Adopcja.

[gumisiowysok2]

Dziewczyny czy myślałyście kiedykolwiek o adopcji dziecka.?Pracując
w szpitalu i w przychodni często widzę dzieci skrzywdzone przez los,
i myśle w nocy i nie mogę nieraz odnalesść się w rzeczywistości.

[luxnordynka]

ehhh, sporo myslelismy, gdy mielismy tylko 2 dzieci... to temat na
dluga dyskusje, wiem ze gdzies na gazecie jest fajne forum o
adopcji, zachecam do zajrzenia tam. Ciekawa masz prace, Ewa

[eva.braun]

Tak, kiedyś dosyć intensywnie myślałam o adoptowaniu dziecka.Zdarzyło mi się
zawozić rzeczy po moich dzieciach do DD i widok tych spragnionych miłości
dzieciaków powodował takie uczucie, że przez kilka lat myślałam o
adopcji.Niestety na myśleniu się skończyło.Miałam wtedy 2 dzieci a mój mąż nawet
słyszeć nie chciał o "obcym" dziecku w naszym domu.Teraz nadal czuję jakby
niespełnioną misję, ale jestem rozwódką ( z byłym mężem mam troje dzieci) i
teraz żyję w konkubinacie i mamy malutką córcię więc nie spełniam "moralnych"
warunków, aby adoptować dziecko. Niedosyt pozostał...może kiedyś...Dla chcących
adoptować polecam stronę www.nasz-bocian.pl/

[verdana]

Cóż, jako siostrzenica adoptowanego wujka (wujek jest OK), nie
zdecydowałabym się na adopcję mając własne dziecko. Szaczególnie
bardzo małe.
Ze wzgledu przede wszystkim na adoptowane dziecko, a w wypadku, gdy
moje dziecko nie byłoby jeszcze nastolatkiem - takze na własne.

[anna_sla]

tak, myślałam. Jako panienka a potem już jako mężatka nie mogąca zajść w ciążę,
a potem ostatni raz myślałam kiedy zabierałam córkę do domu z OIOMu, gdzie obok
leżała dziewczynka 2 m-ce starsza od mojej. Chciałam wziąć je obie. Niestety mój
mąż też nie chce "obcego" dziecka w domu.

[tamcia35]

Tak
Na szczęście oboje z mężem mamy taki sam pogląd na ten temat i gdyby nie udało
się nam staranie o najmłodszą córeczkę to byśmy adoptowali jakieś dziecko
.Miałam problemy z donoszeniem ciąży ale pomimo trudnej w przebiegu ciąży i
porodu , udało się nam . Temat na razie ucichł ale kto wie czy nie powrócimy do
niego za kilka lat Być może stworzymy rodzinę zastępczą np. dla jakiejś
dwójeczki? Zobaczymy Na razie opiekuję się 8 lat chorą babcią męża ,
staruszka ma 91 lat i daje mi popalić więcej nić moje 4 dzieci więc na razie bym
psychicznie i fizycznie nie dała rady

[jkl13]

Tak, myślałyśmy, a nawet to myślenie zrealizowałyśmy ;p
Jestem mamą adopcyjną dwóch chłopców, ale dzieci biologicznych nie
mamy, więc dla nas wybór był prosty - albo nie będziemy mieli dzieci
w ogóle, albo adopcja.
Pracujesz w szpitalu więc pewnie wiesz, że dzieci zdrowe nie mają
problemu z adopcją - rodzin czekających na adopcję małego, zdrowego
dziecka jest więcej niż dzieci, dlatego okres oczekiwania wynosi
teraz kilka lat. Natomiast adopcja dziecka chorego to dużo większe
wyzwanie, zwłaszcza gdy ma się już dzieci.
Z racji zawodu zdajesz sobie sprawę, z czym się wiąże choroba
dziecka, jakie wyrzeczenia ponoszą nie tylko rodzice, ale i
rodzeństwo dziecka chorego. Dlatego moim zdaniem adopcję musicie
także uzgodnić z dziećmi, bo ona odbije się również na ich życiu.
Wydaje mi się, że jeśli "chodzi" za tobą adopcja, zgłoś się z mężem
do ośrodka adopcyjnego i przejdźcie kurs na rodziców adopcyjnych. Na
takim kursie najwięcej dowiecie się nie tylko o adopcji, ale i o
sobie samych i waszej gotowości do przyjęcia dziecka. Kurs do
niczego nie zobowiązuje, zawsze możecie się wycofać jeśli uznacie,
że adopcja nie jest dla was. I taka uwaga ode mnie - wycofanie się z
kursu, czy nawet już po kwalifikacji na rodziców adopcyjnych nie
jest żadnym wstydem. Po prostu nie każdy może być rodzicem
adopcyjnym i już. Bo adopcja jest na całe życie i musicie być pewni
swojej decyzji w 100%.

Życzę Wam powodzenia
J.

[tolka11]

W zasadzie zastanawiałam się nad tym tylko do momentu, w którym okazało się, że
mój syn będzie niepełnosprawny. Wtedy do mnie dotarło jak cholernie ciężko bywa
z takim dzieckiem. A to właśnie takie dzieci najbardziej potrzebują rodziców
adopcyjnych. Zdrowe, małe dziecko o uregulowanej sytuacji bez problemu znajdzie
rodzinę. Mam dzieci i nie chce innym odbierać szansy ustawiając się w kolejce po
male dziecko.

[nurit]

myslalam. mamy dwoje urodzonych i jedno adoptowane dziecko.

[anga1976]

nurit napisała:

> myslalam. mamy dwoje urodzonych i jedno adoptowane dziecko.



Ja o tym wciąż myśle, ale ostatnio czytałam na forum o adopcji, ze
osoby mające swoje biologiczne dziweci nie maja w zasadzie szans na
adopcje właśnie ze wzgledu na na to, ze chętnych rodzin jest wiecej
niz dzieci i dlatego preferuje się bezdzietnych. W sumie logiczne,
ale skoro masz adoptowane dziecko to czy adoptowałaś po urodzeniu
swoich czy przed? A jak po to w jakim wieku był maluszek?
Pozdrawiam

[nata76]

myslelismy, myslelismy bardzo wiele...

[mama.rozy]

z tego,co się trochę orientuję,bo ostatnio ten temat zgłębialiśmy,w tej chwili
jest nie tyle naciska na adopcje,co na tworzenie rodzin zastępczych.dzieci w DD
bardzo często nie mają uregulowanej sytuacji prawnej,stąd niewiele może trafic
do adopcji.do rodziny zastępczej już tak...