Reportaż w Trójce

[Gość: martka]

Jestem wstrząśnięta dzisiejszym reportażem w Klubie Trójki. Nie pierwszy raz
zresztą, ostatnio w ogóle te reportaże zdają się być jeszcze mocniejsze niż
wcześniej. Myślę sobie, że to może i dobrze, że przełożono ich emisję na
późniejszą porę, że komentuje się je rozmową z ekspertem, bo takiego głosu
specjalisty chyba trochę brakowało, kiedy nadawano je w ZD3.

Lubię też w roli prowadzącego te dyskusje Dariusza Bugalskiego, choć zdążyłam
się zorientować, że w tej sympatii jestem odosobniona na tym forum:-) Uważam,
że w roli prowadzącego dyskusję po reportażu świetnie się sprawdza. Jest
empatyczny, daje wyraz swoim emocjom, choć bez histerii... i, co niesamowicie
ważne, umie słuchać i zdawać pytania. A, trzeba przyznać, coraz rzadsza to
umiejętność wśród ludzi mediów. Jego niedociągnięcia dykcyjne, owszem mi
przeszkadzają, ale nie przesłaniają atutów całej dyskusji...

Brakuje mi tylko "Radioaktywnego magazynu reporterów", bo pomysł, żeby
przyznawać wyróżnienia od słuchaczy był świetny. Szkoda, że się nie ostał po
tych całych zmianach programowych. To była znakomita audycja.

Pozdrawiam:)

[mh2]

Nie jestem wstrząśnięty, bo nie słuchałem. Przestałem słuchać, kiedy reportaż
zniknął z popołudniowej ZD3 razem z Kubą Strzyczkowskim. Wtedy stanowił piękne
zwieńczenie programu. Godzina, o której trUjka obecnie emituje reportaże to dla
mnie pora, kiedy powoli zaczynam hamować. Szukam wtedy spokojnej muzyki, a nie
mogąc jej znaleźć w radiu rozbudowuję płytotekę. Od czasu zabójstwa dokonanego
na Programie 3 podwoiłem albo i potroiłem zasoby muzyczne. Szkoda, że również z
powodu pory emisji przestałem słuchać PzR.
I druga sprawa - nie znoszę, by program, który powinien dać słuchaczowi do
myślenia natychmiast ktoś mi tłumaczył z polskiego na bugalski, zwłaszcza, gdy
przekład trąci na kilometr amatorszczyzną.
A "Radioaktywny Magazyn Reporterów"? Szkoda, wielka. Cóż, zastąpił
go "Idiotyczny Magazyn Reporterów" ze szczególnym wskazaniem na Olszańskiego.
Już wolałem po stokroć, program "Potrójmy o sporcie". Wtedy, przynajmniej,
mówili o czymś, teraz chrzanią o niczym.

[Gość: Kat]

mh2 napisał:

> Nie jestem wstrząśnięty, bo nie słuchałem. Przestałem słuchać, kiedy reportaż
> zniknął z popołudniowej ZD3 razem z Kubą Strzyczkowskim. Wtedy stanowił piękne zwieńczenie programu. Godzina, o której trUjka obecnie emituje reportaże to dla mnie pora, kiedy powoli zaczynam hamować.

A nie chamowac?
Kat

[Gość: mk]

Gość portalu: Kat napisał(a):

> mh2 napisał:
> Godzina, o której trUjka obecnie emituje reportaże t
> o dla mnie pora, kiedy powoli zaczynam hamować.
>
> A nie chamowac?
> Kat

Zdecydowanie nie. To, co powiedzial mh2 to swiete slowa.
Podpisuje sie pod nimi oburacz. Z tym zastrzezeniem, ze
zdania o Magazynie Reporterow nie mam, bom go nigdy nie sluchal.
Jak do znudzenia powtarzam, choc wiernym sluchaczem bylem
niemal od poczatku powstania Programu III, trUjki nie slucham
poza Kaczkowskim, Kydrynskim i Niedzwieckim.

mk

[mh2]

Gość portalu: Kat napisał(a):

>
> A nie chamowac?
> Kat

sic!

[Gość: martka]

Wiesz, jednego tylko nie rozumiem. Co w rozmowie z dr. psychologii po emisji
reportażu o dziecku, które jest bezrefleksyjnie manipulowane przez
rozchodzących się rodziców można nazwać przekładaniem z polskiego na bugalski?
Dla mnie ten komentarz psychologa jest właśnie niezwykle cenny, bo pomaga
zrozumieć mi sprawę, którą, nie będąc psychologiem, przeżyłabym jedynie
empatycznie. O tym, jak ważna jest wizyta profesjonalisty, pisałam również w
poprzednim poście i powtórzę, że moim zdaniem ten pomysł wzbogacił poreportażową
dyskusję.

Przyznam, trochę mnie dziwi zwyczaj ferowania wyroków, kiedy się nie słuchało
audycji. I przy okazji mocno mnie zastanawia sens tych forumowych rozmów.

Swoją drogą, nie mnie zmieniać Twoje przyzwyczajenia, ale obecna Trójka w
godzinach późno wieczornych jest najlepsza:)

Pozdrawiam ciepło:)

Ps HAMOWAĆ nie chamować.

[neandertalski]

nie słuchałem reportażu tym razem ale czasami słucham, są różne raz lepsze raz
gorsze wg mnie, trudno chyba tak generalizować, że pora nadawania wpłynęła na
ich jakość pozytywnie, kiedyś w ZD3 też były lepsze i gorsze. A tłumaczenie z
polskiego na bugalski to może się mylę ale mi się kojarzy z takim tłumaczeniem
krowie na rowie. Bugalski tak mi się kojarzy, jego komentarze czasami mnie
załamują, kiedyś w czasie rozmowy z babką o jakiejś tam jej szkole ZEN po chyba
pół godzinie stwierdził ze zdumieniem w głosie, że to wszystko co ona mówi to
jest normalnie jak w ZEN. Nie lubię go dlatego, że w moim odczuciu to właśnie
jak pisałaś o kimś innym jest taką piękną świątynią ale bez ducha. Tzn jak dla
mnie ma fajny głos którym próbuje czarować i klimaty malować ale tym głosem
takie głupoty gada, że normalnie mimo początkowych dobrych chęci nie potrafiłem
Go polubić. Zaczęło się od tego wszystkiego co najważniejsze, starałem się
polubić szczerze ale chyba nie ma nic gorszego niż taki z grubej rury
zaaranżowany nastrój intymności wewnętrznych wyznań, jakoś tego nie kupiłem a
później w tych wieczornych audycjach to tylko utwierdziłem się w swoim
przekonaniu. O tyle więc o ile Sosnowskiego (?) kupuję bez dwóch zdań bo wie o
czym mówi o tyle Bugalskiego nie potrafię bo jego sekwencje po prostu mnie
rozczarowują.

[Gość: astat]

neandertalski napisał:

> nie słuchałem reportażu tym razem ale czasami słucham, są różne raz lepsze
raz
> gorsze wg mnie, trudno chyba tak generalizować, że pora nadawania wpłynęła na
> ich jakość pozytywnie, kiedyś w ZD3 też były lepsze i gorsze. A tłumaczenie z
> polskiego na bugalski to może się mylę ale mi się kojarzy z takim
tłumaczeniem
> krowie na rowie. Bugalski tak mi się kojarzy, jego komentarze czasami mnie
> załamują, kiedyś w czasie rozmowy z babką o jakiejś tam jej szkole ZEN po
chyba
>
> pół godzinie stwierdził ze zdumieniem w głosie, że to wszystko co ona mówi to
> jest normalnie jak w ZEN. Nie lubię go dlatego, że w moim odczuciu to właśnie
> jak pisałaś o kimś innym jest taką piękną świątynią ale bez ducha. Tzn jak
dla
> mnie ma fajny głos którym próbuje czarować i klimaty malować ale tym głosem
> takie głupoty gada, że normalnie mimo początkowych dobrych chęci nie
potrafiłem
>
> Go polubić. Zaczęło się od tego wszystkiego co najważniejsze, starałem się
> polubić szczerze ale chyba nie ma nic gorszego niż taki z grubej rury
> zaaranżowany nastrój intymności wewnętrznych wyznań, jakoś tego nie kupiłem a
> później w tych wieczornych audycjach to tylko utwierdziłem się w swoim
> przekonaniu. O tyle więc o ile Sosnowskiego (?) kupuję bez dwóch zdań bo wie
o
> czym mówi o tyle Bugalskiego nie potrafię bo jego sekwencje po prostu mnie
> rozczarowują.

Mam identyczne odczucia.
Cóż za zgodna koalicja;)

[Gość: xz]

>>/.../ O tyle więc o ile Sosnowskiego (?) kupuję bez dwóch zdań bo wie o czym
mówi o tyle Bugalskiego nie potrafię, bo jego sekwencje po prostu mnie
rozczarowują.<<
>
> Mam identyczne odczucia.
> Cóż za zgodna koalicja;)

Jeśli można, to i ja się zapiszę do koalicji. Nie rozumiem tylko, co robi ten
znak zapytania po Sosnowskim-:)

Tak na marginesie: odnodszę wrażenie, ze Bugalski po prostu bardzo, bardzo
lubi gadać, natomiast Sosnowski po prostu lubi też myśleć, i tyle.
Pozdrawiam serdecznie
xz

[neandertalski]

dokładnie tak;) A znak zapytania napisałem bo czasami przekręcam albo źle
zapamiętam nazwiska do których zresztą nie mam pamięci i nie byłem pewien czy
nie pokręciłem troszeczkę znowu.
Pozdrawiam :-)

[Gość: martka]

Oczywiście, że na jakość reportażu nie wpłynęła pora jego nadawania. Ja po
prostu od tygodnia, może dwóch mam wrażenie, że one są mocniejsze, w tym
sensie, że poruszają tematy, do których trzeba się emocjonalnie ustosunkować.
Bywało tak i w ZD3.

Bugalskiemu, moim zdaniem - a piszę tu tylko o dyskusjach poreportażowych, bo
o "Wszystko, co najważniejsze" mam podobne zdanie co Ty - zdarzają się różne
dyskusje. Sama pamiętam, jak mnie irytował jakiś tydzień temu, rozmawiając ze
swoją żoną o bezrobociu, bo krygował się w tej rozmowie aż do przesady. Lubię
go za to, że umie słuchać w bardzo wrażliwy sposób, czy to w dyskusji z gościem
czy to ze słuchaczem. Taka umiejętność z jednej strony grozi czułostkowością i
Bugalskiemu zdarza się w nią popaść, z drugiej skutecznie broni przed zbędnym
(w wypadkach reportażu jak wczorajszy) intelektualizowaniem. O takich sprawach
trzeba rozmawiać czując i Bugalski w moim mniemamniu to robi.

Umie też zazwyczaj - choć przykład przytoczony przez Ciebie temu przeczy -
zadawać pytania. Jego pytania są często zadawane właśnie z pozycji
emocjonalnego, choć nie histerycznego, który nie dramatyzuje a po prostu chce
zrozumieć.To też jest moim zdaniem najwłaściwsza postawa w dyskusji o takim
reportażu jak wczoraj, który demonstrował bezmyślność i brak wyobraźni
rodziców, a przede wszystkim niesamowitą krzywdę, jaką temu dziecku wyrządzają
w sposób bardzo dosadny. Emocje są tu potrzebne, histeria już nie, bo ten i tak
wstrząsający reportaż opatrzony histerycznym komentarzem byłby emocjonalnie nie
do wytrzymania - przynajmniej dla mnie. Bugalski pytał w sposób precyzyjny i
emocjonalny jednocześnie. I taka rozmowa jest jago atutem, jego mocną stroną.

W sumie, taka postawa moim zdaniem zwykle sprawdza się w dyskusjach
poreportażowych, bo gdy rozmawia ze specjalistą, który ma na ten temat bardzo
konkretne i wyważone zdanie, wtedy te jego stonowane emocje są na miejscu.

M.

Nie bardzo wyobrażam sobie na tym miejscu np. J. Sosnowskiego, choć bardzo go
cenię. Sosnowski sprawdza się w dyskusjach np. o procesach społecznych, gdzie
faktycznie może wykorzystać swoją wiedzę i merytoryczne przygotowanie. Jego
słuchanie, moim zdaniem, bardziej polega na umiarkowanym zdziwieniu, często w
dyskusji sięga po argumenty z literatury bądź z życia literackiego, co jest mi
bardzo bliskie:) Ale to już jest dyskusja mniej lub bardziej intelektualna,
natomiast w przypadku rozmów po reportażu potrzebna jest raczej empatia niż
intelektualny koncept. Bardziej czucie niż mędrca oko, że znowu sparafrazuję
wieszcza:)

[neandertalski]

co do Bugalskiego to mimo wszystko pozostanę przy swoim zdaniu, nie byłem
pewnien czy dobrze rozumiem słowo empatia, dlatego podparlem sie onetem:
"Empatia, różnie definiowana zdolność do wnikania, odczuwania i pełnego
zrozumienia przeżyć danego człowieka, jego uczuć oraz zakomunikowania mu o tym
(słownie i pozawerbalnie), także wtedy, gdy on sam nie jest ich w pełni
świadomy."
I niestety ja nijak tej cechy u Niego dostrzec nie potrafię. Fakt, że trzeba
przyznać, że w rozmowach za wiele sie nie odzywa i pozwala mowić tej drugiej
stronie co jest w zasadzie jego pozytywną cechą. No ale jak już się odezwie to
jak dla mnie psuje cały efekt niestety bo ja jednak mam wrażenie, ze on
zupelnie nie czuje tego o czym mówi, patrząc na ta podpierająca definicję
probuje komunikować o swoim wspólnym odczuwaniu ale jakoś mnie nie przekonuje.
Ale może to tylko moje wrażenie. Gdyby sie w ogóle nie odzywal to nawet pewnie
bym go polubił ale on chyba jednak nie wyczuwa moich odczuć;)

[Gość: martka]

Ależ oczywiście - pozostań przy swoim zdaniu :-) I tak cieszę się, że wyraziłeś
jakieś konkretne zarzuty pod adresem Bugalskiego, z którymi można przynajmniej
było spróbować podjąć polemikę. On już tu parę wątków temu został prawie
wybrany najgorszym dziennikarzem na podstawie jakiś subiektywnych odczuć, w
ogóle nie popartych żadną argumentacją. Żeby było jasne, nie mam nic do
niczyich subiektywnych odczuć, ale wychodzę z założenia, że lubić czy nie lubić
za nic to ja sobie mogę swoich bliskich czy znajomych, a jak piszę publicznie o
panu z radia, to powinnam wiedzieć, za co go lubię bądż nie.

Co do tej empatii - jaka ładna definicja :-) - to tu juz wchodzimy w rejony
jakiejś wrażeniowości, z którą po prostu nijak jest polemizować. Ja uważam, że
on jest bardzo empatyczny, bardzo współodczuwający (to chyba najlepsze polskie
słowo, które wyraża empatię:) i głęboko czuje to, co mówi. Ty tego nie
zauważasz - ok nie musisz :-) Na szczęście nasze subiektywne odczucia czymś się
różnią, bo to by dopiero było nudne, jakbyśmy wszyscy mieli takie same :-)

I jeszcze na moment, wracjąc do empatii red. Bugalskiego: to wczoraj po emisji
reportażu, powiedział, że ten materiał przyprawił go o ból brzucha. To dopiero
jest empatia ;-)

[neandertalski]

no nie ukrywam, że czasami zdaza mi sie chyba wiedzieć dlaczego kogoś nie
lubię, ja też nie lubię obrzucania błotem dletgo, ze jedynie komuś się tak
widzi, czasami piszę tu, że coś mi się podoba albo nie ale staram się wtedy
głupio na podstawie własnego widzimisię oceniać, po prostu piszę jak coś na
mnie działa bez znajomości mechanizmów tego działania. Zresztą masz pojęcie, ze
do dziś mechanizmu działania głupiej aspiryny nikt nie zna? No a co dopiero z
mechanizmami bardziej ożywionymi;)
Tym niemniej milo mi, że się z Tobą nie zgadzam;)
Pozdrawiam

[mh2]

Gość portalu: martka napisał(a):

> Wiesz, jednego tylko nie rozumiem. Co w rozmowie z dr. psychologii po emisji
> reportażu o dziecku, które [...]

> Dla mnie ten komentarz psychologa jest właśnie niezwykle cenny, bo pomaga
> zrozumieć mi sprawę,

[...]

Nie zrozumiałaś mojej intencji, więc ujmę to tak: reportaż jest to jedna z form
twórczości (a nawet Twórczości) radiowej. Kiedy idę do galerii nie chodzę tam z
tłumaczem, który by mi przy każdym dziele opowiadał, co autor miał na myśli.
Nawet jeśli chodzę z żoną, to dyskusję o tym, co widzieliśmy przenośimy do
domu, aby mieć czas na własną refleksję. Dobry był "Radioaktywny ..." bo z
pewnego dystansu komentował jednak reportaż, który wzbudził największy odzew ze
strony słuchaczy.

> Przyznam, trochę mnie dziwi zwyczaj ferowania wyroków, kiedy się nie słuchało
> audycji.

Ja nie feruję wyroków, ja piszę o własnych odczuciach

> I przy okazji mocno mnie zastanawia sens tych forumowych rozmów.

Zaczęłaś, więc się nie obrażaj.

> Swoją drogą, nie mnie zmieniać Twoje przyzwyczajenia, ale obecna Trójka w
> godzinach późno wieczornych jest najlepsza:)
>

Nie wiem, wstaję wcześnie. Żal mi bardzo Andruta i PzR. Nocne audycje od 2:00
do 4:00 (z wyjątkiem piątku) nagrywam. Poza tym mam wrażenie, że w godziny
wieczorne wypchnięto prawie wszystko, co zlikwidowano z dziennej ramówki i stał
sie tam bałagan robiony całkowicie bez głowy. Cóż, jaka derekcja, taki program.

> Pozdrawiam ciepło:)

Również pozdrawiam.

[Gość: martka]

Ok jasne:) Różnią nas w takim razie oczekiwania, bo ja lubię posłuchać głosu
eksperta, co nie znaczy z kolei, że nie stać mnie na własną refleksję. Lubię ją
skonfrontować z tym, co mądrzejsi ode mnie mają na ten temat do powiedzania.

Przepraszam za tamto jedno zdanie, które faktycznie zabrzmiało jakbym się
uniosła. Nie obraziłam się tylko dosyć niefortunnie się wyraziłam. Przepraszam:)

[Gość: Filip]

Zgadzam się, mi się te "wizyty specjalistów" też podobają.
A Pan Bugalski zwykle wstrzymuje się z kategorycznymi ocenami i mówi na pewno
mniej, niż gość programu. Za to goście także mi często wyjaśniali coś, czego
nie będąc fachowcem czy ekspertem bym nie pojął lub nie pojąłbym w pełni.
A jeżeli ktoś się nie zgadza z dyskusją na temat i z głoszonymi poglądami, to
zawsze może zadzwonić lub wysłać maila. I nie ma tak, że inny pogląd na sprawę
jest pomijany. Jest także prezentowany i dyskutowany, co mogę poświadczyć, bo z
moimi mailami tak kilkakrotnie było.
Także polecam:
"[e-mail] oraz siedem trójek, kierunkowy do Warszawy 022" ;-)))

[Gość: xz]

Ja słuchałem niestety dzień za wcześnie, w związku z czym raczej wstrząśnięty
nie jestem. Temat - bezrobocie. Miejsce akcji - urząd pracy w - Starachowicach.
Ekspert - pani d/s. kadr w PZU Życie. Oczywiście nie mam zastrzeżeń do
reporterów, ani do wyboru tematu, ale PZU - Życie w temacie kadr raczej
pozytywnie mi się nie kojarzy (może zresztą jestem uprzedzony?), no i te
Starachowice... Może się czepiam, ale ciekawi mnie, jak to się stało, że
reporterzy w poszukiwaniu tematu trafili dokładnie i właśnie tam. Może ktoś
wie?

[Gość: Lesiek]

Osobiście sądzę, że się czepiasz trochę ;). Może reporter akurat był znajomym
Wicedyrektora Procesora, ale... w Starachowicach _jest_ dramatycznie wysokie
bezrobocie.

[Gość: xz]

Gość portalu: Lesiek napisał(a):

> Osobiście sądzę, że się czepiasz trochę ;). Może reporter akurat był znajomym
> Wicedyrektora Procesora, ale... w Starachowicach _jest_ dramatycznie wysokie
> bezrobocie.

Gdzież bym śmiał się czepiać Wicedyrektora Procesora, Starachowic i ich
dramatu, a już z pewnością nie miałem zamiaru czepiać się Ernesta Zozunia
(drugiego autora nie pomnę niestety). Ja tylko nie jestem wstrząśnięty -:)

[Gość: martka]

Druga autorka to chyba Hanna Bogoryja-Zakrzewska. Mam nadzieję, że nie
przekręciłam nazwiska:)