Zdjęcia pradziadków

[triskell]

Wow - moja ciocia przysłała mi właśnie mailem zdjęcia moich pradziadków,
rodziców dziadka, którego nigdy nie poznałam (zmarł jak moja mama była w ciąży
ze mną). Prababcia Klara miała piękną suknię w młodości i warkocz długi jak
Asia.sthm (choć blond), a pradziadek Karol wąsem udowadniał swoją polskość na
całym froncie. Jestem pod wrażeniem!

[myszka888]

Ja swoich pradziadkow tez znam ze zdjec, choc jedna prababcia zmarla, jak ja
mialam ok 10 lat, to nigdy nie mialysy okazji sie spotkac, czy nawet
telefonicznie sie skontaktowac. Prababcia mieszkala we Francji.
Pamietam jednak, ze gdy bylam mala, to rysowalam dla niej laurki na dzien Babci
i kartki z zyczeniami urodzinowymi

[tamsin]

nie znam w ogole prababc ani pradziadkow z zadnej strony nawet nic tak
naprawde o nich nie wiem, oprocz tego, ze z pradziadkowie z mamy strony
wyemigrowali do Michigan i tam pradziadek zmarl zaraz, a prababcia wyszla za
maz powtornie. Babcia juz nie zyje od 10 lat, dziadek zmarl bardzo dawno temu,
ciezko sie dowiedziec kto co i jak..

[tamsin]

dostalam w trzech czesciach, dzisiaj wreszcie przy pomocy meza odpakowalam te
zdjecia i...zamurowalo mnie! Polowe z tych osob w ogole nie moglam rozpoznac,
prawie wszystkie dziewczyny zrobily sie na blond, lub po prostu ostrzejszy
blond niz poprzednio (czyli siwizna zaczyna im dokuczac czy cos gdyby nie
podpisy kto jest kto, ciezko byloby mi zgadnac ze to jest ta osoba, no bo
wygladaja tak "doroslo" a ja ich wszystkich mam w pamieci jako nastolatkow. Ale
ogolnie to dziewuszki super wygladja. Z facetami to zupelnie tragedia, czesc
nawet wygolila sie na lyso, przytyla, no i ale musze powiedziec ze tylko jeden
wasik! Troche zaluje ze nie bylam na tym spotkaniu, ale tak to jest jak sie
wyjezdza za ocean cala rodzina i nie zostawia adresu na kazdym rogu
No ale mialam uczte i zabawe przy okazji ogladajac te zdjecia

[triskell]

tamsin napisała:
> nie znam w ogole prababc ani pradziadkow z zadnej strony

No właśnie ja też nic o nich nie wiedziałam. Nawet o moim dziadku (ich synu)
wiem tylko tyle, że był rzeźnikiem w Chorzowie i że po wojnie musiał zmienić
imię z Wolfgang na Eugeniusz.

A teraz patrzę na tego wąsa Pradziadka Karola i się dziwuję - faktycznie te
wąsate geny mam w sobie?

[samo]

Triskell, nie wiem gdzie to wcisnąć, a boję się zakładać nowy wątek bo ostatnio
chyba jest jakiś reżim z regulaminem w śpiewniku, ale myślę że zainteresuje
Ciebie i Monikę_a_b wiadomość o powiększającej się żenskiej Polonii w Seattle:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=591&w=28035882&a=29008651
Już jej napisałam w tamtym wątku o KP, mam nadzieję że nie jestes zła,
entuzjazm mnie ogarnął jakby co najmniej do mojej mieściny miał ktoś przyjechać.

[mulinka]

Samo, a zakladaj sobie watki jakie chcesz i ile chcesz, byle nie 10 na ten sam
temat )

[samo]

A nie nie, ja nie z tych wątkowych ;o) Ani mi kciuków nie trzeba na razie bo
się nic nie dzieje nowego, ani mi się w pracy nie nudzi bo nie mam jej na
razie... Tak sobie z kącika cichutko popis(k)uję,Mulinko, ale dziękuję za
zachętę :o)

[triskell]

samo napisała:
> Już jej napisałam w tamtym wątku o KP, mam nadzieję że nie jestes zła,
> entuzjazm mnie ogarnął jakby co najmniej do mojej mieściny miał ktoś przyjechać

Oczywiście, że nie. Tu nie chodzi o to, żeby nie podawać linka do KP, tylko żeby
nie podawać go na forach pełnych chamstwa, takich jak Polonia czy Praca w
Ameryce .

_Chciałabym_ mieszkać w Seattle, tam pewnie o pracę łatwiej - w jakimś klubie
czy gdzieś indziej, gdzie kolor włosów nie byłby przeszkodą.

A właśnie, perukę i mój mąż żartobliwie sugerował ;-P

[samo]

To nie jest taki zły pomysł, peruki bywają teraz naprawdę eleganckie, ale
byłoby ci strasznie gorąco, bo pod spodem długie włosy. A napisałam tam,że
jesteś z Seattle bo jakoś mnie tu wytresowali i teraz myślę kategoriami
metropolii i okoliczne miasteczka włączam w nazwę tego dużego. Możesz jeszcze
zrobić np. kurs nauczyciela jogi i zacząć uczyć w olympii, albo dostać się do
jakiejś organizacji zajmującej się ochroną środowiska jako wolontariusz w
biurze-widziałam takie oferty z Olympii na jakiejś stronie- i liczyć że dadzą
ci etat jak się miejsce zwolni.

[ulkaa]

Czy w tym Seattle jest tak romantycznie
jak w moim ulubionym filmie " Bezsenność w Seattle" ? ))

[myszka888]

Ulkaa, wiesz- ja mam zamiar ten film obejrzec (bo.. jakos nie widzialam
wczesniej) To mowisz, ze romantyczny? Hm Fajnie! Tym bardziej musze go
zobaczyc

[mulinka]

Myszko, super romantyczny, super "babski", w ogole super - tez jeden z moich
ulubionych, wzruszam sie, przezywam, placze )))
film romantyczny, a Seattle -deszczowe (to pamietam z folmu, bo w miescie nigdy
nie bylam)

[monika_a_b]

Seattle jest jak dla nas, czyli dla mojego męża i dla mnie, najodpowiedniejszym
miejscem na świecie... )) Jesteśmy tutaj bardzo szczęśliwi, i to z różnych
względów... Miasto nie jest ani za duże, ani za małe, jest gdzie wyjśc, mnie
osobiście urzekły budynki mojej części miasta, nie spotkałam dwóch takich
samych, kązde innego fasonu i innego koloru... Poza tym całe połacie kwiatów,
gdzie się nie obejrzysz, coś ci kwitnie i pachnie odurzająco... W lato na
ulicach sprzedawano lilie... nie musze chyba dodawać, że po przejściu obok
takiego ulicznego sprzedawcy uśmiechałam się od ucha do ucha... Ot, co
narkotyczny zapach z powżnych ludzi robi...
Ludzie tutaj są bardzo otwarci w stosunku do obcokrajowców (no, nie tylko do
nich, po prostu tacy są), ba ktoś kiedyś przy mnie czuł się zakompleksiony, bo
znał raptem tylko swój język... W każdym supermarkecie czy gdziekolwiek
możesz sobie pogawędkę uciąć, ot tak, niezobowiązująco... Gdy się
przeprowadzaliśmy so naszego mieszkania, sąsiedzie sami (niewołani!) wychodzili
z mieszkań, aby się z nami przywitać i nam pomóc w przeprowadzce... . Nigdy
nie spotkałam się z taka serdecznością obych ludzi do mnie, jak tutaj...
Miasto same w sobie jest tak pagórkowate jak San Francisko... Poza tym pełne
parków i wody pod postacią zatok, kanałów, czy też jeziorek...
Jak widać, jestem zachwycona tym miastem...

Kończę... I zapraszam do zamieszkania w Seattle...

PS: W filmie w zasadzie prawie nic nie widać z miasta, tylko Public Market
(warty zwiedzenia!)... Lato było nawet dość upalne i wcale nie padało...
Zobaczymy, jak to będzie zimą...

Seattle

[triskell]

Właśnie za parę godzin tam jadę - zdam relację.

Moniko - do zobaczenia .

Pozostałe dziewczyny - wrócę w piatek .

[asia.sthm]

Szczesciara jestes.)
Baw sie dobrze w tym pieknym Seattle, usciskaj Monike i prosimy o zdjecia.

Moniko , zlota dziewczyno, dobrze ze nam sie Trinia zaopiekujesz )
Partia wynagrodzi medalem takie zaslugi.

[yatzekalexander]

triniu pomyslalam ze moze tez nieglupi pomysl na chwile, isc na interview,
kilka dni w peruce zobaczyc czy praca odpowiada i jak powiedzialas czy jest ona
warta przekrocenia granicy a moze potem jak sie troche zasiedzisz nikomu kolor
Twoich wlosow bedzie przeszkadzal

[rakel]

Nie mam zdjecia zadnego z pradziadkow. Niestety, wojna, wysiedlenia...Wszystko
zaginelo. Ale znam to uczucie gdyz ze trzy miesiace temu dostalam zdjecia
mojego dziadka ktorego nigdy nie poznalam. Napatrzyc sie nie moglam szukajac
podobienstwa do mnie, do ojca.
Czy jest tak ze my ktorzy mieszkamy za granica bardziej interesujemy sie
historia, losami rodziny?
Jestesmy bardziej wyczuleni na to? Moi kuzyni w Polsce wogole nie podzielaja
tych zainteresowan.

[tamsin]

pytalam sie moich kuzynek, ktore maja dostep do ksiag parafialnych i innych
archiwow, ale spotkalam sie z kompletnym brakiem zainteresowania. moze to
prawda, ze im dalej do domu tym bardziej nas ciagnie do odkrycia
naszych "korzeni"?

[mulinka]

w naszej rodzinie tez historia rodu zajmowala sie glownie kuzynka od lat
mieszkajaca w Anglii
???
cos w tym jest

[rakel]

Niedawno skontaktowalam sie z krewnymi w Stanach. Zainteresowanie polska strona
i korzeniami jest niesamowicie duze. Nie mowia po polsku ale staraja sie uczyc
polskich tradycji aby przekazac swoim dzieciom.

[azja1974]

zgadzam sie z przedmowczyniami, ze na obczyznie uczucia rodzinne i patriotyc
zne sie poglebiaja. jak mieszkalam w polsce, to nienawidzilam wszelkich
uroczystosci rodzinnych (fakt, ze przy kazdej okazji dopytywali sie, no a kiedy
maz, a kiedy dzieci, a ja dlugo bylam singlem nie z wyboru...), zazdrosnych
ciotek itp, a teraz jak przyjezdzam to sama organizuje spedy, rodzine zapraszam
do siebie. dzieki temu zaciesnilam wiezi z moim kuzynem i jego rodzina, a w
polsce nigdy nie utrzymywalismy kontaktu - jest o 6 lat starszy i mial juz
swoja rodzine, jak ja dopiero zaczynalam swoj dluuuugi okres szalonych -nastu
lat.
a propos genealogii i szukania przodkow to moge polecic ksiazke... tzn. jak
bede w domu i sprawdze, bo nie pamietam ani tytulu ani autorki (chyba
poszukiwanie przodkow, autorka moze ma na imie malgorzata... hmmm, pamiec mam
jednak fenomenalna) sprawdze, to wam powiem.
a propos polskiej tradycji i kultury, to mam w usa wujka, ktory dzieci z
tambylka jezyka nie uczyl (polskiego oczywiscie), bo polske skreslil chyba raz
na zawsze, a teraz (po 30)latach przyjechal (bo jego brat, normalniejszy,
jezdzil), zobaczyl, ze jest w miare normalnie i corke do szkoly jakiejs tanca
czy baletu tu chce pchac, bo taniej, a ona po polsku ani dzien dobry nie umie
powiedziec...
pozdrawiam przodkow i pociotkow
azja z europy