Internet....

[deeprose]

Już naprawde nie wiem jak sobie z tym poradzić.... Czy to już jest
uzależenienie? Chyba tak.... Każdą wolną (chociaż niekoniecznie) chwilę
spędzam w Internecie.... Wyszukuję informacji dosłownie o wszystkim... Czasem,
jak już naprawdę nie wiem gdzie wejść, przeglądam oferty znanych firm
produkujących napoje owocowe... Nie wydaje mi się, żebym w ten sposób
wypełniała jakąś "pustkę". Po prostu siedzę... z przyzwyczajenia. Bo tak cały
czas robię. Banalne. Wydaje się, że gdybym wymyśliła sobie jakieś inne
zajęcia albo coś w tym stylu, to mój problem by zniknął. Ale tak nie jest....
Próbowałam już wiele razy ograniczyć Internet. Ale bez niego czuję się jak
narkomanka na głodzie. Świruję.
Już nie wiem co robić.... To trwa od kilku lat. Nie mam czasu na nic... Co
ja mam robić? Tylko proszę... Nie chcę żądnych spotkań z psychologiem...

[spiwor]

Nie wszystko co przyjemne musi być złe.
Każdy człowiek ma inne zainteresowania.

[deeprose]

tak, ale w odpowiednich ilościach.... ja nad tym nie panuję. po prostu siedzę
non-stop. nic innego się dla mnie nie liczy.... tylko net....

[wojtech451]

Na zachodzie Europy i w Stanach są już terapie dla uzależnionych od internetu u
nas też niebawem się pojawią. Może spróbuj tak ukierunkowac swoje wędrówki w
necie aby przyniosły jakąś wymierną korzyść - po prostu spróbuj zarabiać na
tym. Jeżeli stanie się to w jakiś sposób dochodowe to będzie to pierwszy nałóg,
który przynosi korzyści. A jeżeli stanie się to uciązliwą praca to wtedy
przestanie być nałogiem.

[spiwor]

Praca i pieniądze to nie wszystko jest jeszcze czas przyjemności.

Spróbuj może stworzyć własną stronę internetową.

[gio_conda]

odciąć net.. - to radykalne, jesli jednak potrzebujesz naprawdę - dozuj czas i
trzymaj sie tego konsekwentnie.
A co do psychologów..
Znam jednego, co prawda nie pracuje w zawodzie.. znalazł sobie pracę, dzieki
której ma mnóstwo czasu. A jest mu on potrzebny, do surfowania. I wierz mi, nie
sa to wiadomości. Przesiaduje na czacie dniami i nocami, zmienia nicki,
osobowości, gra na uczuciach innych ludzi. Czuje się jak ryba w wodzie. Odsunał
realne zycie, bo w necie może byc kim tylko zechce, bo w necie licza sie słowa,
a nie czyny i gesty.
Jesli czujesz, że nie panujesz nad tym, że nie Ty decydujesz juz o ilości czasu
spędzonego w necie - uciekaj, jak najdalej i jak najszybciej, inaczej w końcu
trafisz do jednego z tych, psychologów... Innej drogi nie ma.

[trzecia_krowa_leppera]

No cóż...u mnie było podobnie...załozyli "stałe"...miałem wypadek i rozwaliłem
kolano co pozwliło mi wskoczyć w modną szyne na prawie 3 miechy (jedno
zwichniecie z zerwaniem sciekien...zaraz po tym drugie zwichniecie)...Wiec
został mi tylko necik...Zaczeło sie niewinnie...tu troche tam troche...potem
kumpel pokazał mi gre "Americas army" (skrót. "AA" hehehe) jedna z najlepszych
gier sieciowych i tylko sieciowych dodam...wiosny mijają...na kolanie juz nawet
bliz nie widać straciłem wiekszość znajomych...rzadko gdzies
wychodze...generalnie wyalienowałem sie na przykład ksiażkowy...pozostali
ludzie to tzw. wirtualni przyjaciele ktorych poznałem dzieki AA...a Americas
Army to cały moj świat...Obecnie gram w jednym z najlepszych klanow w Polsce a
i odwaznie moge powiedzieć ze pierwszej 10ce w Europie...Wiem ze to pewnie dla
wielu z Was brzmi śmiesznie...ale takie nie jest z mojego punktu
widzenia...dzienne granie...mecze klanowe...godzinne treningi przed kazdym z
nich...sparingi na polskiej scenie...rzadko juz zagranicznej
naszczescie...tłucznie taktych...zachowan...i cale to "gó.." kocham z kazdym
dniem bardziej...Az boje sie pomysleć co bedzie za 2..3 lata :D:D:D
Do tego dochodzi inna uzywka poprawiająca koncetracje...o ktorej nawet nie
zaczynam...bo zaraz trening...
Byłem naprawde rozrywkowym chłopakiem...zycie bez stresu...zabawa...dziewczyny-
zadnych stałych zwiazków(bo to stresuje najbardziej)...i niekonczące sie
imprezy ktore wrecz tylko napedzały mnie do życia...i co?? I ta "zaraza"
pierd....(przepraszam ale musze tak) zmieniła ten cukierkowy świat w wirtualne
szambo w ktorym babram za długo...tym miłym akcentem koncze moj wywód :P I
pozostawiam was z hasłem ktore bawi mnie od lat "MIAŁEM KIEDYŚ ŻYCIE...TERAZ
MAM KOMPUTER Z MODEMEM" widać starej daty...
Moja diagnoza: nie ma juz ratunku..a teraz lece bo mnie zjebią ze sie
spozniam :P

[trafika89]

Hm... znam ten ból. Byłam(jestem?) uzależniona od internetu. Bo komputer może
dla mnie nie istnieć. Sama ta maszyna nie ejst mi tak naprawdę do niczego
potrzebna. Jedynie co mnie tu trzyma to właśnie cały internet ...
I tak naprawde nie potrafie powiedziec co mnie tak ciagnie do niego... samo gg?
A moze cos jeszcze? Ostatnio nauczyłam sie go troche ograniczac, bo przez niego
nie mam na nic czasu, wszystko w biegu. Czas mi ulatuje nawet nie wiem gdzie,
kiedy i, co najwazniejsze, NA CZYM?! Nic tu nie robie, a jednak...
Mysle, ze dobrym lekarstwem było by definitywne odcięcie neta na jakis dłuzszy
czas. Naprawdę. Znam to z autopsji. Musisz zobaczyc, ze sa tez inne mozliwosci
na spedzenie wolnego czasu. Bo tak jak masz net to nic dla Ciebie juz wiecej
nie istnieje. Wylanczasz komputer i pierwsze co Cie nachodzi to: "I co ja teraz
bede robic?"
Sprobuj jakos sama z tym walczyc:) Moze Ci sie uda, mnie sie udalo!!! I jestem
z siebie za to dumna, bo nie patrze nerwowo na zegarek kiedy wroce do domu by
dopasc sie do klawiatury i godzinami wpatrywac sie w kolorowy monitor..
Powodzenia:)