Odszedł... Jeremi... PRZYBORA <`>

[ciupazka]

Jeremi Przybora, znakomity aktor i pisarz, jedna z najważniejszych postaci
polskiej estrady po II wojnie światowej, legendarny współtwórca "Kabaretu
Starszych Panów" zmarł dzisiaj w nocy. Miał 88 lat.

''Przybora jest wspaniałym poetą operującym formą tradycyjną, ale jakże
finezyjną i bogatą. Te piosenki pisane dla Jędrusik, Michnikowskiego czy
Gołasa, te ''pomidory - słoneczka zachodzące na zimowy stół'' te małe
magiczne utwory stanowią trwały dorobek polskiej kultury. Kształtowały i
kształtują dobry smak.'' - mówił o nim Wojciech Młynarski

W latach 1937-39 i po 1948 roku Jeremi Przybora pracował jako spiker w
Polskim Radiu.

W 1958 roku wspólnie z Jerzym Wasowskim stworzył jeden z najsłynniejszych
programów rozrywkowych w polskiej telewizji - "Kabaret Starszych Panów".

W ostatnich latach skupił się na pisarstwie. Wydał trzy części niezwykle
popularnych pamietników.

[ciupazka]

Zimy żal
sł. J. Przybora, muz. J. Wasowski
Kabaret Starszych Panów


Wiosna, wiosna już w powietrzu
Człowiek, kwiat i ptak ją przeczuł,
Ile do niej jeszcze dób
Licza usta, pak i dziób.
A ja wcale nie w zapale
I zachwytem się nie palęe,
Bo mi starszy jestem czym,
Tym bardziej szkoda zim.

Zima trudna,
Zima brudna,
Zima nudna,
Żaden bal.
Zima ziębi,
Zima gnębi,
Ale zimy, zimy żal.
Zima mrozi,
Zima grozi,
Nie dowozi,
W zaspach tkwi.
Ale mimo
zmartwień zimą
Żal tej zimy, zimy mi.

Mało co mnie bawi w zimie
Ani zamieć, ani wymieć
A w zakresie lyzew, nart
Mi nie dopisuje hart.
Kiedy mróz na rtęć napiera
I wypiera niżej zera
Już cholera trzęsie mnie,
A jednak myślę że:

Zima trudna....

Skąd po zimie moje żale?
Nie szaleje w karnawale.
Czemu żegnam w mol nie dur
Nienajlepszą z roku pór?
Może to mnie właśnie smuci,
Że ta sama już nie wróci,
Że z szelestem zdartych dat
Upłynął życia szmat.

Życie trudne,
Życie żmudne,
Życie nudne,
Żaden bal.
Życie ziębi,
Życie gnębi,
Ale życia, życia żal.
Życie mrozi,
Życie grozi,
Nie dowozi,
W zaspach tkwi.
Lecz choć tycia
Radość z życia
Żal jest życia, życia mi.




--------------------------------------------------------------------------------

[ciupazka]

Odjadę z tego peronu
sł. J. Przybora, muz. J. Wasowski
Kabaret Starszych Panów


Odjadę z tego peronu
Na parę krótkich lat,
Gdy jesień dłonią wzniesioną
Do drogi da mi znak.
Z niedużym wsiądę bagażem
Do jednej z pierwszych klas,
Bo będę już dygnitarzem
Lub ulubieńcem mas.
Nie będzie za mną źrenic,
Patrzących z żalem w dal -
To dobrze, bo i mnie nic
Nie będzie jechać żal.

Odjadę z tego peronu
W jesienny, chłodny świat,
W tę podróż mą wymarzoną,
O której śnię od lat.
Czas będzie trochę się dłużył,
Choć wkoło piękna wieś,
Bo będzie mnie z tej podróży
Ktoś oczekiwał gdzieś...
Lecz jakoś sobie skrócę
I dopasuję czas:
Poczytam coś, ponucę,
Przekąszę co i raz.

Odjadę z tego peronu
Za parę krótkich lat,
Gdy jesień złoto z jesionów
Wytopi akurat.
Na małą po mnie stacyjkę
Dziewczyna wyjdzie, co
Dziewczęta inne przy niej
Zupełnie zwykłe są.
Bukiecik da mi kwiatków,
Czym wzruszy mnie do łez
I cicho szepnie: "Dziadku,
To fajnie, żeś już jest!"

[to.ya]

Kto sprawił, że ptaszek zaśpiewał (Pieśń do wiosny)
sł. J. Przybora

Kto sprawił ,że ptaszek zaśpiewał?
To wiosna! To wiosna!
Że krzewy zakwitły i drzewa?
To wiosna! To wiosna!
Kto tyle uczynił zieleni?
To wiosna! To wiosna!
Na ławkach rozrzucił tych leni?
To wiosna!

Kto smutki roztapia i śniegi?
Kto sypie fiołki? I piegi?
Kto wiatrem tak psoci sukienkom
I każe się wstydzić panienkom?

Kto puścił gołąbka w zaloty?
To wiosna! To wiosna!
Kto tyle uczucia wlał w koty?
To wiosna! To wiosna!
Kto pieśń dał słowikom miłośną?
To wiosna! To wiosna!
I - ludzkie westchnienia zaroślom?
To Wiosna!
Wiosna!
Wiosna!
Wiosna!

[broneknotgeld]

Ano poszoł Pan do Pana
Słychać było tyn Chór Dana
Chocioż żol mu było zimy
Przed Ponboczkym niy mioł trymy.

[Gość: Ciupazka]

Juz wiosna posrosla
Kolory sle...
Kaziu, Kaziu , Kaziu
Zakochaj sie...
bo
wesole jest zycie staruszka...
Wesole jak piosnka jest ta...
Tu lata motylek, tam muszka...
A swiat sie don smieje...
HAHA...
...

[Gość: Waldi]

Żegnamy artystę wielkiego formatu

serwisy.gazeta.pl/kultura/1,34169,1946575.html

[ciupazka]

Galeria zdjęć J. Przybory

serwisy.gazeta.pl/fotografie/5,35080,1946632.html?x=1

[ciupazka]

"Już czas na sen"
sł. J. Przybora, muz. J. Wasowski
Kabaret Starszych Panów

Dobranoc, dobranoc mężczyzno, zbiegany za groszem jak mrówka
Dobranoc, niech sny Ci się przyśnią porosłe drzewami w złotówkach
Złotówki jak liście na wietrze czeredą unoszą się całą
Garściami pakujesz je w kieszeń a resztę taczkami w PKO
Aż prosisz by rząd ulżył Tobie i w portfel zapuścił Ci dren
Dobranoc, dobranoc mój chłopie już czas na sen

Dobranoc, dobranoc niewiasto skłoń główkę na miękką poduszkę
Dobranoc, nad wieś i nad miasto jak rączym rumakiem wzleć łóżkiem
Niech rycerz Cię na nim porywa co piękny i dobry jest wielce
Co zrobił zakupy, pozmywał i dzieciom dopomógł zmóc lekcje
A teraz tak objął Cię ciasno jak amant ekranów i scen
Dobranoc, dobranoc niewiasto, już czas na sen

Dobranoc, dobranoc ojczyzno, już księżyc na czarnej lśni tacy
Dobranoc, i niech Ci się przyśnią pogodni, zamożni Polacy
Że luźnym zdążają tramwajem, wytworną konfekcją okryci
I darzą uśmiechem się wzajem, i wszyscy do czysta wymyci
I wszyscy uczciwi od rana, od morza po góry, aż hen
Dobranoc, ojczyzno kochana już czas na sen

Piękne są te jego piosenki, które nam Pan Jeremi PRZYBORA pozostawił.
Dziękujemy!

[ciupazka]

.3.Warszawa (PAP) - Rok temu, 4 marca, zmarł w Warszawie Jeremi
Przybora, współtwórca polskiej sztuki estradowej i legendarnego
Kabaretu Starszych Panów.

Jeremi Przybora urodził się 12 grudnia 1915 roku w Warszawie w
zamożnej rodzinie ziemiańskiej. Uczył się w słynnym warszawskim
gimnazjum im. Mikołaja Reja, następnie studiował m.in. w Szkole
Nauk Politycznych i na Wydziale Anglistyki Uniwersytetu
Warszawskiego.

W latach 1937-1939 był spikerem w Polskim Radiu. W czasie II
wojny światowej pracował m.in. w przedsiębiorstwie handlującym
metalami, był też współwłaścicielem sklepu wielobranżowego i
sprzedawcą. Po wojnie trafił do bydgoskiego radia. Założył tam
gazetkę ścienną pt. "Organ wiszący". W niej zamieszczał swoje
pierwsze teksty satyryczne.

Pod koniec lat 40. wrócił do Warszawy na prośbę ówczesnego
dyrektora Polskiego Radia, Zygmunta Młynarskiego. Od 1948 r.
ponownie pracował jako spiker, tworzył cykle programowe, m.in. -
wraz z kompozytorem Jerzym Wasowskim - słynny Teatrzyk Eterek
(1949).

Przełomem w karierze Przybory okazał się telewizyjny Kabaret
Starszych Panów, współtworzony przez niego z Jerzym Wasowskim od
1958 r. (dwadzieścia lat później założyli Kabaret Jeszcze
Starszych Panów). Występowali w nim najznakomitsi aktorzy - Kalina
Jędrusik, Barbara Krafftówna, Irena Kwiatkowska, Wiesław Gołas,
Wiesław Michnikowski, Jan Kobuszewski i wielu innych.

Pytany o natchnienie i o to, czy je miewa, Przybora odpowiadał:
"Nie wiem. Przypuszczam, że ja bym je miewał, gdyby nie to, że
potrzeba zarabiania na życie zawsze to natchnienie wyprzedzała.
Zanim zdążyłem usiąść i poczekać na nie, już musiałem zarobić
jakieś pieniądze. A że nic nie szło mi tak łatwo jak pisanie, więc
pisałem."

Przybora był twórcą wielostronnym: napisał scenariusz do
reżyserowanego przez Kazimierza Kutza filmu "Upał", pisał także
książki (m.in. "Spacerek przez Eterek", 1957, "Dziecko szczęścia",
1975, "Divertimento", 1976, "Mieszanka firmowa", 1977). Piosenki z
tekstami jego autorstwa wykonywały m.in. Irena Santor, Ewa Bem i
Hanna Banaszak.

W 2001 r. ukazała się książka "Piosenki prawie wszystkie", w
której Przybora umieścił 226 swoich tekstów. Wisława Szymborska
napisała wówczas: "Mistrzostwo Przybory polega na tym, że szwów
nie widać. Słowa jego piosenek mogą istnieć samodzielnie, nawet
bez ślicznych melodii Wasowskiego, a i tak rozrzewniają i śmieszą".

W ubiegłym roku wydano wspomnienia Jeremiego Przybory pt.
"Przymknięte oko opatrzności". (PAP)
(skopiowałam z forum "Strawberry Fields")\