Dream team Anny Marii

[drzejms-buond]

no ciekaw jestem .
zestaw osobników rzeczywiście nieziemski
niestety nigdzie nie ma ani kawałka
utworu promującego płytę
chociaż, przy tej artystycznej postaci
wszelka promocja chyba jest zbyteczna?

Dream team Anny Marii

[nadzieja74]

REWELACJA!!!

Dream team Anny Marii

[Gość: OLa]

Jutro zamierzam kupić te płytę. Nie jestem i nie byłam entuzjastką głosu AMJ,
który w mojej ocenie jest średni. Ale jakość muzyki prezentowanej na jej
płytach od kiedy zaczął "prowadzić" ją Marcin Kydryński jest rewelacyjny.
Nazwiska muzyków, którzy brali udział w nagraniu niniejszej płyty jest
niesamowity..
POzdrawiam

Dream team Anny Marii

[Gość: zapew]

Płyta genialna. Kupiona w dniu premiery,nie pozwala wyjśc z pokoju. Pochłania,
mimo tego, ze TRUDNA, inna i zagadkowa zarazem. Nadzwyczajne doznanie i
niewyobrażalna pasja. zarówno w muzyce jak i w odbiorze. Pozdrawiam, Muzyków
zwłaszcza!

Dream team Anny Marii

[Gość: goscia]

Płyta oszałamiajaca. Piękna, porywająca, subtlna i drapieżna...
Ile tam majstersztyków.

Dziwny udział Kayah - przy solach gwiazd jej popis nie oszałamia

Jeszcze dziwniejszy komentarz dziennikarza na temat wkładu
Napiórkowskiego...ciut niesmaczny w kontekście dźwięków które zagrali inni...
Artykul przez Napióra sponsorowany? ;)

Dream team Anny Marii

[Gość: autor]

... Napiór... Znasz go dobrze, skoro tak piszesz... Tak nazywaja go tylko
wtajemniczeni... Zagrał o'k. Rozumiem, Polakowi nie wypada, tak jak Kayah...
Napisz "co jest źle" jeśli wiesz...
Autor
PS. Zapraszam na www.jazzgazeta.blox.pl

Dream team Anny Marii

[Gość: goscia]

"Improwizacjami popisują się mistrzowie z najwyższej półki, ale najbardziej
intrygującą wyczarował na elektrycznej gitarze w bardzo osobistej, otwierającej
album piosence "Spróbuj mówić kocham" Marek Napiórkowski grający z Jopek od
dziesięciu lat."

Anna Maria od właśnie 10 lat przy każdej okazji w mediach nazywa go Napiórem..
Zatem nie muszę być antagonistą Napiórkowskiego, bo to Pan chyba raczy
sugerować, żeby wiedzieć, że mówi o sobie i funkcjonuje w branży muzycznej (
jazzowej, rozrywkowej, bankietowej i festiwalowej ;)) jako Napiór czy Nap. Przy
okazji - gdzież , pytam, znajduje się moje słowo krytyki odnośnie jakości gry
Marka Napiórkowskiego na płycie "id"?? Sola zgrabne i bardzo ładne. Wydaje mi
się jednak, że przy dżwiękach wygranych przez McBride'a, Marsalisa, Manu, Bonę,
Gustavsena, , Możdżera, Castro Nevesa, czy totalnego Youssefa, przy
nieprawdopodobnych wokalach samej Anny Marii Jopek ( to co robi z głosem w
drugim, trzecim, czwartym planie wszystkich utworów jest dla mnie
majstersztykiem ) zastanawia pominięcie gry ich wszystkich milczeniem a
wystawianie przed TAKI szereg Napiórkowskiego budzi moje wątpliwości co do
szczerości intencji autora. :D Bo o innych napisał Pan tylko znane i
niepodważalne fakty - kim są, dlaczego pojawili się na płycie, również dane
dostępne z materiałów promocyjnych ale słowem nie skomentował Pan ich gry
poświęcając za to cytowany wyżej akapit Napiórkowskiemu...

Znamienite jest również podejście Pana do AMJ:
"Taki album nie mógłby powstać bez prywatnych koneksji małżeńskiego tandemu
producenckiego. "
"O tym, czy ta płyta będzie się podobać, zdecyduje już wyłącznie gust, bo albo
lubi się Annę Marię Jopek, albo nie." dodając łaskawie ogólnie "Jednak muzycznie
i technicznie "ID" to majstersztyk".
"dowodzi, że artystka wciąż szuka, nie odcina kuponów od wcześniejszych dokonań"
???
Naprawdę tylko tyle wysłyszał Pan w tych wzruszających, pięknych, mądrych,
wyszukanych muzycznie i stylistycznie farazach, które wyśpiewała? Pan, który po
przeciętnej i wtórnej płycie życiowej partnerki Napiórkowskiego, która zgrabnie
śpiewa i miernie gra na skrzypcach pisze ( właśnie przeszperałem googla) ""...To
już nie tylko talent (może największy wśród wokalistów), ale spełniona artystka.
Jej improwizacje wokalne i instrumentalne, bo grała też na skrzypcach, nie
odbiegały od solówek "starej gwardii"..." ??!!!
Znaczy, wygląda jakby po znajomości, wypunktowywał Pan to, co mu znajome i
bliskie :D czy aby nie jest to zwane nepotyzmem?

Kayah? Ogólnie szanuję, cenię, czekam, nawet bardzo, na "skałę". Rzecz w tym, że
na tej płycie muzycy wtapiają się w dźwięki, szanując MUZYKĘ a Kayah, w moim
subiektywnym odczuciu, jest obok i mówi innym, niż reszta, językiem. No i przy
wokalu Youssefa nagle jej arabskie elizmaty przestały brzmieć pięknie...

"Napisz "co jest źle" jeśli wiesz... " Rzecz w tym, że nie muszę ani wiedzieć,
ani tej wiedzy udowadniać. Bo to Pan bierze pieniądze za pisanie recenzji, nie
ja. Ja wolę odczuwać muzykę i się nią zachwycać.

Uszanowania, TS

Dream team Anny Marii

[Gość: esza]

A mnie się Kayah w tym utworze podoba.Głosy wokalistek są całkiem inne ,maja
zupełnie różną barwę ,a jednak razem cudownie współgrają.

Dream team Anny Marii

[Gość: miszka]

Kicha kicha kicha
Grafomańskie teksty w połączeniu z zawodzącym głosem wokalistki. I nie zagłuszy
tego milion najlepszych instrumentalistów. Trzeba mieć pomysł, trzeba mieć
natchnienie. No chyba, że chodziło o pochwalenie się muzykami. jeżeli tak to
przepraszam. Jopek skończyła na Bosej

Dream team Anny Marii

[axelred]

Znalam i sledzilam muzyke Anny Marii zanim zaczela kariere wraz
mezem, jej mozliwosci glosowe nigdy nie budzily moich watpliwosci.
Zdecydowalam sie na zakup plyty Secret jako pierwszej i zachwycila
mnie, perfekcyjna. Nie zdecydowalam sie na Niebo, bo nie spodobala
mi sie okladka plyty majaca serwowac nietuzikowa muzyke...rozmazana
twarz o dosc pospolitych rysach, sorry ale jakos nie potrafie
dojrzec tu artyzmu, podobnie jak w obecnej fryzurze Anny, jej twarz
wydaje sie jeszcze szersza niz w rzeczywistosci, wlosy sa bez
polysku (gdzie jest wizazysta? sa bardzo dobre produkty na rynku
typu anti-frizz, odzywki bez splukiwania). Anna wydaje sie miec
tylko jeden pomysl na makijaz: niebieskie cienie i cielista pomadka
do ust. Dobry fotograf tez pomoglby wydobyc tez nieuchwytne cos na
zdjeciu twarzy, podobnie jak Anna probuje w swojej muzyce (najlepsze
zdjecie na plycie ‘Nienasycenie’ – myslacej).

A wracajac do ID - kupilam plyte sila rozpedu po plycie Secret
i...lekkie roczarowanie. Plyta ladnie wydana, ciekawe opakowanie -
ciekawe zdjecie twarzy, orientalna henna na dloni Anny, plejada
muzykow. Wierze, ze realizacja tej plyty byla wielka frajda dla
muzycznej pary. Jednak ogolny rezultat jest nieco ‘tani’ i
ciezkostrawny. Rozumiem, ze wnoszenie afro-orientalnych rytmow na
polska scene budzi sporo sensacji, zwlaszcza w otoczeniu takich
slawnych imion, jednak nie jestem do konca pewna co ta plyta wnosi
do ogolnoswiatowej sceny muzycznej: mam spore watpliwosci,
pobrzmiewa tu posrednio pare, jak nie kilkanascie swiatowego formatu
plyt, mniej znanych masowemu sluchaczowi, ale ja nie wiem czemu mam
kupowac ta kompilacje nieukierunkowanych egzotycznych rytmow, skoro
moge posluchac oryginalnych, wiec bardziej autentycznych wykonawcow
(‘Tam gdzie nie siega wzrok’ ma typowe jaj jaj jaj Metheny’ego, a
przeszkadzajki Pospieszalskiego tez juz gdzies wczesniej
slyszalam)... Nie zabraniam Ani podrozowania po odleglych ladach,
jesli by byla wieksza konsekwencja, przemyslenie i glebsza
eksploracja. Glos Anny by usprawiedliwial plyte, gdyby nie to, ze
jest tu troche za duzo szamanskiego zawodzenia, a za malo spiewania.
Mam wrazenie, ze plyta Anny sa produkowane za szybko, rzutem na
tasme (srednio jedna na rok), za malo czasu na dojrzewanie.

Mimo dosc krytycznej wypowiedzi pozostaje w pelnym szacunku do
tworczosci Anny i Marcina, a sobie zyczylabym bardziej
energetyzujacej nastepnej plyty.