gdybyś kochał.HEJ

[billy.the.kid]

Na dugi brzeg tęcy przeszłą mira kubasińska.

[Gość: c_n]

Wielka szkoda i żal...

blues.pl/Tadeusz_Nalepa/fotografie.htm

[annah11]

Bardzo smutne. (*)

[ciupazka]

O miłości można i można w różnych aspektach. Temat ten juz tez
przerabialiśmy na innym Foprum:


forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=131&w=24159180&a=26041771

[billy.the.kid]

tow.ciupazko. tu jest mowa ośmierci miry a nie o miłości.

[Gość: Ciupazka]

Miłość nie jedno ma imię, my ją nadal kochamy! Mira pozostanie też wśrod
nas.

Na wiosnę miała wejść do studia i nagrać nową płytę. Pierwszą od ćwierć wieku.
Mira Kubasińska pierwsza prawdziwa gwiazda polskiej muzyki rockowej zmarła we
wtorek na zawał serca w wieku 61 lat

Wystarczyło kilka piosenek, aby stała się legendą. Na przełomie lat 60. i 70. z
grupą Breakout wyśpiewała przeboje "Poszłabym za tobą" i "Gdybyś kochał, hej!".
Choć nie była cały czas w składzie zespołu, zawsze nierozerwalnie się z nim
kojarzyła. W latach 80. zniknęła, wróciła w następnej dekadzie. Śpiewała
gościnnie z innymi wykonawcami, grała z własnym zespołem. W minioną sobotę
trafiła do szpitala po poważnym ataku serca. Ostatni koncert dała dosłownie na
kilka dni przed śmiercią.

Młode talenty dwa

Po raz pierwszy wystąpiła przed publicznością, gdy miała osiem lat. Później
startowała w eliminacjach do zespołu ludowego "Śląsk". Przez moment chodziła do
szkoły baletowej. Podobno napisała nawet list do cyrku z prośbą, aby przyjąć ją
do zespołu. Występowała w lokalnych zespołach ludowych, startowała w konkursach
dla amatorów. W 1963 roku wzięła udział w II Festiwalu Młodych Talentów w
Szczecinie. Obok niej pojawił się tam Tadeusz Nalepa. Wkrótce rozpoczęli
współpracę, która przetrwała ćwierć wieku i odmieniła oblicze polskiej muzyki
rockowej.

W 1965 roku Nalepa założył zespół Blackout. Szukał wokalistów. Obok Stanisława
Guzka (który później zdobył sławę jako Stan Borys) zaprosił do współpracy także
Kubasińską. Mało kto dziś pamięta, że to Mira była wówczas jedyną rozpoznawalną
w Polsce postacią w składzie grupy. Miała już na koncie występy z zapomnianą
dziś formacją brytyjską London Beats, która z dużym powodzeniem grała trasy
koncertowe w Polsce.

Gdy po kilku latach bigbitowy Blackout przekształcał się w rockowy Breakout,
Kubasińska stała się ważnym elementem nowego składu. - Założenia były jasne:
wyjść z zaścianka, stworzyć zespół, który byłby w stanie przekroczyć granice
naszych prowincjonalnych opłotków - pisał po latach o narodzinach grupy biorący
udział w jej powstawaniu animator polskiej sceny Franciszek Walicki. - Nalepa
podzielał moje fascynacje, a Mira Kubasińska, jej głos i obycie estradowe
gwarantowały powodzenie.

Na pograniczu krzyku

Walicki miał rację. Zespół zaczął od występów w klubach Europy Zachodniej.
Sprawdził się świetnie. Po powrocie do Polski Breakout zaszokował słuchaczy
nowoczesną muzyką z pogranicza bluesa, hard rocka i psychodelii. Kubasińska
dobrze wypadała nie tylko w przebojowych piosenkach w rodzaju
wspomnianych "Gdybyś kochał, hej!" i "Poszłabym za tobą", ale także w
trudniejszych utworach, jak na przykład tytułowa kompozycja z pierwszej płyty
grupy "Na drugim brzegu tęczy", w której zespół wspomagał jazzman Włodzimierz
Nahorny.

Breakout uważany był - poniekąd słusznie - za zespół Tadeusza Nalepy. To on
wyznaczał formacji coraz bardziej bluesowy kierunek, uzyskując po latach
zasłużone miano "ojca polskiego bluesa". Kubasińska - w tamtych czasach także
życiowa partnerka Nalepy - nie zawsze pasowała do takiej konwencji muzycznej.
Nagrywane przez nią płyty pod szyldem Mira & Breakout stanowiły tylko
uzupełnienie głównego materiału zespołu.

Mimo to trudno przecenić jej wkład w styl formacji. Trudno też nie odnieść
wrażenia, że jej ekspresja nie zawsze była do końca wykorzystana. A może ona
sama nie potrafiła jej wykorzystać, miotając się na solowych płytach pomiędzy
konwencjonalnymi balladami a prawdziwie rockowymi kompozycjami. Gdy decydowała
się na te drugie, efekty potrafiły być porywające, jak choćby trwający ponad 12
minut utwór "Wielki ogień" z płyty "Ogień" wydanej w 1973 r. To jedna z
najbardziej niezwykłych - choć trochę zapomnianych - kompozycji w historii
polskiej muzyki rockowej, w której Kubasińska potrafiła w imponujący sposób
przechodzić od rockowej liryki do śpiewu na pograniczu krzyku.

Nie bałam się niczego

Lata 80. przyniosły koniec zespołu Breakout i rozpad związku Miry z Nalepą.
Kubasińska przestała występować, chwytała się najróżniejszych zajęć, aby
związać koniec z końcem. - Nigdy się niczego nie bałam i nie wstydziłam -
mówiła w jednym z wywiadów. - Nie jestem żadną artystką. Jestem zwyczajną babą,
która kocha dom, swoich mężczyzn i babskie obowiązki.

W latach 90. znów zaczęła występować. Współpracowała z formacjami bluesowymi:
Kasą Chorych, Nocną Zmianą Bluesa, After Blues. Nie bała się też nowych wyzwań.
Zaśpiewała gościnnie na płycie metalowej grupy Quo Vadis.(R.Sankowski)

Cześć Jej pamięci! (*)(*)(*)

[Gość: c_n]

Indywidualności.
Głosy miały.
Śpiewać potarafiły.
Każda inna była.
Piękne urodą autentyczną.
Takie były gwiazdy estrady...

Teraz mamy medialne silikonowo-play-beckowe wydmuszki - Mandaryny, Dody, Brodki,
Piaski a pośród nich jak ostatni Mohikanin Maryla Rodowicz. Ale i ją już
urabiają na obecną modłę nijakości. Te jej ostatnie piosenki....Szkoda słów:((

[Gość: Ciupazka]

Przemija, przemija, czyżunia mnie zdradziyła, hehe... Jee, kaześ? Pomar cy
jako? Abo sie obraziył, ze furt, a furt od komuszków wyzywałak, he?

[billy.the.kid]

jakis robal wlazł mi do kompjutra i nie mogłem se poradzić. ale już ok.

[Gość: c_n]

Robala to najlepiej zalać;))
Ale dobrze, że już jesteś bo Ciupażka tak jołczyła za Tobą, że musiałem
uruchomić forumowe "ktokolwiec widział, ktokolwiek wie";))