marcq
05.07.06, 10:03
Coraz to z ciebie, jako z drzazgi smolnej,
Wokoło lecą szmaty zapalone;
Gorejąc, nie wiesz, czy stawasz się wolny,
Czy to co twoje, ma być zatracone?
Czy popiół tylko zostanie i zamęt,
Co idzie w przepaść z burzą - czy zostanie
Na dnie popiołu gwiaździsty dyjament,
Wiekuistego zwycięstwa zaranie!
Cyprian Kamil Norwid, Tyrtej, Prolog III
Kilka dni temu wiersz ten zamieszczono na umierającym forum Aquanet.
Niestety, ani forumowicze, ani nawet autor wątku nie podjęli dyskusji na jego
temat. Przenoszę go więc tutaj wraz z oryginalnym tytułem tamtego wątku.
Czemu właśnie tutaj? A czemu nie?