Symptomy otrzezwienia

[deluc]

www.korkonet.i7.pl/forum/read.php?f=4&i=13429&t=13429
Dlaczego umiescilem ten watek? To forum dot. komunikacji w Warszawie i jest
malo-polityczne (raczej spoleczno-obyczjowe, grupuje niewiekie grono
doroslych ustatkowanych krajowcow (z przewaga warszawiakow - otoz wyglada
na to ze coraz wiecej ludzi z takich kregow zaczyna sobie i innym zadawac
pytania pt. "w jakim kierunku zmierza ten kraj i co jest prawda? - to w TV czy
to za oknem?" - pewnie dlatego ze ta rzeczywistosc i ich zaczyna uwierac - tym
nie mniej ..., stopien niezadolenia spolecznego rosnie (wraz ze wzrostem
gospodarki)))))))

[przycinek.usa]

To ja to wkleje tu:

Cytat:
"Dariusz Rosati, inny członek RPP, powiedział niedawno, że (...) Ciągły
średniookresowy cel inflacyjny umożliwi inny sposób reagowania na wahania
inflacji wskutek szoków oraz nie będzie obligatoryjny dla przyszłej RPP.

W przypadku szoku podażowego polityka pieniężna nie musiałaby reagować przez
kilka pierwszych miesięcy, czy nawet dwa kwartały.

Natomiast reagowałaby tylko wówczas, kiedy wychylenia inflacji miałyby
przyczyny popytowe bądź też szok podażowy mógłby się przełożyć na oczekiwania i
spiralę cenowo-płacową.

W opinii Rosatiego, zmiana sposobu ustalania celu inflacyjnego zbliży działania
RPP do zasad obowiązujących w Unii Europejskiej."

RPP to jest bardzo wdzieczny obiekt krytyki.
Ten Rosatii powiedzial tutaj cos, co wyjatkowo wykazuje "naukowe" podejscie do
gospodarki. Tak naukowe, ze odstajace od praktyki ekonomicznej swiata.
Najpierw jak to zobaczylem, to nie moglem uwierzyc, a teraz jak sie powoli
oswojam z ta mysla, to pomyslalem, ze wkleje wam to tu na forum.

[wolo]

Chejże przycinek czegoś tu nie rozumiem. Rosati stwierdza coś co jest dość
oczywiste i neutralne a ty stawiasz mu nie do końca sprecyzowane zarzuty.

1.Podejście postawione przez Rosatiego nie ma żadnych znamion naukowości lecz
wynika raczej z przesłanek praktycznych.
2. Jest to poniekąd przyznanie się do błędów poprzedniej Rady i przyznanie
racji adwersarzom, który oskarżali Radę o zbyt pryncypialne traktowanie
inflacji i walki z nią?

O co Ci chodzi?

Ja tez nie rozumiem, moze Ty wyjasnisz?

[przycinek.usa]

To przygladnijmy sie temu jeszcze raz:

"W przypadku szoku podażowego polityka pieniężna nie musiałaby reagować przez
kilka pierwszych miesięcy, czy nawet dwa kwartały.

Natomiast reagowałaby tylko wówczas, kiedy wychylenia inflacji miałyby
przyczyny popytowe bądź też szok podażowy mógłby się przełożyć na oczekiwania i
spiralę cenowo-płacową."

Przetlumaczmy to z polskiego na nasze:

"W przypadku wzrostu cen wynikajacego z gwaltownego niedoboru towarow na rynku
RPP przez dwa kwartaly nie reaguje.

Natomiast reaguje wtedy kiedy wzrost cen wynika ze zwiekszoonego popytu lub tez
oczekiwania cenowe nakreca spirale cenowo-placowa."

W przypadku szoku podazowego NALEZY reagowac. Ale to zalezy tez jakiego szoku
podazowego.
1) Jezeli Rosati mial na mysli NIEDOBOR TOWAROW wynikajacy np. z falowego
bankructwa przedsiebiorstw badz tez gwaltownego ograniczenia podazy ze wzgledu
na nowe przepisy prawne obowiazujace po 1 maja, to RPP przewidujac wzrost cen
POWINNA zareagowac, aby nie dopuscic do nienormalnego wzrostu cen i dac rynkowi
dzieki temu pewien czas na dostosowanie sie i zwiekszenie produkcji.
2) Jezeli Rosati mial na mysli rope, to wbrew temu co powiedzial RPP reagowala
ZANIM NAWET SZOK PODAZOWY WYSTEPOWAL. Przypominam komunikaty z 2002 i 2003
roku. Na rope powinno sie reagowac popytowo, czyli obnizka stop.
RPP robi odwrotnie, to jasne. Jezeli Rosati mial na mysli NIE REAGOWANIE na
szok podazowy z rynku ropy, to dlaczego RPP wypowiada wojne inflacji w zwiazku
z ropa? Ja czegos tu nie rozumiem, to jest zupelny brak logiki, nawet
zakladajac, ze Rosati wierzy w to co mowi.

Cala ta wypowiedz jest bez sensu, Wolo.

Reasumujac:

Szok podazowy na rynku stali przelozy sie na polityke RPP za dwa kwartaly.
Wstapienie do unii wywola spirale cenowo-placowa. (tak to wyglada obecnie)
RPP podniesie wam wtedy stope procentowa. To takie dwa swobodne wnioski.

[wolo]

Mając na myśli szok podażowy Rosati mówi, że jeżeli z jakichkolwiek powodów na
rynku zabraknie towarów i staną się one drogie to jeszcze nie koniecznie jest
powód do zaostrzania polityki pieniężnej. Jeżeli pierwotne zaburzenie nie miało
charakteru pieniężnego to nie powinno być zwalczane za pomocą środków polityki
pieniężnej.

Mówi również, że takie pierwotne zaburzenie, może niestety mieć wpływ na obieg
pieniężny - może powodować wzrost oczekiwań inflacyjnych, roszczenia płacowe
itp. Wówczas ceny idą w górę bardziej niż byłoby to uzasadnione pierwotnym
szokiem podażowym i niestety w takim przypadku polityka pieniężna powinna
zareagować. (Inflacja po drugim kryzysie naftowym w stanach w 1979 r. została
zwalczona dopiero kilka lat później za Volckera)

Sztuką prowadzenia polityki pieniężnej jest umieć rozróżnić co jest skutkiem
sytuacji pieniężnej a co jeszcze nie.

Co konkretnie miał Rosati na myśli? Nie wiem. Najprawdopodobniej suszę w 2000
roku. Wzrost cen żywności miał wówczas charakter szoku podażowego, gospodarka
już zwalniała, rosło bezrobocie. Ostatnią podwyżkę stóp można sobie było
darować. Poprzednia RPP była wielkrotnie za to atakowana m. in. przez Marka
Belkę.
I tyle.

Rosati KOMPLETNIE mija sie z prawda

[przycinek.usa]

To trzeba wyprostowac, Wolo. Koniecznie.

"Jezeli pierwotne zaburzenie nie mialo charakteru pienieznego to nie powinno
byc zwalczane za pomoca srodków polityki pienieznej."

To jest nieprawda. Pozwole sobie zauwazyc, ze ZABURZENIE, czyli po prostu
wzrost cen ma taka sama wymowe ekonomiczna zarowno w przypadku ograniczenia
podazy towarow, jak tez wzrost popytu na towary. Ceny wzrosna. Ewentualna
roznica polega jedynie na skali obrotu.

Obywatel podejmuje swoje decyzje o zakupach i ew. wzroscie oczekiwan
inflacyjnych na podstawie CEN. Obserwuje ceny. A ceny moga wzrastac w
najrozniejszy sposob.

Z punktu widzenia inflacyjnego wydarzenie takie ma IDENTYCZNA WAGE. Faktycznie
polityka pieniezna polega na stymulacji pieniadza. Ale wplywa na Rynek. Rynek
jest celem tej polityki, a nie pieniadz. Reguluje sie pieniadzem DLA ROZWOJU i
STABILIZACJI RYNKU. Rozwoj Rynku = wzrost obrotu = wzrost produkcji.
Oczywiscie interesem nadrzednym jest rozwoj rynku w dlugiej perspektywie
czasowej.

"Sztuka prowadzenia polityki pienieznej jest umiec rozróznic co jest skutkiem
sytuacji pienieznej a co jeszcze nie."

Nie. Sztuka propwadzenia polityki pienieznej jest takie dostosowanie stopy
procentowej, aby nie bylo dysproporcji atrakcyjnosci kredytowej pomiedzy waluta
wewnetrzna a walutami zewnetrznymi. Dodatkowo mozna EWENTUALNIE ingerowac w
rynek w celu POWSTRZYMANIA nadmiernego wzrostu cen, wynikajacego ze spekulacji
lokalnej a nie majacego racjonalnego uzasadnienia wzrostem popytu.

Mowiac krotko, jak wystepuje szok podazowy, to powinno sie ALBO ingerowac
monetarnie ALBO nie-ingerowac monetarnie. Jednak zalezy to NIE od
wczesniejszych, mechanicznych ustalen Pana Rosatiego, ale od racjonalnej oceny
skutkow jakie wywoluje bodziec i celow jakich oczekujemy od polityki pienieznej
dla danego i okreslonego kryzysu.

Polityka pieniezna to jest NARZEDZIE i dziala ona na Rynek W KAZDYCH warunkach.
Niezaleznie od tego jaki jest rodzaj aktualnego impulsu inflacyjnego!

Zeby to sie nie zrobilo zbyt dlugie, ale przyklad musi byc:
1)
Wyobrazmy sobie przyklad stali. Aktualna sytuacja. Z punktu widzenia rynku
sytuacja ta jest niezwykle niekorzystna. Dlaczego cena na rynku rosnie?
To jest dzialanie popytowe! Czyli wzrost cen stali jest zacheta dla RPP do
dzialania! Wzrost cen stali ma bardzo negatywne skutki dla gospodarki w Polsce.
To chyba nie ma watpliwosci. Na pewno przelozy sie na wzrost cen. Wzrosly
koszty wegla, energii, stali, podrozeja domy, spadnie sprzedaz, dynamika PKB.
Jednak obiektywna decyzja RPP w takim przypadku (indywidualnie) jest niezwykle
trudna. Bo jak podniosa stopy, to popyt spadnie na CALYM rynku. Dodatkowo
teoretycznie wzrasta koszt kredytu i huty moga statystycznie czekac z
inwestycjami co nie przelozy sie na wzrost produkcji od razu.
Wnioski: ceny stali poszly do gory wskutek popytu. Zabuzenie ma oczywisty
charakter pieniezny. Polityka RPP przewiduje teraz mechaniczne podniesienie
stop. Jednak taka polityka zniszczy firmy budowlane, bowiem PODNIESIE im koszt
kredytu i zwiekszy straty. W tym przypadku NIE POWINNO SIE PODNOSIC STOP.
Powinno sie nawet rozwazyc OBNIZKE.

2) Wyobrazmy sobie WIELKA SUSZE. Popyt przekracza podaz dwukrotnie.
Po prostu nie ma co jesc. Zgodnie z deklaracja Rosatiego nie wystepuja czynniki
monetarne dla ktorych RPP podnosi stope. Ale czy na pewno? Spekulacje cenowe na
zbozu sa typowym objawem szoku podazowego na rynku produktow rolnych.
Cena wzrasta wtedy zwykle duzo bardziej niz wynika to z racjonalnej oceny
sytuacji. Generalnie wystarcza otwarcie granic i import aby sytuacja
ustabilizowala sie. Jednak w sytuacji nadmiernego szoku podazowego dotyczacego
szerokiego rynku towarow, przy np. duzej substytucji importowej i jezeli
wystapi brak towarow w imporcie (taka sytuacja moze wystapic teoretycznie jak
jest susza na calym kontynencie) to wzrost stopy jest jak najbardziej wskazany,
chocby po to, aby taki impuls rozlozyc w czasie, ograniczyc spekulacje,
pozwolic na to, aby czas rozladowal emocje, nie doprowadzajac do nadmiernego
napompowania cen. To wlasnie BRAK czynnikow pienieznych jest najbardziej
niebezpieczny z punktu widzenie inflacji, poniewaz BRAK TOWAROW=zatkanie mocy
produkcyjnych=inflacja galopujaca.

Wtedy ingerencja monetarna jest tez mniej skuteczna, poniewaz czynniki szokowe
SA TAK SILNE, ze delikatne dzialanie polityki monetarnej jedynie stymuluje
rynek, NIE BEDAC W STANIE takiej sytuacji zatrzymac.

Nie jest jednak powiedziane, ze w interesie Panstwa i rynku nie nalezy
ingerowac. To bardzo wazne. Decyzje o ingerencji monetarnej podejmowac sie
powinno w oparciu o dorazne wnioski na podstawie konkretnej sytuacji.
Nie dlatego, ze jest impuls pieniezny-popytowy albo towarowo-podazowy. Takie
akurat wnioski uwazam za poboczne.

[wolo]

przycinek.usa napisał:

> To trzeba wyprostowac, Wolo. Koniecznie.
>

No to po kolei.

> "Jezeli pierwotne zaburzenie nie mialo charakteru pienieznego to nie powinno
> byc zwalczane za pomoca srodków polityki pienieznej."
>
> To jest nieprawda. Pozwole sobie zauwazyc, ze ZABURZENIE, czyli po prostu
> wzrost cen ma taka sama wymowe ekonomiczna zarowno w przypadku ograniczenia
> podazy towarow, jak tez wzrost popytu na towary. Ceny wzrosna. Ewentualna
> roznica polega jedynie na skali obrotu.
>

Niezupełnie. Wzrost cen - skutek jest taki sam. Ale przyczyna leży gdzie
indziej. Jeżeli chcesz odwrócić wzrost cen to musisz zdiagnozować przyczynę i
ją usunąć. Jeżeli przyczyna leży po stronie popytu - duś go. Jeżeli po stronie
podaży - zwiększ podaż. Zawsze możliwe są mixy obydwu podejść. Możesz próbować
zdusić popyt ale w przypadku żywności nie uda ci się. Podaży też możesz nie móc
zwiększyć szybko.


> Obywatel podejmuje swoje decyzje o zakupach i ew. wzroscie oczekiwan
> inflacyjnych na podstawie CEN. Obserwuje ceny. A ceny moga wzrastac w
> najrozniejszy sposob.
>
> Z punktu widzenia inflacyjnego wydarzenie takie ma IDENTYCZNA WAGE.

No właśnie nie - nie każdy wzrost cen ma identyczną wagę. Jeżeli w wyniku szoku
podażowego zajdzie tylko ograniczone dostosowanie cenowe to nie ma wielkiego
problemu dla inflacji. Relatywna wartość towarów zmienia się cały czas, nie
musi być od razu psucia pieniądza. Po prostu ludzie wydadzą więcej np. na
żywność i mniej na inne towary (np. dobra luksusowe).

>Faktycznie
> polityka pieniezna polega na stymulacji pieniadza. Ale wplywa na Rynek. Rynek
> jest celem tej polityki, a nie pieniadz. Reguluje sie pieniadzem DLA ROZWOJU
i
> STABILIZACJI RYNKU. Rozwoj Rynku = wzrost obrotu = wzrost produkcji.
> Oczywiscie interesem nadrzednym jest rozwoj rynku w dlugiej perspektywie
> czasowej.
>

No niech Ci będzie jak mawia moja 4-letnia córka, gdy usiłuję ją odciągnąć od
TV o 10 w nocy.


> "Sztuka prowadzenia polityki pienieznej jest umiec rozróznic co jest skutkiem
> sytuacji pienieznej a co jeszcze nie."
>
> Nie. Sztuka propwadzenia polityki pienieznej jest takie dostosowanie stopy
> procentowej, aby nie bylo dysproporcji atrakcyjnosci kredytowej pomiedzy
waluta
>
> wewnetrzna a walutami zewnetrznymi. Dodatkowo mozna EWENTUALNIE ingerowac w
> rynek w celu POWSTRZYMANIA nadmiernego wzrostu cen, wynikajacego ze
spekulacji
> lokalnej a nie majacego racjonalnego uzasadnienia wzrostem popytu.
>

OK

> Mowiac krotko, jak wystepuje szok podazowy, to powinno sie ALBO ingerowac
> monetarnie ALBO nie-ingerowac monetarnie. Jednak zalezy to NIE od
> wczesniejszych, mechanicznych ustalen Pana Rosatiego, ale od racjonalnej
oceny
> skutkow jakie wywoluje bodziec i celow jakich oczekujemy od polityki
pienieznej
>
> dla danego i okreslonego kryzysu.
>

Mniej więcej powtarzasz to co powiedział Rosati, tylko próbujesz mu włożyć w
usta coś czego nie powiedział. On nic nie mówił o mechanicznym podejściu tylko
o elastycznej reakcji w zależności od oceny szoku podażowego i jego skutków dla
inflacji.


> Polityka pieniezna to jest NARZEDZIE i dziala ona na Rynek W KAZDYCH
warunkach.
> Niezaleznie od tego jaki jest rodzaj aktualnego impulsu inflacyjnego!
>
> Zeby to sie nie zrobilo zbyt dlugie, ale przyklad musi byc:
> 1)
> Wyobrazmy sobie przyklad stali. Aktualna sytuacja. Z punktu widzenia rynku
> sytuacja ta jest niezwykle niekorzystna. Dlaczego cena na rynku rosnie?
> To jest dzialanie popytowe! Czyli wzrost cen stali jest zacheta dla RPP do
> dzialania! Wzrost cen stali ma bardzo negatywne skutki dla gospodarki w
Polsce.
> To chyba nie ma watpliwosci. Na pewno przelozy sie na wzrost cen. Wzrosly
> koszty wegla, energii, stali, podrozeja domy, spadnie sprzedaz, dynamika PKB.
> Jednak obiektywna decyzja RPP w takim przypadku (indywidualnie) jest
niezwykle
> trudna. Bo jak podniosa stopy, to popyt spadnie na CALYM rynku. Dodatkowo
> teoretycznie wzrasta koszt kredytu i huty moga statystycznie czekac z
> inwestycjami co nie przelozy sie na wzrost produkcji od razu.
> Wnioski: ceny stali poszly do gory wskutek popytu. Zabuzenie ma oczywisty
> charakter pieniezny. Polityka RPP przewiduje teraz mechaniczne podniesienie
> stop. Jednak taka polityka zniszczy firmy budowlane, bowiem PODNIESIE im
koszt
> kredytu i zwiekszy straty. W tym przypadku NIE POWINNO SIE PODNOSIC STOP.
> Powinno sie nawet rozwazyc OBNIZKE.

No nie będę się wdawał w polemikę bo musiałbym za bardzo spekulować.



> > 2) Wyobrazmy sobie WIELKA SUSZE. Popyt przekracza podaz dwukrotnie.
> Po prostu nie ma co jesc. Zgodnie z deklaracja Rosatiego nie wystepuja
czynniki
>
> monetarne dla ktorych RPP podnosi stope. Ale czy na pewno? Spekulacje cenowe
na
>
> zbozu sa typowym objawem szoku podazowego na rynku produktow rolnych.
> Cena wzrasta wtedy zwykle duzo bardziej niz wynika to z racjonalnej oceny
> sytuacji. Generalnie wystarcza otwarcie granic i import aby sytuacja
> ustabilizowala sie. Jednak w sytuacji nadmiernego szoku podazowego
dotyczacego
> szerokiego rynku towarow, przy np. duzej substytucji importowej i jezeli
> wystapi brak towarow w imporcie (taka sytuacja moze wystapic teoretycznie jak
> jest susza na calym kontynencie) to wzrost stopy jest jak najbardziej
wskazany,
>
> chocby po to, aby taki impuls rozlozyc w czasie, ograniczyc spekulacje,
> pozwolic na to, aby czas rozladowal emocje, nie doprowadzajac do nadmiernego
> napompowania cen. To wlasnie BRAK czynnikow pienieznych jest najbardziej
> niebezpieczny z punktu widzenie inflacji, poniewaz BRAK TOWAROW=zatkanie mocy
> produkcyjnych=inflacja galopujaca.
>

Tak to właśnie widziała RPP w sierpniu 2000 r. I się pomyliła. Inflacja po
lipcu 2000 wzrosła do 11,6% podnieśli stopy o 1,5 pp i wyznaczyli na przyszły
rok cel w granicach 6-8. Wyszło grubo poniżej 6 przy znacznym wzroście
bezrobocia i niskim wzroście PKB, mocnej złotówce itp. (Za dane nie biorę
odpowiedzialności bo trochę czasu minęło i nie pamiętam). To właśnie za to
Rosati się kaja. Zresztą on i tak był jednym z większych gołębi. Najwyraźniej
wysoko oceniasz tamtą decyzję Rady. Ale wierz mi nie była to dobra decyzja,
choć RPP ma dużo na swoje usprawiedliwienie.

> Wtedy ingerencja monetarna jest tez mniej skuteczna, poniewaz czynniki
szokowe
> SA TAK SILNE, ze delikatne dzialanie polityki monetarnej jedynie stymuluje
> rynek, NIE BEDAC W STANIE takiej sytuacji zatrzymac.
>
> Nie jest jednak powiedziane, ze w interesie Panstwa i rynku nie nalezy
> ingerowac. To bardzo wazne. Decyzje o ingerencji monetarnej podejmowac sie
> powinno w oparciu o dorazne wnioski na podstawie konkretnej sytuacji.
> Nie dlatego, ze jest impuls pieniezny-popytowy albo towarowo-podazowy. Takie
> akurat wnioski uwazam za poboczne.
>
>
>
>

[deluc]

to nic innego jak pies pilnujacy interesow sektora bankowego ot i tyle - a ta
papa ktora czlonkowie RPP serwuja w mediach (szczyt szczytow megabelkot Bogusia
Grabowskiego - co on teraz robi?) to na uzytek gawiedzi - trzeba w koncu jakiejs
"podbudowy" dzialan - sie przeciez otwarcie nie powie, ze jest sie od tego by
bankom bylo dobrze, nie?.

PS. Podobno Rybinski mial isc do NBP na vice-Balcerka?

nie ma sie co przejmowac...

[przycinek.usa]

Na szczescie przy stopach, ponizej 10%, znaczenie RPP maleje znacznie.
Najwazniejszy staje sie fiskalizm i przedsiebiorczosc. Walka tych dwoch sil
ksztaltuje wzrost gospodarczy. Ja mysle, ze przy obecnym poziomie stop oraz
wyglodzeniu rynku, baza pod ewentualny wzrost gospodarczy jest niezagrozona.
W tym sensie uwazam, ze RPP nie ma sobie co glowy zawracac. Szkoda czasu.

Wielka niewiadoma pozostaje jedynie splot czynnikow ograniczajacych
konkurencyjnosc i wplyw tego na przyszly PKB. Najwiekszym zagrozeniem jest
kolejne zawezenie ilosci podmiotow na rynku. To jednak ocenimy za rok.

[wolo]

Zgadzam się, że kontynuowanie poprzedniej dyskusji nie bardzo ma sens. Bo i za
bardzo nie mogę zrozumieć o co ci chodzi - krytykujesz Rosatiego, który w
ukryty sposób krytkuje poprzednią Radę (tę, w której był członkiem).
Jednocześnie zdajesz się krytykować poprzednią Radę - to jest coś czego nie
rozumiem. Dyskusja sama w sobie stała się zbyt mało uporządkowana i zaczęło
pojawiać się dużo wątków pobocznych. Przedmiot sporu był błahy a zrobiły się
widły.


Ale w zamian podejmuję inną polemikę - do poniższego postu.

Na szczescie przy stopach, ponizej 10%, znaczenie RPP maleje znacznie.
> Najwazniejszy staje sie fiskalizm i przedsiebiorczosc. Walka tych dwoch sil
> ksztaltuje wzrost gospodarczy. Ja mysle, ze przy obecnym poziomie stop oraz
> wyglodzeniu rynku, baza pod ewentualny wzrost gospodarczy jest niezagrozona.
> W tym sensie uwazam, ze RPP nie ma sobie co glowy zawracac. Szkoda czasu.
>

Najważniejszy jest fiskalizm tu zgoda - ale jeżeli nie dostrzegasz zagrożeń dla
wzrostu to jednak trochę kiepsko patrzysz (sorry jeżeli to brzmi złośliwie).
Wzrost jest prawie wyłącznie zasługą tego, że Euro umocniło się do dolara -
czynniki moneterne, choć akurat takie, które leżą poza RPP. W mniejszym stopniu
wzrost wynika z osłabienia się złotego. Wyobraź sobie, że w ciągu roku mamy
znowu eur/usd 0,95. Ciekawe jakby wyglądał nasz wzrost? Popyt konsumpcyjny i
inwestycje prawie nie przyczyniają się do wzrostu. Jeżeli ustanie wzrost
eksportu to mamy tu glebę - wzrost między 2-3% czyli nic na polskie warunki.

kilka uwag

[przycinek.usa]

„Zgadzam się, że kontynuowanie poprzedniej dyskusji nie bardzo ma sens.
Bo i za bardzo nie mogę zrozumieć, o co ci chodzi”

O, to w takim razie dyskusja nabiera sensu. Pomyślałem przedtem, ze jesteś
zwolennikiem bezwzględnego tłumienia inflacji za wszelka cenę. Teraz jednak
dostrzegam, ze pryncypialnie krytykujesz moje podejście do koncepcji nie
ingerowania w stopę procentowa. Wnioskuje teraz, ze mógłbyś zmienić zdanie.


„ - krytykujesz Rosatiego, który w
ukryty sposób krytkuje poprzednią Radę (tę, w której był członkiem).
Jednocześnie zdajesz się krytykować poprzednią Radę - to jest coś, czego nie
rozumiem. „

A to jest inna sprawa. Ja poddaje krytyce cala działalność gremiów
odpowiedzialnych za politykę monetarną na przestrzeni ostatnich 15 lat. Kilka
lat temu, bowiem dysproporcje w koszcie i redystrybucji pieniądza były znaczne.
Tak duże, ze przemysł nie rozwijał się a firmy małe i średnie bądź upadały bądź
działały na granicy wydajności. Uważam, ze w okresie 1990-2000 polityka
monetarna w Polsce miała PODSTAWOWY wpływ na sytuacje ekonomiczna firm i jest
odpowiedzialna za dramatyczne zamrożenie rynku.
(Pamiętajmy: koszt odtworzeniowy biznesu jest wielokrotnie wyższy jak koszt
jego utrzymania a czynnik czasu powoduje dodatkowo wzmacnianie konkurencji
bazującej o kredyt i rynek, na którym rozliczenie procentowe jest
korzystniejsze. Wobec tego koszt odtworzeniowy wzrasta pomimo rozwoju
technicznego – umożliwiającego spadek kosztów produkcji. Wraz z rozwojem
konkurencji powstają większe bariery wejścia na rynek.)

Teraz jednak uważam, ze obecnie ta sprawa ma znaczenie drugorzędne, ze względu
na znaczny spadek stop.



„Dyskusja sama w sobie stała się zbyt mało uporządkowana i zaczęło
pojawiać się dużo wątków pobocznych. Przedmiot sporu był błahy a zrobiły się
widły.”

Nie zgadzam się, ze przedmiot sporu jest błahy. To poważna sprawa. Wymagająca
zmiany prawnej rozszerzającej kompetencje Rady do dbałości o stan rynku i
inflacji ze szczególnym uwzględnieniem takich czynników jak bezrobocie,
dynamikę PKB i atrakcyjność kredytowa w PLN. To wszystko powinna rozważać Rada.

”Ale w zamian podejmuję inną polemikę - do poniższego postu.
>
Na szczęście przy stopach, poniżej 10%, znaczenie RPP maleje znacznie.
> Najważniejszy staje się fiskalizm i przedsiębiorczość. Walka tych dwóch sil
> kształtuje wzrost gospodarczy. Ja myślę, ze przy obecnym poziomie stop oraz
> wygłodzeniu rynku, baza pod ewentualny wzrost gospodarczy jest niezagrożona.
> W tym sensie uważam, ze RPP nie ma sobie co głowy zawracać. Szkoda czasu.
>
Najważniejszy jest fiskalizm tu zgoda - ale jeżeli nie dostrzegasz zagrożeń dla
wzrostu to jednak trochę kiepsko patrzysz (sorry, jeżeli to brzmi złośliwie). „

Wiesz, Twoje opinia bierze się z braku zapoznania się z moimi poprzednimi
wypowiedziami.
Widzę wyraźne zagrożenia.


”Wzrost jest prawie wyłącznie zasługą tego, że Euro umocniło się do dolara -
czynniki moneterne, choć akurat takie, które leżą poza RPP. W mniejszym stopniu
wzrost wynika z osłabienia się złotego. Wyobraź sobie, że w ciągu roku mamy
znowu eur/usd 0,95. Ciekawe jakby wyglądał nasz wzrost? Popyt konsumpcyjny i
inwestycje prawie nie przyczyniają się do wzrostu. Jeżeli ustanie wzrost
eksportu to mamy tu glebę - wzrost między 2-3% czyli nic na polskie warunki.”


Musiałbym pogrzebać w starszych watkach. Czy Ty masz wejście na Xfiles?

[wolo]

OK.
Jestem zwolennikiem tłumienia inflacji, ale nie za wszelką cenę. Generalnie
uważam, że system amerykański ze względu na swoją elastycznośc jest lepszy,
chodziaż bardziej . Tym nie mniej takie stanowisko oznacza również, że nie
odrzucam sensowności prowadzenia polityki pieniężnej jako takiej. Wierzę, że ma
to znaczenie - co zawsze oznacza ingerencję rynek. Bank centralny jako
producent waluty kracjowej ma obowiązek kontroli jakości - musi więc to robić i
zazwyczaj będzie to robił stopami.

Ja wiem? Całości polityki pieniężnej w latach '99-'00 bym nie potępił. Wydaje
się, że polityka miała zbyt dostosowawczy charakter (backward looking), a nie
wyprzedający (forward looking). W związku z czym zmiany zachodziły za późno, i
musiały też być większe. Polityka ta miała też kilka dobrych stron - myślę o
kursie walutowym i uniknięciu większego załamania złotego w tym okresie. No i
przede wszystkim RPP się uczyła. Na początku popełniali mnóstwo błędów.
Niedpowiedzialne wypowiedzi dla prasy (mielenie ozorem na prawo i lewo), brak
narzędzi itp. To wszystko uległo znacznej poprawie - choćby to, że zaczęli
publikować inflację bazową.

O ile problemem sporu jest polityka monetarna to on nie jest to przedmiot
błahy. Zdawało mi się, że dyskusja zaczęła się od oceny pewnej mało znaczącej
wypowiedzi członka byłej Rady - ten przedmiot sporu jest błahy.
Mam wejście na x files.

[przycinek.usa]

No widzisz temat byl juz walkowany kilka razy. I dlatego tam byl (i jest) ten
watek o RPP. Ale ten watek jest na tyle nieciekawy, ze dotyczy zaszlych decyzji
i nie warto chyba tego przenosic na to forum.

Chcialem zwrocic uwage na to, ze uwazam, ze dzialanie RPP i poprzednich gremiow
bylo CELOWE. Nie zgadzam sie, ze RPP w tamtym okresie uczyla sie i popelniala
bledy "w dobrych intencjach". Jestem pewny, ze znasz szczegoly mechanizmu FOZZ.

I to w zasadzie tyle.

[deluc]

przycinek.usa napisał:

> No widzisz temat byl juz walkowany kilka razy. I dlatego tam byl (i jest) ten
> watek o RPP. Ale ten watek jest na tyle nieciekawy, ze dotyczy zaszlych decyzji
>
> i nie warto chyba tego przenosic na to forum.
>
> Chcialem zwrocic uwage na to, ze uwazam, ze dzialanie RPP i poprzednich gremiow
>
> bylo CELOWE.
Otoz to.

> Nie zgadzam sie, ze RPP w tamtym okresie uczyla sie i popelniala
> bledy "w dobrych intencjach". Jestem pewny, ze znasz szczegoly mechanizmu FOZZ.
>
> I to w zasadzie tyle.
Otoz to. Uwierze we wszystko tylko nie w to ze w RPP zasiadaja idioci - a czesc
tych dzialan wyglada na podejmowane przez kogos takiego - ale juz sam fakt
dostania sie do tego gremium temu przeczy.

[robisc]

deluc napisał:

>(szczyt szczytow megabelkot Bogusia Grabowskiego - co on teraz robi?)
Jest w zarządzie któregoś PTE bodajże, wczoraj widziałem go w "Bilansie".

> PS. Podobno Rybinski mial isc do NBP na vice-Balcerka?

Dokładnie. Balcerowicz chce mieć u boku ludzi, którzy będą umieli dogadać siez
urzędnikami UE. Rybiński chyba zna angielski

piramida pomylek

[przycinek.usa]

"Wzrost cen - skutek jest taki sam. Ale przyczyna leży gdzie indziej. Jeżeli
chcesz odwrócić wzrost cen to musisz zdiagnozować przyczynę i ją usunąć. Jeżeli
przyczyna leży po stronie popytu - duś go. Jeżeli po stronie podaży - zwiększ
podaż."

Co to za pogląd? Przyczyna wzrostu cen jest NIEWAŻNA, bowiem należy regulować
jedynie podaż towarów! Chłopie, polityka monetarna „duszenia popytu” jest
generalnie niesłuszna! Nawet jak czynnikiem inflacyjnym jest popyt.

Popatrz, ja napisałem wyraźnie i wielokrotnie: powinno NIE BYĆ ingerencji
monetarnych na impulsy inflacyjne. Ty mi zaś tłumaczysz, ze, jeżeli przyczyna
jest po stronie pieniężnej, to trzeba dusić podaż pieniądza! Nie powinno się
tego robić, chyba, ze mamy do czynienia z czynnikiem destabilizującym rynek
PRZEJŚCIOWO. Wtedy to ma sens. Jednak czynniki kosztowe powodowały w
przeszłości decyzje RPP. I były błędne. Czynniki pieniężne zaś sa dla rynku
korzystne a nie niekorzystne.

Czy teraz jest jasne, co ja chce powiedzieć? Nie ingerować monetarnie ZUPEŁNIE.
Powtórzę, z zasady prawa popytu wynika, ze im większy popyt tym większe ceny.
Przecież rządowi KAŻDEGO państwa zależy na podwyższaniu dynamiki PKB i
zwiększaniu zatrudnienia. To zaś jest możliwe JEDYNIE w drodze podwyższania
popytu. (Produkcja państwa jest złożona ze składowych wewnętrznych i
eksportowych, lecz rynek wewnętrzny jest zwykle poważniejszy stanowiąc ok. 3/4
całości.)

Zmierzam do tego, ze rząd może np. obniżyć cześć podatków, doprowadzając do
spadku cen na rynku i zwiększenia obrotu ekonomicznego. Potem jednak na skutek
zaangażowania większej ilości pieniędzy i redystrybucji dochodzi do ponownego
wzrostu cen. Jeżeli wskutek tego wzrostu pojawi się więcej podmiotów na rynku
to dobrze, bowiem pojawi się tez podaż i ceny wtornie spadna. Cały cykl cenowy
teoretycznie przybierze postać wygasającego oscylogramu zaczynającego się od
cen wysokich do niskich, potem wzrost i znowu spadek. Patrząc na to wyrywkowo,
cząstkowo, duszenie popytu NIC nie wnosi a jedynie przeszkadza naturalnym
tendencjom na rynku.

„Możesz próbować zdusić popyt, ale w przypadku żywności nie uda ci się.”

No to przecież napisałem, ze chodzi o spekulacje i zatkanie rynku. Mam to
cytować?
Ingerencja monetarna jest istotnie wskazana JEDYNIE WTEDY, kiedy
1) capacity zmierza do 100% wskutek np. nadpodaży pieniężnej albo
2)występuje szok podazowy.

I jasne jest, ze sa to czynniki silne. W latach 80 miałeś w Polsce hiper
inflacje. Były wysokie stopy. Czynnik był silny i ceny rosły przez 10 lat.
Jakbyś miał permanentny brak towarów na rynku na skutek susz, to sytuacja
cenowa byłaby podobna. Przynajmniej teoretycznie. Bo czynnik pieniężny dotyczy
całego rynku, a towarowy jedynie jego segmentu. Jednak rozważając to
akademicko, można np. wyobrazić sobie teoretycznie brak wszystkiego począwszy
od lokomotyw, a skończywszy na zbożu.
Np. po wojnie. Tez ceny rosną, choć np. nie ma druku pieniądza.
Wojna jest dobrym przykładem szerokiego szoku podazowego.

Jeśli NIE INGERUJESZ ZUPEŁNIE, bo jak sam napisałeś ”nie uda ci się”, to
dochodzi do nadmiernego wzrostu cen i pojawia się spora huśtawka. Dlatego sa
inne sposoby reagowania na takie kryzysy. Jednak monetarnie zawsze jakiś wpływ
na sytuacje rynkowa jest. Mały, ale jednak.


„No właśnie nie - nie każdy wzrost cen ma identyczną wagę. Relatywna wartość
towarów zmienia się cały czas, nie musi być od razu psucia pieniądza.”


Pomieszałeś zupełnie. Psucie pieniądza jest jedynie wtedy jak się go
kreuje/drukuje. Natomiast ceny w Polsce maja to do siebie, ze sa NA OGOL -
(Podkreslam to: na ogol - czyli w wiekszosci przypadkow)
odzwierciedleniem reakcji rynku na koszty. Jeżeli jest wzrost wynikający ze
zwiększonej zasobności ludności, to po upływie pewnego czasu równowaga cenowa
ustala się sama.

Teraz tak: Ty twierdzisz, ze należy ingerować monetarnie, a ja twierdze, ze
rozróżnienie tego, co się naprawdę dzieje na rynku, czyli co powoduje wzrost
cen jest trudne i NIE powinno się w ogóle ingerować, bowiem można zrobić błąd.
Można załatwić jeden segment rynku ratując drugi. Polityka monetarna dotyka
wszystkich segmentów.

Im na rynku jest więcej pieniędzy to dla Rynku jest lepiej. Takie podejście do
inflacji, jakie reprezentuje RPP, czyli martwienie się o najuboższych, bo ceny
chleba wzrastają w sklepie, to jest podejście z gruntu złe, bo prawdziwie wolny
rynek reguluje się sam w tym sensie, ze każdy musi dbać o to, aby na ten chleb
mieć pieniądze. Wzrost cen nie oznacza automatycznie, ze wszystkim jest gorzej.
Oznacza jedynie, ze na rynku jest więcej pieniędzy. To zaś pociąga za sobą
dostosowania, w tym wzrost produkcji i wzrost zatrudnienia. To zaś po jakimś
czasie powoduje SPADEK cen.


„No nie będę się wdawał w polemikę, bo musiałbym za bardzo spekulować.”


Ależ przecież właśnie, dlatego poglądy takich partii, jak UPR sa w mniejszości,
ponieważ analitykom nie chce się spekulować. Właśnie takie rozważania się
konieczne, aby wybrać metodę mniejszych strat i dokonać oceny, co jest tak
naprawdę ważne dla rynku. Każda taka myśl jest dobra. Nawet jak jest błędna.
Bo poszukiwanie rozwiązań nie jest złe. Tkwienie w błędzie dziesiątki lat jest
złem.


„Tak to właśnie widziała RPP w sierpniu 2000 r. I się pomyliła. Inflacja po
lipcu 2000 wzrosła do 11,6% podnieśli stopy o 1,5 pp i wyznaczyli na przyszły
rok cel w granicach 6-8. Wyszło grubo poniżej 6 przy znacznym wzroście
bezrobocia i niskim wzroście PKB, mocnej złotówce itp.”

Słuchaj, nie myśl sobie, ze jak mnie w Polsce nie ma, to nie wiem, jakie były
te decyzje i do czego doprowadziły. Cale to zdanie świadczy o próbie celowego
wprowadzenia w błąd. Ja dobrze wiem, ze w tamtym okresie dochodziło do
szybkiego zrównoważenia rynku, popyt był „pod kontrola RPP” a inflacja spadała
gwałtownie. Jeżeli próbujesz wskazać, ze decyzja o podwyżce 1.5% doprowadziła w
ciągu roku do przestrzelenia celu inflacyjnego o KILKA procent, to wybacz, ale
ja w takie cuda nie wierze. W Polsce rynek reagował na stopy opornie, inflacja
była duża, RPP utrzymywała realnie bardzo wysoka stopę przez lata i nic
dziwnego, ze spadek inflacji był gwałtowny. Po prostu rynek się załamał.
Rynek nie załamuje się tak od jednej decyzji RPP. To miało głębokie przyczyny i
te przyczyny leżały w przeszłych decyzjach. Zarowno rzadu jak i RPP.

Proponuje na tym zakonczyc te dyskusje, poniewaz wystepuja zbyt duze roznice
pomiedzy nami w podejsciu do tego tematu i ja nie widze szansy na kompromis.

[robisc]

deluc napisał:

"pewnie dlatego ze ta rzeczywistosc i ich zaczyna uwierac - tym
nie mniej ..., stopien niezadolenia spolecznego rosnie (wraz ze wzrostem
gospodarki)))))))"

Nie ma co sie dziwić, statystyką dzieci nie nakarmisz. Tymczasem bezrobocie
rośnie, a ci co pracę jeszcze mają żyłowani są do granic wytrzymałości, przy
czy to stwierdzenie dotyczy sektora prywatnego. Przeciez wzrost produkcji musi
się z czegoś brać, ktoś musi wytworzyć te eksportowane dobra, które dzięki
dobrym relacjom cenowym udaje sie sprzedać za granicą. Przz okazji coraz
większej świadomości dobrodziejstw płynących z akcesji ludzie rzucili się też
do zakupów na rynku wewnetrznym, ale nie dlatego, ze dysponują zwiększoną siłą
nabywczą, ale dlatego że przyspieszyli swoje decyzje zakupowe w obawie przed
wzrostem cen.

No ale rząd zapowiada parady i festyny z okazji wejścia do UE, więc pewnie
obywatelom humor sie poprawi

[krzysztofsf]

robisc napisał:

> No ale rząd zapowiada parady i festyny z okazji wejścia do UE, więc pewnie
> obywatelom humor sie poprawi

A za 5 lat jak bedzie swietowana 5-a rocznica wejscia, to do sklepow rzuca
importowane pomarancze i banany )

[robisc]

krzysztofsf napisał:

>> A za 5 lat jak bedzie swietowana 5-a rocznica wejscia, to do sklepow rzuca
> importowane pomarancze i banany )

Żebyś nie był złym prorokiem

A na potwierdzenie moich słów:

PROGNOZY: Wzrost gospodarczy bez miejsc pracy
24.03.2004 18:24

Ekspert dr Krzysztof Marczewski z Instytutu Koniunktur i Cen Handlu
Zagranicznego nie przewiduje, aby PKB w tym roku przekroczyło 5 proc. "Mimo
wzrostu gospodarczego nie przybędzie nowych miejsc pracy.

Rząd zbyt pośpiesznie komentuje dane, które są dobre, ale które mogą się
zmienić po wejściu Polski do UE" - powiedział PAP w wywiadzie.

Wicepremier Jerzy Hausner poinformował w piątek, że spodziewa się, iż w
przyszłym roku PKB przyspieszy do blisko 6 proc., z planowanych na ten rok 5
proc.

Premier Leszek Miller, wicepremier Jerzy Hausner i szef Rządowego Centrum
Studiów Strategicznych (RCSS) Lech Nikolski zinterpretowali ostatnie dane
makroekonomiczne jako dowód na znaczne ożywienie gospodarcze.

GUS podał w środę, że produkcja przemysłowa w lutym 2004 roku wzrosła o 18,4
proc. rok do roku, po wzroście rok do roku o 14,4 proc. w styczniu, co było
wynikiem znacząco lepszym od oczekiwań rynku.

PAP: Rząd poinformował o dobrych wskaźnikach gospodarczych. Według prognozy
rządowej PKB ma w tym roku przekroczyć 5 proc. Eksperci Waszego Instytutu
twierdzą, że to nierealne?

Krzysztof Marczewski: Rząd za wcześnie komentuje i ekstrapoluje dane, które są
wyjątkowe. Wysoka dynamika wzrostu produkcji przemysłowej jest spowodowana
przede wszystkim czynnikami jednorazowymi. Wzrost produkcji w przemyśle
samochodowym jest związany z oczekiwaniami wzrostu cen po wejściu do UE. To
samo dotyczy popytu na materiały budowlane, maszyny rolnicze czy nawet artykuły
spożywcze.

To są takie "wspomagacze", które podnoszą dynamikę sprzedaży i produkcji w
krótkim czasie, jednak potem nastąpi spowolnienie. Moim zdaniem drugi i trzeci
kwartał br. będzie wyraźnie gorszy. Dlatego nie można się spodziewać tak
wysokiego tempa wzrostu, o jakim mówi rząd.

PAP: Twierdzą państwo, że wzrost gospodarczy nie przełoży się na wzrost
zatrudnienia. To kłóci się z zapewnieniami przedstawicieli rządu, a także
niektórych ekspertów. Dlaczego - według Was - miejsc pracy nie przybędzie?

Krzysztof Marczewski: Dlatego że wzrost gospodarczy odbywa się przez wzrost
wydajności pracy i dotyczy szczególnie tego najbardziej dynamicznego elementu,
czyli wzrostu produkcji eksportowej, która odbywa się praktycznie bez
zwiększania zatrudnienia. Trudno się spodziewać, by ta tendencja zniknęła.
Istnieją również badania ekonometryczne, z których wynika, że w przypadku
Polski poziom wzrostu gospodarczego, przy którym mógłby się pojawić wzrost
zatrudnienia, musiałby osiągnąć 5,7 proc. PKB. To zaś oznacza, że w ciągu
najbliższych dwóch lat nie możemy liczyć na przyrost zatrudnienia.

PAP: To zjawisko, czyli wzrost gospodarczy, któremu wcale nie towarzyszy wzrost
zatrudnienia, nie jest polską specyfiką. Mamy z podobnym zjawiskiem do
czynienia np. w USA. Tam o wzroście gospodarczym zdecydował bezprecedensowy
wzrost wydajności pracy. Czy to oznacza, że pojawił się nowy trend?

Krzysztof Marczewski: Istnieje pogląd, że ludzkość wkracza w epokę, w której
praca będzie luksusem. Wiele krajów podejmuje ogromny wysiłek, by nie
doprowadzić do pogłębienia się tego zjawiska. Są działania liberalizujące rynki
pracy, czy też rozdzielające pracę - tak by ją mieli wszyscy, choć nie każda
osoba zatrudniona jest na pełnym etacie. Model ten obowiązuje np. w Holandii.
Istnieje jeszcze model francuski, czyli skrócenie czasu pracy dla wszystkich.

Rozmawiała Małgorzata Dragan
(PAP)

Trzeźwiejemy aż miło :(

[robisc]

Pentor W marcu spadł Barometr Klimatu Ekonomicznego
Gorzej nigdy nie było

Oceny gospodarki i sytuacji rodzin

Od początku roku pogarszają się nastroje konsumentów. Główną przyczyną jest zła
ocena sytuacji ekonomicznej kraju. Nie poprawiają się odczucia dotyczące
kondycji gospodarstw domowych. W rezultacie wskaźnik klimatu konsumenckiego
PENKON był w marcu br. najniższy, odkąd zaczął być mierzony, czyli od 1997 r.


Ponad trzy czwarte Polaków (77 proc.) ma złą opinię o sytuacji gospodarczej
Polski. Pozytywnie ocenia ją tylko 4 proc. Odsetek pesymistów i sfrustrowanych
sytuacją ekonomiczną kraju zwiększył się w marcu o 2 punkty względem stycznia i
o 10 pkt w porównaniu z lutym - wynika z marcowych badań Pentora.

Trzy czwarte respondentów jest przekonanych o słabnącej wartości złotego, mimo
że ostatnie badanie pokazało niewielki wzrost wiary w siłę naszej waluty. Nadal
zła jest ocena kondycji finansowej rodzin. Wszystko to oznacza pogarszanie się
klimatu konsumenckiego. Obrazujący go wskaźnik PENKON zmalał w stosunku do
ubiegłego miesiąca o 1,5 pkt (do 43,4 pkt) i jest najniższy, odkąd zaczął być
mierzony.

W porównaniu z początkiem tego roku, odsetek niezadowolonych Polaków zwiększył
się o 10 punktów. Prawie połowa rodzin - 48 proc. - wyraża przekonanie, że ich
sytuacja finansowa nie zmieniła się w okresie ostatnich 12 miesięcy, a prawie
drugie tyle - 46 proc. - uważa że ta sytuacja uległa pogorszeniu. O poprawie
finansów rodzin w tym okresie mówi tylko 6 proc. badanych.

Prognozy konsumentów na najbliższe 12 miesięcy też nie są dobre. Poprawy
sytuacji finansowej w swoim gospodarstwie domowym spodziewa się co dziesiąty
badany, ponad połowa - 54 proc. - nie wierzy w jakąkolwiek poprawę, a jedna
trzecia - 34 proc. - oczekuje zmian na gorsze.

Pogorszenie nastrojów społecznych następuje drugi miesiąc z rzędu. Wzrost
optymizmu Pentor notował na początku tego roku. Wyniki lutego i marca świadczą
o "powrocie do rzeczywistości". A.K.

Badanie zrealizowane zostało 7 - 8 marca br. na 1000-osobowej reprezentatywnej
próbie dorosłych Polaków.

www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_040325/ekonomia/ekonomia_a_7.html

Jankowiak kręcił głową

[robisc]

Ten, często zresztą krytykowany przez forumowiczów Gospodarki, ekonomista BRE
kręcił dziś z politowaniem głową w "Bilansie", kiedy usłyszał, korespondencję z
Londynu o zagranicznych bankach wydające rekomendacje o sytuacji w Polsce,
które w swoich opiniach nie uwzględniały ryzyka politycznego. Jankowiak
stwierdził, że obecnie czynnik polityczny stanowi największe zagrożeni dla
stabilności gospodarki. Ogólnie jego wypowiedź tchnęła pesymizmem, jak nigdy.
Ze swoich źródeł wiem, że nie tylko temu ekonomiście bankowemu spadały klapki z
oczu. Cóż to oznacza? Ano, że banki będą ograniczyć inwestycje w polskie
papiery dłużne, szczególnie te o dłuższych tenorach, a to nie zwiastuje nic
dobrego rządowi, który zmuszony będzie do coraz wyższych kwotowo lub częstszych
emisji papierów dłużnych. Jak na razie pesymizm naszych rodzimych ekonomistów
nie przeniósł się zagranicę, ale tylko kwestia czasu. Łajba tonie i marne są
szanse, ze uda się ja uratować.

--
Polityka i Gospodarka