone w tym samym stopniu). Jestem przerazona jeszcze bardziej niz
wczesniej. Dlaczego mnie to spotkalo ze moje malenstwo jest pewnie na cos
chore??? Lekarze nie wiedza dlaczego, ani co to. Trzeba czekac do porodu i
pozniej sie wszystko okaze. Jak mam jeszcze wytrzymac ten miesiac zyjac ze
swiadomoscia ze moj maluszek jest chory??? Boje sie...

[blueluna]

Wiem ze to lato mowic - ale naprawde - postaraj sie zachowac wiecej optymizmu.
USG czasem przeklamuje i moze niezle nastraszyc.
Ja mialam badanie robione na super sprzecie, przez swietnego lekarza,
specjaliste od wad wrodzonych u plodu - i sama na wlasne oczy widzialam, on
zreszta tez - ze moj syn ma wielkie usta.
Dziecko ogladane ze wszystkich stron - usta olbrzymie.
Dr stwierdzil pocieszajaco ze mam "calusnego synka" a mi rece opadly i
pocieszalam sie tylko tym ze niech sobie ma usta na pol twarzy - i tak bede go
kochac...
Oczywiscie usta okazaly sie piekne i takie w sam raz :)
USG robione tuz przed porodem o kilo zmniejszylo wymiary dziecka - i dobrze, bo
jakbym wiedziala ze przyjdzie mi rodzic ponad 4 kilowe dziecko to bym z nerwo
umarla ;)

Mozliwe ze Twoje dziecko bedzie mialo krotsze raczki i nozki - ale skoro
wszystko inne bedzie takie jak trzeba i dziecko bedzie rozwijalo sie
prawidlowo - to czy to naprawde taka ogromna tragedia?
Wiem ze to srednie pocieszenie, ale naprawde - dopiero gdy dziecko sie urodzi
bedzie mozna stwierdzic jak to faktycznie wyglada. I moze sie okaze ze jedynym
problemem jest lekkie skrocenie konczyn - wcale w zyciu nie przeszkadzajace.
Tym bardziej ze dzieci maja bardzo rozne proporcje, one sie zreszta stale
zmieniaja.
Moj synek tez ma takie krotkie, szczuple nozki - w stosunku do calkiem sporej
glowy i pekatego brzuszka. W niczym mu to nie przeszkadza :)

[annall]

Witaj,
wiem, że teraz trudno Ci bardzo- ale poczekaj spokojnie do porodu- Twoje nerwy
maleństwu nie pomogą...Ja wiem jak to jest bać sie każdego dnia- a moze w Waszym
przypadku to tylko wina sprzętu USG??
Wierz że będzie dobrze- nawet jesli nie będzie "idealne" dla innych, dla Ciebie
będzie najwspanialsze- wiem cos o tym:)
pozdrawiam
Ania

[magic411]

Ja również w 9 miesiącu miałam robione usg i stwierdzono - krótkie kości udowe.
Powiedziano mi ,że dzieco ma zbyt krótkie nóżki w stosunku do całego ciała.
Płakałam chyba 3 dni , nienawidziłam świata, ludzi - przecież wszystko do tej
pory było ok.
Urodziłam kilka dni przed terminem. A wiesz jak krótkie było moje dziecko ? - 60
cm długości !!!!!!!!!- nogi długie !! Więc o co tu chodzi ?? - nie wiem.
Trzymam kciuki za Was.

[danutaessen]

Witam moja mala tuz przed porodem na usg miala wazyc okolo 3000g.A bylam 10 dni
po terminie 6 razy probowano go wywolac w koncu zrobili cesarke juz wtedy
mialam 39goraczki Asia wazyla 4720g i nie bylo najmniejszej szansy na normalny
porod.Wody plodowe byly juz zielone i mala miala zakarzenie po porodowe.A
rodzilam za granica w bardzo dobrej klinice.Ja na Twoim miejscu sprobowalam bym
troche sie odprezyc stres tez szkodzi malenstwu.Zycze duzo sily i wszystkiego
naj... do zobaczenia na forum.
pozdrawiam Danusia mama ASI I ADASIA
PS. Mam nadzieje ze wszystkie USG byly blednymi badaniami.

[evee1]

Ja wiem, ze to okropnie trudne, ale staraj sie doczekac spokojnie porodu. USG
naprawde nie pokazuje wszystkiego tak dokladnie, jak juz zreszta wiele
dziewczyn napisalo. Ja mialam urodzic duze dziecko, podczas gdy dwa tygodnie po
teminie (porod wywolywany) urodzilam corke z waga 2600g (48cm). Nikt nie wie
dlaczego corka byla taka mala, chociaz na szczescie zdrowa. Teraz przerasta
wszystkie kolezanki i oscyluje w granicach 90 centyla. Wiec nawet waga i wzrost
przy urodzeniu niekoniecznie sugeruja jakie dziecko bedzie w przyszlosci, nie
mowiac juz o USG, ktore z natury nie jest jednak zbyt dokladnym badaniem.

[aga377]

czesc dziewczyny!!! Dziekuje za wypowiedzi. Tydzien mnie nie bylo bo lezalam na
patologii ciazy z kolka nerkowa. Zdolowal mnie ten szpital strasznie. A USG
znow wykazalo wielkie dysproporcje. Jestem teraz obecnie w 36 tyg. glowa jest
juz na 40 a nogi tylko na 27 tydzień. tylko brzuszek jest idealny na 36 tydz.
Nie wiem juz co o tym myslec. Nic tu nie zmienie. Boje sie ze to jednak jakas
choroba. Lekarze nie wiedza i kaza czekac do porodu. Przedemna jeszcze miesiac
i staram sie byc spokojna chociaz przez te nozki strasznie mi trudno zachowac
spokoj...

[ariana7]

napisałam na priva

[annall]

Ja nadal trzymam kciuki:)
myśl w miarę pozytywnie, a dzieciątko będzie szczęśliwe...
pozdrawiam
Ania

[wronka30]

Aga przestan sie na zapas tak martwic. Ja mialam podobnie. W 36 tyg. mialam
usg. Termin porodu 24.06, a wedlug ostatniego usg na 25.07. Kurcze mam to usg
przed soba ale napisane wszystko jakims szyfrem.. Mam trzy daty z trzech
poszczegolnych pomiarow i dwa sa na 25.07 a jeden na 12.07. Tez sie
zastanawialam co to jest ale lekarz mnie zapewnil ze wszystko w porzadku wiec
sie nie martwilam. Acha mala urodzila sie z waga 3260 i miala 52 cm dlugosci,
wiec akuracic ;) Trzymam kciuki, monika

[eve3535]

Aga, proszę odezwij się do mnie, mam taką Sama sytuację i wariuje pomalu 😭

[marzek2]

Napisałam na priv.

[danutaessen]

Czesc Aga co u Ciebie czekam na dobre wiadomosci.Wszystko bedzie O.K.
Pozdrawiam bardzo bardzo cieplutko.
Danusia

[aga377]

Witam! Cieszę się, że jest was tak dużo i tak bardzo mnie wspieracie. Dziesiaj
miałam wizytę u lekarza i podjął decyzję, że w przyszły czwartek (15.02) mam
przyjść do szpitala. Powiedział,że będziemy robić cesarsakie cięcie...
Strasznie się boję...:(((

[danutaessen]

nie boj sie ja tez mialam CC nic strasznego.Tak wiem najgorsza ta niepewnosc co
z dzidzia.Mam nadzieje ze wszystko bedzie o.k.Czekam na wiadomosc.Pozdrawiam
cieplutko .
Danusia.

[mmmmmm2]

Cesarskie cięcie jest o'k!!!
troszkę boli jak mija znieczulenie i na drugi dzień, potem już tylko z górki:)
Mając do wyboru poród normalny i cc wybrałabym po raz kolejny cc (niech się
inni martwią:)
Najważniejszy jest jednak maluszek i za niego trzymamy moooocno kciuki - jak
już dojdziesz do siebie, daj znać jak Wam poszło?
Za tydzień będziemy Cię wspierać myślami, głowa do góry, niedługo będziecie
razem!!!

[aga377]

Kochane Dziewczyny!!!
Mam ogromną prośbe do tych które miały cesarskie cięcie. Napiszcie mi proszę
tak od A do Z jak to wygląda, jak jest pozniej z karmieniem i wogóle wszystko
co am przyjdzie do głowy. Pozdrawiam i czekam na jakieś wiadomości.
Z góry dziekuje
Aga

[mmmmmm2]

Aga, przesłałam Ci maila!!!!!!!!!!!!

[maretina]

hej agus!
cc da sie przezyc. naprawde.
nie wiem jaki sposob znieczulenia dostaniesz. ja bylam przytomna, od pasa w dol
sztywna. nie czulam bolu, ale czulam "gmeranie" lekarskich rak w moim wnetrzu:)
calosc jest krotka, moze z pol godziny.po cc jakis czas dostajesz antybiotyk w
kroplowce, jak czujesz bol to dodatkowo srodki przeciwbolowe.
mialam klopoty z karmieniem, ale polozne mowily, ze to nie od cc. po prostu
pozno dostalam pokarmu ( w 5 dobie. zagtem synek byl karmiony butelka na
oddziale).

[ada16]

miałam 3 cc.
2 razy w pełnym znieczuleniu, raz w zewnątrzoponowym.
Karmić tez można po

[gruchotka]

Dziewczyny kochane!
Wydaje mi się, że to nie jest forum na dzielenie się przeżyciami po CC.
Odpowiedniejsza będzie wymiana między wami maili, lub pisanie na forum
Ciąża i Poród
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=585
Cesarskie Cięcie
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=13344

[twoj_aniol_stroz]

Aga trzymaj się :))) Na pewno wszystko będzie dobrze, a dzidzia zdrowa.
Pamiętam o Tobie :)

[inga71]

dzisiaj aga miala rodzic.mam nadzieje ze wszystko bedzie dobrze,trzymam kciuki

[maretina]

mam nadzieje, ze jest najszczesliwsza kobieta na kuli ziemskiej.

[danutaessen]

myslalam o tobie.
Danusia.

[anda8]

i ja myślę.......napisz nam, że jest dobrze...tego CI życzę z całego serca,
żebys nam mogła tak napisac

[aga377]

Witam. Byłam 15-tego i 16-tego w szpitalu. Niestety lekarz, który zlecił mi cc
wraca do szpitala dopiero ok. 23-go i do tego czasu musislabym czekac na niego
w szpitalu. Niestety wczoraj wypisałam się na własne rządanie bo przeszłam tam
pezez prawdziwe piekło. Na wczorajszym usg było 5-ciu lekarzy, 2 lekarki i 2
położne. usg trwało jakieś półtorej godziny. To był koszmar. Mierzyli każdą
małą kosteczkę małej. Każdego paluszka z osobna! Szukali wad narządów
wewnętrznych więc kazdemu ogranowi przyglądali się bez końca. Miałam już dość.
Zrobili ze mnie chyba przypadek roku. Potraktowali jak ciekawe do opisania
zjawisko. To akademicki szpital więc nie obyło sie bez zdjęcia każdej kości i
jego opisu. (co by mieli potwierdzenie swoich przypuszczeń). Lekarz który robił
usg powiedział że może to być osteogenesis imperfecta(chyba tak a po polsku
wrodzona łamliwość kości) więc oglądając każdą kość po koleji szukał po prostu
jakiegoś złamania. Niestety dla nich nic nie znalazł. Piszę niestety bo oni na
siłe chcieli znalezc cos co by potwierdziło ich tezę. I nic. Byłam ich zabawką
przez półtorej godziny! Zabawka, przypadkiem, zjawiskiem... Nie wiem jak to
nazwać, ale czulam sie nie jak pacjentka, nie tak jak powinnam w szpitalu. Po
badaniu ryczałam pół dnia. ryczę do teraz jak o tym pomysle. Chcialam wyjsc na
sobote i niedziele do domu, by nie myslec o tym wszystkim, byc z rodzina i
zajac sie chodziaz ogladaniem telewizji. ale nie. przepustki nie dostałam.
dlaczego????nie wiem. wypuscil lekarz cala moja sale wiec ktos musial zostac.
Padlo na mnie.
Widzial ze jestem w oplakanym stanie i chce isc do domu (mieszkam na przeciwko
szpitala) zeby sie czyms zajac i nie myslec ale sie uparl. Wypisalam sie na
wlasne zadanie. Dlaczego lekarz widzac pacjentke w ciazy, ktora od osmej do
drugiej po poludniu nie mogla przeslac plakac, zostala sama na sali, nic nie
zrobil... W zaden sposob nie zareagowal... Nie puscil mnie na glupie dwa dni do
domu tylko po to zeby ciekawy przypadeczek mogl opisac na obchodzie... Czulam
sie jak doswiadczalny krolik, jak zwierzak... Placze do teraz... to takie
porzykre. Nawet jesli moja mala jest na cos chora to i tak ja urodze, wychowam
i bede kochac najbardziej na swiecie... I zadne usg tego nie zmieni... Ale boli
gdy lekarze karierowicze traktuja cie jak zwierzaka anie jak czlowieka, ktory
ma uczucia...
Dziekuje wszystkiem tym ktore o mnie myslaly i byly myslami przy mnie jak bylam
w szpitalu. W tygodniu ide do innego szpitala. Niech inni lekarze podejma jakas
decyzje. Do tamtego szpitala juz nie wroce... Bylam u lekarza prowadzacego
(wczoraj wieczorem). Dla niego ta glowka wcale nie jest wielka i kazal
spokojnieczekac do porodu w domu. Ale dal mi skierowanie do szpitala na kolke
nerkowa po to , ze jak wcesniej zdecyduje sie pojsc do szpitala zeby mnie
poprostu z powodu tej kolki przyjeli. Chociaz teraz to najchetniej urodzilabym
chyba w domu...
Dziekuje za kazda wasza mala mysl o mnie... DZIEKUJE>>>

[godula2]

Agnieszko, nie rozumiesz, że w tym szpitalu chcieli dokładnie zdiagnozować
Twoje dziecko, aby móc pomóc Tobie i jemu????? Z całym szacunkiem dla Ciebie-
uważam, że jesteś niesprawiedliwa. Nikt w szpitalu nie męczył Cię dla wlasnej
przyjemności!!! Życzę Ci wszystkiego najlepszego, ale również więcej
obiektywizmu.

[aga377]

Myśle, ze ogladaniem i tak juz nic sie nie da zmienic. Gdybys to widziala w
jaki sposob zostalo przeprowadzone to badanie to mialabys troche inne zdanie.
Samo czekanie az zejdzie sie cala ekipa lekarzy trwalo pol godziny. Dzwonili po
nich mowiac : "no chodz juz, bo tu ten przypadek dziwaczny mamy". M<ysle ze to
lekarze byli niesprawiedliwi swoimi docinkami i traktowaniem mnie jakbym byla
biala myszka. Dal nich bylam tylko dziwacznym przypadkiem. Czy te pomiary cos
zmienia??? Wydłużą mojemu dziecku nogi o te brakujace pare milimetrów??? Nie. A
ich teksty typu: "a pokaz jeszcze to" " a pokaz tamto", "a poszukaj dziur w
dwunastnicy" itp. Przeszłam przez piekło i nic tego nie zmieni. Nie wymagam od
lekarzy diagnozy bo nawet ona nic juz nie zmieni, ale traktowania mnie jak
osoby a nie kolejnego dziwacznego przypadku... Bo to boli...

[ewamonika1]

Ago,
nie śledziłam Twego wątku od samego początku, przepraszam, ale rzadko tu
zaglądam ostatnio.
Przeczytałam Twój ostatni post.

Ponad 3 lata temu urodziłam chłopca bez jednej dłoni.
Gdybyś chciała porozmawiać, napisz na priv, ja z kolei wysyłam Ci swoją komórkę
na adres gazetowy.
Chciałabym Ci pomóc, podobno rozmowa pomaga. Jeśli tylko będę w stanie -
chętnie pomogę.

ewa

[aga377]

Witam! Dziekuje ze sie do mnie odezwalas. Strasznie teraz potrzebuje odrobiny
zyczliwosci od ludzi. Napisz do mnie na maila prosze zebym miala twojego maila
to sobie mozemy pogadac. Dziekuje. Aga

Do godula2

[agau7]

Lekarz ma prawo i nawet obowiązek badać, oglądać pacjenta w celu zapewnienia mu
odpowiedniej opieki. Może to zrobić w taki sposób, żeby pacjent nie odczuwał,
że jest traktowany przedmiotowo. Rozumiem, że Aga źle czuje się w szpitalu, bo
martwi się o dziecko. To może być jedna z przyczyn. Pytanie czy jedyna????
Lekarze bardzo często zajmują sie swoją pracą zapominjąc tym, jak jego
poczynania wpływają na stan psychiczny pacjenta. Aga nie jest odosobnionym
przypadkiem. Wiele kobiet jest źle traktowanych w szpitalu. Przeprowadza się
badania w obecności studentów , rzeszy lekarzy bez zgody pacjenta. Wiem, że
nauka potrzebuje przypadków i musi je analizować, ale kto by chciał, żeby jego
dziecko było królikiem doświadczalnym.
Pamiętam moje spotkanie ze szpitalem. Zawiozłam tam moją 8 dniową cóeczkę. tak
strasznie plakałam. Miała żółtaczkę. Nie mogłam z nią zostać, bo nie było
wolnych pokoi, nie mogłam jej karmić, opiekować sie nią.Lekarka zareagowała na
moją rozpcz stwierdzeniem: wszystko dla dobra dziecka. Więc wróciłam w nocy
sama do domu. Nieprzytomna. Potem 50 kilometrów w jedną stronę do szpitala. Nie
wolno mi podejść do szklanych drzwi sali, gdzie leży moje dziecko. Nie wolno
ptyac czemu ma odparzoną pupę. Nie wolno w nocy przeszkadzać lekarzowi
dyżurującemu, bo śpi. Nie wolno mówić pielęgniarce, że nie kąpie się dziecka na
przeciągu. Nie wolno pytać o celowość wykonywanych badań.W końcu radość, że
wrócimy do dom, bo żołtaczka już wyleczona. Nie zdązyłam zabrać córki do domu.
Urodziła sie zdrowa i umarła na sepsę po tygodniowym leczeniu w szpitalu. Ja
poddałam się jak baran w tym szpitalu, dla dobra dziecka. Prosiłam, błagałam o
to, żeby móc dotykać moje dziecko. Błagałam, żeby móc je oglądać. Dla jego
dobra powierzyłam jego zdrowie i życie obcym ludziom. Żółtaczka noworodka, to
nie choroba śmiertelna, ale stało się. Zwykly przypadek, jakaś bakteria
nieoczekiwanie zabiła moje dziecko. Może ktoś źle umył dłonie, może to wenflon
przez który ją nawadniano, może to przez ranę na pupie, bo tak mało
pielęgniarek pracuje w szpitalu i nie mają czasu przewijać. Ja oddałabym
wszystkie skarby tego świata żeby zmienić pampersa swojej córki. Dla dobra
dziecka nie domagałam się tego. Wszystko dla dobra dziecka.
Moja córeczka przebywała tydzień na oddziale intensywnej terapii. Juz drugiego
dnia przyklejono na jej łóżeczku serduszko. Myślałam, że ktoś nad nią czuwa, a
to serduszko oznaczało zakażenie bakteryjne. Takie uwaga, stop:
niebezpieczeństwo. Przez ten tydzień nikt nie zapamiętał, że moja córka miała
na imię Lena. Ciągle była tylko noworodkiem z sepsą.
Musieliśmy opanować procedury wchodzenia na salę do dziecka. Źle wykonane kroki
groziły atakiem ze strony ordynatora. Ale tych procedur trzebabyło nauczyć się
samemu. Czytać ze zrozumieniem. Potem jak moje dziecko umierało, to nie było
przy nim jego lekarza. Uciekł. My rodzice staliśmy i patrzyliśmy, jak nasz cud
odchodzi. On wędrował po szpitalnym korytarzu.
Mam żal do siebie samej, że tak oddałam moją córkę. Do dzisiaj dźwięczą w mojej
głowie słowa: wszystko dla dobra dziecka. tylko, że ja już nie mam tego dziecka.

[agau7]

Tak właśnie wygląda w naszym kraju opieka lekarska. Jak można tak traktować
kobietę w ciąży. Jak można tak traktować człowieka. Przeczytałam dzisiaj jak
traktowano w szpitalu mamę Marysi, która urodziła sie chora. Świetny przypadek
dla lekarzy. Można pooglądać matkę i dziecko jak zwierzątka w zoo. Ona płacze,
jest przerażona, boi się o swoje dziecko. Lekarze widzą zespoł wad wrodzonych,
nie dziecko. Nie maleństwo, na które się czeka, które sie kocha ponad życie.
Oczywiście Aga, że będziesz wychowywała i uwielbiała swoją córkę niezależnie
jak niedoskonała może się urodzić. Pamiętam,jak miałam w brzuchu moją Lenkę.
Miała kilka tygodnia, a ja martwiłam się, żeby nie urodziła sie chora. Głupia
byłam. Przecież moje dziecko juz było i nie miało to znaczenia jakie się
urodzi. Po kilku tygodniach już wiedziałam, że jest miłością mojego życia i nie
ma znaczenia, jaka będzie. Urodziła się zdrowa, ale...
Aga żądaj od lekarzy dobrego traktowania i idealnej opieki. Przecież od nich
zależy życie i zdrowie Twoje i Twojego dziecka. Mają obowiązek zachowywać się
tak, żebyś w spokoju i z radością przywitała swoje dziecko. Trzymaj się i życzę
Ci powodzenia.

[aga377]

(*) tak strasznie mi przykro...

[anda8]

Aga, powiem Ci coś, czego nauczyłam się sama przebywając w szpitalu kilkanaście
razy i kilka razy z dziecmi ( raz leczenie sepsy u miesięcznego synka).
Jeżeli widzisz że cos jest nie tak, że jestes traktowana jak intruz a twopje
dziecko jak przypadek, mów o tym, pytaj, skarz się, w końcu krzycz.
Nie jestes tam po to żeby byc miłą grzeczną panią w ciązy, czy też mamusią dziecka.
Przede wszystkim zaufaj sobie i swoim wrażeniom, jeżlei widzisz że nie jest
dobrze mów o tym, jeżeli boli, skarż się.no wiesz o co mi chodzi.
bardzo dobrze zrobiłaś że wypisałaś się z tego szpitala.
Długo musiałabym tu pisac, ale kiedy rodziłam pierwsze dziecko nie wiedziałam
tego. to co przezyłam i ja i mój syn nie raz staje mi przed oczami i płaczę
wtedy jakby to było wczoraj.
Było to 17 lat temu.
Po latach, kiedy rodziłam po raz trzeci (6 lat temu)byłam juz tak przećwiczona,
że kiedy salowa wkopała złośliwie nam stołeczki pod łóżka ( wszystkie byłysmy po
cesarkach i ledwo sie ruszałyśmy)zrobiłam taki szum, że sam ordynator przybiegł
i opieprzył panienkę az kurz poszedł. Potem była grzeczna jak trzeba i nawet
pampersy zabierała zanim sie kosz nie przepełnił.
Kiedy widziałam, że z moim synem cos jest nie tak ( po lapisowaniu kikuta
pępowiny przez położną już w domu)pytałam jej co robic, a ona mi mówiła, że
przesadzam i że nic sie nie dzieje. Najpierw słuchałam jej a potem mój mąz mi
przypomniał, że mieliśmy słuchac siebie i swoich odczuć. Pojechalismy do
szpitala i okazało się z pare godzin, że dziecko jest w stanie krytycznym -
sepsa - bakterie wprowadzone przez kikut pepowiny prawdopodobnie przez zakażenei
powypalanych ran ( pani połozna mu to zrobiła).
Życzę Ci żeby najbliższe dni i tygodnie były dla Ciebie szczęsliwe i bardzo
mocno Ćię przytułam.

[agniecha351]

nie denerwuj się za wczasu, może okazać się, że twoja malutka jest zdrowa i
wszystko jest ok. Ja też w ciąży przeszłam koszmar. Trafiłam z b wysokim
ciśnieniem, skrzepem wewnętrznym, który zakleił łożysko. Córeczka była b mała,
określali wagę na 600g, później na 800 g, przyglądali się i nic nie robili.
W jednym szpitalu przeleżałam tydzień, w drugim 3 długie wekendowe dni,
przepłakałam tak jak ty, od rana do nocy. Trafiłam do trzeciego, tam usg miałam
robione przy udziale kilku lekarzy / podobnie jak u ciebie/. Obyło się bez
uwag, ale i tak wiedziałam, że nie jest dobrze. Bałam się strasznie, waga była
dużo, dużo za niska na wiek ciąży, poza tym najbardziej bałam się czy nie jest
niedotleniona. Mogła być przecież roślinką.. Julcia urodziła się malutka, była
wcześniakiem, przeszłam koszmar ale wszystko jest dobrze. Nie martw się,
zobaczysz będzie dobrze. Urodzisz zdrową córeczkę, śliczną i najkochańszą. Nie
załamuj się, twoje dziecko wszystko czuje. Napisz, jak urodzisz. Życzę wam dużo
szczęścia.

[elmalina]

Aga rozumiem co przeżywasz i nic nie usprawiedliwia takie zachowanie lekarzy.
Moje dziecko na usg też miało krótkie nóżki była to różnica około 8 tyg.
tylko że było w ułożeniu pośladkowym.

[alrada]

Agnieszko śledzę po cichu wątek od początku.
Życzę Ci szczęśliwego rozwiązania i tego by maluszek był zdrowy. Nie potrafie
sobie nawet wyobrazić przez co przechodzisz teraz i jak to wpływa na Twoją
psychikę. Przypomina mi sie mój ciezki, wcześniejszy poród septyczny ponad 10
lat temu i to co było później. Moje pierwsze i jedyne dziecko. Byłam wówczas
taka zagubiona gdy przez dwa tygodnie będąc na oddziale septycznym gdzie od
salki dzieci dzieliła mnie tylko sciana nie mogłam widzieć praktycznie swojego
dziecka. Słyszałam jego płacz. Nie mogłam karmić, bo podobniez to mu szkodziło,
tyle, ze o tym zadecydował nie lekarz a pielęgniarka. Nie mogłam wchodzić do
jego boxu bo wciąz spał albo był naświetlany. Nie mógł go zobaczyć mój mąz.
Dopiero po wielkiej awanturze. Nikt nie pilnował aby mały nie odsłaniał sobie
oczek pod lampą. Nikt nie informował mnie co sie z nim dzieje ale każdego dnia
nie byliśmy szykowani do wypisu. Wciąz doszukiwano sie chorób. Nie informowano
nas jakie są planowane środki leczenia i dlaczego. Nie wytrzymałam nerwowo i
wypisałam sie wraz z dzieckiem na własne żądanie po dwóch tygodniach. Pamiętam
jak ordynator, mój sąsiad nawiasem mówiąc, przyszedł do mnie na rozmowę i
uświadamiał mnie że mogę zabić swoje dziecko. Byłam przeszczęśliwa opuszczając
oddział, na którym wylałam morze łez. Ale i pełna obaw po takiej rozmowie. Do
dziś w książeczce zdrowia mam wpis, iż dziecko wypisano na żądanie rodziców
przed ukończeniem leczenia ... Dopiero z książeczki dowiedzieliśmy sie o
zwichniętym barku i całej reszcie dolegliwości. Dlaczego nikt nam tego
wcześniej nie powiedział, nie wyjaśniał. Fakt, synek był wciaz zawinięty i nie
wolno mi go było ruszać.
Na sali leżała ze mną dziewczyna, ktorej synek urodził sie z podwiniętymi
paluszkami stóp. Do dziś pamiętam obchód i obcesowe pytanie pani doktor zadanie
znienacka jej przy nas wszystkcih, czy ktoś z jej rodziny miał problemy ze
stopami. Kiedy odpowiedziała, ze nie padła odpowiedź, że ktoś pierwszy musi.
To było strszne. Kiedy widuję ją wiem, ze jej syn chodzi dziś normalnie i nie
spełniły sie obawy pani doktor.
Po wypisie od razu wezwaliśmy do domu na wizytę małżeństwo lekarskie. Zbadali
synka obejrzeli zapisy w ksiażeczce. Uspokoili nas. W domu przy troskliwej
opiece szybciutko wygoiły sie synkowi afty w buzi, spadł poziom bilirubiny,
wyrównał poziom wapnia, tylko bakteriuria w moczu utrzymywała sie długo. A nikt
nie zwrócił uwagi na najważniejsze - na jego serduszko.
Teraz juz nie denerwuję sie gdy badają go stażyści lekarze by nauczyć sie jak
brzmi szmer serca przy jego wadzie. Bo wiem, że bez takiej nauki następne
dzieci nie moga liczyć na fachową pomoc. Przecież sami przez taka niewiedzę
przeszliśmy. Ale tu trzeba wyczucia i taktu.
Agnieszko zyczę Ci dużo siły. Trzymam kciuki za Twoje maleństwo i czekam
wyłącznie na pomyślne informacje, podobnie jak pozostali forumowicze. Postaraj
sie uspokoić, czymś zając, bo twoje poddenerwowanie i negatywne emocje
udzielają sie maluszkowi. Jesli coś ci sparwia przykrośc w szpitalu po prostu o
tym mów i nie bój sie tego. Ja byłam młoda, przestarszona i potrafiłam tylko
płakać. I teraz nawet po latach żałuję takiej postawy.
Pozdrawiam serdecznie.

[danutaessen]

Agnieszko chcialam ci tylko przypomniec ze istnieje cos takiego jak prawa
pacjeta nie tylko doroslego ale i malego.Mow pytaj krzycz sprawdzaj co oni robia
mam znajoma ktora zabiera ze soba do szpitala zeszyt zapisuje nazwiska lekarzy
co kto zdiagnozowal i mowi o tym oficjalnie pyta wprost lekarza o nazwisko i
dodaje ze prowadzi zapiski zeby w razie czego wiedziala na sto procent.Zycze
wszystkiego najlepszego czekam na wiadomosc.Pozdrawiam.
danusia.

[mmmmmm2]

Aga, trzymam kciuki.
Niestety, takie czasy, że TRZEBA WALCZYĆ!!!! Nawet pani salowej wydaje się że
jest jedną z najważniejszych osób w szpitalu a ty głupia pacjenko siedź cicho!
A guzik! Walcz - bo to chodzi o Twoje dziecko, o Ciebie.
Szkoda, że człowiek uczy się na błędach - ja nauczyłam się po czasie, że nie ma
litości dla kobiety w ciąży ani dla kobiety w połogu w szpitalu.
Teraz już wiem, że ile sobie wywalczę, tyle będę mieć.
Najgorsze jest to, że kobieta jest w takim dołku psychicznym (strach o dziecko,
plus hormony) że jedyną jej reakcją jest płacz - u mnie tak było.
TRZEBA wykrzyczeć swoje żądania, trzeba sprawdzać i patrzeć na ręce
pielęgniarkom. Nie daj sobie wmówić że nie masz prawa być na przykład przy
pobieraniu krwi!!!
To wszystko bzdury - jeśli nie ma przeciwskazań zdrowotnych, masz prawo być
cały czas z dzieckiem!
A jak będziesz dużo krzyczeć, to albo uznją Cię za lekko szurniętą albo za
wredotę którą szybko trzeba wypisać do domu - i tego ostatniego życzę Ci z
całego serca.
Będę trzymać kciuki!!!!
Pomyśl, że już za tydzień o tej porze będziecie razem!!!
Powodzenia!!!!

[twoj_aniol_stroz]

Aguniu, jestem cały czas z Tobą i wierzę, że wszysto będzie w najlepszym
porządku. Podejrzewam, że każda z nas moze godzinami opowiadać o bezduszności
lekarzy, ja też. Wiem jaki koszmar przeszłaś, bo sama też miałam koszmarne
przeżycia przy ciąży, porodzie i połogu z pierwszym dzieckiem. To już za mną i
teraz jestem o te doświadczenia mądrzejsza. Też kiedyś pomożesz komuś
opowiadając o swoich przeżyciach, też rowiejesz wątpliwości i opowiesz jak
wszystko dobrze się skończyło, też podtrzymasz kogoś na duchu, bo tak właśnie
ma być. Po to dla siebie wszystkie jesteśmy, żeby się wspierać i sobie pomagać.

[inga71]

dzis znow termin porodu.trzymamy kciuki!!

[oyate]

Ja też trzymam kciuki!!!

[aga377]

Byłam rano w szpitalu i odesłali mnie do domu. Każą czakeć aż się samo zacznie.
Termin mam na 02. marca i do tego dnia mam "cierpliwie czekać w domku". Tak
zadecydowali lekarze z innego szpitala. Zjednej strony nie mogę się doczekać aż
się samo zacznie bo zawsze chciałam rodzić naturalnie (chociaż spróbować).
Codziennie wieczorem dostaję taką serię kopniaków. Maluszek jakby mogl to
wyszłedł by już brzuszkiem na zewnątrz... :))) Wszystko na nią już czeka gotowe
na jej przywitanie. Z drugiej jednak strony takbardzo się boję... Ale staram
się nie stresować w te ostatnie dni i zachować jak najwięcej spokoju. W nocy co
godzinkę biegam do kibelka i myślę że lada dzień będziemy już we dwie... :)))

[elmalina]

Wierzę, że będzie dobrze i super, że Cię kopie.

[oyate]

Trzymaj sieraz cieplutko, nadal trzymamy kciuki!!

[dziewczynka_bez_zapalek]

będziemy trzymać kciuki za Ciebie i Maleńką! będzie dobrze!

[danutaessen]

mysle o Tobie czekam na wiadomosc.

[agniecha351]

ja też trzymam za Was obie kciuki i wierzę, że bedzie dobrze!!
napisz, jak wrócisz z maleńką.

[bzet]

Witam, miałam podbną diagnoze w czasie ciąży, głowka większa o 4 tygodnie, a
kość udowa za krótka... i skończyło się cc w 34 tygodniu ciązy, ze względu na
patologiczne przepływy. Syn urodził się z wagą 940 g. Jest hipotrofikiem. Teraz
ma 7 miesiecy, za sobą długi okres w szpitalu, wiele problemów, ale jest
obecni bardzo radosnym i zdrowym dzieckiem (choć wcześniakiem jest się przez
całe życie i ma miesiecznie wizyty u kilku leakrzy). Ma dużą główkę (nie jest
to ani wodogłowie, ani wada genetyczna) i ma krótsze kończyny (mało kto to
zauważa - gdy zwróce na to uwagę). Co do zaburzęń rozowoju kści długich, to
lekarze nie są zgodni: z wyjątkiem jednego (genetyka) uważają, że taka jego
uroda (jestem niska) i poza tym jest to wynik niedożywienia. Był konsultowany
przez dwóch genetyków i jeden z lekarzy stwierdziła, ze "może to jedna z ponad
dwustu rodzjaów dysplazji? A może nic?".
Trzeba czekać i nie dać się zwariować!!! Wielu lekarzom brak chyba wiezy
psychologicznej, empatii i czasami taktu oraz kultury osobistej.
Nic nie da się zminić, a jeżeli dziecko bedzie wymagało leczenia to trzeba mieć
dużo siły. I musisz mu dać dużo miłości. Oszędzaj swe siły i nie popadja w
depresję!! Życzę powodzenia.

[inga71]

trzymam ogromne kciuki za was i zycze lekkiego porodu.wierze,ze bedzie
dobrze.koniecznie daj znac.

[marzek2]

Taaak Aga, w przypadku takich dysproporcji trzeba niestety brać pod uwagę
dysplazję kości - jest to wada genetyczna, która powoduje, że kości po prostu
nie rosną tak jak powinny.
Piszę, bo mam synka, z powikłanej ciąży, urodzonego o czasie, wszystko ok, ale
jakoś niedobrze przybierał na wadze. Długo myśleliśmy, że to waga jest jego
problemem, dopiero gdy miał rok w szpitalu na badaniach diagnostycznych okazało
się, że to wzrost stanowi większy problem.
Teraz synek ma dwa latka - w końcu zdiagnozowano problem - dysplazja kości. Nie
wiemy jeszcze jaki typ. Nie wiemy, jaki wzrost może osiągnąć synek - bo nie
wiadomo, czy ma achondroplazję (tą klasyczną karłowatość), czy inny typ dysplazji.
Dysplazje kostne wykrywa się zdjęciami rgt, czaszki i kończyn dłuższych. U
malutkich dzieci nie widać tak bardzo dysproporcji, u mojego synka to, że rączki
i nóżki ma krótsze niż mieć powinien wyszło dopiero w wieku 2 lat, wtedy w końcu
nawet ja to zaczęłam zauważać. Pomiary antropologa tylko potwierdziły podejrzenia.
Dobrze jest wcześniej wiedzieć, na czym się stoi, mnie to zajęło 2 lata
niepokoju, męczenia lekarzy, którzy mówili, że "taka jego uroda" ale mnie coś
nie dawało spokoju. Teraz już wiem i powoli oswajam się z diagnozą, że mój synek
może być bardzo malutki. Na szczęście rozwój umysłowy takich dzieci jest
prawidłowy, co więcej często dużo powyżej normy, to bardzo zdolni i inteligentni
ludzie.
Myślę też o wydłużaniu kości... ale na razie musimy zrobić dużo zdjęć rtg kości
synka, żeby wiedzieć, które kości i jak bardzo są dotknięte chorobą.

Mam nadzieję, że w Twoim wypadku obawy okażą się przewczesne. Ale gdybyś
potrzebowała pomocy - pisz.

[bzet]

Witam, ja odsunęłam myśl o dysplazji na dalszy plan: syn był mocno
niedozywiony, miał poważne problemy gastryczne i dopiero od niedawna prawidłowo
przybiera i wydłużył się w ciagu 7 miesiecy życia o 22 cm. Będę czekać i
obserwować czy kości długie nadrabiają zaległości.
Genetyk (ten jedyny, który zasugerował dyspalzję) ocenił, ze nie jest to
achondroplazja. A z tego co się zorientowałam to z tym schorzeniem można mieć
nawet powyżej 170 cm, a na przykłąd ręce odpowiadające 164 cm - i z tym można
żyć szczęśliwie. Zastanawijąc się nawet nad wydłużeniem kosci, to doszłam do
wniosku (ze względu na to, ze jest to bardzo bolesne i jest to operacja
obarczona najwieksza liczbą powikłań) iż decyzję zostawię ewentulanie mojemi
dziecku jak bedzie w miarę świadome swoich pragnień.
Diagnostykę tez zostawiam na później gdyby jego ciałko nie nabrało odpowiednich
proporcji, bo nie chce synka narażać za wcześnie na cała serię badań rtg.

[marzek2]

Wiesz Bzdet, ja jestem zdania, że lepiej wykonać dziecku o 3 badania za dużo,
niż o 1 za mało... po tych 2 latach ciągłej niepewności poznałam już siebie na
tyle, że wiem, że akurat mnie najbardziej dobijała ta niewiedza właśnie :( że ja
wiem, że coś jest nie tak, a lekarze to olewają.
Jeśli chodzi o achondroplazję, to wiem już że jest jej parę odmian, i chociaż
mój synek (i Twój pewnie też) nie ma typowych cech tej choroby, to dopiero
badania genetyczne (które jeszcze przed nami) jednoznacznie coś powiedzą.

Odnośnie dysplazji - faktycznie jest jej mnóstwo typów. Mój synek niestety nie
rośnie prawidłowo, dlatego też miał na początku podejrzenie o niedobór hormonu
wzrostu, ale dopiero potem pomiary ciałka wykazały dysproporcje w budowie.
Mieliśmy badany hormon wzrostu, jeden test był poniżej normy, a dwa następne
(potrzebne do diagnozy) - czekamy na wyniki.
Cóż, dla mnie najgorsza jest ta niepewność, że żaden lekarz nie da mi gwarancji
jak synek będzie rosnąć, że może mieć zarówno 150, jak i 130 wzrostu, co już dla
mnie jest trudne do zaakceptowania.

Ale tak jak pisałam, uczę się powoli życia w tej nowej sytuacji i mam nadzieję
na poprawę mojej postawy :)

Ja nie bagatelizowałabym dysplazji i obserwowała pilnie synka, bo w niektórych
przypadkach konieczna jest rehabilitacja i stosując ją, można zapobieć różnym
problemom z postawą, chodzeniem itp.

[bzet]

Mój synek jako wcześniak - hipotrofik jest pod opieką kilku specjalistów i
systematycznie jest rehabilitowany (i jeszcze długo będzie) więc jest nie tylko
obserwowany przez nas ale i lekarzy. Może dlatego, że przeszedł już bardzo
dużo (wcześniactwo, hipotrofia, zakażenie, sepsę, zamartwicze zapalenie jelit,
cholestazę wątrobową, wylew śródczaszkowy II stopnia, operacja zamkniecia
przewodu Botalla), to cieszę się, że przezył, jest sprawny umysłowo, ma dobry
słuch i wzrok, dobrze się rozwija i dysplazja też juz mnie nie przeraża.
Wiem od genetyka, że trudno jest zdjagnozowac dysplazję i moze nas czekać sporo
badań, ale będziemy się martwić koniecznoscią badań gdy podejrzenia sie
sprawdzą i nie chce mu teraz fundowac niepotrzebnych stresów (on równiez
odczuwa stresy rodziców) bo nalezy mu się piękne dzieciństwo: spokojne i pełen
miłosci. Musi zapomnieć o tych 100 dniach zycia, ktore spędził w szpitalu (i
tam był konsultowany przez wielu specjalisów, którzy nie podejrzewali
dyspalzji).
Jestem świadoma, że może badania w tym kierunku okażą się konieczne, ale w
obecnej sytuacji trudno wyrokować. A jak pisałam i na taki wariant jestem gotwa.
Życzę siły i spokoju, bo jak twierdzi rehabilitant synka dla dziecka ważne jest
by rodzic dawał mu poczucie spkoju i radość oraz by miał czas na wspólną
zabawę.

[ewamonika1]

Gdyby ktoś miał jakieś wieści od Agnieszki, dajcie znać.

Myślę o nich.

e.

[anda8]

i ja myślę i czekam na dobra wiadomość.

[bzet]

... i ja czekam na wieści bo przeszłam to samo, ten strach i niepewność.
Trzymam mocno kciuki za mamę i maleństwo!!!!

[wustyle]

codziennie sledze watek i mam nadzieje, ze wszystko zakonczy sie happy endem

Do Sebastiana

[agau7]

Jesteś jednym z nielicznych mężczyzn, którzy odwiedzają takie forum. Często
piszesz na forum "Dlaczego". Mój mąż twierdzi, że ja się tylko dołuję tym, że
spędzam czas czytając o cudzych nieszczęściach, jakby własnych było mi mało.
Wiem, że mąż bardzo przeżył śmierć naszej córeczki. Oskarża się o to, że
wcześniej nie cieszył się odpowiednio, że ma się urodzić . Lenka była naszym
trzeciem dzieckiem. Bał się zmian. Jaką miał minę jak zobaczył małą!!! Mówił
mi, że nie widział piękniejszego dziecka. Był bardzo szczęśliwy. Potem wszystko
potoczyło się strasznie szybko i w złym kierunku. Lenka umarła na naszych
oczach. Często rozmawiamy Lence, ale jemu nie pomagają wizyty na forum.
Ciężkie jest to nasze życie, a pomyśleć jakimi głupotami zajmowaliśmy się
kiedyś i uważaliśmy, że to problem. Bóg dał nam 16 lat w miarę spokojnego
wspólnego życia, a od 5 miesięcy ...
Pozdrawiam Agnieszka - mama Karola(17 lat), Oli ( 11 lat) i Aniołka Lenki.

[wustyle]

hej...
no coz, nic na sile
ja po prostu lubie sluchac, lubie rozmawiac
zawsze taki bylem
forum jest dla mnie azylem
czasem musze sie wygadac a mezczyzni (czyt. koledzy, kumple a nawet moi przyjaciele) nie sa
najlepszymi powiernikami moich gorszych stanow, bo...
bo po prostu wiekszosc mezczyzn taka jest

wizyty na forum nie pomagaja - i nie miej o to pretensji
jednym pomoze gripex zazyty przed snem a drugim trzeba zaaplikowac antybiotyk

moja dlaczegowa kolezanka zorka7 napisala tu kiedys
"rzeczy maja tendencje do ukladania sie"

uwielbiam te sentencje
zycze Ci i Twoim bliskim zeby tak bylo

jestesmy dwie!!!!

[aga377]

Witam!!! Widze ze duzo sie tu dzialo jak bylam w szpitalu.W noc z piatku na
sobote odeszly mi wody.Po dlugim i bardzo bolesnym porodzie naturalnym lekarz
podjal decyzje o wykonaniu cc z powodu braku postepu w porodzie. Rozwarcie
zatrzymalo sie na 7 cm a glowka nie weszla w kanal rodny:((( O 15:30 24.02
uslyszalam pierwszy krzyk mojego diabelka (ma cala glowe w dlugich i czarnych
wloskach). Tak na dobre to zobaczylam ja dopiero na nastepny dzien jak wyszlam
z sali wybudzen po 24 godzinach. Dostała 8 pkt w skali apgar w pierwszej
minucie zycia. Wazyla 3300 i miala 51 cm. Miala oczywiscie zoltaczke i
zapalemie gardla. Jesli chodzi o raczki i nozki to widac ze sa troche krotsze
wiec czeka nas szereg badan (endokrynolog, genetyk) aloe narazie ciesze sie ze
moja córcia ma zdrowe serduszko, płucka, nerki bo dzieki temu zyje. Mala lezala
przez to zapalenie gardla na oddziale gdzie lezaly umierajace w inkubatorkach
dzieci. Widzialam codziennie w oczach ich rodzicow lzy i strach o ich zycie.
Plakalam razem z nimi... Wiec dziekuje Bogu ze moje dziecko zyje i ze ma
wszystko na swoim miejscu nawet gdyby mialo byc troszke za krotkie... Dziekuje
ze odwiedzacie ten watek i mnie wspieracie. Dla Wszystkich WIELKIE DZIEKUJE!!!
P.S.Nazwałam ją Zosia!!!

[mamaigiiemilki]

sledzilam ten watek i trzymalam kciuki!daj znac co dalej - na pewno bedzie ok!
Sliczne imie.

[inga71]

i ja sie ciesze ze masz to juz za soba:) wielkie ucalowania do ciebie i zoski:)

[ewamonika1]

Bardzo mnie Twój post ucieszył. Gratuluję z całego serca.

Odpoczywaj, ile się da i uściskaj delikatnie Zosieńkę.

pozdrawiam :)
ewa

[oyate]

Gratulacje!! 51 cm to niezły wynik:-)) Odpoczywaj i daj znać jak będziesz już
wiedziała czy wszystko w porządku ... bo wierzę,że tak właśnie będzie!!
Ucałuj Zosię!!

[anda8]

Całuję mocno i Ciebie i Zosieńkę w nóżkę. Odpoczywaj, odpoczywaj i wszystkiego
dobrego.

[sybda]

Witam, na wstępie pozdrawiam i gratuluję kudłatej córeczki. Jestem tu nowa, ale
od samego początku śledzę z zapartym tchem twój wątek. Jestem mamą półrocznej
Olivki, u której tuż po porodzie stwierdzono dysproporcje części ciała, a
mianowicie krótsze nóżki i przedramiona. Jesteśmy po badaniach genetycznych w
kierunku achondroplazji, hypochondroplazji i wykonano też cytogenetykę
molekularną. Wszystkie wyniki są prawidłowe i wykluczono te choroby,czekamy
teraz na konsylium lekarzy, mają podjąć decyzję w jakim kierunku dalej badać
małą.Dużo by pisać ile nerwów i strachu kosztowały mnie i całą rodzinę te
miesiące od porodu w oczekiwaniu na wyniki.Ale to nic, bo najważniejsze jest
to, że moja córcia jest śliczna, prawidłowo się rozwija i jest najukochańszym
szkrabkiem na świecie.Jeśli chcesz się czegoś dowiedzieć, pogadać podaję ci nr
gg 3809361

Do Sybda:

[aga377]

Dziekuje ze sie do mnie odezwalas!

Nas takze czekaja te badania genetyczne. Termin mamy na polowe maja. Na biezaco
bede pisac co i jak. Wlasnie idziemy do ortopedy:))) Jakbym potrzebowala jakis
konkretnych wiadomosci to pozwole sobie odezwac sie na gg.
Aga

[danutaessen]

Az sie poryczalam bardzo bardzo sie ciesz ze wszystko jest w miare okej.Dla
malej Zosi duzo caluskow.Witaj na swiecie Zosienko.Czekam nadal na
wiadomosci .Buzki Danusia

[mmmmmm2]

Hip hip, hurra, gratulacje!!!
Byleby Zosieńka była zdrowa!!! A Edytka Herbusiowa mała kobietka - a kocha się
w niej pół Polski. Ucałuj Zosię w piętkę!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

[wustyle]

nadzieja umiera ostatnia - gratuluje!

[alrada]

Moje gratulacje :)
Zosi życzę dużo zdrówka. Śliczne imię moim zdaniem.

[agniecha351]

wspaniale!! ucałuj Zosieńkę. Cieszę się razem z Wami.
Dużo rodości, pozdrawiam

[aga377]

Witam Was wszystkich!!!
Diekuje za gratulacje i buziaki. Caly czas ja obcalowuje wiec chyba nikogo nie
pominelam. :))) Rano byla u nas pani polozna. Od razu dala namiary na osrodek
gdzie, jak mowila, takie problemy jak nasze to pikus w porownaniu do tych jakie
dzieci i z jakimi schorzeniami tam sie rehabilituje. Mowila ze nie takie
przypadki widziala i dzieci z tego wychodzily. Jak przyjdzie w tygodniu pani
doktor to da nam skierowanie do tego osrodka i biegiem pedze ja tam
rehabilitowac. A czekaja nas tam wodne baseny z hydromasazami i takie tam inne
cuda. :))) w sumie po niej nie widac ze te nozki sa jakos bardzo przykrotkie
ale lepiej wziac sie za to od maluszka. Calujemy was wszystkich.
Aga i Zosia

gratulacje

[luxfera1]

pewnie sporo biegania przed Wami ale z takim nastawieniem na pewno dacie sobie
rade.Buziak dla Zochy:)

[alfinka1]

Dla mamusi gratulacje a Zosieńce duuuuuuuuuuuużżżżżżżżżżżooooooooo pozytywnych
myśli, jedz dużo, żeby nóżki miały siłę rosnąć.

[oyate]

Hydromasaże? Nieźle brzmi:-))
Malutka jak się rozćwiczy za młodu to laska z niej później będzie,że hej:-))

Ja jako dziecko też byłam rehabilitowana z powodu krótszej jednej nogi i
chudszej prawej strony całego ciała. Rehabilitacja sprawia cuda, zobaczycie:-))

[janeczka79]

Aga...nawet nie wiesz jak mnie ucieszyło to co napisałaś...Mój Boże...tak
bardzo się bałam razem z Tobą czytając ten wątek. Teraz już będzie wszystko
dobrze...wiem to. Trzymam kciuki!!!

[bzet]

Wiam ponownie,
pisałam o moim synku, który jest wcesniaczkiem hipotrofikiem i ... tak
powracając do tematu to wczoraj trafiłam na jedno zdjecie mojej obecnie 10-
letniej córki: miała 14 miesiecy i przykrótkie kończynki i ... nikt wtedy nie
zwracał na to uwagi, była bardzo zdrowym, dużym i silnym dzieckie. A CO
NAJWAŻNIEJSZE teraz jest dużą, zgrabną panna, uprawiającą sport z dużymi
sukcesami (jest w sowjej dyscyplinie w kadrze wojewódzkiej) i ... ma obecnie
nogi dłuzsze od moich (bo ja jestm "kurduplem" 152)!!!! Życzę powodzenie i
polecam rehablilitację, mój synek chodzi od wyjcia ze szpitala (spędził tam aż
100 dni) i myślę, że mu słuzy, a razem z lekarzami i rehabilitantami
obsermujemy jego rozwój.
A ja jako osoba "przykrótka" wiem, że "małe jest piekne"!!!! Pozdrowienia!!!!