Zwrot stypendium

[inguset]

Witam
Mam mały... no może nie taki mały bo wart prawie 20tys.:( problem. Otóż,
zrezygnowałem niedawno z doktoratu na politechnice warszawskiej. Nie będę się
tłumaczył dlaczego, bo zakładam, że każdy kto podejmuje taką decyzję ma jakiś
swój niepowtarzalny powód... i ja także miałem swój. W każdym razie problem
polega na tym, że moja rezygnacja nastąpiła 2 lata po rozpoczęciu, a
zatem.... cóż pismo, jakie dostałem prawie tydzień temu kompletnie mnie
powaliło. PW w osobie prorektora zobowiązuje mnie do zwrotu 2 letniego
stypendium w kwocie właśnie 20tys. Nie będę ukrywał, że takich pieniędzy nie
posiadam, a nawet gdyby było inaczej, to mam teraz zupełnie inne wydatki (za
2 tygodnie urodzi mi się dzidzius). sprawdziłem juz ustawe u szkolnictwie
wyzszym, pogrzebalem na necie, ale niestety to co udalo mi sie ustalic to:
1. w przypadku rezygnacji przez doktoranta uczelnia moze (ale nie musi)
wystapic o zwrot przyznanego stypendium
2. na politechnice lodzkiej pobierana kwota pomniejzana jest o kwote
wynikajaca z prowadzenia przez doktoranta zajec dydaktycznych (czyli mialbym
do oddania "tylko" 7tys)
3. istnieje wyrok sadu ktory jasno okresla ze decyzja o rezygnacji jest
jednostronna, a zatem jezeli uczelnia chce zwrotu to... niestety trzeba kaske
oddac:(
i to wlasciwie wszystko. Mam dlatego wielka prosbe: dajcie mi jakas
informacje czy komus z was, a moze waszym znajomym przydazyla sie podobna
sytuacja... i wywinal sie od zwracania chociaz czesci tego przekletego
stypendium.
Pozdrawiam

[vovel123]

Wydaje się, że sam juz sobie na to pytanie odpowiedziałeś.... był na forum
kiedyś podobny wątek, poszukaj, może znajdziesz tam jakieś wskazówki.
Spróbuj może pogadać z prorektorem, jeżli powód był naprawdę istotny, może uda
się jakoś dojśc do porozumienia...powodzenia

Rozbój w biały dzień

[pseudodoktorant]

Wg mnie przepis o zwracaniu stypendium, jeśli się rzuciło studia dranckie (no
ale przecież w trakcie tych studiów chyba coś się robiło i to ma się niby nie
liczyć?!), jest chory, zwłaszcza w kraju, gdzie wielu młodych ludzi,
wkraczających dopiero w dorosłe życie, ma problemy z pracą. Kiedyś (za czasów,
gdy moi rodzice byli doktorantami) nie było takich regulacji prawnych i to było
chyba normalne.
Może spytaj swojego ex-promotora, czy masz zrobić napad na bank w celu oddania
stypendium. A może niech mądrala załatwi Ci robotę na tyle dobrze płatną, że
oddanie 7 czy nawet 20 tys. zł będzie niczym - przepraszam za brzydkie słowo -
pierdnięcie.

[katriel]

Podsłuchane:
"no przecież nie możemy od niego żądać zwrotu stypendium, bo nas poda do sądu o
zapłatę za zajęcia, które prowadził!"
Może?...

[vovel123]

Pewnie mnie poćwiartujecie, ale jestem za. Albo sie na coś decydujesz, albo
nie. Jak to mawiają, nie mozna być trochę w ciąży... owszem, zdarzają się rózne
sytuacje życiowe, wszystkie przypadki powinny być rozpatrywane indywidualnie.
Co jednak w sytuacji jednostek "uciekających " na studia doktoranckie z braku
innych alternatyw i zwykłego lenistwa? Pobimbają sobie tacy 2-3 lata, a potem
do wiedzenia?

[nabla_kwadrat]

Hmm.. czyli jak sie "pobimbasz" przez te 2-3 lata, pracujac na rzecz
macierzystej uczelni, to nie nalezy Ci sie jakas pensja? Nie chodzi mi o
prowadzenie zajec dydaktycznych, bo np. u mnie ich nie ma, co nie zmienia faktu,
ze pracuje w laboratorium, obrabiam wyniki i korzysta z tego caly zespol,
zamieszczajac to w publikacjach czy prowadzac badania dalej. Czyli jesli za rok
lub dwa zdecydowalabym sie, ze jednak wole inna prace to uwazasz, ze powinnam
oddac stypendium? A za to, co przepracowalam nie nalezy sie wynagrodzenie?

Pozdrawiam
Nabla

Świadoma decyzja i jej konsekwencje

[klee]

Można się nie zgadzać z tymi zasadami, które obowiązują. Można uważać, że są
niesprawidliwe, że wykorzystuje się doktorantów, traktuje ich jako darmową siłę
roboczą. To się może oczywiście nie podobać. No ale każdy wie, że tak właśnie
jest, że takie a nie inne zasady obowiązują. I - moim zdaniem - jeśli ktoś
decyduje się na studia doktoranckie, to akceptuje tym samym te zasay i
przyjmuje ewentualne konsekwencje, jakie mogą z nich dla niego wynikać.

Studia doktoranckie to nie praca zarobkowa. Jednym z ich elementów jest np.
praca dydaktyczna czy laboratoryjna. Trudno chyba domagać się pieniędzy za
studiowanie.

[nabla_kwadrat]

Ja to rozumiem i sie nie buntuje, bo przyjelam te zasady. Uwazam, ze sa jednak
troche krzywdzace, bo stypendium doktoranckie traktowane jest jak honorarium za
umowe o dzielo, ktorym jest doktorat. I wtedy ok - nie realizujesz dziela,
oddajesz "zaliczke".

Ale dla mnie studia doktoranckie to praca naukowa, jednak zarobkowa. Bo w tej
sytuacji to mozna potraktowac doktora jako studenta studiow habilitacyjnych i
tez mu nie placic, i tak dalej. Kiedy zaczyna sie pracowac naukowo a przestaje
studiowac? W moim instytucie roznica miedzy doktorantem ostatniego roku a
swiezym doktorem na etacie jest w zasadzie zadna.

Pozdrawiam
Nabla

Darmowa siła robocza?

[klee]

Też mam takie poczucie, że te zasady są krzywdzące, ale cóż począć? Można się
albo na nie przystać, albo nie, jak kto uważa.

Mieliśmy taki przypadek w zakładzie, że koleżanka po 4 latach była zmuszona
pożegnać się z przygodą zwaną doktoratem. Żadnych pieniędzy nie musiała na
szczęście oddawać, bo była tzw. doktorantką zaoczną, tj. na miejscu
bezstypendialnym. Ale przez te 4 lata przeprowadziła wiele godzin zajęć, więcej
nawet niż ci dzienni doktoranci. No i wszyscy mieliśmy takie pczucie, że
została w pewien sposób wykorzystana, potraktowana jako darmowa siła robocza.

Mnie się zdaje, że różnica między doktorantem, a "doktorem na etacie" jest dość
wyrazista, taka sama jak między doktorantem - uczestnikiem studiów
doktoranckich, a doktorantem - asystentem, i polega na tym, że jeden właśnie
jest "na etacie", jest zatrudniony, a drugi nie. Jeden dostaje pensję, a drugi -
stypendium. I takie przyjęto zasady, że w razie czego stypendium trzeba
zwracać, a zarobionych pieniędzy nie. ;-]

Dla mnie też to, co robią doktoranci, to bardziej praca naukowa niż
studiowanie. I stypednium traktuję jako swój zarobek w tym sensie, że z niego
się utrzymuję, stanowi mój jedyny dochód, no ale inaczej jednak definuję pracę
zarobkową, zarobkowanie w sensie ścisłym. Według mnie można o tym mówić w
sytuacji, gdy dostaje się wypłatę, ma się opłacany ZUS itd. Co? To chyba jakoś
tak.

Też pozdrawiam! :-)

[vovel123]

nabla_kwadrat napisała:

> Ja to rozumiem i sie nie buntuje, bo przyjelam te zasady. Uwazam, ze sa
jednak troche krzywdzace, bo stypendium doktoranckie traktowane jest jak
honorarium za umowe o dzielo, ktorym jest doktorat. I wtedy ok - nie
realizujesz dziela, oddajesz "zaliczke".

Dla mnie natomiast krzywdzące jest, że niektóre jednostki nie posiadające
wiedzy merytorycznej ( tudzież posiadające ją w znikomej ilośći) ale za to
posiadające "innego rodzaju zaplecze" przyjmowane są na miejsca stypendialne a
inne nie (lub co gorsza muszą za studia jeszcze płacić). Osobiście b. chętnie
mogę byc poddana takiej niesprawiedlowości z tytułu "umowy o dzieło", nawet od
zaraz.

Należałoby wyjść od tego, że cały system studiów dok. jest w Polsce chory i nie
jedna niesprawiedliwość z tego wynika ( system stypendialny, różne tryby
studiów, niejasne zasady naboru, 8 letnie okresy pisania na etatach
asystenckich i cała reszta...) Jakimś światłem w tunelu może być nowa ustawa,
ale nas to i tak już zapewne nie obejmie.

>

[jowa44]

inguset napisał:
> 2. na politechnice lodzkiej pobierana kwota pomniejzana jest o kwote > wynikajaca z prowadzenia przez doktoranta zajec dydaktycznych (czyli mialbym > do oddania "tylko" 7tys)

Uczelnie zwykle rezygnuja ze sciagania z doktoranta stypendium wlasnie przez to, ze wyszloby ze nie placa mu za prace. IMHO jesli grzeczne prosby o zwolnienie ze zwrotu stypendium umotywowane sytuacja zyciowa nie dadza rezultatu to mozesz spokojnie im zagrozic procesem w sadzie pracy o wynagrodzenie za przepracowane godziny +ODSETKI. Dla nich to jeszcze sprawa ZUSow i podatkow wiec pewnie ci daruja.

[pseudodoktorant]

klee napisał:
> Studia doktoranckie to nie praca zarobkowa. Jednym z ich elementów jest np.
> praca dydaktyczna czy laboratoryjna. Trudno chyba domagać się pieniędzy za
> studiowanie.

Dawno podobnych bzdur nie czytałem. "Studiować" to ja sobie mogę w dogodnej dla
mnie porze w domu, czytając książki przy muzyce z ciepłymi kapciami na nogach
i - rzeczywiście - nie wymagam, żeby mi ktoś za to płacił (ale już co innego,
gdybym miał wystukiwać na kompie jakieś elaboraciki i je gdzieś publikować,
wówczas coś by mi się za to należało.)
Natomiast prowadzenie zajęć dydaktycznych ze studentami to praca jak każda inna
i wynagrodzenie jak najbardziej się należy. A jeśli klee nadal nie rozumie, to
postaram się wytłumaczyć jaśniej:
Profesor Kowalski i doktorant Nowak prowadzą te same zajęcia - ten pierwszy z
grupą A, zaś ten drugi z grupą B. I co, profesor miałby być hojnie
wynagradzany, a frajer-doktorant robić za darmochę (a nawet dokładać do
interesu, wszak chociażby paliwo i utrzymanie pojazdu, potrzebnego, by na te
zajęcia dojechać, kosztują, i to niemało)???

dwa systemy - dwa statusy

[klee]

No i właśnie jak się jest doktorantem, to można sobie studiować w domu (czy
gdziekolwiek indziej) w dogodnej dla każdego porze, jak piszesz. Bo jak się
jest np. studentem, to już się nie do końca tak da, jak się jest pracownikiem,
to też trudniej.

Piszesz: "Gdybym miał wystukiwać na kompie jakieś elaboraciki i je gdzieś
publikować, wówczas coś by mi się za to należało." Niektóre wydawnictwa
rzeczywiście wychodzą z podobnego założenia i płacą za teksty. A uczelnie nie
płacą ZA publikację (wynagrodzenie), tylko płacą ABY móc publikować
(stypendium).

Prowadzenie zajęć nie musi być wcale pracą. Kto tak powiedział? Może być
praktyką, może być przyjemnością, może być smutnym obowiązkiem, może być hobby
i wieloma innymi rzeczami może być. Dla tych, którzy tworzyli system studiów
doktoranckich jest elementem tychże i jeśli ktoś tu czegoś nie chwyta, to
właśnie Ty tego. Za przykład tak obrazowy dziękuję, ale w innym poście już
napisałem, jaka jest różnica między profesorem Kowalskim, a magistrem Nowakiem.
Różnica nie polega na różnym zakresie obowiązków, tylko na różnym statusie
tego, co robią.

Można się na to nie zgadzać, można przecwiko temu protestować, określać to jako
niesprawiedliwe czy bzdurne, ale to chyba nie powód, by na mnie naskakiwać.
Naskakuj na tych, którzy to wymyślili. Ja próbowałem tylko napisać, jak to
wygląda w założeniach i jak ja to widzę. I powtórzę, nikt niczego do niczego
nie zmusza. Ja jestem "wyzyskiwany", w sposób, jaki opisujesz, i jest i z tym
dobrze. No ale może to dlatego, że poza sadystycznymi mam też skłonności
masochistyczne... ;-)

niezupełnie tak jest

[flamengista]

Publikacje - to zależy od uczelni. U nas za publikacje się płaci - całkiem
nieźle. Na innych uczelniach już nie, albo są to kwoty symboliczne. Bycie
doktorantem nie zwalnia jednak uczelni od płacenia za publikację autorowi.
Stypendium jest rodzajem wsparcia dla doktoranta, który chodzi na zajęcia,
pracuje naukowo i przez to może nie mieć czasu na normalną pracę na etacie. I
tylko za to - publikacje to inna bajka.

Prowadzenie zajęć - tu sprawa jest jasna. Limit zajęć określa chyba regulamin
studiów. Student studiów doktoranckich ma w ramach swoich obowiązków
przeprowadzić ileś tam zajęć. Najczęściej jest to 90 godzin podczas 4 lat.
Wszystko ponad - jest już nadobowiązkowe. A więc powinno być dodatkowo płatne!
Przy czym realia są akie, że:
- albo zajeć i tak jest za mało w stosunku do doktorantów - więc i tak nie
wyrabiają oni przepisowych godzin;
- albo - niestety częściej - robią oni zajęcia "za kogoś", często za
przysłowiowe "Bóg zapłać". I to jest już skandal.

I nie ma tu nic do rzeczy, że prowadzenie zajęć jest dla Ciebie przyjemnością
(szczerze Ci tego zazdroszczę:)). Te pieniądze się po prostu doktorantowi należą
i kropka.

Pozdrawiam:)

A dlaczego niezupełnie tak jest?

[klee]

O, pierwszy raz się zdarza, że mam na jakiś temat odmienne zdanie niż Ty.
Kiedyś musi być ten pierwszy raz, jak to mówią. ;-) Może mnie przekonasz do
swoich racji. Tylko wiesz, ja muszę mieć jakieś dowody, które mnie przekonają.
Sama czyjaś opinia (nawet kwitowana "kropką" ;-)) to dla mnie za mało.

Nie rozumiem, dlaczego doktorantowi mają się należeć pieniądze za prowadzenie
zajęć, jeśli to nie jest jedno ze zobowiązań wynikających z wykonywanej przez
niego pracy. A nie jest nim, bo doktorant nie jest pracownikiem. Przecież gdyby
miało być, jak piszecie, to nie odchodzono by od systemu asystentur, bo to w
nim tak właśnie jest. Uczestnik studiów doktornackich jest zobowiązany napisać
pracę w określonym terminie, obronić ją i przeprowadzić określoną ilość zajęć.
To jego obowiązki jako doktoranta. I zdaje się, że tylko to jest określone. I
jeśli te obowiązki nazywa się studiami doktoranckimi, to ja nie rozumiem, czemu
Wy chcecie to traktować jak pracę. Jeśli tak, to i studentom powinno się płacić
za studiowanie.

U nas trzeba przeprowadzić co najmniej 180 godzin i 30 hospitować. Górnego
limitu nie ma, ale też nie było sytuacji, by ktoś był zmuszony przeprowadzić
więcej zajęć ponad to. Co w takiej ewentualnej sytuacji zatem, to ja już nie
wiem. Na pewno doktorant ma prawo nie przeprowadzić dodatkowych zajęć, a jeśli
woli je przeprowadzić i dostać za to pieniądze, to już pewnie tylko kwestia
umowy między nim a przełożonymi.

Prowadzenie zajęć to jeden z obowiązków wynikających z bycia doktorantem. Ja
jako zwyczajny dokrant mam ich tak niewiele, że byłbym niesprawiedliwy, gdybym
utrzymywał, że to nie fair, że to praca i że się należy za to dodatkowa kasa.

Oczywiście zgadzam się z Wami, że to u założeń jest jakoś niesprawiedliwe. Ale
czemu nikt przecwiko nim nie protestuje, tylko przecwiko temu, że ktoś tam musi
stypendium zwracać. Albo nikt nie protestuje przeciwko odchodzeniu od systemu
stypendialnego w ogóle. Wtedy to dopiero jestwyzyk. Mnie zresztą bardziej
martwi to, że ZUS-u nie mam opłacanego, a nie to, że zajęcia muszę "za darmo"
prowadzić.

Jak Wasza uczelnia jest bogata, to płaci doktorantom za publikacje. Nasza taka
bogata nie jest, za to jest bogata na tyle, by wypłacać stypednia, co przecież
nie zdarza się wszędzie. W naszym regulaminie nie ma nawet - zdaje się - słowa
o tym, że trzeba jakieś publikacje mieć na koncie.

I jak to się u Was odbywa? Czy są jakieś limity tekstów, za które można mieć
zapłacone? Czy dostaje się różne kwoty w zależności od tego, w jakim piśmie się
publikuje. Ja pierwszy raz się spotykam z tego rodzaju, bardzo fajnym zresztą,
systemem motywacyjnym i ciekawi mnie to. U nas jest nawet problem z uzyskaniem
zwrotu pieniędzy za udział w konferencajc naukowych. Insytut może mi finansować
jedną konferencję rocznie. :-/

nie do końca sie zrozumieliśmy...

[flamengista]

Chodzi oczywiście o godziny ponad wyznaczony w regulaminie studiów limit zajęć
obowiązkowych. 180 h + 30 hospitacji - to sporo! Ale wszystko ponad - mają
płacić. W przeciwnym razie możesz zwyczajnie odmówić.

Co więcej, zdarza się, że studenci doktoranckich odmawiają prowadzenia nawet
obowiązkowych zajęć - i nie ma chyba podstaw, by ich za to karać (taka sytuacja
miała kiedyś miejsce na UJ-cie, ale mogło sie zmienić).

Co do publikacji - wiem, to swoisty ewenement;) Raczej uczelnie nie płacą. U nas
jednak dostaje się pieniądze - za artykuły w naszych ZN, monografie i książki
oczywiście też (oczywiście te, które są w planie wydawniczym uczelni). Jak
dostałem pierwsze honorarium autorskie, byłem w ciężkim szoku. Stawka zależy od
tytułu naukowego i objętości tekstu, choć oczywiście są limity.

Natomiast publikacje spoza uczelni - to zależy od wydawcy. Taki Uniwersitas
płaci mało, ale płaci. Większość czasopism za artykuły jednak nie płaci.
Wystarczającym wynagrodzeniem powinien być sam prestiż opublikowania w danym
periodyku;)

Słyszałem też o swoistym kuriozum - płaceniu za publikację. Nie wiem, czy to
powszechna praktyka, chodziło o niezłe czasopismo z listy filadelfijskiej.


Jeśli chodzi o konferencje - wbrew pozorom jest sporo darmowych (pomijając
koszty transportu). Za te płatne powien płacić Twój zakład - z badań
statutowych. Oczywiście w granicach rozsądku. Jeśli będę chciał pojechać na
prestiżową naukową konferencję - muszę za to zapłacić sam (z grantu, którego na
razie nie mam). Moja uczelnia (nie zakład) refunduje jedynie koszty jednego
wyjazdu krajowego i zagranicznego (koszty transportu, nie opłaty
konferencyjne!). Ale to zależy od uczelni...

Aha

[klee]

Z tym UJ, to była też już jakiś czas temu głośna sprawa byłego doktoranta,
któremu kazano zwracać stypendium. Podał sprawę do sądu i zdaje się, że wygrał,
co? Czy coś mi się pkręciło? Może ktoś pamięta. Mam też na UJ znajomą, która
ani stypendium nie dostaje (teraz tam ponoć nikomu nie dają), ani zajęć nie
prowadzi. Choć chciałaby chyba prowadzić. Jest z tych obrotnych, robi wiele
rzeczy, bo uważa, że przyda jej się to.

Czyli za te publikacje to Wam Wasze wydawnictwo uczelniane płaci? Nie wiem, jak
jest z naszym, ale chyba biedniutkie. Zresztą mój Profesor chce, żebyśmy w
bardziej renomowanych pismach publikowali niż Acta Universitas, chociaż mi to
rybka.

[flamengista]

UJ płaci doktorantom, ale nie wszystkim. Częśc dostaje stypendium, część nie.
Jak wszędzie.

UJ ma wiele wydziałów i sytuacja kadrowa jest tam różna. Gdzieniegdzie maja
spore obciążenie (w dodatku kadra dorabia gdzie indziej), wiec doktoranci robią
zajęcia. Gdzie indziej zajęć tak mało, że dla doktorantów nie starcza.

Co do publikacji - masz tutaj rację. Do tych uczelnianych daje się słabsze
artykuły i bardziej teoretyczne, bo na wydanie czeka się...

No właśnie, zgadnij ile? ;)

[pseudodoktorant]

klee napisał:
> Też mam takie poczucie, że te zasady są krzywdzące, ale cóż począć?
> albo na nie przystać, albo nie, jak kto uważa.

Można się jeszcze buntować, tylko do tego potrzebna jest odwaga, a tej chyba co
poniektórym brakuje.

I rozsądek, i chęci...

[klee]

(...) i parę innych jeszcze rzeczy zapewne. Systemu nie zmieni się w pojedynkę,
a skoro odpowiednie organizacje nie widzą problemu, to już nie moja rzecz. Mnie
zresztą, jak napisałem, on odpowiada. Zaś jeśli Tobie się nie podoba i taki
waleczny przy tym jesteś, to nie rozumiem, czemu mnie atakujesz, zamiast zabrać
się za walkę o odejście od tego niesprawiedliwego systemu.

[pseudodoktorant]

klee napisał:
> Zaś jeśli Tobie się nie podoba i taki
> waleczny przy tym jesteś, to nie rozumiem, czemu mnie atakujesz, zamiast
zabrać
> się za walkę o odejście od tego niesprawiedliwego systemu.

"Zaatakowałem" Cię, gdyż propagujesz bierne poddawanie się systemowi. Wierz mi,
iż walczę, chociażby w ten sposób, że w zeszłym roku akademickim nie zgodziłem
się prowadzić zajęć dydaktycznych, gdyż proponowano mi to za darmo.

Prywatna wojna

[klee]

Nie wiem, skąd przypuszczenie, że ja się w sposób bierny poddaję systemowi.
Zapewniam Cię, że walczę, choć faktycznie nieczęsto, o zmianę tych elementów
tych systemów, które uważam za niewłaściwe, i to niekiedy nawet wtedy, jeśli
sam do nich nie należę. Natomiast, jak już dwukrotnie napisałem, system studiów
doktoranckich, w jakim przyszło mi funkcjonować, odpowiada mi i nie widzę
powodu, by go zmieniać.

Nie rozumiem też, czemu wziąłeś słowo "zaatakowałem" w cudzysłów. Jeśli
oświadcza się komuś, że pisze bzdury albo że jest tchórzem, to jest to atak bez
cudzysłowu. Nie znasz mnie chyba na tyle, by móc ocenić, czy jestem tchórzem,
czy człowiekiem odważnym. A jeśli gdzieś napisałem coś bzdurnego, to wskaż to,
bo mnie się moje posty wydają spójne.

Z tego, co piszesz wynika, że nie walczysz o zmianę systemu, tylko o to, byś Ty
(!) nie musiał przeprowadzić jakichś tam zajęć. Chyba mam prawo nie przyłączać
się do tej prywatnej wojny, nie?

Kolejny kamyczek do ogródka

[klee]

miasta.gazeta.pl/torun/1,35576,3074982.html