Do frakcji niemieckiej...

[jan.kran]

Potrzebuję zaufanego i porządnego adwokata znającego się na międzynarodowym
prawie alimentacyjnym.

Nie liczę na wiele ale chcę chociaż spróbować.

Niestety prawdopodobnie podlegam , mieszkając w Norge pod norweskie prawa o
których nie będę się wyrażać.

Gdybym po rozwodzie mieszkała w DE moja sytuacja samotnej_matki_z _dwojgiem
_dzieci byłaby o niebo lepsza.

Kran.

[tamsin]

zaciekawilas mnie tym postem, bo wydawalo mi sie ze wszystkie dobrze rozwiniete
panstwa maja na uwadze, przede wszystkim dobro dzieci, wiec nie powinno sprawic
roznicy czy tu czy tam..Czasami gdzies przeczytam tutaj na gazecie, ze matka
samotna utrzymujaca z wlasnej kieszeni bez pomocy ojca dziecko/dzieci, i
praktycznie nie ma mozliwosci (o Polsce pisali) o zmuszenie ojca na placenie,
to tak sie zastanawiam - jak to mozliwe? rozumiem, ze uda mu sie wymigac przez
pare miesiecy, ale czy nie scigaja go za to?

[asia9111]

a to jest interesujace, bo gdy pracowalam w NYC, jeden z profesorow (Polak)
pojechal do PL, i go zatrzymali na lotnisku, bo od chyba 2 lat migal sie od
alimentow bylej zonie w PL+ 2 dzieci, w tym jedno niesprawne. Pozwolono mu
wykonac do mnie telefon--bo sie aniolek na semestr mi nie stawial. Tak wiec,
jest czy nie--ta mozliwosc sciagania? Moze poniewaz on byl w USA tu nie ma jak
obywatela PL z pobytem USA scigac? Interesujace pytanie.

[jan.kran]

Nie chodzi o miganie...
Trochę to zbyt prywatne , ex mi sporo pomaga ale robi według własnego widzimisię.
Pewnie znając siebie odpuszczę , trzeba w końcu ponosić kosekwencje własnych wborów.
Kran.

[asia9111]

no tak, moj profesorek sie migal calkowicie

[tamsin]

wiecie, ja tak czytalam kiedys jakas grupe o poradach prawnych, sama bylam
ciekawa jak zgarnac spadek w Polsce, ale tam wiekszosc osob to mezczyzni,
szukajacy rady jak NIE placic na dziecko. Normalnie niedobrze mi sie
zrobilo..Miedzy tymi facetami, byla jedna kobieta, spodziwajaca sie
dziecka,ktora uwazala ze jej maz nie powinien placic na dziecko z pierwszego
malzenstwa, bo czesto zabiera syna na lody, do kina, na wycieczki. Wyszlam z tej
grupy z takim niesmakiem, ze do tej pory mam jakies takie niemile uczucie co do
tych wszystkich ojcow z obowiazkami alimentacyjnymi, ktorzy szukaja rady jak
kompletnie wykrecic sie z obowiazkow na wlasne dziecko, lub podobnie moze jak u
Jana Krana, jak placic to co im sie podoba, lub kiedy maja ochote. Nie mam
absolutnie zadnej sympatii dla takich facetow i nigdy nie zrozumiem takiego
zachowania. Prawo powinno byc proste i nie wymagajace placenia tysiecy za
adwokata, zeby dostac pare groszy na chleb dla dziecka..ehh, zdenerwowalam sie
az, jak sobie przypomnialam tamta grupe (

[asia9111]

tamsin,
podpisuje sie pod Twoim postem. Ty nie wiesz jaka ja mialam satysfakcje, jak
tego profesorka z ambicjami wladowali do pudla i musial sie do mnie kajac czemu
nie doleci na poczatek semestru. Z jednej strony smiac mi sie chcialo ( i
pewnie obsmialam sie jak nutria po rzuceniu sluchawka) jak on sobie spedzi pare
nocek w areszcie, a z drugiej bylam wsciekla ze taki napuszony pawian nie lozy
na dziecko z autyzmem. Bardzo to uwazalam za niesmaczna sprawe. Nota bene nocek
w areszcie spedzil wiecej niz kilka, ale opinia u mnie na jego temat nigdy juz
nie wrocila do chocby neutralnej. Mial kreche.

[triskell]

No to teraz pewnie mnie i mojego męża zlinczujecie, bo ja się wypowiem z tej
drugiej strony.

Mój mąż miał syna. Miał szczere chęci wychowywać go. Pewnego pięknego dnia, jego
dziewczyna zabrała dziecko i się wyniosła. Pomijam już fakt, że było to w
Walentynki, że wkrótce okazało się, że sypiała z co najmniej dwoma przyjaciółmi
mojego męża i że zostawiła po sobie pełno długów (rachunki, na których
zapłacenie brała pieniądze, samochód i kamera, które jej kochanek "sobie
zabrał", itp.), które do tej pory spłacamy. Pomijam też fakt, że 5 lat temu
zostawiła małego u Joshuy mamy i kiedy on specjalnie wrócił z Filadelfii żeby
się zająć synem... po paru miesiącach zabrała dziecko z powrotem.

W chwili obecnej sytuacja wygląda tak: Joshua alimentów nie płaci. Jest tak za
obopólną zgodą. Być może panienka czuje się winna i wie, że to był _jej_ wybór,
być może ma inne pobudki, ale w każdym razie oboje ustalili, ze chłopiec ma
teraz nową rodzinę, nowego pana, do którego mówi "tato" i nie należy rodzierać
go pomiędzy dwoma rodzinami. Status Joshuy w jego życiu to obecnie "kolega".
Dzwoni do małego w jego urodziny, ale ostatni raz spotkał się z nim osobiście
półtora roku temu na naszym ślubie. Dzieje się tak częściowo dlatego, że mały
(no, nie taki już mały - 9 lat) mieszka w innym stanie, ale my jutro w tym
mieście będziemy i spotkania z nim nie planujemy (zresztą pewnie jest na wakacjach).

Dodam jeszcze tylko, że nasze mieszkanie w Stanach (a nie w Polsce) to własnie
po to, że gdyby coś się z dzieciakiem stało, to Joshua chce jeszcze przez parę
lat być w pobliżu, w razie czego. Później mały zawsze będzie u nas w Polsce mile
widziany, jeśli będzie chciał przyjechać w odwiedziny. Jako kumpel.

Większość z Was nie znała tej części mojej/naszej historii i przez moment się
zastanawiałam, czy w ogóle o tym pisać (ze względu właśnie na to, że narażam się
tym samym na rozszarpanie). To, że napisałam, jest chyba najlepszym dowodem, jak
bardzo Wam ufam. A teraz, jeśli chcecie, szarpcie.

[monhann2]

Triskell, nie mam zamiaru Cie linczowac ani szarpac. Ciesze sie, ze nam ufasz i
dzielisz sie taka bardzo prywatna sprawa. To jest troszke inna sytuacja i nie
mozna tu mowic o miganiu sie od placenia alimentow. Matka syna Twojego meza i
Twoj maz podjeli wspolnie taka decyzje. Jej chyba nie zalezy, bo gdyby tak
bylo, to sa sady. Joshua tez, mysle, odpuscil, bo przeciez gdyby tylko chcial
widywac syna i uczestniczyc w jego wychowaniu, to tez sa od tego sady
(oczywiscie w przypadku gdyby bylo niemozliwe porozumienie). Tylko dlaczego
chce byc w poblizu w razie czego? Gdyby maly go potrzebowal. Czegos tu nie
rozumiem... Nie bede wnikac w szczegoly jaka sytuacja jest lepsza i
korzystniejsza dla dziecka, bo wlasciwie to glownie powinno tu chodzic o jego
dobro. Czy dziecko wie, kto jest jego biologicznym tata?








, bo nie o to chodzi.

[triskell]

monhann2 napisała:
> Tylko dlaczego
> chce byc w poblizu w razie czego? Gdyby maly go potrzebowal.

W razie gdyby matka znowu zmieniła zdanie i gdzieś dzieciaka zostawiła. W tej
chwili wydaje się, że oni są szczęśliwą rodziną i że ona się zmieniła. Ale mój
mąż chyba już nigdy nie zaufa jej do końca i nie uwierzy w 100% w tą zmianę.
Więc woli jeszcze przez parę lat tu być _na_wypadek_gdyby_ jednak ta wiara w
zmianę była zbyt optymistyczna.

> Czy dziecko wie, kto jest jego biologicznym tata?

Oczywiście, że wie. Ale, jak to określił Joshua, "I'm his biological father but
I'm no longer his Dad". To nie on był facetem, który był obecny gdy chłopak
wygrywał swój pierwszy mecz, zakochiwał się w pierwszej dziewczynie (9 lat to
już chyba ten wiek?), mierzył z pierwszym rywalem, przynosił pierwsze oceny ze
szkoły. Dziecko _ma_ swojego "father figure". Gdyby matka wychowywała go sama,
to uważałabym, że dziecko musi tego father figure mieć i że powinien to być
Joshua. Ale _jest_ ktoś, kto spełnia tę funkcję, kto jest na miejscu, kto
wszystkie te przeżycia z dzieciakiem dzielił.

Mój mąż długo się wahał zanim podjął decyzję dotyczącą swojej roli w życiu
małego. W końcu stwierdził, że dla dobra dziecka najlepiej będzie nie siać mu w
głowie zamętu i nie rywalizować o niego z tym "tatą", którego ma na miejscu.
Doszedł do wniosku, że gdyby walczył o miejsce ojca w życiu małego, to robiłby
to bardziej dla siebie, niż dla dziecka. On poświęcił temu dziecku spory kawałek
życia, praktycznie na parę lat zrezygnował ze swojej wolności i realizacji
swoich życiowych planów, żeby być ojcem (trochę to tu upraszczam, to nie samo
ojcostwo go do tego zmusiło, ale bycie w związku z bardzo ograniczjącą go
kobietą, co robił ze względu na dobro dziecka). I kiedy to wszystko się
zawaliło, to miał trochę myśli typu "Tyle w to siebie włożyłem a teraz mam
zrezygnować? To po co były te lata?" Trochę czasu mu zabrało, zanim zdał sobie
sprawę z tego, że w tym momencie myśli _o_sobie_.

Jest taka przypowieść w Biblii o bodajże Królu Salomonie i dwóch matkach, które
walczyły o dziecko. Mądry król poradził, by każda złapała dziecko i ciągnęła w
swoją stronę. I suma sumarum mądrzejsza okazała się ta, która potrafiła z tego
zrezygnować. To jest bardzo trudna decyzja i pewnie dopiero czas pokaże, czy
była słuszna. Na razie jednak wydaje się, ze dzieciak ma wszystko, czego mu
potrzeba i że to rozwiązanie jest dla niego najlepsze.

Dziewczyny, dziękuję Wam bardzo, że mogłam Wam o tym wszystkim opowiedzieć .

[asia.sthm]

Triniu, pytasz to odpowiem:
widze czarno..jeden z gorszych scenariuszy na przyszlosc tego mlodego
czlowieka. Dla niego cala ta sytuacja oznacza jedno: ojciec mnie nie chce !!!
Poltora roku od ostatniej wizyty i to w dodatku zwiazanej ze slubem ojca to dla
niego cala wieczmosc. Ani kartki ani telefony tego nie nadrobia.
Zeby ten ojczym byl najlepszy i godny ozlocenia to jest tylko ojczym. Maly wie
ze ze gdzies jest jego prawdziwy ojciec, ktory go nie chce.
W swojej 9-cioletniej glowie bedzie fantazjowal, zbuduje z tego ojca jakis
nieprawdopodobny ideal , albo zrobi z niego ostatniego niegodziwca.
Ani jedno ani drugie nie jest dobre dla rozwoju mlodego czlowieka. Niebawem
zacznie sie bardzo trudny okres w jego zyciu, okres dojrzewania, przyjdzie
bunt. To jest normalnym etapem rozwoju, ale w tym przypadku bedzie to wynikiem
odrzucenia i slusznego oburzenia. Zaden ojczym sobie z tym nie poradzi , ani
najstabilniejsza matka. Szykuje sie najprawdziwsza, nie do unikniecia wojna w
tamtej rodzinie. Wybacz moje czarnowidztwo.
Wystarczy porozmawiac z dzis juz doroslymi ludzmi , ktorzy kiedys byli w ten
sposob odrzuceni.
Kazdy wam powie, ze wolalby, zeby ten porzucajacy rodzic nie zyl, zeby zginal
smiercia boharerska, zeby mogli go sobie chociaz wyidealizowac i byc z nich
dumni.
Wystarczy porozmawiac z mlodocianymi przestepcami, kazdy z nich wam powie, ze
dokonuje tego zeby zwrocic na siebie uwage ojca, jakakolwiek uwage, chocby i
manto ciezkie, ale zeby cos ten ojciec dla nich zrobil.

Mojego syna kiedys napadlo dwoch i brutalnie zrabowali mu skuter.
Policja zlapala ich tego samego dnia, wezwano nas, aby syn ich zidentyfikowal.
Jeden z nich, ten glowny rabus, wygladal jak zbity opuszczony piesek, choc na
oko wyrosniety silny , charakterny chlopak . Mial juz na sumieniu sporo, bo
zostal natychmiast skierowany do wiezienia dla nieletnich. Zjawila sie tez jego
matka i jak na moje oko bardzo przejety, opiekunczy ojczym.
Wzrok rabusia powiedzial mi wtedy wiele. On po to wykonywal te wszystkie
glupoty zeby jego biologiczny ojciec sie zjawil, zainteresowal, zrobil cos po
prostu. Mozna to uznac za nadinterpetacje faktow, ale ja to wyraznie widzialam
i w zachowaniu tego 16-latka i wywnioskowalam z rozmowy jego rodzicow.
Czekalismy w tej samej poczekalni. Oni nie wiedzieli ze jestem matka ofiary ich
syna.

Zreszta wcale nie jest latwo przejsc przez okres buntu i tzw wyzwolenia nawet w
kompletnej rodzinie. To trudny egzamin do zdania dla wszystkich zamieszanych
)
Zycze wam dobrych decyzji, zeby nic z moich czarnych przewidywan sie nie
sprawdzilo .

[mon101]

Asiu, jak zwykle napisalas bardzo madrze. w moim otoczeniu jest wielu chlopcow,
dzis juz prawie doroalych mezczyzn, ktorzy , z roznych przyczyn wychowywali sie
bez ojcow, w roznych ukladach, wielu z nich w dobrze niby prosperujacych nowych
rodzinach. Ale gdzies tam, na dnie duszy ten biologiczny ojciec zawsze
wychodzil - pozorna nienawisc, odrzucanie, ale jakiez zabieganie o wzgledy...
Milosc matki jest bezwarunkowa, na milosc ojca trzeba podobno zasluzyc. Kiedys
ktos powiedzial - "Mezczyzni kochaja tylko dzieci kochanych kobiet", moze cos
w tym jest....

[asia.sthm]

> ktos powiedzial - "Mezczyzni kochaja tylko dzieci kochanych kobiet", moze cos
> w tym jest....

Oj jest !!! Smutne to, ale czesto tak sie wlasnie zdarza, za czesto (

[jan.kran]

No to ja jestem wyjątkiem potwierdzającym regułę)
Im dłużej od rozwodu tym ex jest lepszym Ojcem.

Jak to Młoda okresliła : Ojciec dorasta do tego żeby być tatusiem.
Ma trochę opóźniony zapłon , bo dzieci już dorastające ...

Młodego miał siedem tygodni tego lata i poprzedniego , i było ok. Jak dzieci
były małe to nie mogłam ssię doprosić żeby godzine z nimi został...

Jedzie z Nimi aktualnie do : ( cytat ) tych Waszych dziwnych sklepów. Czyli
lumpeksów.
Ciekawe czy Junior nabędzie kolejną bluzke żabotami i hipisowskie spodnie:-pppp

Ex jest dumny z Młodej ,Junior też sroce nie wypadł...
Niech się chwali))) A ja i takwiem kto zrobił dobrą robotę...

I w tym kontekście odpuszczę Mu rózne numery głównie finansowe.

Akuratjestem po rozmowie w sprawie nowej fabryki gdzie może zarobię trochę więcej.
Rozmowa przeaz telefon ok w przyszłym tygodniu osobiście a potem za rok szkoła i
Afryka.
Ijuż )))

Kran_znowu_ optymistyczny.

A wczoraj byłam nieźle zdołowana...
K.

[tamsin]

wiesz Triskell, bycie rodzicem jest chyba najtrudniejszym zadaniem dla
mezczyzn. Wielu po prostu "rezygnuje" z rodzicielstwa w taki czy w inny sposob,
sa zbyt mlodzi, niedojrzali, dziecko w jakis sposob "nalezy" do matki nie do
ojca, rozne sa przypadki jednym slowem. W przypadku tego chlopca, to po prostu
nie planowane, niechciane dziecko, z ktorym jakos sie po prostu trzeba uporac,
nawet przy pomocy podrzucania po babciach. Ze matka sypiala z jego
przyjaciolmi, nie powinno to naprawde wiele znaczyc w relacjach ojciec-dziecko,
ale jakos ciezko jest mezczyznie oddzielic matke od dziecka, i czesto wlasnie
nie placa na dziecko dlatego, ze "placic tej k..wie nie bede". Przykre to, ze
twoj maz zupelnie sie odsunal od swojego wlasnego dziecka, nawet jezeli jest w
przekonaniu, ze tak jest lepiej. To jakby nie bylo, jest jego dziecko, nie
kumpel, i tylko "bycie" gdzies tam, z pewnoscia nie wypelni obowiazkow ojca.
Nie pisze tego aby "rozszarpac", mysle tylko ze czasami faceci "poddaja sie" w
pewien sposob bo jest to wygodne..