znalazlam PRACE W POLSCE i teraz TRAGEDIA

[250378m]

wlasnie musialam wziazc tabletki na uspokojenie bo to co mi sie przydarza nie
wiem jak delkatnie nazwac. ZALAZLAM SUPER PRACE W POLSCE na razie na pol
etatu ale tak mi pasuje poniewaz mam corcie a potem jak bym sie wykazala to
sa szanse na pelny etat. super firma z perspektywami w koncu moglabym
zdobywac dosw a nie jak dotychczas sprzatac u ludzi lub podawac do stolu. w
ogole nie wierzyla w to poniewaz jestem 4 lata po studiach potem wyjechalam
zagranice gdzie w czhwili obecnej mieszkam z meze Wlochem., nie pracowalam
nigdy tak na powaznie, te prace tupu kelnrka traktowalam sezonowo bardziej
dorywczo wiec sami rozumiecie jaka jestem spragniona sukcesu by cos udowodnic
i wierzyc ze oprocz sprzatania moge cos robic dobrze. ale mam bilet powrotny
na 16 X maz przyleci 10 i co... wracac? na dodatke we W nie ma pracy nikt
mnie nie zatrudni ba, nawet nie przydzieli mi zlobka jestem na liscie
oczekujacych wiec do konca roku tylko dom i 4 baiale sciany. ponadto nie mam
tam nikogo oprocz meza rodzina jego w ogole mi nie pomaga wrecz przeciwnie
tylko mi uprzykrzaja zycie, na moja rodzine nie mam co liczyc wszyscy pracuja
maja sie dobrze, opiekunka? za drogo nie stac nas wiec jak mam sobie to
wszystko zorganizowac chcialabym skonczyc jakies kursy mniec dobra prace
ktore sie nie powstydze przed kolezkami pracujacymi w POlsce(one mysla ze
kjestem dobrze ustawiona)+ teraz doszliszmy do jakiegos porozumienai z moim
mezem ale nie chce tak wegetowac chce sie realizowac (oczywiscie nie kosztem
dziecka )ale chce sie czuc spelniona kochana i zaradna-tego mi brakuje. i co
robic kochane?...............................nie ma sil

[mulinka]

no...tragedii jeszcze nie ma
wszyscy zdrowi, nikt nie umarl

rozumiem, ze masz trudna sytuacje, a zycie zmusza Cie do dokonania wyboru, ale
to jest Twoje zycie, dlatego Ty musisz sama tego wyboru dokonac

moze, jesli trudno Ci jest okreslic, czego chcesz, sprobujesz zdefiniowac,
czego nie chcesz - czasem to ulatwia podjecie decyzji
poza tym proponuje rachunek zyskow i strat
wypisz na kartce, podzielonej pionowa kreska ,po lewej stronie - co zyskasz
zostajac w Polsce (i postaraj sie wyobrazic sobie, jak bedzie wygladalo Twoje
zycie powiedzmy za 5 lat), a po prawej stronie, co stracisz, jesli pozostaniesz
w Polsce (np.swoje zycie we Wloszech, Meza?)
przyjzyj sie pozniej temu , co napisalas
latwiej bedzie Ci podjac decyzje
powodzenia!

[demonka7]

Zostan w Polsce, jesli pobyt we Wloszech wydaje ci sie wegetacja... Czasami wydaje sie nam ze takie
powazne decyzje sa "na zawsze" ale przeciez wcale tak nie jest. Praca, o ktorej piszesz z takim zapalem,
sprawi ze poczujesz sie pewniej, lepiej, zdobedziesz doswiadczenie, i bedziesz miala wieksze poczucie
wolnosci w decydowaniu o twoim zyciu a to jest bardzo wazne. Pisze z punktu widzenia nie-matki, ale
wydaje mi sie ze twoje szczescie ma wiekszy wplyw na dobre samopoczucie dziecka niz sam fakt bycia u
boku meza. No i brak wsparcia ze strony jego rodziny tez nie ulatwia sytuacji, nie ma co sie zamartwiac,
daj sie poniesc intuicji a wszystko sie ulozy.

[samo]

Ja chciałam tylko napisać, żebyś nie żyła dla innych. Ani w sensie poświęcania
swojej radości życia zostając we Włoszech (bo chyba ci tam musi być źle,
rozczarowanie bije z twojego postu- nie dziwię się,skoro masz wsparcie tylko w
mężu, wiem co to samotność w obcym kraju), ani w sensie szukania innej
pracy,żeby nie wstydzić się przed koleżankami. A pal licho co sobie koleżanki
myślą! Zawsze będą tacy co nas źle ocenią lub wyszydzą albo będą zazdrościć
wymyślonych pieniędzy. Ja się nigdy nie wstydzę tego co robiłam.Też byłam już
kelnerką, kucharką, sprzątaczką i barmanką. I nie obchodzi mnie to, co sobie
ktoś o tym myślał. Jak mi czasem smutno się robiło,że w Polsce studiowałam a
tutaj muszę po kilku godzinach serwowania drinków jeszcze kibelek wytrzeć, to
sobie myślałam,że żadna praca nie hańbi i hańbą jest pogardzać kimś z powodu
pracy jaką wykonuje. A prawdziwe koleżanki nie będą cię oceniać po tym co
robisz. Poza tym trzeba mieć cel i do niego uczciwie dążyć. Ja postanowiłam
zarobić na szkołę tutaj i nocami sprzątałam biuro. Ale jak skończę szkołę, to
zasiądę za biurkiem (chociaż ja nie boję się fizycznej pracy, poza tym uważam
że praca rąk też może dać wiele satysfakcji i nie powoduje takiego stresu jak
czasami praca umysłowa- zrobisz co swoje, zmęczysz się, masz satysfakcję i
wracasz do domu i masz gdzieś ;o)))
Tak jak już dziewczyny napisały- musisz rozważyć argumenty za i przeciw.Czy
pracując w Polsce na pół etatu zarobisz na żłobek? Nie rozważałaś ewaluacji
dyplomu i ewentualnie jakiejś dodatkowej szkoły we Włoszech?To byłaby okazja do
poznania jakichś innych kobiet, zaprzyjaźnienia się. Niedrogim wyjściem jeśli
chodzi o opiekę nad dzieckiem i lekkie prace domowe jest zatrudnienie au-pair z
zagranicy. Są strony w internecie łączące rodziny z dziewczynami chcącymi
wyjechać aby podszkolić język. Opiekują się dziećmi w zamian za utrzymanie i
niewielkie kieszonkowe. Jeśli chcesz mogę podać ci kilka linków i pomóc w
założeniu tzw. profilu. To tylko moje podpowiedzi. Najważniejsze jest żebyś
czuła się dobrze, nie robiła nic "bo tak wygląda lepiej".

"Follow ypur heart and you will find your dreams"

trzymaj się ciepło

re:

[samo]

A co to za super praca w firmie z super perspektywami (cytując twoj post)jeśli
mogę spytać?Z czystej ciekawości, bo same złe rzeczy słyszę o rynku pracy w
Polsce.
Widzę, że tutaj też radzą:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=591&w=29416519&v=2&s=0
:o)

[viki2lav]

z autopsji wiem ze praca we wloszech jest,/skoro mnie sie udalo to kazdy moze/
tylko trzeba sie uprzec i w koncu jakos sie da rade, skoro jednak masz lepsze
perspektywy w Polsce to goraco cie namawiam, wlosi sie u nas odnajduja, predzej
czy pozniej twoj maz znajdzie prace i to w zawodzie, jesli nie, warto sprobowac
samemu z wlasna firma.

[azja1974]

rany, ze ja was nie znalam wczesniej! kiedy bylam sama w obcym kraju, w ciazy,
bez pracy i ani pol przyjaznej duszy, do ktorej mozna by gebe otworzyc... jak
sobie teraz wspominam, to nie wiem, jak udalo mi sie przejsc przez ten okres.
chociaz chyba tak zle nie bylo, pamietam ze pod koniec ciazy wloczylam sie sama
po galeriach w mediolanie z wielkim brzuchemi to bylo fajne. szkoda, ze sie
ocknelam z letrgu dopiero pod koniec ciazy. no a po urodzeniu dziecka to juz
nie mialam czasu, zeby myslec, ze mi zle...
na pewno praca we wloszech jest, ale moze nie taka, jaka (hmmm w zasadzie jak
ma na imie autorka watku?) chce. ja mieszkam tu juz 4 lata i w pewnym sensie
(zawodowym) czuje sie troche handicapem. jakos nie umiem sie tu odnalezc. pracy
nigdy tak na prawde nie szukalam (balam sie, ze nie znajde, wiem, ze to glupie,
juz na mnie nie krzyczcie). teraz doszlam do wniosku, ze chyba (jesli nie
musze) to nie chce pracowac po to tylko, ze jak pojade do polski i sie mnie
ironicznie spytaja "no i co tam robisz w tych wloszech, jestes dyrektorem czy
zona dyrektora?" odpowiedziec, ze dyrektorem. dojrzalam do tego, ze to czniam.
teraz pracuje (jak jest potrzeba, okresowo) z mezem we wlasnym (meza) biurze
podrozy. ma to swoje dobre i zle strony, ale ogolnie jestem zadowolona. oprocz
tego mam dwoje dzieci, starszy, olek wlasnie zaczal przedszkole, a mlodszy,
kiedy pracuje, jest z tesciowa, a kiedy nie pracuje w biurze, zamieniam sie w
mame na caly etat. ogolnie jest dobrze, ale oczywiscie czasami sobie mysle, jak
potoczyloby sie moje zycie, gdybym zostala w polsce. jestem przekonana, ze
byloby mi latwiej znalezc prace w kraju i w momentach klotni malzenskich zawsze
strasze meza, ze wroce (nie dziala, bo juz sie przywyczail)
oj, ale sie rozpisalam, sorry, ale w koncu moglam to wyrzucic z siebie i liczyc
na zrozuminie, bo kolezanki w ojczyznie mysla, ze sobie wymyslam problemy. wg
nich powinnam byc zadowolona, bo mam "lepiej", no ale wiadomo, ze "lepiej" to
kwestia wzgledna.
popieram rade o za i przeciw na kartce, to troche porzadkuje mysli. trzeba tez
rozwazyc konsekwencje obydwu decyzji. i jesli praca w polsce, to coreczka
rozumiem, ze przyjedzie z mama? a tata? bedzie dojezdzal w weekendy? w tym
wszystkim jest jeszcze dziecko, ktore tez bedzie ponosic konsekwencje tego
wyboru.

[samo]

Ach te koleżanki myślące o naszych Zachodnich majątkach :o) Pamiętam jak mi się
przykro zrobiło jak dzieliłam się wieloletnią przyjaciółką wieściami z batalii
i ona odpisała tylko (na komunikatorze) "To będziesz już teraz legalna?Fiu,
fiu..." Najlepsze jest to,że w Polsce ona stała duuużo wyżej pod względem
materialnym i nigdy nas to nie dzieliło. Było mi przykro. Kilkoro znajomych
potępiło moją decyzję o emigracji (jeden mi nawet napisał żartem (?) że Amerykę
powinny zalać powodzie jako kolejny potop), ale inni zostali. Prawdziwych
przyjaciół poznaje się w biedzie- sprawdziło się. Byli i są tacy, którzy będą
mi kibicować i nie oceniać przez pryzmat tego co robię lub mam.
Ja wczoraj miałam dołka więc postanawiając się chyba dobić puściłam sobie
Coldplay w słuchawkach i pałętałam się o zmroku po ulicach. Faceci na rowerach
się za mną oglądali a ja szłam i sobie cichutko płakałam (im smutniejsza
piosenka tym bardziej zawodziłam :o)). Można by zrobić z tego teledysk
normalnie. Ale już mi przeszło. Początki są trudne, samotność okrutna, ale
człowiek jakoś krzepnie z biegiem czasu.

[mc_dortmund]

Jestes moja pokrewna dusza? W chwilach,kiedy zle..muzyka i samotne wedrowki??
Mieszkajac jeszcze w Polsce "dobijalam sie" sluchajac odpowiednio dobranej hehe
muzyki jednoczesnie szybko prowadzac samochod...

Mieszkam w Niemczech od mniejwiecej roku,nie pracuje a niedawno urodzilam
synka..od mojej kuzynki kiedys uslyszalam - tobie to teraz sie powodzi...
Pozostawilam to bez komentarza...

[samo]

Muzyka kiedy źle i dobrze- a jak źle, to muzyka taka,żeby się dobić.Nie mogę
słuchać wesołych piosenek jak jestem smutna.Wcale mi to humoru nie poprawia,
tylko wkurza. Trzeba więc sięgnąć dna aby się od niego odbić ;o) Słuchałam
akustycznych kawałków Coldplay i myślałam sobie,że jak mnie tylko ktoś spróbuje
napaść, to mu wykrzyczę w twarz żeby mi dał spokój bo już i tak mnie życie
dobija i wpadnę w taką histerię która gościa wystraszy. I się nie bałam.
Samochodu nie angażuję. Samotne wędrówki częsciowo z wyboru- bo trudno z kimś
spacerować mając słuchawki w uszach i płacząc, a częsciowo z konieczności, bo
niewielkiego grona się do tej pory dorobiłam.
Pozdrawiam pokrewną duszę :o)

[mc_dortmund]

Wlasnie tak...odpowiednia oprawa muzyczna do kazdego dnia...traktowana jako
odzwierciedlenie tego co w duszy siedzi...
Po przeczytaniu Twojego posta "przeprosilam" i wlaczylam Coldplay hmmm wplywowa
jakos ostatnio sie robie hahaha dobrze,ze trafilam na dobry gust muzyczny
Cichy wieczor (synek spi,kochany Wojtek jeszcze w pracy) tez sklania do pewnej
zadumy i w pewnym sensie melancholii...
Musze stwierdzic,ze...tesknie,tesknie za Polska,to uczucie siedzi gdzies tam
gleboko i wylazi w takich chwilach jak teraz...moj dzisiejszy "dobijacz" to
Pendragon - The Edge Of The World sluchany prawie w kolko..
Pozdrawiam

[tamsin]

tak chyba naprawde kazdy pod tym moze sie podpisac, zawsze sie znajdzie jakas
taka "dziwna osobka" ktora ma jeszcze dziwniejsze wyobrazenie o tym jak sie
toczy zycie na poczatku emigracji. Pamietam list, od jakies tam osoby ktora
pisze po prosbie do emigranta od calych 2 miesiecy

"wyslij mi $400 na video, bo kupilam za pozyczone pieniadze i teraz musze
splacic, a oddac przeciez nie wypada. Wiem, ze tak dobrze sie nie znamy, ale
dla mnie to sprawa zycia i smierci, a dla ciebie $400 na pewno jest nic.
Pozdrawiam Maryska
P.S. mam nadzieje ze nie zawiode sie na tobie".

Ladny liscik z Polski co?

[samo]

No to chyba nas przebiłaś tym liścikiem, Tamsin :o) Ale bezwstyd! Video sprawą
życia i śmierci, to mnie rozkłada na łopatki. A pewnie, co to w Stanach 400
dolarów, więcej wydajemy na waciki.

[monika_a_b]

Oj, dziewczyny, dziewczyny... Mamy naprawde wiele wspolnego... Ja juz mam
kilka pobytow "emigrancyjnych" za soba, a mimo to wciaz mnie doluje brak
przyjaciol, czy po prostu same poczatki kolejnego "emigrowania", gdy co rusz
musisz sie komus tam przedstawiac i opowiadac o sobie, z nadzieja ze nowo
poznana osoba okaze sie kandydatka na przyjaciolke, albo co najmniej na
kolezanke... Kilka takich razy pod rzad i musze sie wyciszyc, po prostu
musze... Odnosze wtedy wrazenie, ze ze mnie taka chwalipieta, ale i tego ucze
sie powolutku, w Stanach trzeba czasami byc chawlipieta, prawda? I jak to sie
mowi: po kazdej burzy wschodzi slonce, co sprawdza sie rowniez w takich
sytuacjach...
Liscik... Wow! Co za tupet! Pamietam, ze gdy po raz pierwszy emigrowalam majac
lat 14 do Niemiec, a bylo to lato przed upadkiem muru w Berlinie, rok 89,
nasluchalam sie tyle co do domniemanego naszego bogactwa (niektorzy chyba
mysleli, ze za granica pieniazki na drzewie rosna), ze wpadlam w nielada
kompleksy... Dodajac do tego tesknote za przyjaciolmi, prblemy z jezykiem
(normalka) no i oczywiscie moj wiek cielecy... Wyszla z tego mieszanka
wybuchowa, przez co prawie wpadlam w anoreksje... A juz szczegolnie dobijaly
mnie komentarze mojej chrzestnej co do jej wspanialych dzieci... Lata cale zle
sie przez to czulam, az w koncu dzieki sukcesom w zyciu odbudowalam sobie moje
poczucie wlasnej wartosci... I w koncu nie czuje sie juz ta "gorsza" od mojego
kuzynostwa... Do wszystkiego doszlam wlasna praca, zaczynajac jeszcze jako
uczennica (fabryka, kelenerowanie i powoli wzbijanie sie w gore wykorzystujac
moja coraz lepsza znajomosc jezykow obcych) i jestem dumna z tego! A moje
kuzynostwo? Moj kuzyn rok studiowal na jednym uniwerku, wywalili go, rok na
drugim... podobna historia... A wiec wyjechal do Irlandii popracowac w barze i
doslownie odbila mu woda sodowa do glowy... Zaczal sie panoszyc... Ale on
przynajmniej pracuje, co mu sie liczy na plus, poza tym ma 24 lata, moze
jeszcze zmadrzeje, bo moja 20-letnia kuzyneczka po srednim zdaniu matury nie
dostala sie na kierunki, ktore sobie obrala, bo... w dzien egzaminu dostala
okres i biedactwo nie moglo sie na niczym skupic... Tak sie sklada, ze ja
rowniez w moj ostatni egzamin ustny konczac studia dostalam okres (przez nerway
troche sie pospieszyl) i mimo to zdala spiewajaco. Egzamin prowadzony byl po
czesci w jezyku niemieckim, po czesci w jezyku francuskim, trwal 1,5 godziny z
5 minutami przerwy i obejmowal 5 roznych nie ze soba spokrewninych tematow...
Moja kuzyneczka za to w koncu wyladowala na platnych studiach w jakies Wyzszej
Szkole... Ma juz 20 lat i nigdy w zyciu nie pracowala... Wiem, to moze troche
chamskie, co napisalam, ale naprawde mam chamska satysfacje z tego, ze mimo
komentarzy i domyslen ze strony tejze rodziny udalo mi sie zajsc tak daleko...
wlasna praca... ) Musze dodac, ze moja chrzestna jest po studiach i tez
daleko zaszla wlasna praca, za to jej maz jest hydraulikiem "bezrobotnym" od
lat, ktory jednak "zawsze wszystko lepiej wie" i ktorego moja ciotka ZAWSZE w
obojetnie jakiej sprawie konsultuje, bo on "wie lepiej"... Do prac
hydraulicznych w domu on oczywiscie zatrudnia fachowca... Ot, dwie lewe rece
do roboty... I do tego wyrzadzil nam, czyli przede wszystkim moim rodzicom,
duzo szkody swoja zlosliwoscia...
Ale jak to mowil moj kochany Dziadek Sp. "Pan Bog nierychliwy, ale
sprawiedliwy". Mocno w to wierze... ))
Tez sobie ulzylam, a co mi tak, wybaczcie...
Pozdrawiam serdecznie...

Do Moniki

[triskell]

monika_a_b napisała:
> a mimo to wciaz mnie doluje brak
> przyjaciol

... a tymczasem Olympia czeka na Wasz przyjazd. W najbliższą sobotę będą u nas
ci ludzie z Seattle, których "odnalazłam" na koncercie w ubiegłym tygodniu, więc
potrenuję rolę przewodnika-oprowadzacza i na Wasz przyjazd jak znalazł .

A tak w ogóle, to napisz, kochana, bo wysłałam już w Twoją stronę dwa maile i
jeśli uważnie przeczytasz wątek o pocztowych gołębiach, to zobaczysz, że wczoraj
mocno dołowałam się brakiem odpowiedzi. Bo mnie również bardzo tutaj brakuje
przyjaciół i dlatego spotkanie tak sympatycznych ludzi jak Ty i Twój mąż bylo
dla mnie bardzo, bardzo ważnym wydarzeniem i nie chciałabym, żeby ten kontakt
sie rozmył .

cisza przed burza....?

[marafioti]

własnie. minely szlencze godziny pojechalam na rozmowe.pan prezes byl bardzo
uprzejmy przedstwil swoje stanowisko a ja swoje. wynagrodzneie- nie duze ale
elastyczny czas pracy , przyjazna pani edytka mialaby mnie wprowadzic, robota
pewna przyjemna ale szanse na zatrudnienie na pelen etat jezeli sie nie
bedziemy wyrabiac z praca..wiec mysle. warunki sa doskonale jak dla mnie , duzo
czasu spedze z dzieckiem ale tez wyjde do ludzi na pewno na zlobek nie wyrobie
ale ... mam babcie i meza ktory deklaruje pomoc wiec...mysle ...ze kocham meza
ponad zycie ale.... nie chce poswiecac swoje radosci zycia dla czegos
(mieszkanie we w).nawet juz nie mam piosenki na wyjscie. kiedys jak wychodzilam
do pracy zeby sie podladowac puszczalam na full music cos energicznego a potem
sama tanczylam i wychodzilam z domu. rezultaty byly super ...pogodna
optymistka, otwarta na ludzi i nigdy nie bylam sama -nie znalam tego uczucia
nim wyjechalam do w. fatkt ze rozwazanie miedzy mna mezem a przede wszystkim
corka jest okroponie wyczerpujace -nie chce mi sie robic
obiadu..ale..........analizujac doszlam do wniosku ze odpowiedzialnosc na
innych jest bardzo wazna , zatem mojej rodzinie nie moge tego zrobic./ dam
sobie jednak szanse, poniewaz w tak dziwnym momencie dostalam taka wiadomosc
moze i w przyszlosci zdarzy sie cos lepszego(pod tym wzgl jestem dziwna zawsze
spotkaly mnie dziewne rzeczy znajdowalam sie dziwnych niewytlumaczalnych
sytuacjach). namawam kolezke na przyjazd do mnie jest chrzestna matka ona mi
pomoze dopoki nie pojedzie do anglii. superdzieki kobitki jestescie genialne
moze co potem do pisze bo mala sie obudzila musze pedzic do kroliczka.pa

[azja1974]

chyba jakas tepa jestem, ale malo co rozumiem z tego posta? tzn. ze maz by
przyjechal do polski ( "mam meza ktory deklaruje pomoc" )? to chyba nie ma sie
co zastanawiac, bo ja tu nie widze dylematu - we wloszech zle i bez pracy, ale
z mezem, w polsce dobrze, z praca i z mezem?

[melba_piszczykowa]

no ja zrozumialam ze maz wreszcie bedzie pomagal ale we Wloszech... no i tam
przyjedzie ta chrzestna? kurna. ale to wyczerpujace

[daisy123]

Na tym forum to i tak dobrze zostala zrozumiana: ten sam post pojawil sie na
innym forum i tam dziewczyny nie rozumialy o co w tej "bajce" chodzi. Tutaj
zaraz madry, dobry duszek tego forum mulinka wylozyla lopatologicznie co i jak
robic. No i w tym jest sila KP.

[monhann2]

Ja tez juz zgupilalam, czy to pisze ta sama osoba, ktora otworzyla posta? Bo
nick inny, nie wiadomo do kogo odpowiadac.....

[mulinka]

250378m = marafioti

[mulinka]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16726&w=27063067&a=27107377

[daisy123]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=591&w=29416519&v=2&s=0

=================

[marafioti]

no takmarafioti a 250378m to to samo - ladne nazwiso prawda? szkoda ze nie
moje. i tak jestescie genialne ze zorientowalyscie sie o co chodzi. nie dziwie
sie ze pare osob nie kuma. kiedy sie pisze pod wpywem zwlaszcza na komp to sie
nie zastanawiam nad forma, pisze jak mi slina n aniesie na ....pozdr chyba nie
macie zalu, jest duzo ludzi ktorzy uzywaja kilku nikow

nicki......!!!!!

[monhann2]

Zawsze myslalam, ze szczerzy ludzie, ktorzy nie maja nic do ukrycia uzywaja
jednego nicka. Bo jaki jest cel uzywania kilku??? Mysle, ze u nas na KP
dziewczyny maja po jednym? Powiedzcie mi, ze sie nie myle!!!!

[blaubeeree]

Oswiadczam,ze mam tylko i wylacznie jeden nick!i wystarczy.
Nie mam pojecia,dlaczego niektorzy forumowicze uzywaja dwa jak nie i
wiecej:/nie wiem,jaki jest cel uzywania kilku.dziwne i tyle!

[triskell]

Ja nie tylko mam jeden, ale w dodatku ten sam na wszelakich portalach - jestem
Triskell tutaj, na Kafeterii, na forum dieta.pl, triskell_strix na yahoo.
Również Triskell jestem w życiu prywatnym i większości adresów e-mailowych (tam,
gdzie nie było zajęte). Już bardziej otwarcie to chyba nie można?

[jan.kran]

Mam jednego nicka za co mi się od róznych popapranców na portalu obrywa , bo
piszę już ponad trzy lata i łatwo mnie znależć i skojarzyć.
Nie mówię o Was kochane , nie o Was))))
Kran Jednonickowy

[melba_piszczykowa]

to tak jak melba tez wszedzie ta sama... czasem sie do tego piszczykowa robi
ale to na drugim miejscu (melba.piszczykowa)

[ponponka1]

Ja tez 100% ponponka1, czasami bez 1.

Cmok (jaki smok?)

[sylwek07]

tez pisze z jednego

[yatzekalexander]

wydaje mi sie ze tutaj jest wiekszy problem niz znalezienie pracy w Wloszech,
ciagnie problemem malzenskim

a do nikow mam tylko jeden

[samo]

Ja jak sie nie logowałam (bo zanim mi kazalyscie tutaj zaczac sie logowac to
nigdy mi sie nie chcialo ) to bylam Ingrid. Zazwyczaj zawsze i wszedzie
bylam Ingrid, na onecie mam poczte z nickiem ingrid_superstar, moje pierwsze
konto pocztowe.Ingrid Superstar to pseudonim kochanki Warhola :o) Pare razy
podalam ten adres na innych forach i potem jakis osiol zalozyl sobie konto
ingrid_superstar na gazecie i pisal jakies bzdury zeby mnie
skompromitowac.Napisalam do forum.abuse ale stwierdzili ze nie maja podstaw
zeby usunac konto.Moim zdaniem byly podstawy.Ale olalam sprawe i teraz juz
zawsze sie loguje. Tak wiec Ingrid zniknela, pojawilo sie Samo. Nie z checi
oszukania bynajmniej.Ostatnio zreszta jednemu łosiowi napisałam,że Samo to jego
stara forumowa "przyjaciółka" Ingrid,hihi. Innych nicków nie posiadam i nie
pamiętam, żadnego nie żałuję ;o)

prosta sprawa-wygoda

[marafioti]

po 1 posiadanie kilku nickow to wygoda. jeden sluzy np dozalatwiania spraw
sercowy inny do spraw zawodowych itd. po2 do uzyskania opinii (jesli ci zalezy
i na pierwszy nick malo kto odpowiada moze na drugi ktos odpowie chetniej) -
sprawdzilam to na wlasnej skorze.poza tym nikogo nie oszukuje. nie szukam
przyjaciolek (w sensie tricto) do kawki, szukam opinii porad i innego
spojrzenia na swiat.chyba miedzu innymi o to chodzi na forum.pozdr

[yatzekalexander]

ale wypada na tym samym forum uzywac jednego nick'a, a jak jest wiecej to sie
moze pomieszac jak w Twoim wypadku