Spalone Złote Lwy

[euqigart]

Dobry SS-mann ? No to pan Falk grubo przesadził.
Rehabilitacja SS-mannów poprzez polskie kino ? W Niemczech
się pewnie spodoba.

Akademizm krytysiów

[katalizyna]

Zbyt akademickie i "koniunkturalne" nie są nagrodzone w Gdyni filmy,
ale myślenie obrażonych na rozminięcie się werdyktu z gustami i
swoimi ukochanymi warsztatowymi schemacikami krytyków. Na czym polega
akademickość myślenia w wydaniu naszych snobowatych i skostniałych
recenzorobów? Polega jak każde sztywne myślenie na hołdowaniu
schematom i rutynie. Sporo w tych ocenach konserwatywnego
resentymentu z powodu podważenia już jako tako ukształtowanej w
rozumach hierarchii i słabo kontrolowanym snobiźmie (Kidawa stary i
się skończył Falk - pierdoła, Sala - w modnym nurcie twórczego
homoseksualizmu). Cóż - schemat mentalny zasadzający się na
porównywaniu tego co "mnie się podoba" z "tym co jest" zawsze obnaża
swoje marne warsztatowe podstawy. Dałoby się kilka zasad, którymi
kierują się nasze sparaliżowane sobą krytyczne rozumki opisać. Oto
zbiór kilku akademickich przesądów, którym hołdują nasi mądrale od
kina:

1.Film nie śmie mieć żadnego emocjonalnego naboju bo jest
a)
melodramatyczny
b)sentymentalny
c) schlebia gustom publiczności.
Niestety emocje są tworzywem kina i polecałbym wyrobić sobie bardziej
subtelne narzędzia pozwalające rozpoznać film żywy emocjonalnie od
melodramatu. Inaczej trzeba by do kosza wrzucić takie "melodramaty"
jak "Absolwent", "lot nad Kukułczym Gniazdem" , że o POTWORNYM z
takiego punktu widzenia "Titanicu" nie wspomnę.
Otwartość na styl który nam się PODOBA to żadna otwartość. Potrzeba
"epoche" i trochę dystansu do własnych estetycznych przesądów. W
głowie krytyka nie powinny się zamykać i otwierać szufladki.
Nieskażona mądrowaniem percepcja dziecięca i ŻYCZLIWE nastawienie to
podstawa krytycznego oglądu.

2. Film musi być średnio zrozumiały i intelektualnie brzemienny od
symbolicznych odwołań do historii, kultury i filozofii (wtedy jest
szansa na popis "deszyfrowaniem znaków" okazja do pomądrzenia się
znajomością Ingardena, Irzykowskiego i innych świętych teoretyków
sztuki) Że film taki często jest nudny, brak mu dramatycznego nerwu,
ciągnie się jak flaki z olejem nic nie dając w zamian - to z punktu
widzenia wielu krytyków świadectwo "głębi"

3. Dobrego filmu ni śmie zrobić twórca z poprzedniego pokolenia -
jego styl MUSI być z założenia manieryczny, przestarzały,
'nienowoczesny". Gdzie mają widzowie "nowoczesność" i nowatorstwo
środków filmowych? "Właśnie tam" jak śpiewał Wojciech Waglewski.
Przychodzą do kina, żeby przeżyć silne emocje mieć pretekst do
jakiejś nie koniecznie "wymóżdżonej" refleksji, odnaleźć w bohaterach
siebie samych. Liczy się szczerość, prawdziwość, ludzka wiarygodność
aktorów i ważność tematu (dla widza) Skoki narracji, w bólach
wypocone metafory zawsze balansują na krawędzi sztuczności a
sztuczność i "wydumanie" to najgorszy wróg kina.

4. Widz polski jest według naszej krytyki półidiotą, niezdolnym do
percepcji czegokolwiek co wykracza poza "Killerów dwóch". Z regóły
podobają mu się filmy "skandalicznie akademickie" Bez Jarmusha,
Abbasa Kiarostamiegp i "o zgrozo!!!" Bergmana potrafi się obejść.
Woli Allena od Gusa van Santa - krótko mówiąc wykazuje marną
wrażliwość na "edukacyjną funkcję krytyki" co tę ostatnią - wyrażnie
drażni.

5. Krytysia polska przyjmuje bardzo płaskie i zewnętrzne kryteria
nowoczesności sztuki filmowej. "Nowocześnie" jest kiedy przez
pustynię lezie w nieskończoność dwóch kolesiów prowadzonych
niekończącymi się jazdami ułożonymi na kilometrach szyn. I nie chodzi
o to że to nieciekawe formalnie - chodzi o to, że to dobre w tym
filmie i tylko w nim "nowoczesne". To samo statyczność i "pustka
wewnętrzna" bohaterów w fimach Jarmusha - zaręczam w "Różyczce" by
się ta estetyka nie sprawdziła. Pożądanie "nowoczesności" przypomina
mi wśród polskich krytysiów - gombrowiczowską Młodziakównę z jej
modernistyczną nerwicą natręctw i hasłem "łydka,dancing,
kajak".Przypominam, że nic nie starzeje się tak szybko jak
"nowoczesność" a wyraz fascynacji "nowoczesnością" stał się już tak
akademicki i konserwatywny jak "wiek pary i elektryczności".Proponuję
przyjęcie innej definicji nowoczesności. Nowoczesne jest to co
porusza widza, daje mu do myślenia na temat świata, w którym żyje,
albo pozwala mu zrozumieć związek tego co było z tym co jest. Może
ktoś widząc nędzę i podłość systemu w "Różyczce" zrozumie fobie
niektórych lustratorów? Nie podzieli. Po prostu zrozumie. Ostatnia
uwaga na temat "nowoczesności" - "Pianista" Polańskiego. Krytyk
Sobolewski powiesił w Cannes po pokazie na "Pianiście" wszystkie psy
zatęchłej starzyzny i nienowoczesności. Trzy dni póżniej Złota Palma,
potem Oscary i inne prestiżowe nagrody. Cóż za pouczająca wpadka.
Nawiasem mówiąc jestem pewien, że te same filmy nagrodzone w San
Sebastian, czy Karlowych Varach, tym samym krytysiom wydały by się
"szalenie nowoczesne". Niestety - nowoczesność umarła i spoczywa w
piramidzie Cheopsa. Filmy nie dzielą się na nowoczesne i
nienowoczesne tylko na dające do myślenia i przeżywania i takie ,
które są pod tymi względami jałowe.

Cieszę się, że polska krytyka filmowa ma coraz mniejszy wpływ na
kształtowanie opinii o filmach. Źle kierowała gustami widzów i
decydentów. Jak ją uzdrowić? Polskim krytykom NIE WOLNO jeździć na
festiwale do Wenecji, czytać opracowań dotyczących estetyki filmowej
ani wogóle żadnych prac naukowych na temat filmów. Niestety zbyt
często bibloteka myli im się z salą kinową. Mogliby to tylko ci,
którzy nie zatracili instynktu bezpośredniego intuicyjnego odbioru
komunikatu płynącego z ekranu. Otwórzcie się na oleodruki, makatki,
sztuczne lilie - pomyślcie w swoim jakże często fałszywym poczuciu
wyższości co znaczy ten z góry przez was zdefiniowany kicz. Może się
okazać, że to świadomy zabieg estetyczny. Pamiętajcie - książki i
pokazy ambitnych filmów na festiwalach to tylko pomoc -
pomoc w odbiorze dzieła sztuki bardzo niedoskonała.Nauczcie się
oceniać filmy w założonych przez ich twórców kategoriach gatunkowych
i estetycznych a nie patrzeć na nich z góry jak na zramolałych
niedouków. EPOCHE. Kto nie czuje i nie widzi "w naoczności
postrzegania" - "wczyta" w film conajwyżej nonsens. Czytelnik odpada
kiedy czyta mądrościową dysertację a nie rozpoznaje w niej filmu
który widział, a o którym pisze snobujący się na maga intelektu
krytyk. Na szczęście "krytyk skrobie (albo bełkoce do kamery) a
karawana idzie dalej..."

[Gość: esteban]

a może pani sama zacznie pisać o filmach?jak widać zapał jest,niesamowity wręcz;
krytykanctwo niezbędne też...

[katalizyna]

Znaleźć się wśród zarozumiałych snobów? Po co? nie cierpię
przemądrzałych półgłówków.

Spalone Złote Lwy

[antropoid]

Od lat nie ustają starania w przerabianiu tego festiwalu na jakieś dziwowisko.
Obecnie wymyślono przeniesienie go na maj i "uroczystą" galę w namiocie z
przećwiczonym aplauzem.
Nic to, najważniejsze by twórcy robili swoje.

[wredny.wielonickowiec]

Najważniejsze by twórcy zarobili swoje ;->

Spalone Złote Lwy

[Gość: graal]

Nauczmy sie w koncu przyjmowac werdykty bez glupich dyskusji.W koncu w
recenzjach i podsumowaniach prym wiedzie gust recenzetow li
tylko.Matka Teresa...moim zdaniem:nudne ,teatralnie grane kino,wszak
rezyser prosto z teatru,bez lekkosci z nabzdyczeniem dziwnej nie
wiadomo po co konstrukcji.Czas panowie stworzyc festiwal recenzentow w
dajmy na to...w Siedlcach i bedziecie spokojni.Wasza chec naprawy
gustow juz zawadza o prosta pyche.

[katalizyna]

Boski pomysł. proponuję przy okazji warsztaty filmowe, gdzie każdy krytyk miałby szansę wypowiedzieć się jako twórca i pokazać filmowcom jak mają robić filmy. Wiedzą to duuuużo lepiej. Powstałe dzieła proponuję następnie hurtem skierować do rozpowszechniania na księżycu

Spalone Złote Lwy spalone na maxa

[Gość: esteban]

Ludzie, na prawdę podobała wam się "Różyczka"?Trudno w to uwierzyć...

[flat-ower]

No , całkiem serio podobała mi się "Różyczka". Uważam to za całkiem
dobre kino, dużo lepsze od śmiecia wyświetllanego w tych wypasionych
Multikinach, tych sekeli po sekalach, tych wygłupów kiedyś dobrych
aktorów amerykańskich. No a panna Boczarska to naprawdę ładna
panienka.... Całkiem serio - działając w stowarzyszeniu polonijnym
we Francji widzę jaki jest głód takiego polskiego kina. Niestety
Instytut Kultury ma kilka filmów z napisami fr a co chwila są
głosy ,że już niebawem tylko będą dostępne filmy z napisami
angielskimi ! A powinno być standardem wystawianie tych filmów po
fr, ang, rus, niem, hiszp... W takiej Francji w każdym większym
mieście jest kino off, zaopatrujące się poza wielkimi sieciami. A
film "Katyń" Wajdy został zakupiony do dystrybucji we Francji przez
spółeczkę rosyjską z Paryża, która najwiecej wysiłku włożyła w to by
filmu nie puścić do kin..... Po długich negocjacjach udało się
stowarzyszeniu uzyskać ten film na pokaz zamknięty ! Może więc tym
się by zająć panowie krytycy/filmowcy ? Może by tak zacząć zarabiać
kasę na kulturze? I przy okazji pokazać polskie kino?

[Gość: esteban]

No tak ,jesli ktos lubi w kinie "ładne panienki" to faktycznie ,"Różyczkę"
obejrzy z radością.Polecam zatem Polskie kino! Mamy fajne ładne panienki! Wow!!!!

[katalizyna]

Trudno uwierzyć, że podobał się film oparty o tak ciekawą historię jak historia Jasienicy, dobrze wpisany w bardzo przejmujący i ważny kawałek polskiej historii??? Że scenariusz jest opowiedziany z dramatycznym nerwem, świetnie zagrany, dobrze sfilmowany i przejmujący? W to ŁATWO uwierzyć. Trudno byłoby uwierzyć gdyby nagrodę dostał paw. Ale nagrodę dostał dobrze zrobiony, profesjonalny i emocjonalnie gorący film, który bardzo spodobał się kinowym widzom. Jak to w Polsce najbardziej wydymają wargi reżyserzy na dorobku i filmowcy którzy go nie zrobili (wyjątkowo małostkowe i zawistne środowisko) A zatem - podobał się dobry film. Wszystko w porządku.

Spalone Złote Lwy

[katalizyna]

"Spalona inwestycja promocyjna"? A jednak "Duża Moskwa". Kolejna krytyczna
"kula w płot" Czemu krytyk filmowy nie zna się na kinie?