nie wariujecie?

[maman3]

czworka dzieci, szkolnych, srednio co dwa lata-staram się, jak mogę,
ale zaczynam pękać-od dziesięciu lat wiem, że żaden dzien nie jest
mój, budzę się, by sprzątać, zasypiam wiedząc, że jutro będzie tak
samo, dni świateczne też pracowite...., jak jest u Was???

[ukryta]

mimo, że inaczej, to właściwie tak samo
takie życie.
czasem powtarzalność i przewidywalność wszystkiego mnie dobija.
Maużonek Szanowny nie rozumie, że dwie godziny w KidZone /basen z piłeczkami, małpi gaj czy jak to zwą/, nie jest dla mnie rozrywką i urozmaiceniem

ale jakoś daję radę.
wiosna już niedługo
trzymaj się

[matysia20050521]

Każdy dzień jak pole bitwy, zadania do wykonania a wieczorem padasz a i tak nie
wszystko udaje sie zrobic. I tak w kółko.Teraz mam odpoczynek , jeszcze przez
pare tyg.

[mroofka94]

Mnie chyba ta przwidywalnosc załamuje i od prawie 4 lat ani jedna
noc nie przespana ... ale, ale ,ale...
Dzieci rosna tym sie pocieszam

mroofka94 mamy chyba dzieci w tym samym wieku

[3bitt]

Córę mam wiosna 2007 a syna jesień 2008

A jeśli chodzi o temat to ja powiem tak. Nie ważne ile się ma dzieci to życie i
tak wygląda jak dzień świstaka. Wstaje się rano i robi się to samo. Albo
śniadanko, obiadek, kolacja a w przerwie szorowanie wc, pranie i sprzątanie,
czytanie bajek, usypianie...
Albo praca a potem gotowanie, pranie, sprzątanie itd.
Mało kogo życie zaskakuje i mało kto myśli po przebudzeniu "co dziś przyniesie
mi dzień". Ja myślę, ze mimo iż jest czasem nużąca to większość jednak lubi i
docenia taką monotonie dnia codziennego.
A to że można się poczuć jako dodatkowy element mopa do podłogi to już inna
kwestia
Pozdrawiam.

[nata76]

tez czwórka, od 1 do 9 lat. czasem wariuje, a w nastepstwie tego
zazwyczaj sie rozwodze a czasem sie megaciesze i mam niespozyte
pokłady cierpliwosci. takie zycie, sinusoidalnie sie układa i toczy
sie do przodu, dzieci rosna i za chwile ich w domu nie bedzie....

powiem ci z perspektywy, byle do wiosny

Daj Boze wiosne :)

[mroofka94]

3Bitt Tak mamy dzieci w tym samym wieku

Czasami mam wrazenie ze siade wielkim swoim grubym dupskiem na
srodku tego bajzlu i bede sie smiac az do lez i nic nie zrobie, bo
co to zmieni

Ale jak do tej pory sie zbieram.
Tez jak Nata rozwodze sie z mezem - czesto metalnie, naprawde raczej
nigdy
Moja kleska bez tego tyrana bylaby natychmiastowa

Czasem zastanawia mnie taka sprawa? Czy tylko moje dzieci sa takie
meczace??? czy tylko moje ciagle cos ode mnie chca, ze sie
wysikac o wys*** nie wspomne??? I czy tylko moj syn robi mi na zlosc
na kazdym prawie kroku i czy mu to minie???

[3bitt]

mroofka94 napisała:


>
> Czasami mam wrazenie ze siade wielkim swoim grubym dupskiem na
> srodku tego bajzlu i bede sie smiac az do lez i nic nie zrobie, bo
> co to zmieni
>
"...zapuściłem się to zdrowo coraz wyżej piętrzą się graty

kiedyś wszystko poukładam teraz się położę na tym

to mi się wreszcie należy więc się położę na tym ..."

Moja ulubiona

[mroofka94]

Az sie poplakalam ze smiechu
Rycze jak krowa !!!!!!!!

Aaaaaaaaaaa

[maman3]

Lepiej mi, znaczy się- nie jestem zupełnie do niczego. Sinusoida-
dokładnie; "rozwodzę" się też co jakiś czas- a obecnie-czuję się
dokładnie jak dodatek do mopa, żeby nie powiedzieć, że jak sznurkowa
końcówka

[nurit]

ja wpadam w takie stany, zorientowalam sie, jak za duzo jestem w domu. ostatnio
byly ferie, wiekszosc przyjaciol i znajomych wyjechala i to wplynelo na
ukoncowkowienie mnie przy mopie. poszlam na silownie (! ja!) i lowo honoru -
dodalo mi to skrzydel. Sam fakt, ze mam cos swojego, gdzie wazne sa zupelnie
inne kryteria, niz w domu, gdzie wszystko sie kreci wokol mnie (ha!) i ze moge
cos zupelnie innego opowiedziec wieczorem malzonkowi, mnie bardzo duzo daje.
i druga rzecz: poskarzylam sie mezowi a on w weekend nauczyl sie obslugwiwac
pralke. wstawil moim zdaniem osiem pran. i to tez pomaga.

[mada352]

O mojej desperacji niech świadczy fakt, że mąż zaproponował mi wyjazd do
Norwegii w wakacje a ja na to,że chcę tylko wolny weekend choćby w domu ale chcę
być sama. Raz jest lepiej raz gorzej, wiadomo. Teraz przechodzę ciężki okres.
Mam 4 godziny "wolnego" w pracy a później trochę gorzej - niemowlak do końca
dnia chce być tylko na moich rękach. W innym przypadku wrzask niemiłosierny.
Jeszcze czegoś takiego nie przeżywałam, istne niewolnictwo. Ja tęsknię do
sprzątania !

wariujemy

[bess]

czekam na niewiadomo co , zamiast cieszyc sie kazdym dniem
teraz postawiłam sobie cel- tzn. odnowić pokoiki dzieciece, ze by nie było
nieporozumien musze sie zając tym sama, bo meza poza kompem niewiele interesuje

[ella1976]

Oj skąd ja to znam jak już dziewczyny powiedziały byle do wiosny
ja przez tą zimę zaniedbałam moje znajome z którymi wcześniej
wychodziłam na winko czy do kina ale od przyszłego tygodnia wszystko
wraca do normy mam w planach fryzjera kino z mężem i wieczorna kawka
ze znajomymi o! I oczywiście zamierzam wprowadzić większą
częstotliwość takich wyjść

[fantastic-aligatorka]

Wariuję... a raczej wariowałam Piętnaście lat siedzenia w domu,
siódemka potomstwa nad którym w większości ja sprawowałam opiekę
jako niepracująca... no i każdy dzień taki sam, bez odpoczynku, bez
możliwości wzięcia urlopu Miałam na tyle dość, że albo
rozwód "chciałam" brać albo uciec gdzieś daleko i nie wrócić
Baaa, nawet uciekałam... wracałam po przespacerowaniu się
półgodzinnym i moje genialne plany typu wsiądę w pierwszy lepszy
pociąg gdziekolwiek jadący brały w łeb Zapisałam się na prawko i
po pierwszej lekcji wracałam jak na skrzydłach, że robię coś wiecej
niż zmienianie pieluch czy przyrządzanie kaszki. Wypadam sobie na
basen czy do kina (wprawdzie zazwyczaj z potomstwem nastoletnim, ale
i tak lepsze to niż obsluga zmywarki). Skorzystalam z zaproszenia
mamy i wybyłam na tydzień do Holandii... i o dziwo dokonałam
niesamowitego odkrycia, przez cały okrągły tydzień potrafiłam się
ani przez sekundę nie wkurzyć Ostatnio rozrywką stały się zakupy,
wracam zrelaksowana i z zadowoleniem czytam ulotki kremów na
cellulit, zmarszczki itp... które później działają na półce, bo
jakoś czasu brak na wsmarowanie każdego specyfiku na inną część
ciała

[mama_ja_ona]

dzięki bogu znalzłam to forum!!widze ,że niejestem sama)

JA mam tylko dwójeczke ale juz tez czasami mam dość,ciągłe sterty
prania,bałagan, dobijają mnie,jeszcze zepsół sie odkurzacz i musze
dzien w dzien latac z miotłą i dywany zamiatac!!!
Dzieci non stop sie kłócą,biją ech...

Ale tak na dobrą sprawę co ja bym bez nich zrobiłatoć to skarby
moje

[maman3]

Fantastic! Chylę czoła i biję nim w pokłonach! Nie zgnuśniałaś-
prawda, że to niełatwe? Szczęśliwa siódemka, takie moje ciche
marzenie, gdybym miała gosposię i jakąś, choćby czasem dochodzącą,
nianię. To jakiś swoisty paradoks, że choć jesteśmy mocno zmęczone
i "udomowione", to chciałybyśmy jeszcze kolejne. Ja własnie robie
podejscie do prawa jazdy- i tez liczę, że poprawi mi to samopoczucie
(będę mobilna0.

[hanti]

czasami mam takie załamki i mam dość, najczęściej pokrywa się to z
nieprzespanymi kilkoma nocami z rzędu.

[rene41]

O tak nieprzespane noce sa okropne

ps. a myslałam ze to tylko ja taka wyrodna mama i czasem mam dosyc swoich dzieciakow .

[eni7.08]

ja tez mam czworkę od 5 miesięcy do 14 lat ostatnio coraz częściej
zastanawiam sie jaki sens ma to wszystko, ta monotonnia i powtarzalność...
nieprzespane noce od 5 miesięcy też mnie dobijają a tu wchodze na forum i widzę
że nie jestem sama i od razu mi lepiej dziękuje ze jesteście takie
pogodne

[ukryta]

mnie właśnie dopadło jak-nie-wiem-co.
żeby nie zdemolować kuchni zagoniłam nastolatka do sprzątania.
wylałam resztkę wódki do herbatki po góralsku.
to nie PMS, ale mam ochotę kogoś zagryźć.
idę na ciemnościowy spacer. wprawdzie ciągle te same scieżĸi, ale po ciemku nie widać dokłądnie...

ukryta

[hanti]

lepiej dziś ??

[maman3]

Dziś mój mąż nazwał mnie wstrętnym leniem, bo nie wstałam zrobić o 7
herbatki naszemu dwulatkowi. A ja jestem od pół roku bardzo
konsekwentna i uczę sie asertywności(nieźle mi to idzie)-przez
prawie dwa lata spałam z małym i budziłam się co godzinę, dwie- trzy
pobudki w nocy to była noc przespana.Potem wstawałam i wyprawiałam
dzieci do szkoly. Skończyło się to wszystko krótkim pobytem na izbie
przyjęć, kroplówka -pewno przemęczenie-wówczas moj mąż przejął
wstawanie w nocy do małego.Teraz syn już rzadko się budzi, i to na
króciutko, minęło dopiero pół roku-ale to, jak widac, i tak za długo
dla twardego mężczyzny.

[ukryta]

pewnie, że lepiej
już wczoraj było

przypomniało mi się, że kiedyś SOBIE kupiłam kozackie rolki
o, takie: www.skorpion.com/shop/skorpion-multi-terrain-skates-large-silver-black.html
wczoraj jeżdziłam po kuchni tłukłam się do północy
kompletuję protektory i wieczorami wieje z chałupy.
taki plan!

[claudynaa]

A wiecie, co mi pomaga? Jak jestem już tak totalnie zmeczona, a
przede mną jeszcze wiele pracy w nocy (pracuję głównie w domu, więc
siłą rzeczy jak dzieciaki pójdą spać), to idę do ich pokoju i patrzę
na te spokojnie spiące główki. I jakoś tak wracają mi siły I wydaje
mi się wtedy, że to wszystko, ta zwykła, szara codzienność, ma jednak
głęboki sens, tylko trzeba umieć się nią cieszyć, umieć ją przyjąć
jak dar. To taka moja chwili w ciągu dnia - przysiąść na moment przy
łóżeczkach dzieci, pomodlić się za nich przez krótką chwilkę,
westchnąć, że czas tak szybko leci, pogłaskać ich po jasnych
główkach. To daje więcej siły niz weekend w SPA

[sabina211]

Być może dlatego, że mam tylko trójkę dzieci(czwartej ciąży nie możemy się od
roku doczekać pomimo systematycznego czytania tego forum i na czwartym chcemy
poprzestać)nie wariuję za często, ale odrabianie lekcji przez starszaków(1 i 2
kl SP) nieraz wyprowadza mnie z równowagi. Najstarszy syn jest bardzo zdolnym
dzieckiem, ale nie radzi sobie z organizacją przestrzeni i czasu(stwierdzona
dyspraksja, w trakcie terapii integracji sensorycznej), a ma panią zadającą dużo
i to codziennie. Starsza córka to typ prymuski, zorganizowana i uporządkowana
najbardziej z rodziny, a (jak na złość) często bez zadań domowych, albo takowe w
śladowych ilościach. Najmłodsza (3,5 roku) po całym dniu przedszkola spragniona
uwagi mamy. Docieram z moją trójcą do domu między 17 a 18 i się zaczyna.
Średnia-jeśli miała coś zadane-zrobiła w świetlicy i teraz chce mieć mamę na
wyłączność,bo tyle jest do opowiedzenia z całego dnia, najstarszy gramoli się do
lekcji, przy których potrzebuje ciszy(nieosiągalne) i co najmniej
organizacyjnych instrukcji, najmłodsza ciągnie za spódnicę i KONIECZNIE musi w
tej chwili siusiu, jeść, pić, zaśpiewać piosenkę z przedszkola itd. Nie ukrywam,
że często kończy się to wrzaskiem(moim) i łzami(dzieci), z czym nie czuję się
dobrze. Na szczęście nie każdy dzień powszedni tak wygląda, ale i tak czuję się
z tym nieszczególnie(łagodnie powiedziane). Dodam, że mąż wraca między 19 a 20 i
jeśli trzeba od razu przejmuje ciężar lekcji syna, żebym mogła zająć się
dziewczynkami, ale do tej godziny muszę sobie sama radzić. I muszę przyznać, że
z obecnej perspektywy czas niemowlęctwa najmłodszej i przedszkola starszych jawi
mi się jak sielanka. Teraz też byłoby dobrze, gdyby nie to, że to najstarszy
OBIEKTYWNIE najbardziej potrzebuje mojej uwagi przy lekcjach, a dziewczynki
robią co mogą, żeby do tego nie dopuścić.Starsza niby rozumie, dlaczego musi
poczekać, ale tłumaczenia działają na 5 minut, bo ona tylko chce coś powiedzieć,
a przez to syn traci wątek i lekcje się przedłużają o kolejne
kwadranse..........Czy któraś z Was tak miała? Czy muszą wyrosnąć i tyle? Proszę
o pomoc. Dodam, że w weekendy panuje niemal sielanka, ale syn nie może cały
tydzień nie odrabiać lekcji, zwłaszcza, że jest naprawdę bystry. Z góry dziękuję
za uwagi.

[marina2]

bywałam i bywam zagoniona,ale ...
od jakiegos czasu miewam fantastyczne dni kiedy trójka starszych bywa na
wakacjach a najmłodsze u babci albo urywam się z kolezankami na cały wieczór
POZA dom lub tez wyjeżdżamy z mężem na góra tydzień celem włóczenia się "bez
celu".już się nikt nie dziwi kiedy słyszy jak wsiadam w samochód i jade
"odebrać" męża ze statku na drugi koniec Europy i sobie wracaaaaamy leniwie
zwiedzając właśnie ów tydzień.daje mi to niesamowity oddech i power a na
codzien staram się wyjść co najmniej raz w tygodniu do kina ,do teatru i niam do
opery.wyłączony tel ,cisza spokój skupienie.kiedy pierwszy raz dzieciaki w
komplecie zniknęły z domu i zapanowała piękna cisza...ech bosko było

[maman3]

Marina, marzę o tym i odliczam lata,już niedługo pójdę w Twoje
ślady))!.

[maman3]

Sabina, przerabiam to, co , Ty-i muszę stwierdzić, że z tymi
bystrymi tak właśnie jest. Starszy sie poprawił- ale to wynik
mojego zacięcia ikonsekwencji w egzekwowaniu kar; z młodszym jestem
w samym "centrum" problemu(II klasa).

[jaga68]

Dziewczyny, dzięki za te wszystkie Wasze wypowiedzi. Pocieszające, że nie tylko
ja "łapię doły" . Głównie niestety, jak zaczyna mi zdrowie szwankować, to
wtedy zaczynam warczeć ... . Byle do wiosny